Не попадитесь на накрученные каналы! Узнайте, не накручивает ли канал просмотры или
подписчиков
Проверить канал на накрутку
Телеграм канал «خانه ی مولانا»
خانه ی مولانا
627
408
525
301
1.6K
-ناشر اندیشههای والای حضرت مولانا و پستهای انگیزشی
-راههای ارتباط با ما و ارسال پست هایتان : عضویت در گروه زیر @Rumi_house111 @Dr_Ahmadpour @baharzendegi696 09153138789 لینک کانال برای دعوت دوستان👇 /@Rumi_house
هیچچیزی، به اندازهی امید،
به زندگی، حرکت و به انسان، جرات نمیدهد.
امیدداشتن، نیمی از خوشبختیست. #حضرت_عیار
🌹چه زیبـاست
امیدوار بودن
و با امید زندگی کردن
امید به خــدا
امید به مهربانی
امید به رفع مشکلات
امید به درست شدن کارها
و امید به فرداهای بهتر
🍃🌸
همراهان گرامی!
سلام😊 وقتتان به خیر و شادمانی🌷
و زندگانیتان سرشار از امیدهای قشنگ🙏😊
شُکر در لغت به معنی اظهار سپاس و آن، مقامی است که در پی صبر به آن، نایل می شویم.
شکر سه مرحله دارد: علم، حال و عمل.
ابتدا باید نعمت و صاحبِ نعمت را بشناسیم. پس از آن، حالی از شادمانی و رضا از آن نعمت و نعمت دهنده در دل ایجاد می شود و بالاخره مرحله ی سوم، شکر عملی است (مصباح الشریعه، ص212) و مقصود این است که از نعمت های خدا استفاده ی درست بکنیم.
حضرت مولانا عقیده دارند که خداوند را باید در هرحال، شکر کرد چون که از بد، بدتر هم هست؛ وی می گوید بر مشکلات باید صبر ورزید زیرا صبر، مفتاح یا کلید صله ها و پاداش هاست و گلایه کردن، نوعی کفر است:
شکر گویم دوست را در خیر و شرّ
ز انكه هست اندر قضا از بد، بدتر
چون که قسّام اوست، کفر آمد گله
صبر باید، صبر مفتاحُ الصّله
تا دهد دوغم، نخواهم انگبین
زانکه هر نعمت غمی دارد وزین
(دفتر پنجم، 357 به بعد)
در بیت آخر می فرمایند که نگران و ناراضی مباش که چرا به تو دوغ داده است نه عسل و انگبین و علاوه بر آن بدان که هر نعمتی با خود، غم و مشکلاتی را به همراه دارد.
ایشان معتقدند که نه تنها نسبت به خداوند بل نسبت به آن کس که به ما نعمتی می دهد یا در حق ما خوبی ای می کند، باید شکرگزاری و قدردانی کرد؛ انسان کمتر از سگی نیست که اگر از کسی به او لقمه ی نانی رسد، پاسبان یا حارس درب منزل او می شود. (اصطلاحا کمر به خدمت آن شخص می بندد):
مر سگی را لقمه ی نانی ز در
چون رسد بر در، همی بندد کمر
(دفتر سوم، 287)
حضرت مولانا شکرِ نعمت را، استفاده ی درست از نعمت ها می داند و در این صورت است که می گوید شکر نعمت، نعمت ات افزون کند و الّا به کناری نشستن و فقط بر زبان شکر راندن، اصلا کفایت نمی کند بلکه می تواند کفران نعمت نیز باشد و نعمت را از کفِ ما بیرون کند.
ایشان در تمثیلی کوتاه و زیبا، دست و پا و فکر و عقل و دیگر توانایی های انسان را نعمت های خداوندی می دانند که اگر از آن ها استفاده ی درست بکنیم به وظیفه ی بندگی خود عمل کرده ایم. مانند آن خواجه ای که وقتی بیلی را به دست کارگرش می دهد، بدون به زبان آوردن حرفی، مراد خویش و وظیفه ی کارگر را یادآور شده است یعنی بکن:
خواجه چون بیلی به دستِ بنده داد
بی سخن معلوم شد او را مراد
(دفتر اول،933-932)
دست همچون بیل، اشارت های اوست...
