Ало, ай рӯи ту сад моҳу маҳтоб,
Магӯ шаб гашту бегаҳ гашт, биштоб.
Маро дар сояат, ай Каъбаи ҷон,
Ба ҳар масҷид зи хуршед аст меҳроб.
Ғалат гуфтам, ки андар масҷиди мо
Буруни дар бувад хуршед баввоб.
Аз ин ҳафт осиё мо нон наҷӯем,
Нанӯшем об мо з-ин сабз дӯлоб.
Мусаббиб ӯст асбоби ҷаҳонро,
Чӣ бошад тору пуди лоф асбоб.
Зи мастӣ дар ҳазорон чаҳ фитодем,
Бурунмон мекашад ишқаш ба қуллоб.
Чӣ равнақ дорад аз ту маҷлиси ҷон,
Зиҳӣ, чашму чароғу ҷони асҳоб!
Бихандад боғи дил з-он сарви муқбил,
Биҷӯшад хуни мо з-ин шохи унноб.
Футӯҳ андар футӯҳ андар футӯҳӣ,
Туйи мифтоҳу Ҳақ фаттоҳи абвоб.
Зи нафтандози ишқи оташинат
Замину осмон ларзон чу симоб.
Бари мастонаш ояд ме ба даъво,
Халақ гардад, биронандаш ба мизроб.
Хамуш кун, хатм кун, ай дил, чу дидӣ,
Ки он хубӣ намегунҷад дар алқоб.
(Мавлоно Ҷалолуддин Балхӣ - Румӣ)
telemetr.me/gazaltj