UNUTIB QOʻYDIM...
Bu dunyoning ishlari koʻp yugur yugur,
Zumda oʻtib ketmoqdadir umr ulgur,
Hayronaman yurak yigʻlar tinmay qurgʻur,
Men oʻzim chun yashamay qoʻydim.
Koʻngil qolib ketmasin deb, dilim gʻashlab,
Bir chekkaga surib qoʻydim, nari tashlab,
Bugun yigʻlab qadrim uchun boshim qashlab
Men oʻzimni unutib qoʻydim.
Taqdir boplab kulib ketar ahvolimga,
Achinmayman jichchagina shu jonimga.
Koʻpmi, tashna mening ogʻuli qonimga,
Men oʻzim chun yashamay qoʻydim.
Koʻmak berdim, yiqilganga tik boʻlsin deb,
Ranjimasin,mendan koʻngli qolmasin deb.
Hamma ketdi, oʻzim qoldim gʻamlarim yeb,
Men oʻzimni unutib qoʻydim.
Dushmanlarim semirishdi, gʻamlar yutsam,
Doʻstlar yolgʻiz tashlab qochdi,mehr kutsam,
Bitta ilinch, oʻshal yulduzlarga ketsam,
Men oʻzim chun yashamay qoʻydim.
Hayot davom etaverar boʻlmasam ham,
Yaqinlarim bagʻriga ham toʻlmasam ham,
Faqat shunday yashaganim qilar alam,
Men oʻzimni unutib qoʻydim.
Foyda yoʻqdir koʻz yoshlarim daryosidan,
Hafa boʻldim, teng boʻlmagan dunyosidan.
Qonlar oqar endi qalbning yarosidan
Men oʻzim chun yashamay qoʻydim.
Qay tomonga otsa otsin hayot meni,
Men oʻzimni unutib qoʻydim.
IRODAXON QOSIMOVA.
@sevgi_haqida_sherlarimiz