ارزهای دیجیتال تفاوتهای قابلتوجهی با ارزهای فیات (رایج) سنتی دارند. با این حال، میتوان آنها را درست مانند هر دارایی مالی دیگری خرید و فروش کرد. علاوه بر این، اکنون امکان معامله بر اساس نوسانات قیمت ارزهای دیجیتال مختلف از طریق ابزاری به نام «قراردادهای مابهالتفاوت» (CFD) نیز فراهم شده است.
ارزهای دیجیتال در دستهبندیهایی نظیر ارزهای دیجیتالی، جایگزین و مجازی قرار میگیرند. هدف اولیه از ایجاد آنها، فراهم کردن روشی جدید برای پرداخت در تراکنشهای آنلاین بود. با این حال، این ارزها هنوز در میان کسبوکارها و مصرفکنندگان به پذیرش گسترده نرسیدهاند؛ همچنین، نوسانات شدید قیمت آنها باعث شده است که گزینه مناسبی برای استفاده بهعنوان یک ابزار پرداخت استاندارد نباشند. از آنجا که این ارزها غیرمتمرکز هستند، تحت کنترل یا نفوذ بیشازحد دولتها قرار ندارند؛ در عوض، اکوسیستم ارزهای دیجیتال توسط پروتکلهای اینترنتیِ «همتا به همتا» (Peer-to-Peer) اداره میشود. واحدهای تشکیلدهندهی یک ارز دیجیتال، در واقع رشتههایی از دادههای رمزنگاریشده هستند که بهگونهای کدنویسی شدهاند که نمایانگر مقادیر مشخصی از ارزش باشند.
ارز دیجیتال (کریپتوکارنسی) چیست؟
ارز دیجیتال (یا کریپتوکارنسی) نوعی پول دیجیتالی است که از طریق کدنویسی ایجاد شده است. این ارزها بهصورت مستقل و خارج از چارچوب سیستمهای بانکی سنتی و دولتی عمل میکنند. همانطور که از نام آن پیداست، ارز دیجیتال از فناوری رمزنگاری برای ایمنسازی تراکنشها و مدیریت ایجاد واحدهای جدید بهره میبرد. بیتکوین — که نخستین و تا به امروز شناختهشدهترین ارز دیجیتال محسوب میشود — توسط فرد یا گروهی با نام مستعار «ساتوشی ناکاموتو» خلق و در ژانویه ۲۰۰۹ راهاندازی شد. هنوز مشخص نیست که آیا «ساتوشی ناکاموتو» به یک شخص واحد اشاره دارد یا یک گروه. بیتکوین بهعنوان اولین ارز دیجیتال غیرمتمرکز شناخته میشود. این ارز، مانند تمام ارزهای دیجیتال دیگر، از طریق «بلاکچین» مدیریت میشود؛ بلاکچین پایگاه دادهای برای ثبت تراکنشهاست که بهعنوان یک دفتر کل عمومی و توزیعشده عمل میکند. امروزه بیش از ۱۰۰۰ نوع ارز دیجیتال مختلف برای معامله آنلاین در دسترس هستند.