АЙРИЛИҚ
Қора ғам ҳовлида судраб ковушин,
У ёққа ўтади, бу ёққа ўтар.
Дадамни қучаман, келмайди бергим,
Билдим... ғам ажални келишин кутар.
Сездим бир совуқлик, совуққон ғаним,
Боқдим илинж ила кўкка жонсарак.
Қўшилиб кетганди дадамга жоним,
Аммо Азроилга биттаси керак.
Қирқ кун қучиб ётдим, дадажон дедим.
Жилмасдан бир нафас, юрагим синиқ.
Падарим ёнидан бир қарич кетсам,
Бир жоним иккига айрилар аниқ.
Дадам сув сўради, қақраб томоғи,
Интилдим, сув турган токча ҳам узоқ.
Бир қарич масофа йўқдир адоғи,
Бу токча – падарим жонига тузоқ.
Қоп-қора қайғунинг тинглаб қаҳ-қаҳин,
Кўзим косасида сувни сузаман.
Чойнакда сув турсин ёнимда доим!
Токчали уйларни ёмон кўраман...
Қора ғам ҳовлида судраб ковушин,
Менга кенг дунёни тор айлади, тор.
Ерга чўкиб кетди суянган тоғим,
Ўзинг раҳмат айла эй, Парвардигор.
✍Дилдора Абдуназарова
http://T.me/sevgi_haqida_sherlarimiz