Телеграм канал «Sevgi hikoyalari ♥️⛓»

😭✨

@sevgi_hikoyalari_hayotiy

Qisqasi qora bogʻich blagida boʻlishi kerak edi Chatni ishi bu 😂

@sevgi_hikoyalari_hayotiy

Eshik ochildi ichkariga Zaganing otasi kirib keldi
— keting ota hozir sizni eshitishni hohlamayman hechkimni eshitishni hohlamayman
Zagan qoʻlidagi idishni devorga otdi Zaganing otasi esa qoʻlidagi tayoq bilan Zaganing boshiga bir tushirdi
— ahmoq bola yana qancha bu yerda aza tutib yigʻlab oʻtrmoqchisan
— meni uni eriman lekin uni himoya qila olmadim ota uni tabassumi hamon quloqlarim ostida
Darhaqiqat Zagan oz otasiga butun boshli clanga qarshi chiqib erishgan sevgisi endi bu yerda emas edi
Butun dunyo ostin ustun boʻlgandek edi goʻyo
— ammo endi gʻamga botib oʻtiradigan yosh bola emasan
Otasi gap boshlab qoldi
— uni oʻlimida sen aybdor emasan dunyoda tirik jon borki u uchun yozilgan taqdirni yashaydi
— hozir esa seni yelkangda masʼuliyat bor butun boshli clan va sevimli ayoling omonatlari farzandlaring sen ularga keraksan agar bu yerda gʻamga botib oʻtirsang bu bularga ham qattiq taʼsir qiladi Emir katta boʻlib qoldi ammo Elina unga hozir ogʻir boʻlsa kerak
Zagan boshini koʻtardi
— meni tushunding senga umiddaman bolam
Otasi gapini tugatdi va chiqib ketdi
Yana kunlar ota boshladi hamma oʻz hayotiga qaytdi Zagan va farzandlariga qiyin albatta lekin ular tirik va hayot davom etmoqda
Emir rostdan ham ulgʻayib bormoqda clan odatlariga koʻra u otasining buyrugʻi bilan safarga chiqishi va ancha boʻlimini oshirib qaytishi kerak Aksel esa unga xamroxlik qiladigan boʻldi u va yana bir necha kishilik jamoa Emir boshchiligida safarga otlandi Zagan esa ularga omad tilab kuzatib yubordi
— taka saltang oʻgʻlimni senga topshirdim Aksel ehtiyot bol bizni Rameo qizlarni deb soʻzini daryoga otmasin yana
— Albata janob uni bu yoʻldan kaltaklab bolsa ham qaytaraman
— balki meni muhokama qilishni bas qilarsizlara kettik endi hayr ota singlimni ehtiyot qiling
Ular uzoq safarga oldinga qarab yoʻl olishdi
Elina esa yana oʻsha yolgʻiz daraxt tagida oyga tolib qoʻlidagi qora bogʻichga qarab oʻtirar edi
Yengil shamol uni sochlarni silagandwk esar edi
Uni nigohlari oʻzgargan qattiy shavqatsiz va aniq
U ichida bir gapni qayta qayta aytar edi
— hali hammasi uchun javob berasiz buni shunday qoldirmayman

