Телеграм канал «РАМАЗОННИ ҚАРШИЛАБ»

🌹🌹🌹 Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ !

Бугун  Душанба
16 Март,  2026
26 Рамазон,  1447

🌹🌹🌹Аллоҳим ! Ҳар бир кунимизни аввалини салоҳият, ўртасини нажот ва охирини муваффақият қилгин !

🌹🌹🌹Аллоҳим ! Ҳаётимизни хайрли ва саодатли онларга тўлдир !

@RamazonniQarshilab

Даражаларни кўтарадиган амал

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «“Сизларга Аллоҳ у билан хатоларни ўчириб, даражаларингизни кўтарадиган нарсани айтайми? ” – дедилар. Саҳобалар: “Ҳа, эй Расулуллоҳ!” – дейишди. У зот: “Машаққатларга (иссиқ ва совуққа) қарамай мукаммал таҳорат қилиш, масжидларга кўп қадам босиб (узоқдан қатнаб) бориш, бир намоздан кейин бошқасини кутиб туриш...” дедилар»
(Имом Муслим ривояти).

5 сониялик амал гуноҳларингиз кечирилишига сабаб бўлади

Сиз қуйидаги калималарни 5 сонияда ўқишингиз мумкин. Ким уларни муаззинни эшитганда ўқиса, Аллоҳ, азза ва жалла гуноҳларини мағфират этади. Саъд ибн Абу Ваққос розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
"Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: "Ким муаззинни эшитганда: "Ваана ашҳаду ан лаа илааҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу лаа шарийкалаҳ. Ваашҳаду анна Муҳаммадан ъабдуҳу варосулуҳ. Розийту биллааҳи роббан, вабимуҳаммадин росулан, вабил ислами дийнан”, деса, Аллоҳ олдинги қилган гуноҳини мағфират қилади" (Имом Аҳмад, Муслим, Абу Довуд, Термизий, Насоий ва Ибн Можа ривояти).

Маъноси: "Мен Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига гувоҳлик бераман. У - Ёлғиз, Унинг шериги йўқ. Ва Муҳаммад Унинг бандаси ва Расули, деб гувоҳлик бераман. Аллоҳни Раб деб, Муҳаммад алайҳиссаломни Пайғамбар деб, Исломни дин деб рози бўлдим".

«Фазилатли амаллар ва ажри улуғ амаллар» китобидан.

Таҳоратдан сўнг айтиладиган дуо

أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللّٰهُ وَحْدَهُ لاَشَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ

Гувоҳлик бераманки, ёлғиз Аллоҳдан ўзга (ҳақ) маъбуд йўқ. Унинг шериги йўқ. Гувоҳлик бераманки, Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам Унинг бандаси ва Расулидир.
Муслим ривояти

@RamazonniQarshilab

Тўймайдиган нафс – Аллоҳ берганига тўймайдиган, У Зот ризқига қаноат қилмайдиган, кўп таом ейдиган (қорни тўйса ҳам кўзи тўймайдиган), кучли ҳирс туфайли кўп бойлик тўплаш ёки обрў орттириш илинжидаги нафс.
Ижобат бўлмайдиган дуо – Аллоҳ ижобат этмайдиган дуо ёки дуо ижобатига тўсқинлик қилувчи омиллар. Масалан, ҳаром луқма, катта гуноҳлар, ихлоссизлик, сабрсизлик ва ҳоказо.
Паноҳ сўраш – бирон нарса ёмонлигидан асрашини сўраб Аллоҳга дуо қилиш.
Дуонинг умумий маъноси.

Ё Аллоҳ, тоат-ибодатдан ожиз қолишдан, куч-қувватим бўла туриб яхшиликка интилмасликдан, душман билан юзма-юз келишга чўчишдан, розилигинг учун мол сарфламасликдан, кексайиб, оғир аҳволга тушиб қолишдан, қабр азобидан, у ердаги уқубатлардан паноҳ беришингни сўрайман.
Ё Аллоҳ, нафсимни гуноҳ-маъсиятдан йироқ қил, уни иллатлардан покла. Зеро, нафсни Сендан ўзгаси поклай олмайди. Сен нафсни покловчиларнинг энг яхшисисан. Сен нафсни бошқарасан, ҳимоя қиласан. Нафслар Сенинг измингда.
Ё Аллоҳ, менга фойдасиз илмдан паноҳ бер. Чунки у менинг зараримга ҳужжатдир. Менга хушуъ қилмайдиган, ибодатинг ва зикринг билан юмшамайдиган, Каломингни эшитиб роҳатланмайдиган қалбдан паноҳ бер. Менга ҳирсдан, тамаъдан, очкўзликдан, орзу-ҳавасларга кўмилиб яшашдан паноҳ бер. Ижобат бўлмайдиган дуодан Ўзинг асра, илтижоларимни қабул эт.
Демак, мусулмон банда доим Аллоҳга муҳтожлигини ҳис қилади. Жумладан, руҳий тарбия борасида. Зеро, қалблар Аллоҳнинг измида. Нафслар Аллоҳнинг раҳмати билан покланади. Шунинг учун Аллоҳдан қалб салоҳияти, тавфиқ, ҳидоятда бардавомлик сўралади.

