❗️Yana bir marta Jahon chempionatiga chiqsak, Pokiston deyishlaridan deyarli to‘liq qutilamiz
AQShda yangi tong otdi. Yangi kun keldi. Emotsiyalar ketdi, alamlar biroz aridi. Avval aytganimizdek, har tun ortidan albatta tong otadi.
Biz intiqib kutgan ilk tarixiy Jahon chempionati biz uchun tugadi. Uchala o‘yinimizni o‘ynab bo‘ldik.
Ha, afsuski, uchta mag‘lubiyat. Umuman olganda, 2 ta mag‘lubiyat boshidan kutilgandi, uchinchi o‘yinda nimadir qilarmiz, deb umid qilayotgandik. Demak, deyarli kutilgan natijalar bo‘ldi, sal yaxshirog‘idan umid qilgandik.
Jahon chempionatida qabul qilgan mag‘lubiyatlarimizni tarozining bir pallasiga, olgan yutuqlarimizni boshqa pallasiga qo‘ysak, shubhasiz, yutuqlar bosib ketadi.
ENG KATTA YUTUQ — bu O‘zbekistonning imidji uchun bo‘ldi. Milliardlab inson dunyoda O‘zbekiston degan davlat ham borligini, bayrog‘i qanaqaligini, ilk marta Jahon chempionatiga chiqqanini ko‘rishdi, madhiyamizni eshitishdi.
Shaxsiy xulosam shu bo‘ldiki, kelgusi 2030-yilda ham yana bir marta Jahon chempionatiga chiqsak, xorijda O‘zbekiston deganda Pokiston yoki Afg‘oniston deb tushunishlariga deyarli barham beramiz. Hozirgi mundialda ham taxminan 50-60% yo‘qotishga erisha oldik.
O‘zbekiston yillar davomida o‘zini reklama qilish uchun bir necha yuz millionlab dollarni sarflasa ham ololmaydigan samarani bitta Jahon chempionatida oldik. Bu futbolning qanaqa katta kuch ekanini ko‘rsatadi.
Ushbu yutuq bilan hammani tabriklayman. Albatta, bu qo‘l bilan ushlab bo‘lmaydigan, hamma o‘z tanasida bittada his qila olmaydigan yutuq. Lekin, ishoning, bu O‘zbekistonning har bir fuqarosi uchun bilvosita ta’sir qiladigan g‘alaba.
MAG‘LUBIYATLAR — bu xuddi qishloqning to‘ylarida qo‘shiq aytib, hammaning “lyubimchigi” bo‘lib yurgan qo‘shiqchi ilk bor katta sahnada professional konsert qo‘yib, aslida qanaqa darajada ekanini bilib olganga o‘xshaydi. Biz ham aslida qanaqa darajada ekanligimizni bilib oldik.
Murabbiyning taktik xatolari, futbolchilarning kuchsiz jismoniy va ruhiy holati-yu, no‘noq texnikasi, hammasini ko‘rdik. Nafaqat terma jamoaning o‘yini, balki uning atrofidagi boshqa masalalarda ham professional emasligimizni, o‘zimizning qishloq darajasida yurganimizni bilib oldik. Forma tanlash va sotish deysizmi, milliy jamoa brendini yaratish deysizmi, muxlislik deysizmi, jurnalistlar jamoasining ishlashi deysizmi, ekspertlar tahlili deysizmi, xullas, Jahon chempionatiga aloqador nimaiki bo‘lsa, ancha orqada ekanligimizni ko‘rdik.
KO‘RDIK. Shu joyi muhim. Avval buni ko‘ra olmasdik, chunki qishlog‘imizdan tashqariga chiqmayotgandik. Bu xuddi kasal odam yillar davomida shifokorga bormasdan yurganiga o‘xshaydi. Biz nihoyat bordik o‘sha shifokorga! Tibbiy tahlillar topshirdik, qo‘limizda natijalar turibdi. Rentgen qog‘ozida 3 ta grijamiz borligi, qon tahlillarida qandli diabetimiz yuqoriligini ko‘rib turibmiz. Endi navbat — DAVOLANISHGA!
Shifokorga bormasak, kasalimiz ham chiqmasdi, baxtli bo‘lib yuraverardik, to‘g‘rimi? Lekin umrimiz ham tobora qisqarib boraverardi. Butunlay o‘lib qolmasimizdan oldin shifokorga bordikmi, endi yana bahona qilmasdan, tezroq davolanishni boshlaylik. Diyeta qilaylik, dorilarni ichaylik, o‘z ustimizda ishlaylik, turmush tarzimizda qat’iy rejim o‘rnataylik, xullas — O‘ZGARAYLIK!
O‘zgarish davri keldi!
Davolanish davri keldi!
Sog‘ayish davri keldi!
Turing o‘rningizdan, kasal ekanman, voy-dod o‘laman, deb to‘shakda yig‘lab yotavermang. Hayotga qayting. Kurashing. Harakat qiling. Kuchli xohlang. Ishoning.
Bu gaplar hammaga tegishli — futbolchilarga, murabbiylarga, futbol mutasaddilariga, muxlislarga, jurnalistlarga, HAMMAGA!
Yoki birgalikda tuzalamiz, yoki birgalikda o‘lamiz.
Matbuot anjumanida Fabio Kannavaro natijadan bir gramm ham afsusda emasligi ko’rinib turdi, zig’ircha ham qayg’urmayapti, bir og’iz uzr ham so’ragani yo’q.
Topgan gapi, “bu birinchi marta, bu bizga tajriba bo’ladi”, degan yuz marta qaytarilgan gaplar.
Shu paytgacha biron ishni qoyil qilmagan murabbiy bizga kelganda nimadir qila oladimi o’zi?
Agar Kannavaro faqat jamoaga motivatsiya berish uchun kelgan bo’lsa, unda uning o’rniga bironta yaxshi psixolog yollay qolaylik, arzonga tushadi.
Bu murabbiy bilan Osiyo kubogida nimadir qila olishimizga futbol rahbarlarining ko’zi yetyaptimi? Aniqmi?
Xo’p, mayli, biz ishonamiz va unga yana imkon beramiz. Lekin kimdir javobgarlikni zimmasiga olishi kerak. Futbol assotsiatsiyasidan kimdir chiqib aytsin, “men javob beraman, ishoninglar, bu murabbiy bilan hali yorvoramiz, unaqa bo’lmasa, men javobgar bo’laman” desin.
Bormi shunaqa mard? Agar yo’q bo’lsa, o’zingiz ham ishonmayotgan bo’lsangiz, unda murabbiy masalasini jiddiyroq o’ylab ko’ringlar. Haliyam kech emas.