به ۴ روز نکشید از تحلیل وسیگنالی غیر مستقیمی که برای کاهش طلای جهانی دادم ..به نظرتون تا کجا میریزه؟! مالدارهای ایرانی فقط باید خدا رو شکر کنن که #فعلا دلار بالاست با این قیمت جهانی اگر یهو یه توافق بشه ودلار برگرده زیر۲۰۰ و حتی زیر ۱۸۰ ووو!😜که قطعا در صورت توافق و رفع تحریم ومحاصره و برگشت پولهای بلوکه شده میاد اونوقت یه طوفان سوزش سرمایه رخ میده که باید در کتابها بنویسند ودیر نیست !!

طلا در اونس جهانی بعد حدود ۴ ماه دوباره حمایت ۴۰۰۰دلاری رو ازدست داد و۳۹۹۳دلار رودراونس جهانی دید منتظر قیمتهای پایینترم باشیم !! اوضاع بدجوری خرابه وطلای ایران اگر بلاست به خاطره دلاره تصور کنید با یک فاند مثبت یهو قیمت دلار ایرانم بریزه !! مگه میشه ؟!😉🙄

سخنی در اقتصاد روز 👌 اقتصاد علم است؛ نه «مال خر» است، نه با چند توییت و فرمان روزانه می‌شود آن را کنترل کرد. دیروز داده‌های تورمی آمریکا منتشر شد؛ CPI سالانه به ۳.۷ درصد رسید و تورم هسته نیز با رشد ماهانه ۰.۳ درصدی، بالاتر از برآورد بازار ثبت شد. شاخص کل در سپتامبر ۰.۶ درصد افزایش یافت و فقط شاخص بنزین با رشد ماهانه ۹.۱ درصدی، بیش از نیمی از افزایش ماهانه CPI را توضیح داد. اما مسئله را نباید به شوک انرژی تقلیل داد: تورم هسته سالانه ۲.۶ درصد است و شاخص خدماتِ بدون اجاره مسکن ــ یکی از سنجه‌های نزدیک به آنچه در بازار «سوپرکور» نامیده می‌شود ــ در یک سال ۳.۲ درصد رشد کرده است. ۱۵ ماه از زمانی که بازگشت تورم را پیش‌بینی کردم گذشته است. امروز بحث فقط درباره یک جهش مقطعی در شاخص قیمت‌ها نیست؛ مسئله، احتمال تغییر رژیم تورمی و افزایش ماندگاری فشار قیمت‌هاست. اگر شوک انرژی از کانال هزینه حمل‌ونقل، تولید و انتظارات تورمی به قیمت خدمات و دستمزدها سرایت کند، با پدیده‌ی انتقال ثانویه شوک و تشدید اینرسی تورمی مواجه خواهیم شد. این همان نقطه‌ای است که یک شوک نسبیِ قیمت می‌تواند به تورمی فراگیرتر و مقاوم‌تر تبدیل شود. من از مدت‌ها قبل درباره شکل‌گیری سوپر‌سایکل تورمی هشدار داده‌ام. این فشار در همه اقتصادها یکسان ظاهر نمی‌شود؛ اما هیچ اقتصادی هم از کانال تجارت، انرژی، مواد اولیه، نرخ ارز و هزینه تأمین مالی کاملاً مصون نیست. محل زندگی ممکن است شدت و سرعت انتقال تورم را تغییر دهد، اما لزوماً اصل فشار را حذف نمی‌کند. بازار کار هم نشانه‌های مهمی دارد: آمریکا در سپتامبر فقط ۲۹ هزار شغل ایجاد کرد؛ درحالی‌که متوسط افزایش اشتغال طی دوازده ماه گذشته ۴۵ هزار شغل در ماه بود. نرخ بیکاری در ۴.۲ درصد باقی ماند، اما رشد سالانه دستمزد اسمی به ۳ درصد رسید و دستمزد واقعی ساعتی در همین دوره ۰.۷ درصد افت کرد. این ترکیب، از یک‌سو کاهش شتاب بازار کار و از سوی دیگر فرسایش قدرت خرید خانوار را نشان می‌دهد؛ یعنی فشار تورمی در حال هم‌زمان‌شدن با ضعف تدریجی متغیرهای واقعی اقتصاد است. در بخش تولید نیز GDP واقعی آمریکا در سه‌ماهه دوم با نرخ سالانه‌شده ۲.۲ درصد رشد کرد؛ کمتر از رشد ۲.۵ درصدی سه‌ماهه اول. بااین‌حال، فروش نهایی واقعی به خریداران داخلی خصوصی ۴.۶ درصد افزایش یافت. پس هنوز با اقتصادِ در رکود مواجه نیستیم؛ بلکه با اقتصادی روبه‌رو هستیم که تقاضای داخلی آن پابرجاست، اما بازار کارش در حال سردشدن است و فشار قیمت‌ها دوباره بالا آمده است. این دقیقاً همان ترکیب دشوارِ تورم چسبنده و افت تدریجی شتاب رشد است؛ وضعیتی که ریسک رکود را بالا می‌برد، اما وقوع آن را هنوز اثبات نمی‌کند. اینجا فدرال رزرو با یک تعارض سیاستی روبه‌روست: از یک‌طرف باید انتظارات تورمی را مهار کند و اعتبار هدف تورمی خود را حفظ کند؛ از طرف دیگر، انقباض پولی بیش از اندازه می‌تواند از مسیر نرخ‌های واقعی، هزینه سرمایه و افت تقاضای کل، اقتصاد را به سمت رکود سوق دهد. اگر نرخ بهره بالا بماند، فشار بر رشد و بازار کار بیشتر می‌شود؛ اگر زودتر از موعد کاهش یابد، خطر تثبیت تورم و شکل‌گیری دور دوم افزایش قیمت‌ها بالا می‌رود. به همین دلیل، در کنار نرخ سیاستی، مدیریت ترازنامه و عملیات بازار باز نیز اهمیت دارد؛ ابزارهایی که می‌توانند از مسیر نرخ‌های بلندمدت، صرف ریسک سررسید و شرایط نقدینگی بر اقتصاد اثر بگذارند. به‌نظر من، وارش ناچار است میان این دو کانال تعادل ایجاد کند تا تمام بار مهار تورم فقط از مسیر افزایش نرخ بهره به اقتصاد تحمیل نشود. اما ترس بزرگ بازار همچنان رکود است: آیا می‌توان تورم را پایین آورد، بدون آنکه اشتغال و تقاضای داخلی فروبپاشد؟ فعلاً پاسخ قطعی نداریم. صحبت از رکودِ قطعی زود است؛ اما نادیده‌گرفتن هم‌زمانی تورمِ ماندگار، افت دستمزد واقعی و ضعف جذب نیروی کار هم خطای تحلیلی است. باید دید این فشارها در داده‌های بعدی به یک تعدیل کنترل‌شده ختم می‌شوند یا به افت معنادار رشد اقتصادی. پی نوشت : هدف ۲ درصدی فدرال رزرو بر مبنای شاخص PCE تعریف می‌شود؛ CPI و Core CPI برای تحلیل فشار قیمت‌ها مهم‌اند، اما معیار رسمی هدف‌گذاری فد نیستند منبع :دکتر جواد حسینی @Rahacrypto