Телеграм канал «روستاپژوهی، توسعه و ایران شناسی»

سخنراني کم یاب زنده یاد علامه همايي
در باره خواجه نصيرالدين طوسي
و اخلاق ناصری

https://t.me/RURALRESEARCHS

سخنرانی کم نظیر با بیان خاص زنده یاد علامه جلال الدین همایی ( متوفای 1359 شمسی) استاد فقید دانشگاه تهران درباره شخصیت و آثار عطار نیشابوری. جلال‌الدین همایی، نویسنده، ادیب، شاعر،ریاضی‌دان و تاریخ‌نگار معاصر ایرانی است. همایی قرآن و الفیه را از حفظ داشت و در شعر تخلصش «سنا» بود. او با جفر، اسطرلاب و نجوم قدیم نیز آشنا بود. وی یکی از حروف لغت‌نامه دهخدا را نیز تدوین کرده‌است. وی نوه همای شیرازی بود. کانال روستاپژوهی، توسعه و ایران شناسی
https://t.me/RURALRESEARCHS

لیقوان:  روستایی در دل کوه‌های تبریز که با پنیر معروفش شناخته شده است

مستند زندگی زنده یاد استاد عبدالمجید ارفعی

https://t.me/RURALRESEARCHS

زنده یاد دکتر ارفعی در جلسه بزرگداشت خود در موزه ملی ایران سال ۱۴۰۱:

من از دکتر پرویز ناتل خانلری که مرا به این کار تشویق کرد، از دکتر حسن علوی که اگر چشمان من را عمل نمی‌کرد، من به دبیرستان هم نمی‌رسیدم. از دکتر فرزانگان، دکتر صف‌آرا که زندگی را با ابتلای سخت به کرونا، به من بازگرداندند.
من گرهی از نقش قالی فرهنگ ایران زمین هستم و این نقش قالی است که زیبا است.

دکتر عبدالمجید ارفعی استاد زبان‌های باستانی درگذشت

دکتر عبدالمجید ارفعی، استاد زبان‌های باستانی و مترجم استوانه کوروش بزرگ، درگذشت. او از آخرین بازماندگان خط میخی ایلامی در جهان بود.
دکتر عبدالمجید ارفعی، پژوهشگر و متخصص زبان‌های باستانی اکدی و ایلامی و یکی از آخرین بازماندگان مترجم خط میخی ایلامی در جهان، صبح امروز درگذشت.
 عبدالمجید ارفعی، زاده ۹ شهریور ۱۳۱۸ در اوز استان فارس، از مهم‌ترین کتیبه‌خوانان ایران بود و بسیاری از لوحه‌های گلی تخت‌جمشید با تلاش او ترجمه شده‌اند.
او نخستین مترجم استوانه کوروش بزرگ از زبان اصلی (بابلی نو) به فارسی بود و در سال ۱۳۹۴ جایزه سرو ایرانی را در زمینه میراث فرهنگی به پاس یک عمر تلاش فرهنگی دریافت کرد.
همچنین در پنجمین مراسم «تماشای خورشید» که توسط کمیسیون ملی یونسکو ایران با مشارکت موزه ملی ایران در خردادماه ۱۴۰۱ برگزار شد، نشان خورشید یونسکو و نشان ایکوم (کمیته موزه‌ها در ایران) به وی اهدا شد.
پیشگام در مطالعه خط میخی و زبان‌های باستانی، پرفسور ارفعی سهمی ماندگار در حفظ و معرفی میراث فرهنگی ایران داشت.

کتاب حاضر تحلیل و بررسی جامعی است از مجموعه پژوهش‌ها و حدوداً نیم‌قرن مطالعاتِ اساتید و محققان علوم اجتماعی، به ویژه پژوهشگران مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات روستایی و دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران. در واقع می‌توان این اثر علمی پُرمحتوا را نوعی راهنما یا دایرةالمعارفی در زمینۀ تغییرات و تحولات پنجاه سال اخیر روستاهای کشور دانست. مطالعات روستایی در ایران از دهۀ اوّل سال‌های 1340، با شروع برنامۀ اصلاحات ارضی در ایران، در بخش مطالعات روستایی مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران آغاز گردید. پیش از آن، جز چند بررسی پراکنده در مناطق مختلف به صورت تک‌نگاری و نیز اثری تحت عنوان مالک و زارع که اطلاعاتی را در زمینۀ ویژگی‌های جوامع روستایی ایران در دوره‌های شبه فئودالی و ملوک‌الطوایفی به دست می‌داد، کار عمده و باارزشی در مورد شناخت مسائل، مشکلات و ساختار اجتماعی و اقتصادی به ویژه در زمینۀ توسعۀ روستایی صورت نگرفته بود. این کتاب در هشت فصل با عناوین «مباحث نظری توسعه»، «مطالعات توسعه روستایی در ایران قبل از انقلاب اسلامی»، «فقرروستایی»، «تأثیر توسعه روستایی بر قشرها و دگرگونی‌های اجتماعی»، «مناسبات اجتماعی در نظام‌های بهره‌برداری»، تأثیر توسعه روستایی بر هویت‌های جمعی (مطالعات مربوط به کردستان)»، «برنامه‌های توسعه در ایران» و «جمع‌بندی و نگاهی به آینده روستا در ایران» تدوین گردیده است.