ЖҮРЕГИМДИ БИР ҚУС ТЫНБАЙ ШОҚЫЙДЫ… ҲАҚЫЙҚАТ   Сен, Оны излеме, жаным, сарсылып, Ол – Қуяшта, жаным, Қуяш – Аспанда! Бул жүректиң өзи толған қарсылық: Қарсыласлар жасар Жаратылыста.   Жаным, Ол ҳаслында бир үйим жапырақ: Туўылып, бийкарға жанып кеткендей… Алтын рең жалын – Ол, жанып көрмей-ақ, Самалдың өринде қалып кеткендей…   Ол – жайтас, жойтылған жат топырақларда – Қанатлы әрманлар көзлери жумық. Мегзер шөл-саҳраға тамған жасларға, Жуўалары тири, өзлери көмик!..   Ол – Қуяшта жаным, Қуяш – аспанда, Сен, Оны излеме, бийкар сарсылып!   Жаным, Ол – анаңның қабарған қолы, Сәҳәрден суўықта сыйырын саўған. Шопанның дүздеги шаң көмген жолы, Гүздеги дийқанның – мийнети жаўған.   Ол, жаным, – қамыс най: шер толы жүрек, «Искендердиң шахы бар!» – деп зарлаған. Себилмей қалған дән, толы бир телек… Жер төлеси қулап, тақырда қалған!..   Сен, Оны излеме, жаным сарсылып…   ФЕНИКС  https://t.me/Represo