سلام خانم دکتر زرینآذر گرامی
در مورد گرسنگی، تجربهٔ خودم را برایتان میگویم.
وقتی خامگیاهخواری را شروع کردم، گرسنگی خیلی اذیتم میکرد.
بهویژه هنگام شب، گرسنگی امانم را میبرید، (در حالی که در طول روز مشکلی نداشتم.)
باید مقدار زیادی خرما، موز یا کشمش میخوردم؛ حتی تا بیست عدد خرما برای ساکت کردن این گرسنگیِ کلافهکننده.
احساس میکردم دستگاه گوارشم بهشدت تحریک شده و ناآرام است. میدانستم این گرسنگی عادی نیست؛ اصلاً شبیه گرسنگی معمولی نبود. تنش و تشنجی کلافهکننده در دستگاه گوارش، چیزی شبیه گرسنگی، وجود داشت.
وزن بسیار زیادی کم کرده بودم.
دریافتم که مصرف میوههای اسیدی و ترش و همچنین میوههای کمتر اسیدی، بهخصوص سیب که استفاده میکردم، عامل این شدت گرسنگی است.
با توجه به نظر خانم دکتر زرینآذر مبنی بر اینکه میتوان سبزیجات را با میوهها مصرف کرد، هر میوهای را که میخواستم مصرف کنم، بهتنهایی مصرف نمیکردم؛ بلکه آن را با سبزیجات مخلوط میکردم؛ مانند سیب با اسفناج یا مخلوطی از سبزیجات.
استفاده از مخلوطکن، مصرف آنها را آسانتر کرد. حتی با میوههای شیرین مانند انگور و خرما نیز همین کار را انجام دادم.
نتیجه بسیار خوب بود.
بعد از چند سال سردرگمی و ضعف، از دست گرسنگی رها شدم.
با خواندن راهنماییهای جاویدنام دکتر حسنزاده و خانم دکتر زرینآذر در اینترنت، توانستم وزن از دسترفته را دوباره به دست بیاورم.
و حتی بیشتر از قبل از خامخواری وزن بگیرم:
با مصرف بیشتر پروتئینهای گیاهی که در سبزیجات برگ سبز و بهویژه در مغزها، دانهها و حبوبات فراوان هستند.
• مغزها: ۲۴ ساعت خیساندهشده در یخچال با دمای ۳ درجه
• دانهها: حدود ۲ تا ۳ ساعت خیساندهشده در یخچال با دمای ۳ درجه
• حبوبات: ۲۴ ساعت و بیشتر، خیساندهشده در یخچال با دمای ۳ درجه
مقدار مصرف آب را نیز وابسته به احساس تشنگی کردم. (برایم مهم نبود که چه مقدار آب میخوردم.)
این کار مقدار زیادی به بهبود عملکرد دستگاه گوارش و در نتیجه هضم و جذب بهتر کمک کرد.
دوستانی که از بیارادگی در مقابل گرسنگی و لغزش در رژیم غذایی شکایت دارند، میتوانند این روش را آزمایش کنند.
هر اندازه که مصرف سیب را کمتر میکردم، گرسنگی نیز کمتر آزارم میداد.
بارها مصرف سیب را آزمایش کردم و هر بار گرسنگی بازمیگشت.
...
تجربهٔ دیگرم در مورد مغزها، حبوبات و دانههای خیسخورده است.
هرگاه آنها را پس از خیساندن بهخوبی نمیشستم، هنگام خواب حالت پرش در بدنم ایجاد میشد؛ مانند زمانی که در خواب احساس میکنید در حال سقوط هستید و بدن با پرش ماهیچهها واکنش نشان میدهد.
این حالت حتی در زمان بیداری نیز اتفاق میافتاد؛ پرشهای غیرارادی و ناخودآگاه ماهیچههای بخشهای مختلف بدن.
دریافتم که برای خیساندن این مواد باید:
اول: آنها را در یخچال نگهداری کنم.
دوم: آنها را بهخوبی شستوشو دهم تا هیچگونه لیزی یا باکتریِ رشدکرده در آب آنها باقی نماند.
برای این کار، مواد را در یک شیشهٔ دربسته میریزم و بهشدت تکان میدهم، سپس آب آن را خالی میکنم؛ چه هنگام شروع خیساندن و چه هنگام مصرف.
در مورد دانههای لعابدار، فقط در ابتدای کار مقدار کمی آنها را میشویم، سپس در یخچال با دمای حدود ۳ درجه نگهداری میکنم و در مدت بسیار کوتاه (خیلی کمتر از دوازده ساعت) در مخلوطکن میریزم و بلافاصله مصرف میکنم.
این پرشهای ماهیچهای را با میوههای بریدهشدهای که ساعتها در هوای آزاد مانده بودند (چه در یخچال و چه خارج از آن) نیز تجربه کردهام.
با شستن سطحِ باز میوه و مالیدن دست روی آن، مشکل من برطرف شد.
این تجربه را بارها و بارها آزمایش کردم و از نتیجهٔ آن مطمئن شدم.
با تشکر از کمکهای شما.