Телеграм канал «Zulfiqori aziz Зулфикори азиз»

То нагиряд абр, кай хандад чаман?
То нагиряд тифл, кай ҷӯшад лабан?

Тифли якрӯза ҳамедонад тариқ,
Ки бигирям, то расад дояй шафиқ.

Ту намедонӣ, ки дояй доягон
Кам диҳад бе гиря шир ӯ ройгон?

Гуфт «фалябку касиран», гӯш дор,
То бирезад шири фазли кирдгор.

Гиряи абр асту сӯзи офтоб,
Устуни дунё, ҳамин ду риштатоб.

Гар набудӣ сӯзи меҳру ашки абр,
Кай шудӣ ҷисму араз зафту ситабр?

Кай будӣ маъмур ин ҳар чор фасл?
Гар набудӣ ин тафу ин гиря асл.

Сӯзи меҳру гиряи абри ҷаҳон
Чун ҳамедорад ҷаҳонро хушдаҳон.

Офтоби ақлро дар сӯз дор,
Чашмро чун абр ашкафрӯз дор.

Чашми гирён боядат, чун тифли хурд,
Кам хӯр он нонро, ки нон оби ту бурд.
(Порчае аз Маснавии Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ)

https://t.me/gazaltj

Бинмой рух, ки боғу гулистонам орзуст,
Бикшой лаб, ки қанди фаровонам орзуст.
Ай офтоби ҳусн, бурун о даме зи абр,
К-он чеҳраи мушаъшаъи тобонам орзуст.
Бишнидам аз ҳавои ту овози табли боз,
Боз омадам, ки соъиди султонам орзуст.
Гуфтӣ, зи ноз: Беш маранҷон маро, бирав!
Он гуфтанат, ки «беш маранҷонам» орзуст.
В-он дафъи гуфтанат, ки «бирав, шаҳ ба хона нест»,
В-он нозу бозу тундии дарбонам орзуст.
Дар дасти ҳар кӣ ҳаст, зи хубӣ қурозаҳост,
Он маъдани малоҳату он конам орзуст.
Ин нону обу чарх чу сел аст бевафо,
Ман моҳиям, наҳангам, Уммонам орзуст.
Яъқубвор воасафоҳо ҳамезанам,
Дидори хуби Юсуфи Канъонам орзуст.
Валлаҳ, ки шаҳр бе ту маро ҳабс мешавад,
Оворагию кӯҳу биёбонам орзуст.
З-ин ҳамраҳони сустаносир дилам гирифт,
Шери Худову Рустами Дастонам орзуст.
Ҷонам малул гашт зи Фиръавну зулми ӯ,
Он нури рӯйи Мӯсии Имронам орзуст.
З-ин халқи пуршикояти гирён шудам малул,
Он ҳойҳую наъраи мастонам орзуст.
Гӯётарам зи булбул, аммо зи рашки ом
Муҳр аст бар даҳонаму афғонам орзуст.
Дӣ шайх бо чароғ ҳамегашт гирди шаҳр,
К-аз деву дад малуламу инсонам орзуст.
Гуфтанд: Ёфт менашавад, ҷустаем мо,
Гуфт: Он ки ёфт менашавад, онам орзуст.
Ҳарчанд муфлисам, напазирам ақиқи хурд,
Кони ақиқи нодири арзонам орзуст.
Пинҳон зи дидаҳову ҳама дидаҳо аз ӯст,
Он ошкорсанъати пинҳонам орзуст.
Худ кори ман гузашт зи ҳар орзуву оз,
Аз кону аз макон пайи армонам орзуст.
Гӯшам шунид қиссаи имону маст шуд,
Ку қисми чашм, сурати имонам орзуст.
Як даст ҷоми бодаву як даст ҷаъди ёр,
Рақсе чунин миёнаи майдонам орзуст.
Мегӯяд он рубоб, ки мурдам зи интизор,
Дасту канору захмаи Усмонам орзуст.
Ман ҳам рубоби ишқаму ишқам рубобӣ аст,
В-он лутфҳои захмаи Раҳмонам орзуст.
Боқии ин ғазалро, ай мутриби зариф,
З-ин сон ҳамешумор, ки з-ин сонам орзуст.
Бинмой Шамси мафхари Табрез рӯ зи Шарқ,
Ман ҳудҳудам, ҳузури Сулаймонам орзуст.
(Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ-Балхӣ)

https://t.me/gazaltj

Ту дигар ба пешвозам дами дар намебаройӣ,
Ту дигар ба лаҳҷаи худ бари ман намесаройӣ:
«Писари азизам омад,
Писари ғазалнависам омад».

Ту дигар наметавонӣ, ки миёни пиразанҳо
Зи ман ифтихор созӣ ба ҳазору як таманно:
«Писари азизам омад,
Писари ғазалнависам омад».

Ту дигар фирор кардӣ ба ҷаҳони сарду хомӯш,
Ту дигар намекушоӣ ба наберагонат оғӯш,
Ки диҳӣ дуои иқбол,
Ки бибахшӣ неруи пару бол.

Зи канори хок будӣ, ба канори хок рафтӣ,
Зи деҳи Мазор будӣ, ба мазори пок рафтӣ,
Шудӣ ёди ҷовидонӣ
Ба мадори бемадори зиндагонӣ.

Чу ба хонаат дароям, ҳама бӯйи дард ояд,
Дили ман ба дард ояд зи хурӯҷи дардҳоят.
Шунавам фиғони шабҳот
Зи баҳамфишурда лабҳот.

Чу ба ёд оварам ман ҳама он азоби ҷонат,
Табу сӯзи устухонат, фалаҷи аҷалнишонат,
Қаламам фалаҷ шавад зуд,
Ҳама ҳастиям кунад дуд…

Зи тавофи кулбаи ту дили ман зи ҳам бирезад,
Ба ҳама ҷаҳон ситезад писари ғазалнависат,
Ки куҷост модари ман,
Ки куҷост модари диловари ман?

Писари ғазалнависат акнун ғазали азо бигӯяд,
Ғазале агар бигӯяд, ғазали туро бигӯяд,
Ки куҷост модари ман,
Ки куҷост давлати сари ман?

Ту куҷоӣ модари ҷон? Паси дар намебаройӣ,
Ва дигар ба шеваи худ бари ман намесаройӣ:
«Писари азизам омад,
Писари ғазалнависам омад…»

Шодравон Лоиқ Шералӣ


https://t.me/gazaltj