Телеграм канал «Zulfiqori aziz Зулфикори азиз»

Мо ки хоҳем рафт рӯзе аз канори дӯстон,
Мегузорем ин ҷаҳонро, мо барои дӯстон.

Фурсати мо чун насиме меравад аз боғи умр,
Хуш бувад он дам, ки бошем дар ҳавои дӯстон.

Ёдгорӣ ғайри некӣ нест дар ин рӯзгор,
Хуш бимонад номи мо дар моҷарои дӯстон.

Фурсати дидор кӯтоҳ асту дунё бевафо,
Ҷон фидои лаҳзае дар лобалои дӯстон.

То ки ҳастӣ аз муҳаббат гулситоне кун дуруст,
То муаттар гардад олам аз сафои дӯстон.

Дар варақҳои китобе зиндагӣ чизе набуд,
Ҷуз ҳамин меҳре, ки монда аз вафои дӯстон.

То ки хуршеди муҳаббат медурахшад дар миён,
Гул биборад ҳар куҷо бар радди пои дӯстон.

Мо ки меҳмонему бар хони ҷаҳон соҳибдилем,
Ҷон фидои хандаи беиддаои дӯстон.

Ҳайф бошад гар ба талхӣ бигзарад ин рӯзгор,
Нӯш кун ҷоме зи дасти бериёи дӯстон.

Баъди мо дар сӯги мо бар хок ашке гар чакад,
Сабза мерӯяд ба поси он дуои дӯстон.
(Нимат Ҷомӣ)

https://t.me/gazaltj

Эй офтоби саркаш як зарра хоки поят,
Оби ҳаёт рашҳе аз ҷоми ҷонфизоят.

Ҳам хоҷагии гардун дил бар вафо ғуломат,
Ҳам подшоҳи гетӣ ҷон бар миён гадоят.

Ҳам чарх хирқапӯше дар хонақоҳи ишқат,
Ҳам Ҷабраил мурғе дар доми дилрабоят.

Дар cap гирифта олам андешаи висолат,
Дар чашм карда Кавсар хоки дари сароят.

Кавсар, ки оби ҳайвон як шабнам аст аз вай,
Дарбаста то ба ҷон дил дар лаъли дилкушоят.

Сирре, ки ҳар ду олам як зарра менаёбанд,
Ҷовид каф гирифта ҷоми ҷаҳоннамоят.

Навбоваи ҷамолат моҳи нав аст, на маҳ
Банди кулаҳ зи хиҷлат дар домани қабоят.

Ту марқаби накӯӣ метозиву маҳу меҳр,
Чун соя дар рикобат, чун зарра дар ҳавоят.

То буйи зулфи мушкат пурбӯй кард ҷонам,
Аттори мушкрезам аз зулфи мушксоят.
(Фаридуддин Аттор)

https://t.me/gazaltj

Пазмони ҳама «хез»-у «бихон»-ат шудам, оча,
Дилтанг ба он лаҳни равонат шудам, оча.

Гуфтӣ, ки «нарас», «даст мазан», «ҷомаи гарм пӯш»,
Мӯҳтоҷи ҳамон амру амонат шудам, оча.

Ҳарчанд ки «накун» гуфтӣ-ву гоҳе «назан», аммо
Хумории он зикри забонат шудам, оча.

«Хез, вақти саҳар шуд!» — садоят ба гӯшам ҳаст,
Муштоқи чунин файзи даҳонат шудам, оча.

Ёди ту маро бар сари он гарми танӯр бурд,
Ман гушнаи он бурдаи нонат шудам, оча.

Ҳар шом ба сари кӯча ду чашмат ба раҳ буд,
«Дер омадӣ ку?» гуфтани онат шудам, оча.

«Хоб кун» — гуфтанат қисмати оромтаринам буд,
Гумкардаи он бахти ҷавонат шудам, оча.

Дар ҳар зани раҳгузар туро ҷӯяму ҳайҳот,
Саргаштаи як нақши нишонат шудам, оча.

Имрӯз, ки дар хоки хунук хуфтаӣ, эй вой,
Бирёни ҳамон гармии ҷонат шудам, оча.

Бахшо маро, қадри туро дер шинохтам,
Ҳамранги ҳамон мӯи хазонат шудам, оча.
(Парвиз Пулодӣ)

https://t.me/gazaltj

Эй сорбон, оҳиста рон, к-ороми ҷонам меравад,
В-он дил, ки бо худ доштам, бо дилситонам меравад.

Ман мондаам маҳҷур1 аз ӯ, бечораву ранҷур аз ӯ,
Гӯӣ, ки неше дур аз ӯ дар устухонам меравад.

Гуфтам ба найрангу фусун пинҳон кунам реши дарун,
Пинҳон намемонад, ки хун бар остонам меравад.

Маҳмил бидор, эй Сорбон, тундӣ макун бо корвон,
К-аз ишқи он сарви равон, гӯӣ, равонам меравад.

Ӯ меравад доманкашон, ман заҳри танҳоӣ чашон,
Дигар мапурс аз ман нишон, к-аз дил нишонам меравад.

Баргашт ёри саркашам, бигзошт айши нох(в)ашам,
Чун миҷмаре пуроташам, к-аз сар духонам меравад.

Бо он ҳама бедоди ӯ в-ин аҳди бебунёди ӯ,
Дар сина дорам ёди ӯ, ё бар забонам меравад.

Боз ою бар чашмам нишин, эй дилситони нозанин,
К-ошўбу фарёд аз замин бар осмонам меравад.

Шаб то саҳар менағнавам2 в-андарзи кас менашнавам,
В-ин раҳ на қосид меравам, к-аз каф инонам меравад.

Гуфтам, бигирям, то ибил3 чун хар фурӯ монад ба гил,
В-ин низ натвонам, ки дил бо корвонам меравад.

Сабр аз висоли ёри ман, баргаштан аз дилдори ман,
Гарчи набошад кори ман, ҳам кор аз онам меравад.

Дар рафтани ҷон аз бадан гӯянд ҳар навъе сухан,
Ман худ ба чашми хештан дидам, ки ҷонам меравад.

Саъдӣ, фиғон аз дасти мо лоиқ набуд, эй бевафо,
Тоқат намеорам ҷафо, кор аз фиғонам меравад.

1 Ҷудо, дур.
2 Намеосоям.
3 Шутур.

(Шайх Саъдии Шерозӣ)
Эй Сорбон оҳиста рон …😢😢😢

https://t.me/gazaltj