Зиёвуддин Раҳимнинг :
"Қалблар табобати 1" китобидан.

НАФСНИ ПОКЛАШ УЧУН ЎҚИЛАДИГАН ДУО

Нафсни поклаш учун Аллоҳдан мадад сўраб ўқиладиган дуолар кўп. Аммо қуйидаги дуода маънавий иллатларнинг аксари жамланиб, улардан йироқ бўлиш сўралади. Қалбни поклаш умидидаги инсон уни ёдлаб олиб, доим ўқиб юрса, муродига етади, ин шаа Аллоҳ.

عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: لَا أَقُولُ لَكُمْ إِلَّا كَمَا كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: كَانَ يَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا وَزَكِّهَا، أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا. رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَالنَّسَائِيُّ وَأَحْمَدُ.

Зайд ибн Арқам розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади :
“Мен сизларга Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам нима деган бўлсалар ўшани айтаман. У зот :
“Ё Аллоҳ ! Ожизликдан, дангасаликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, ўта қариб (ночор аҳволда) қолишдан, қабр азобидан паноҳ беришингни сўрайман.
Ё Аллоҳ ! Нафсимга тақвосини бер, уни покла. Зеро, Сен (нафсни) покловчиларнинг энг яхшисисан, унинг валийси, хожасисан.
Ё Аллоҳ ! Фойда бермайдиган илмдан, хушуъ қилмайдиган қалбдан, тўймайдиган нафсдан, ижобат бўлмайдиган дуодан паноҳ беришингни сўрайман”, деб дуо қилардилар”
(Муслим, Насоий, Аҳмад ривояти).

Юқоридаги ривоятда келган дуонинг арабий матни, маъноси ва шарҳини қуйида кўриб чиқамиз :

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا وَزَكِّهَا، أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا.

Дуонинг ўқилиши.

“Аллоҳумма инний аувзу бика минал ъажзи вал касал, вал жубни вал бухл, вал ҳароми ва ъазаабил қобр. Аллоҳумма аати нафсий тақвааҳаа ва заккиҳаа, анта хойру ман заккааҳаа, анта валийюҳаа ва мавлааҳаа. Аллоҳумма инний аувзу бика мин ъилмил лаа янфаъ, ва мин қолбил лаа яхшаъ, ва мин нафсил лаа ташбаъ, ва мин даъватил лаа юстажаабу лаҳаа”.

Дуонинг маъноси.
“Ё Аллоҳ ! Ожизликдан, дангасаликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, ўта қариб (ночор аҳволда) қолишдан, қабр азобидан паноҳ беришингни сўрайман.
Ё Аллоҳ ! Нафсимга тақвосини бер, уни покла. Зеро, Сен (нафсни) покловчиларнинг энг яхшисисан, унинг валийси, хожасисан.
Ё Аллоҳ ! Фойда бермайдиган илмдан, хушуъсиз қалбдан, тўймайдиган нафсдан, ижобат бўлмайдиган дуодан паноҳ беришингни сўрайман”.
Дуодаги сўзлар шарҳи.
Ожизлик – тоат-ибодатга жисмоний куч-қувват етмаслиги.
Дангасалик – солиҳ амалларга эринчоқлик. Бунда моддий қувват бўлади, аммо маънавий қувват, яъни, ирода етишмайди ёки суст бўлади.
Қўрқоқлик – нафс ва шайтонга қарши курашишдан чўчиш ёки миллатини, оиласини, молини ҳимоя қилиш учун душманга йўлиқишдан қўрқиш, журъатсизлик, қатъиятсизлик.
Бахиллик – бойлигини Аллоҳ розилиги йўлида сарфламаслик, бойликни севиш, зарур жойларга ишлатмасдан мол тўплайвериш.
Ўта қариб қолиш – ёши кексайиб, жисмонан ва маънан ожиз қолиш, ўзини эплай олмаслик.
Қабр азоби – қабрдаги торлик, зулмат, ёлғизлик, илон, чаён ва шу кабиларнинг озори, қабр азобига сабаб бўладиган ғийбатдан, бавлдан покланмаслик ва ҳоказо.
Тақво – Аллоҳ буюрганларини бажариш, У Зот қайтарганларидан қайтиш.
Покланиш (тазкия) – маънавий иллатлардан тозаланиб, гўзал хулқлар билан сифатланиш.
Фойда бермайдиган илм – амал қилинмайдиган, одамларга ўргатилмайдиган, ахлоқни сайқалламайдиган, сўз ва хатти-ҳаракатларни тузатмайдиган, на динга, на дунёга фойдаси йўқ ёки шариат ўрганишдан қайтарган илм.
Хушуъ қилмайдиган қалб – ибодатда сокин бўлмайдиган, Аллоҳнинг зикри билан хотиржам бўлмайдиган, Қуръон эшитганда, илоҳий мўъжизаларни кўрганда таъсирланмайдиган қалб.