Фарзанд тарбияси — узлуксиз жараён бўлиб, у сабр-тоқат, меҳр ва доимий эътиборни талаб қилади. Ота-она ўз фарзандига фақат насиҳат қилиш билан чекланиб қолмасдан, ўзининг гўзал хулқи билан ҳам ибрат бўлиши керак. Чунки яхши тарбия топган фарзанд — ота-она учун ҳам дунёда, ҳам охиратда энг катта бахт ва савоб манбаидир
Гиёҳвандликка қарши курашиш ҳар бир мусулмонга фарз. Бу нарсага бепарво бўлмайлик, бу иш Аллоҳ ва унинг Расулининг талабидир. Гиёҳвандлик қўшнининг томига кетаётган ўтга ўхшайди. Уламолар айтадилар: ёшларни тўғри тарбиялаш уларни ёмон дўстлардан сафлаш билан бўлади.
Оилавий тотувлик фақат бир томоннинг ҳаракати билан эмас, балки икки томоннинг ўз мажбуриятларини англаши билан қурилади. Ҳадиси шарифда айтилади: "Ҳар бирингиз раҳбарсиз ва ҳар бирингиз қўл остингиздагилар учун масъулсиз. Эркак киши оиласининг раҳбаридир ва у ўз аҳли-аёли учун масъулдир. Аёл киши эрининг уйида раҳбардир ва у ҳам ўз масъулиятига эгадир" (Имом Бухорий ривояти).