از ۷ فصل پایتخت، فقط همین ی سکانسش: مادر اگر زحمتی نبود یه شب یه تُک پا هم بیا به خواب بابا یه صحبتی باهاش بکنین عشق تو دیوانه کرده... ی کاری بکن یکم شل کنه از هوای تو بیاد بیرون مادر جان....

مادری ۳ فرزند داشت، که هر ۳ آنها، پیش از ۳۵ سالگیشان میلیونر شدند. از مادره این ۳ فرزند سوال کردند چرا: مادر پاسخ داد: من فقط یک کاره ساده انجام دادم. از ۷ سالگی فرزندانم، هرگز به آنها اجازه ندادم از چیزی شکایت کنند. از سختیه مدرسه، از خستگی، یا حتی سرما و گرما. در عوض هنگامی که میخواستند شکایت کنند، فقط از آنان یک سوال میپرسیدم: راه حل تو برای این مشکل چیست؟ ریاضی سخت است نمیتوانی بفهمی؟ کمک بگیر. گوشیه دوستت از گوشیه تو بهتر است؟ ببین چگونه میتوانی پول در بیاوری که بتوانی برای خودت گوشیه جدید بخری. زندگی نا عادلانه است؟ دیدگاهت را تغییر بده. مادر گفت: من فرزندانم را به موفقیت نرساندم یا حتی آنها را به موفقیت نزدیک نکردم. من فقط، ترز فکری را که مانع موفقیت آنها میشد را حذف کردم. شکایت از اتفاقات زندگی، ذهن را طوری تربیت میکند که همیشه خود را قربانیه زندگی خود بداند. شکایت، باعث میشود ذهن، تنها مانع ها را ببیند و این در تولانی مدت، باعث میشود ذهن، آن را به عنوان یک حقیقت در زندگی بپذیرد. وقتی پاسخ چرایی های زندگی برای تو مهم نباشد و فقط به دنبال راه حل برای آن چرایی باشی، تو موفق هستی. راض موفقیت چیز پیچیده ای نیست، تنها ترز فکر درست است. ذهنی که نمیپرسد چرا؟ و تنها میپرسد: راه حل چیست و چگونه؟

بعضی آدما هم معموریتشون اینه که وارد زندگیت بشن، پیشت بمونن، و بعد از پیشت برن که از اون روز به بعد توی زندگیت آرزوی مرگ کنی. با اجازه ندادن به هیچ آدمی که وارد زندگیتون بشه، این باگ رو فیکس کنید.