Шчыра — праўдзіва?!.
І хлусы хлусяць шчыра, і сабакі — брэшуць, спіной адчуваючы прысутнасць тае велічыні, якая іх упаўнаважвае на гэта.
Аднак праўдзівае выпадае з якой бы ні было гаманы і з якой бы ні было прысутнасці, і адно тады, калі галасы замаўкаюць, падае свой голас сутнае — яно надасабовае і яно праўдзівае.