وَه چه نِکو بُوَد شبی، با تو نشسته دوبه‌دو دست‌به‌دست و لب‌به‌لب، چشم‌به‌چشم و رو‌به‌رو آن سرِ زلفِ پُرگره، هست معاینه زِرِه پیچ‌به‌پیچ و خَم‌به‌خَم، حلقه‌به‌حلقه تو‌به‌تو باده مده که می‌دهد، چشمِ تو میْ به عاشقان خُم‌به‌خُم و قدح‌قدح، دَن‌به‌دَن و سبوسبو در رُخِ تو نشانه‌ها، هست ز صنعِ ایزدی قطعه‌به‌قطعه جابه‌جا، جُزءبه‌جُزء و موبه‌مو خیز و به قصدِ گلشن آ، سبزه و آب را نگر پُشته‌به‌پُشته تَل‌به‌تَل، دجله‌به‌دجله جو‌به‌جو پای بکوب و گام زن، دست فشان و جام زن لحظه‌به‌لحظه دَم‌به‌دَم، گوشه‌به‌گوشه سو‌به‌سو #تذکره_مدینة‌الادب #میرزامحمد_وصال_شیرازی | عرفات العاشقین

خاکِ شیراز ندانم چه نمک داشت کز او این همه شاعرِ شیرین‌سخن آید بیرون #تذکره_مدینة‌الادب #میرزامحمد_وصال_شیرازی | عرفات العاشقین

دل چو شد خوار، ز گیسویِ تو بیرون آمد هر که بی‌قدر شود از وطن آید بیرون #تذکره_مدینة‌الادب #میرزامحمد_وصال_شیرازی | عرفات العاشقین