بیا، ای بیدل از کار مانده
ز بیم اندر پس دیوار مانده
دلیری کن، که میدان از دلیرست
اگر روبه دلیر افتاد شیرست
دلی کز هیبت آهی بلرزد
بر صاحبدلان کاهی نیرزد
دلیرانی که دور از بیم بودند
سپهسالار هفت اقلیم بودند
چه خوش گفتند مردان جگردار
که: پایی پیش نه، دستی برون آر
کزین دست از همه کس پیش باشی
باین پا از همه کس بیش باشی
ره صحرای رسوایی گریزست
کلید مملکت شمشیر تیزست
بیک دم عالمی را فتح کردن
به از ننگ همه عالم بگردن
سر دشمن روان از تن جدا کن
وگر نه رو سر خود را فدا کن
اگر صد سال زیر سنگ باشی
ازان بهتر که زیر ننگ باشی
ز غیرت گر یکی مردانگی کرد
تو گویی جاهلی، دیوانگی کرد
مگو: جاهل، که جای حیرتست این
به از صد عاقل بی غیرتست این
مترس از جان، که گر دل ترسناکست
هم از ترس خودش بیم هلاکست
قویدل شو، که در میدان مردی
گر از کشتن بترسی کشته گردی.
Биё, эй бедили аз кор монда,
Зи бим андар паси девор монда.
Далерӣ кун, ки майдон аз далер аст,
Агар рӯбаҳ далер афтод, шер аст.
Диле к-аз ҳайбати оҳе биларзад,
Бари соҳибдилон коҳе наярзад.
Далероне, ки дур аз бим буданд,
Сипаҳсолори ҳафт иқлим буданд.
Чӣ хуш гуфтанд мардони ҷигардор,
Ки: «Пое пеш неҳ, дасте бурун ор».
К-аз ин даст аз ҳама кас пеш бошӣ,
Ба ин по аз ҳама кас беш бошӣ.
Раҳи саҳрои расвоӣ гурез аст,
Калиди мамлакат шамшери тез аст.
Ба як дам оламеро фатҳ кардан,
Беҳ аз нанги ҳама олам ба гардан.
Сари душман равон аз тан ҷудо кун,
Вагарна рав, сари худро фидо кун.
Агар сад сол зери санг бошӣ,
Аз он беҳтар, ки зери нанг бошӣ.
Зи ғайрат гар яке мардонагӣ кард,
Ту гӯӣ ҷоҳиле, девонагӣ кард.
Магӯ: «Ҷоҳил», ки ҷойи ҳайрат аст ин,
Беҳ аз сад оқили беғайрат аст ин.
Матарс аз ҷон, ки гар дил тарснок аст,
Ҳам аз тарси худаш бими ҳалок аст.
Қавидил шав, ки дар майдони мардӣ,
Гар аз куштан битарсӣ, кушта гардӣ.
(Бадриддин Ҳилолӣ)
telemetr.me/gazaltj