1-BOB tugadi




@sevgi_hikoyalari_hayotiy

Bir kun o‘tdi.
Sovuq xabar juda tez tarqaldi.
Safarga ketgan Emir va Zagan bu xabarni eshitishi bilan darhol ortga qaytishdi.
Endi hammasi ayon edi — Nefiliya nega clandan chiqqani ma’lum bo‘ldi.
Ammo uni himoya qilmagan qo‘riqchilar ayovsiz jazolandi.
Emir ham onasini yo‘qotdi.
U chuqur tushkunlikda edi…
Ammo u katta aka sifatida singlisiga tirgak bo‘lishi kerakligini tushunardi.
Nefiliya elf yerlarida — o‘z uyida dafn qilinadigan bo‘ldi.
Uni gullar bilan bezatilgan katta tobutda olib kelishdi.
Barcha elflar hayrat va qayg‘u ichida edi. Ular malikalaridan ayrilgan edi.
Atrofni yig‘i ovozlari tutib ketgan edi.
Qirol esa hanuz buni qabul qila olmasdi.
U bor g‘azabini Zaganga sochdi.
— Sen…
Uning ovozi titrardi.
— Sen ablah! Singlim bu yerda bo‘lsa, tirik bo‘lardi! U hozir hayot bo‘lardi!
— Unga ozodlik bermoqchi bo‘ldingmi?! Bu yerdan o‘z oyoqlari bilan chiqib ketgan qiz… endi tobutda qaytyapti!
— Endi esa sening yashashga haqqing yo‘q! Hozir o‘zing ham uning oldiga ketasan! Jin ursin seni!
Bu janjalni to‘xtatish kerak edi.
Oldinga Emir chiqdi.
U tog‘asiga jiddiy nigoh bilan qaradi va uni itarib yubordi.
— Bas qiling! Hozir shuning mavridimi?!
— Siz ko‘z yosh to‘kayotgan ayol… bizning onamiz edi!
— Biz ham sizdan kam azoblanmayapmiz! Iltimos… otamni tinch qo‘ying!
— “Biz” deganing yana kim, hoy bola?..
Qirol boshini sekin egdi.
So‘ng atrofga sovuq, hissiz nigoh tashladi.
Uning nigohi qora bog‘ichni qo‘lida mahkam ushlab turgan Elinaga tushdi.
Qizaloq…
bir qarashda singlisini eslatardi.
Rostdan ham… bu Nefiliyaning farzandi…
(P/s: Qora bog‘ich — Lunor klanining odati. Agar kimdir oila a’zosini yo‘qotsa, u qo‘lida qora bog‘ich bog‘lab yuradi.)
Qirol sekin Elina oldiga keldi.
U tiz cho‘kdi.
Qo‘lini cho‘zib, uning yuzidan ushladi.
— Onangga… mening Nefiliyaga juda o‘xshar ekansan…
Elinaning nigohlari sovuq edi.
U hatto birinchi marta ko‘rib turgan tog‘asiga e’tibor berishni ham istamadi.
Qirol esa uni bag‘riga bosdi.
Va yanada balandroq yig‘lay boshladi.
Zagan esa…
o‘sha yerda hamon jim turardi.
⏳ Bir hafta o‘tdi
Bu vaqt ichida Emir ham, Elina ham Zaganni biror marta ko‘rishmadi.
U qorong‘i xonada edi.
Sochlari to‘zg‘igan, soqoli o‘sib ketgan…
Ko‘zlari esa butunlay o‘zgargan — qorayib qolgan edi.
U tinmay ichardi.
Va qarshisida turgan oilaviy suratga tikilib o‘tirardi.
Suratda esa…
ular hali baxtli edi.