در جایی دیگر نعمت های مختلف را موجب غفلت می داند و شکر را باعث انتباه و بیداری؛ توصیه می کند که شکرِ شاه یا خدا چون دام و دانه ای است که نعمت ها را صید می کند:
نعمت آرد غفلت و شکر، انتباه
صیدِ نعمت کن به دام ِ شکرِ شاه
(دفتر سوم،2897)
در دفتر سوم مثنوی ابیات (2896-2895) نعمت را چون پوست می داند و شکر نعمت را به سان مغز یا جانِ نعمت و تأکید می کند که شکرگزاری باعث نزدیکی به دوست و انس با خدا می شود:
شکر، جانِ نعمت و نعمت چو پوست
زان که شکر آرد تو را در کوی دوست
ایشان معتقدند کسی که کاهلی می ورزد و مقاومت نمی کند در حقیقت از نعمت های خداوند استفاده ی درست نمی کند و بر مشکلات و کمبود ها صبر نمی ورزد؛ بنابراین بدبختی های خود را به گردنِ جبرِ روزگار می اندازد و برای تسلّی خود می گوید، من هیچ گناهی ندارم:
هرکه ماند از کاهلی بی شکر و صبر
او همین داند که گیرد پایِ جبر
(دفتر اول، 1068)
جایی دیگر در دفتر سوم مثنوی، تعبیر زیبایی از شکر کرده می فرمایند: انسان وقتی از خدا می خواهد که از دام رنج و بلا نجات یابد تا دیگر به سراغ گناهان نرود و خاک در چشم شیطان کند دیگر نباید به سراغ آن گناهان برود و باید به عهد خود وفا کند. در حقیقت، شکر این نعمت که رهایی از دام و دانه بوده است را به جا آورد و حتی پچ پچ یا وسوسه ی آن گناه یا اشتباه را به خود راه ندهد:
چند اندر رنج ها و در بلا
گفتی از دامم رها ده ای خدا؟
تا چنین خدمت کنم، احسان کنم
خاک اندر دیده ی شیطان زنم
شکر آن نعمت که تان آزاد کرد
نعمت حق را بباید یاد کرد
چون رهیدی، شکر آن باشد که هیچ
سوی آن دانه نداری پیچ پیچ
" راندا برن " می گه من افراد زیادی رو
می شناسم که هیچ امیدی به معجزه و تغییر در زندگیشون وجود نداشت. اونها با کلید شکرگزاری تونستند معجزات عجیبی را بیافرینند
سلامت دوباره ی کلیه ها، شفای قلب بیمار، بازگشت بینایی، از بین رفتن تومور، رشد استخوان و باز سازی مجدد بیمار ، حتی درست شدن ارتباطاتی که کاملا" به پایان رسیده بود
تبدیل یک ازدواج نا موفق به یک ازدواج با عشق، متحول شدن روابط والدین با فرزندانشون، پولدار شدن افراد فقیر، سرازیر شدن وفور نعمت به زندگی افراد، و... همه نمونه های مختلفی هستند از مواردی که راندا برن معتقده افراد اون رو با کلید شکر گزاری به دست آوردند
"والاس واتلز " بنیانگذار تفکر نوین ، گفته :
" تو بدون شکرگزاری نمی توانی خیلی از قدرت استفاده بکنی، چون شکرگزاری است که تو را به قدرت متصل می کند!"
هر زمان که احساس شکرگزاری کنی، عشق نثار می کنی
وقتی شاکر باشی در هماهنگی دقیق با قانون جذب عمل می کنی
تمرین خیلی مهم (نثار عشق از طریق شکرگزاری) :
همین الان امتحان کن ️
چیزی یا کسی را که از بابت آن خدا را شاکری به یاد بیار
تو می تونی فردی را که در دنیا بیشتر از همه دوست داری انتخاب کنی
بر آن فرد متمرکز شو و راجع به تمام چیزهایی که درباره ی آن شخص دوست داری و خدا را شاکر هستی، فکر کن
سپس در ذهنت یا با صدای بلند، به اون فرد در مورد چیزهایی بگو که در مورد او دوست داری و از بابت آن خدا را شاکری، انگار که این فرد در کنار توست.
