Телеграм канал «بررسی روایات و احادیث»

رفتار امام صادق (ع) با فقیران سُنّی مدینه

در تفسیر عیاشی که از منابع قدیمی حدیث است و حدود 1100 سال پیش نوشته شده آمده است که امام صادق(ع) در هنگام شب کیسه‌ای بسیار سنگین و پر از نان را بر دوش می‌کشید و برای گروهی از فقیران بی‌خانمان مدینه که زیر سایبان محله بنی ساعده خوابیده بودند می‌برد. ایشان قرص‌های نان را لای لباس آن فقرا قرار می‌داد تا صبح فردا که از خواب برمی‌خیزند گرسنه نمانند.
یکی از شیعیان به امام(ع) عرض کرد: آیا این فقیران به امر امامت و ولایتِ { اهل بیت(ع)} شناخت و اعتراف دارند (آیا شیعه هستند)؟
امام فرمود: خیر، اگر شناخت داشتند که بر ما واجب بود حتی آرد و نمک خود را نیز با آنان شریک شویم.
سپس امام صادق(ع) به آن شخص فرمودند:
" پدرم (امام باقر علیه السلام) وقتی چیزی را به عنوان صدقه به سائل می‌داد {برای چند لحظه} از او پس می‌گرفت و آن را می‌بوسید و می‌بویید و سپس دوباره به او بر می‌گرداند زیرا صدقه پیش از آنکه به دست سائل برسد، در دست خدا قرار می‌گیرد { و متبرک می شود } از این رو دوست دارم آن را {صدقه یا دست سائل را} ببوسم زیرا هم خداوند و هم پدرم به آن عنایت داشته‌اند. "

منبع: تفسير العياشي(متوفای حدود 320هـ) ، ج‌2 ، صص 107-108

توضیح مهم:
در این ماجرا می بینیم که امام صادق(ع) به دنبال آن نبود که با نان دادن به فقرای سُنی مدینه، آنان را مدیون خود و به مذهب تشیع وادار کند بلکه کمک به آنان را وظیفه ی اسلامی و انسانی می‌دانست و از این رو برای خدا در تاریکی شب و هنگامی که در خواب بودند، برایشان نان می‌برد.

#امام_صادق #اهل_بیت (ع) #شیعه

عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇
@pasokhvoice
@pasokhtext
@shenakhtehadis