اینجا، زندگی‌ام مدام میان امید و ناامیدی تاب می‌خورد؛ گاهی آن‌قدر از ادامه دادن خسته‌ام که آرزوی نبودن می‌کنم و گاهی هنوز تهِ دلم، دلم می‌خواهد زندگی کنم. بعضی روزها سعی می‌کنم به زندگی‌ام نظم بدهم، دوباره چیزی بسازم و به خودم سر و سامان بدهم، اما بعضی روزها این آشوبِ درونم است که همه‌چیز را به هم می‌ریزد و مرا با خودش می‌بلعد. انگار نه راهِ ماندن را بلدم و نه توانِ دل کندن از زندگی را دارم ... @MimMusitext