@sevgi_hikoyalari_hayotiy

Qonning hidi havoda aniq sezilib turardi.
Odamlar hayrat va qo‘rquv ichida, qonga belanib yotgan Nefiliyani o‘rab olishgan edi.
Hujum qilganlar ko‘p bo‘lsa-da, faqat uch kishining qo‘li va ust-boshi qon bo‘lib ketgan edi.
Elina esa biroz uzoqroqda turar, onasining jonsiz tanasiga tikilib qolgandi.
Uning ko‘zlari kattalashgan…
u hozirgina nima bo‘lganini hali to‘liq anglab yetmagan edi.
Nefiliyaning allaqachon joni uzilgan edi.
Atrofdagi odamlar esa buni go‘yo bir tomosha kabi kuzatishardi.
Elina sekin qadam tashlab, onasi tomon yurdi.
Atrof qon…
Nefiliyaning ko‘zlari ochiq… ammo unda endi hech qanday nur yo‘q edi.
Birdan atrofda shovqin ko‘tarildi.
Qo‘riqchilarning ovozi eshitildi.
Qaroqchilar esa sheriklaridan birining qilgan ishidan jahli chiqib, uni so‘kib, la’natlab, tezda qochib ketishdi.
Elina onasi yoniga yetib kelib, tizzalari bilan yerga yiqildi.
U qo‘llari bilan og‘zini mahkam berkitdi.
Bir qo‘lini asta onasiga uzatdi.
Qo‘llari shu darajada titrardiki, ularni zo‘rg‘a boshqara olayotgandi.
U yana onasining bo‘yniga qo‘lini qo‘ydi…
Jimlik…
Yurak urishidan asar ham yo‘q edi.
Elina onasini aynan shu lahzada yo‘qotganini anglab yetdi.
U qotib qoldi.
Ko‘zlari yoshga to‘lgan, qizarib ketgan…
atrofdagi odamlar esa hamon tomoshabin edi.
— Nimalar qilib qo‘ydingiz…
Elinaning ovozi titrab chiqdi.
So‘ng u bor ovozi bilan qichqirdi:
— ONAAAA!!!
Bu qichqiriq shu darajada achchiq va baland ediki…
go‘yo butun shahar larzaga kelgandek bo‘ldi.
Aynan shu lahzada…
Zaganning qoni Elina ichida uyg‘ondi.
Elina o‘tirgan joydan boshlab, atrof asta yonishni boshladi.
Avval sekin…
so‘ng olov kuchaydi.
Alanga baland ko‘tarildi.
Issiqlik atrofni qamrab oldi.
Elina esa yuzini qo‘llari bilan berkitgancha, yana jim onasiga tikilib qoldi.
Uning ichida faqat bitta ovoz jaranglardi:
— Ona… ularning hammasini o‘ldiraman…
— Hammasini…
Odamlar vahimaga tushib, har tomonga qochib ketishdi.
Olov esa tobora kuchayib borardi.
Ammo…
birdan alanga pasaya boshladi.
Elina o‘zi bilmagan holda uyg‘otgan kuchni boshqara olmadi.
Sehr asta-sekin so‘nib bordi.
Atrof yana jimib qoldi.
Faqat tutun va qo‘rquv hidi qolgan edi.
Odamlar endi Elinaga boshqacha — qo‘rquv bilan qarashardi.
Endi u… oddiy qiz emas edi.

@sevgi_hikoyalari_hayotiy

Elina sergaklandi.
U allaqachon onasi ko‘pchilikning e’tiborini tortganini sezgan edi. Sekin orqasiga yashirib qo‘ygan kichik hanjarini bildirmay ushladi va atrofga shubha bilan qaray boshladi.
So‘ng u onasi tomon yurdi.
Nefiliya bolakayning boshidan silab, o‘rnidan turdi va ortiga burilmoqchi bo‘ldi.
Ammo burilishi bilan baland bo‘yli bir odamga urildi.
— Ke… kechirasiz, janob… sizni ko‘rmay qolibman…
Nefiliya undan sekin uzoqlashmoqchi bo‘ldi.
Ammo erkak birdan uning bilagidan mahkam ushlab oldi.
Shunchalik qattiq ushladiki, Nefiliyaning ko‘ziga yosh qalqdi.
Buni ko‘rgan Elina ortidan hanjarini chiqarib, onasi tomon yugurdi.
Ammo yo‘lini yana ikki shunday odam to‘sdi.
— Hoy, qizaloq… qayerga shoshyapsan? Biz bilan biroz o‘ynamaysanmi?
Elina tezroq ulardan o‘tib, onasiga yetib borishni o‘ylardi.
Lekin ular uni tutib olishdi.
Nefiliya zo‘rg‘a boshini burdi…
va qizini begona erkaklar qo‘lida ko‘rdi.
U hayotida hech qachon hech kimga qo‘l ko‘tarmagan edi.
Ammo hozir… u ona edi.
Va u farzandini himoya qilishi kerak edi.
U bo‘sh qolgan qo‘li bilan uni ushlab turgan erkakning yuziga qattiq zarba berdi.
Erkakning yuzida uchta chuqur tirnalgan chiziq paydo bo‘ldi. Jarohatdan qon sizib chiqdi.
Bu lahzadan foydalanib, Elina harakat qildi.
U qo‘lidagi hanjarni erkakning oyog‘iga, tizzasidan biroz yuqoriga sanchdi.
Qon bir zumda otilib chiqdi.
Jarohatlangan erkak og‘riqdan dodlab yubordi.
Elina chaqqonlik bilan ikkinchisiga hujum qildi.
Uni belidan tepib, o‘zidan uzoqlashtirdi.
Ammo qanchalik chaqqon va mashq qilgan bo‘lmasin…
u hali bola edi.
Va o‘zidan ancha katta, tajribali qotillar bilan uzoq kurasha olmasligini his qildi.
Shuni anglab, u ozod bo‘lganidan foydalanib, onasini olib qochmoqchi bo‘ldi.
Ammo birinchi qaroqchi hali ham Nefiliyani qo‘yib yubormagan edi.
U g‘azabdan qizargan ko‘zlari bilan unga tikilib turardi.
— Sen… yaramas ayol…
U atrofga ham qaramadi.
Qo‘lidagi pichoqni bir zarb bilan Nefiliyaga sanchdi.
Pichoq chuqur kirib ketdi.
Qon darhol sizib chiqib, kiyimlarini bo‘yadi.
Erkak bir lahzadan so‘ng qo‘lini qo‘yib yubordi.
Nefiliya asta yerga yiqildi.
Qon endi uning og‘zidan ham sizib chiqayotgan edi…

