16-mart, dushanba (26-kun)
Iftorlik vaqti: 18:34 (Toshkent vaqti) [hududlar farqi]
#ramazon
SAFAR ODOBLARI
Safarni niyat qilgan kishi safarga chiqishdan oldin ikki rak'at sunnat namozi o'qiydi.
Bu namozning birinchi rakatida Kofirun surasini, ikkinchi rakatida Ixlos surasini o'qiydi. Keyin Kursiy oyatini, Quraysh, Ixlos, Falaq va Nas suralarini o'qib, ixlos va qalb hozirligi ila safarida yaxshilik va osonlik so'rab duo qiladi.
Safarga chiqayotgan kishi kuzatuvchilar bilan vidolashadi.
Ahli-ayoli, oila a'zolari, qo'ni-qo'shni, yor-do'stlar bilan safardan oldin vidolashish, ularning duosini olish musulmonlar qadimdan mustahab sanab kelgan amallardandir. Musofir so'ngra vidolashuv duosini o'qiydi.
Ibn Umar roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi:
«U kishi safarni iroda qilgan odamga:
«Menga yaqin kel, sen bilan Rasululloh sollallohu alayhi vasallam biz ila vidolashganlaridek vidolashib qo'yay. U zot: «Astavdi'ulloha diynaka va amanataka va xovatiyma a'malika», deb aytardilar», der edi».
«Sunan» egalari rivoyat qilganlar.
Safarga jo'nab ketayotgan odam bilan vidolashish mustahabdir. Ushbu rivoyatdagi Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytgan so'zlarning ma'nosi «Allohdan diningni, ahli ayolingni, molu mulkingni va ishlaringning oxirini muhofaza qilishini so'rayman»dir.
Uydan chiqayotib, hadisda kelgan chiqish duosi o'qiladi.
Anas roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
«Nabiy sollallohu alayhi vasallam:
«Kishi uyidan chiqayotganda: «Bismillahi, tavakkaltu alallohi, la havla va la quvvata illa billahi», desa, o'sha paytda unga: «Hidoyat qilinding, kifoya qilinding va saqlanding», deyiladi. Shayton undan chetlanadi. Unga boshqa bir shayton: «Hidoyat qilingan, kifoya qilingan va saqlangan odamni qanday (toydira olasan)?!» deydi», dedilar».
«Sunan» egalari rivoyat qilganlar.
Musofir markabga minayotib, «bismillah»ni aytadi va minib bo'lgach, «minish duosi»ni o'qiydi.
Ibn Umar roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi:
«Rasululloh sollallohu alayhi vasallam safarga chiqib, tuyalariga minganlarida, uch marta takbir aytar va:
«Subahanallazi saxxoro lana haza. Va ma kunna lahu muqriniyn va inna ila robbina lamunqolibun. Allohumma! Inna nas'aluka fi safarina haza al-birro vat-taqva va minal amali ma tarzo. Allohumma! Havvin alayna safarana haza vatvi' anna bu'dahu. Allohumma! Antas-sohibu fis-safar val xalifatu fil ahl. Allohumma! Inni a'uzu bika min va'sais-safari va kaobatil manzari va su'il munqalabi fil mali val ahli», der edilar».
Muslim, Abu Dovud, Termiziy va Nasaiy rivoyat qilganlar.
Duoning ma'nosi: «Bizga buni bo'ysundirgan Zot pokdir. Biz bunga qodir emas edik. Va albatta, biz Robbimizga qaytguvchilardirmiz. Allohim! Albatta, biz ushbu safarimizda yaxshilikni, taqvoni va O'zing rozi bo'ladigan amalni so'raymiz. Bizlarga bu safarimizni oson qilgin. Allohim! Sen safarda sohibsan va ahlda xalifa – o'rinbosarsan. Allohim! Sendan safarning mashaqqatidan, ahl va molda mahzun bo'lib qaytishdan hamda yomon manzara bo'lishidan panoh so'rayman».
Safardagi kishi minadigan uloviga yaxshi qarashi, uni qarovsiz qoldirmasligi alohida ta'kidlanadi.
Chunki safarning qiyinchiliksiz, yaxshi o'tishi va undan ko'zlangan maqsadga erishish ko'p jihatdan ulovga (markabga) bog'liq.
Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusufning «Ijtimoiy odoblar» kitobidan.
👉 @xushnudbek 👈