خون های ریخته شده، نام های غیر تکراری ، رفتن هایِ بی بازگشت ، رویاهایی که تجربه نشد ، رقصیدن و کِل کشیدن بر سرِ مزار ، کودکانِ یتیم شده ، مادرانِ به سوگ فرزندانشان نشسته ، سفره های خالی تر شده ، قلب های شکسته ، عشق های ناتمام ، گلوله های جنگی ، تنی پر از ساچمه ، اعدام به هنگام اذان ، اشک های بی وقفه ، لبخند های مُرده ، سَدی پر از جنازه ، اخباری دروغین ، شرمندگی پدر ، آرزو های دفن شده کودکانِ کار ، درآمد ریالی خرج کردنِ دلاری ، مردمانِ ناامید ، آینده ای نامعلوم ، عدم آزادی بیان ، جنگ ، خشکسالی ، کمبود آب و برق؛ و در آخر ، درد آنقدر گسترده است که اشک ها نمی‌دانند بر کدام زخمِ ایران فرو بریزند..

قسم به این خاک، بعد از من، ایران روز خوش نخواهد دید. "محمدرضا شاه پهلوی"