АРМОНИ ПАДАР
Падарам, ҷон падарам, ҷон падари тоҷи сарам,
Боз ойӣ, ки барои ту зи ҷонам гузарам.
Ман ки ҳарчанд худ акнун шудаам “бобоҷон”,
Гӯиям, кош, ки: “–Ту боз чӣ кардӣ, писарам?!”
Гӯямат: “–Ман ба касе ҷанг накардам, вале ӯ
Чанг аввал ба гиребони ман андохт ба шаст.
Чӣ кунам, то ки гиребон бикашам аз дасташ,
Ман баночор задам мушт, ки ҷоғаш бишикаст”.
Баччаи шӯх будам, мегуфтанд, инро ту
Ба замин гар бизанӣ, бар гардун меҷаҳад ӯ.
Худ ба таскини дилат гоҳи дигар мегуфтӣ:
“–Бача гар шӯх набошад, чӣ кулӯхе бувад ӯ?!”
Буд ин гуна, ки ҳар ҳафта ду-се ҷанҷоле
Боиси шӯхии ман баҳри ту доир мешуд.
Лек ҳар дафъа набуд айби ману ишколе
Андар он баҳс, ки гӯям, гунаҳи ман, ки набуд.
Бачча будам, вале одил будаам аз хурдӣ,
Дар ҳама баҳсу талоше будаам пушти заиф.
Ҳеҷ гаҳ даст набардоштаам бар хурде,
Ё сари баччаи камзӯртару сусту наҳиф.
Ин ҳама мегузарад ҳамчу навор аз ёдам,
Чорае ку, ба гулӯ мешиканад фарёдам.
Ман ҷавон будаму аз ман ба ҷавонӣ рафтӣ,
Кош, будиву туро қарзи писар медодам.
Дар дилам зиндаиву ёфтаӣ таскине,
Қабри армони ҷавони-т бишуд мақбараат.
Ҳаст умедам, ки ба хоби абадат мебинӣ,
Шуд чӣ “бобо”-и батамкин писари ҷангараат.
Аскар Ҳаким
telemetr.me/gazaltj