Oʻzimnikimas
Bu hayotim — oʻzimnikimas,
Oʻzgalarning umrin yashadim.
Koʻp boʻlmagan boshlaganimga,
Ichkilikni endi tashladim.
Bu koʻzlarim — menga begona,
Kimlardandir tortib olganman.
Ishqingizdan boʻlib devona,
Poyingizga yotib olganman.
Bu sochlarim — oʻzimnikimas,
Bir yigitdan oʻgʻirlab oldim.
Hech kim buni bilmasin deya,
Hammasini tugʻirlab oldim.
Sayrayotgan bu til — mendanmas,
Saqovlarning tilini yuldim.
Bu insonlar bir marta oʻlsa,
Men bu uchun, necha bor oʻldim.
Qoʻl-oyoqlar menga begona,
Nogironlar aʼzosin oldim.
Shu nafs bilan u bechoraning,
Boshiga ne balolar soldim.
Oʻksik qalbim oʻzimnikimas,
Olgan boʻlsam kerak birovdan.
Bu qalbni ham oʻtkan yili men,
Boy bergandim, oʻynab garovda.
Bosgan izim oʻzimnikimas,
Bir gʻarib-u sarsonnikidir.
Bu sheʼrim ham oʻzimnikimas,
Ichimdagi armonnikidir.
Hasan Quylanmurodov ✍️
http://T.me/sevgi_haqida_sherlarimiz