Телеграм канал «Zulfiqori aziz Зулфикори азиз»

НАВРӮЗИ ОВОРАГОН

Гӯед ба Наврӯз, ки имсол наояд,
Дар кишвари хунинкафанон раҳ накушояд.
Булбул ба чаман номаи шодӣ насарояд,
Мотамзадагонро лаби пурханда нашояд.
Хун медамад аз хоки шаҳидони Ватан, вой,
Эй вой Ватан, вой!

Гулгункафанонро чи баҳору чи зимистон,
Хунинҷигаронро чи биёбон, чи гулистон.
Дар кишвари оташзада, дар хонаи вайрон,
Кас нест, занад бӯса ба рухсори ятимон.
Кас нест, ки дӯзад ба тани мурда кафан, вой,
Эй вой Ватан, вой!

Аз синаи ҳар санги ту хун медамад имрӯз,
Аз хоки ту мастию ҷунун медамад имрӯз.
Он лола чи дида, ки нагун медамад имрӯз,
В-он сабза чаро зарду забун медамад имрӯз?
Сурх аст ба хун пову сари сарву суман, вой,
Эй вой Ватан, вой!

Эй барҳанапо, сарви сарафроз туӣ, ту,
Сардору сазовор ба ҳар ноз туӣ, ту.
Душманшикану фотеҳу сарбоз туӣ, ту,
Фармондаҳи ин хок зӣ оғоз туӣ, ту.
Ғайр аз ту касе нест дар ин марзи куҳан, вой,
Эй вой Ватан, вой!

Биштоб, ки дар бозуи ту фарри худойист,
Дар гардиши чашмони ту анвори илоҳист.
Оини ту фармондиҳию қалъакушоист,
Шамшери ту равшангари асрори самовист.
Таърихи ту сабт аст ба ҳар кӯҳу даман вой,
Эй вой Ватан, вой.

Ҷуз лолаи хунбор, ки руяд зи заминат,
Кас нест ниҳад гӯш ба фарёди хазинат.
Ҷуз номи Худо нест дигар нақши нигинат,
Таърих занад бӯсаи ибрат ба ҷабинат.
Ай кори ту зинатдиҳи эъсору заман вой,
Эй вой Ватан, вой.

Қуръони худоро ба таҳи пошна суданд,
Бо доси ҷафо кишти умеди ту дуруданд.
Омехта бо заҳр фазои ту намуданд,
Осори гаронқадри туро ҷумла рабуданд.
Бар пову сари шер бубастанд расан вой,
Эй вой Ватан, вой

Не тоҷ ба кор оядат имрӯз, на авранг,
Не соҳиби сармоя, ки бо суди гаронсанг.
Хуни дили ту хӯрда ба сад ҳилаву найранг,
Кас нест, ки пирӯз шавад ҷуз ту дар ин ҷанг.
Эй бозуи размандаи занҷиршикан, вой,
Эй вой Ватан, вой!

(Халилуллоҳи Халилӣ)

Наврӯзи оворагон…
https://t.me/gazaltj

Имрӯз, ки дар дасти туам, марҳамате кун,
Фардо, ки шавам хок, чӣ суд ашки надомат.
(Ҳофизи Шерозӣ)

https://t.me/gazaltj

Барбанд даҳон аз нон, к-омад шакари рӯза,
Дидӣ ҳунари хӯрдан, бингар ҳунари рӯза.

Он шоҳи дусад кишвар тоҷат ниҳад бар сар,
Барбанд миён зудтар, к-омад камари рӯза.

З-ин олами чун сиҷҷин барпар сӯйи иллийин,
Бистон назари ҳақбин зуд аз назари рӯза.

Эй нуқраи боҳурмат дар кӯраи ин муддат,
Оташ кунадат хидмат андар шарари рӯза.

Рӯза нами Замзам шуд, дар Исии Марям шуд,
Бар торуми чорум шуд ӯ дар сафари рӯза.

Ку пар задани мурғон, ку парри малак, эй ҷон?
Ин ҳаст пари чина, в-он ҳаст пари рӯза.