تمام دلایلی که چرا دوستش داری را به او بگو.تو می تونی حتی لحظه یا حالت خاصی را به خاطر بیاوری و بگویی : " آن موقع یادت می آید که ..." وقتی این کار را می کنی احساس کن که شکر خدا، قلب و سراسر جسمت را پر می کند
عشقی که در این تمرین ساده اهدا می کنی، به طور حتم به کل زندگی تو بر می گردد!به این تمرین می گویند
" نثار عشق از طریق شکرگزاری."♥️
سپاسگزاری بالاترین شکل عبادت است.
سپاسگزاری تنها در واژهها نمیگنجد.
خنده
رقص
یوگا
رضایت
شادمانی
حس خوب
تصویرسازیهای زیبا
و پذیرش زندگی، همین زندگی که به زیبایی آفریده شده است، نشان از سپاسگزاری شما از خداوند و آفریدههای شگفت انگیز اوست.
با تغییر زاویه ی نگاهِ خود، با سپاسگزاری هر لحظه، آینده و جهانی زیبا و شادتر برای خود و دیگران رقم بزنیم و زیبایی را گسترش دهید. 🤲
رضا و توکّل از جمله ی والاترین مقاماتی است که انسان های بسیاری آرزوی داشتن اش را دارند. این مقام به انسان، سکینه ی دل و آرامشِ جان می بخشد.
در سیر صعودی انسان برای رسیدن به قلّه های رضا و توکّل، گاه به جایی می رسیم که دیگر از خداوند، طلب فلان چیز یا بهمان چیز را نمی کنیم چون معتقد به آن هستیم که شاید آن چیز- اگرچه خیر می نماید- ولی شرّی باشد که به غلط تقاضایش می کنیم.
کسانی که به این قلّه ها رسیده اند، دیگر در دعاها و راز و نیازهایشان از خدای شان فلان چیز خاص یا بَهمان مورد خاص را طلب نمی کنند بلکه دعایِ شان کلّیت می یابد، مثلا به جای اینکه بگویند: "خدایا فلان کار را درست کن" یا "خدا کند که اینچنین بشود" یا "آنچنان نشود" ، می گویند:
"خدایا! ما را آن دِه که آن بِه = به ما آن چیزی را بده که بهتر است" یا از خدا می خواهند که آن ها را به راه راست هدایت کند. یعنی نه بصورت خاص و موردی؛ بلکه بصورت عام و کلّی دعا می کنند.
☘🌸☘
افرادی که پی به اهمیت رضا و توکّل برده اند و با سیر صعودی در این مسیر، به خشنودی های زیادی دست یافته اند؛ کم کم از همین دعاهای کلّی هم فاصله می گیرند چون می دانند که خداوند، ناگفته های ما را می داند! بنابراین نیازِ کمتری به گفتن و تکرار آن ها می بینند و بیشتر ترجیح می دهند تا به شکر (یعنی استفاده ی درست از آن چیزهایی که دارند) مشغول باشند.
حضرت مولانا می فرمایند:شکرِ نعمت ، استفاده ی درست از نعمت هاست؛ استفاده ی درست از دست و پا و نعمت های مادی؛ استفاده ی درست از عقل و علم و تجربه و نعمت های معنوی . . . . و اینچنین است که گفته اند:
"شکر نعمت، نعمت ات افزون کند
کفر ، نعمت از کَفَت بیرون کند
خواجه چون بیلی به دستِ بنده داد
بی سخن ، معلوم شد او را مُراد"
#مثنوی_معنوی
دست و پا و نعمت های داده شده به ما توسط خداوند ، همچون آن بیلی است که وقتی ارباب به دستِ بنده اش می دهد یعنی بِکَن و حَفر کُن.
والسلام.
#دکتر_علی_احمدپور
@Rumi_house
#خانه_ي_مولانا