@sevgi_hikoyalari_hayotiy

Shahar kichik bo‘lsa-da, odamlar juda ko‘p edi. Bu yerda har xil insonlarni uchratish mumkin edi — o‘ziga to‘q oilalardan tortib, eng kambag‘allargacha.
Elina onasidan biroz uzoqlashib, bir do‘kon oynasidan ichkariga termulib qoldi. Do‘kon ichida turli rang-barang jildlardagi kitoblar tartib bilan joylashtirilgan edi.
Nefiliya esa atrofni sergak kuzatar, imkon qadar tezroq bu shahardan chiqib ketishni o‘ylardi.
U hayollarga berilib ketgan paytda, birdan kimdir uning ko‘ylagi etagidan tortganini sezdi.
U burildi va nigohi pastga tushdi.
U yerda yuzlari biroz tirnalgan, ust-boshi iflos, ahvoli og‘ir bir bolakay turardi. U qo‘llarini zo‘rg‘a Nefiliya tomon cho‘zib, nimadir so‘rayotgandek ishora qildi.
— Ohh, azizim… afsuski, o‘zim bilan yeydigan tuzukroq narsa olib chiqmagan ekanman...
Nefiliya bolakayning qo‘llariga yanada diqqat bilan qaradi.
Uning chap qo‘li allaqachon singan va shishib ketgan edi.
— Sening qo‘ling… juda og‘riyotgan bo‘lsa kerak. Ota-onang qayerda, bolakay?
Bola bir so‘z ham demadi. Uning yuzida faqat og‘riq va qayg‘u aks etardi.
Nefiliya biroz egilib, yerga bir tizzasini qo‘ydi.
U bolakayning qo‘lini ohistalik bilan ushlab, ko‘zlarini yumdi va juda past ovozda so‘zlarni pichirlab o‘qiy boshladi.
Atrof go‘yo biroz yorishgandek bo‘ldi.
Bolakay esa asta-sekin o‘zini ancha yengil his qila boshladi.
Elina esa chalg‘ib qolganini va onasidan uzoqlashganini sezib, boshini onasi tomon burdi.
U onasining bolakayni davolayotganini ko‘rib, yuragi g‘ashlandi. Ichida nimadir bezovta uyg‘ondi.
U biroz vahimaga tushdi.
Nefiliya ishini tugatdi…
ammo u o‘zi anglamagan holda juda qaltis xato qilib qo‘ygan edi.

@sevgi_hikoyalari_hayotiy