Гар рӯза зарар дорад, сад гуна ҳунар дорад,
Савдои дигар дорад, савдои сари рӯза.

Ин рӯза дар ин чодар пинҳон шуда чун дилбар,
Аз чодари ӯ бигзар, воҷӯ хабар рӯза.

Борик кунад гардан, эмин кунад аз мурдан,
Тухма асари хӯрдан, мастӣ асари рӯза.

Сӣ рӯз дар ин дарё по сар кунӣ ва сар по,
То даррасӣ, эй мавло, андар гуҳари рӯза.

Шайтон ҳама тадбираш в-он ҳилаву тазвираш,
Бишкаст ҳама тираш пеши сипари рӯза.

Рӯза карру фарри худ хуштар зи ту бар гӯяд,
Дарбанд дари гуфтан, бигшой дари рӯза.

Шамсулҳақи Табрезӣ ҳам сабриву парҳезӣ,
Ҳам иди шакаррезӣ, ҳам карру фарри рӯза.

(Мавлоно Ҷалолуддини Балхӣ - Румӣ)


بربند دهان از نان کآمد شکر روزه
دیدی هنر خوردن بنگر هنر روزه

آن شاه دو صد کشور تاجیت نهد بر سر
بربند میان زوتر کآمد کمر روزه

زین عالم چون سجین برپر سوی علیین
بستان نظر حق بین زود از نظر روزه

ای نقره باحرمت در کوره این مدت
آتش کندت خدمت اندر شرر روزه

روزه نم زمزم شد در عیسی مریم شد
بر طارم چارم شد او در سفر روزه

کو پر زدن مرغان کو پر ملک ای جان
این هست پر چینه و آن هست پر روزه

گر روزه ضرر دارد صد گونه هنر دارد
سودای دگر دارد سودای سر روزه

این روزه در این چادر پنهان شده چون دلبر
از چادر او بگذر واجو خبر روزه

باریک کند گردن ایمن کند از مردن
تخمه اثر خوردن مستی اثر روزه

سی روز در این دریا پا سر کنی و سر پا
تا دررسی ای مولا اندر گهر روزه

شیطان همه تدبیرش و آن حیله و تزویرش
بشکست همه تیرش پیش سپر روزه

روزه کر و فر خود خوشتر ز تو برگوید
دربند در گفتن بگشای در روزه

شمس الحق تبریزی هم صبری و پرهیزی
هم عید شکرریزی هم کر و فر روزه
 

(Мавлоно Ҷалолуддини Балхӣ - Румӣ)
…. Омад шакари рӯза….

https://t.me/gazaltj

Ҳайфи он субҳе, ки танҳо бо ғами нон бигзарад,

Ҳайфи он шоме, ки дар талвосаи ҷон бигзарад.

Сайри кайҳон карда кайҳо дигарон, бозомаданд,

Он мабодо, ҳасрати мо ҳам зи кайҳон бигзарад.

Ғунча ҳар субҳе бигӯяд сурхрӯву сарбаланд:

Файзи бедорӣ, аё эй сахтхобон, бигзарад.

Пеши беморони даврон гӯ, ки он соат мабод,

То табиб аз ҷо бихезад, вақти дармон бигзарад.

Ғаррагонро гӯ ба худ бошанд, к-ин даври замон

Бар касон бигзашт, ҳам акнун бар эшон бигзарад.

Бо либоси хештан чандин мабол, эй ҷони ман,

Одамӣ ояд ба даҳр урёну урён бигзарад.

Ҳаҷр ҷонкандан бувад, гар ёр матлуби дил аст,

Марг мушкилтар шавад, гар умр осон бигзарад.

Ҳайфи он меҳмон, ки бо паймона паймонҳо кунад,

Чун хумораш даррасад, аз иззати хон бигзарад.

Ташнаро як коса об аз ҳавзи Кавсар бартар аст,

Қимати зар дар дукон аз арзиши кон бигзарад.

Ҷумла мавҷуде, ки инсон ояд аз модар нахуст,

Баъди гирудори умр, эй кош, инсон бигзарад.

Низом Қосим

https://t.me/gazaltj