Бәлкім кликбейт, бәлкім жоқ, бірақ мен мына оқиғаны айтуым керек. Тым болмаса осында.
Кеше жеңгеммен жұмыстарымызбен қалаға шыққанбыз. Аялдамаға бара жатқан жолда дүкен бар. Жанында бір еркек шылым шегіп тұр екен. Сол уақытта дүкеннен сондай әдемі, түрі де, мүсіні де сұлу қыз шықты. Ол қыз кетіп бара жатқанда ана еркек қалай қарағанын көрсеңдер ғой😭
Көзім еріксіз түсті. Глазами лапает так, что мне аж плохо стало. Ана қыз байқамады-ау, телефонмен сөйлесіп кетіп бара жатқан. Оған да шүкір еттім. Ал мен соны жол бойы ойланып, қандай ер емес, ез адам екеніне ішім налыды. Әйелі бар шығар, ары кетсе қарындасы бар ғой деген ой миымнан кетпей қойды.
Кешке концертке баратын кезде киімімнен ұялсамшы ал. Вроде бы ашық-шашық емеспін, максимум макияж, бірақ өзімді сондай нашаар сезіндім. Соның барлығы какой-то бір мудак үшін.
Это жесть. Қыздарға қырық үйден тыйым дей бергенше, ата-аналар ұлдарын да тәрбиелесе екен. Көше ер адамды тәрбиелемейтінін түсінсе екен.
Бала тәрбиелеуде қыздан емес, ұлдан қорқатыным бар. Өзімнің де інілерім бар ғой, сондықтан осылай деймін.
Құдайым әрбір қызға ең жақсы деген жігітті бұйыртсын🥹🙏🏻
Пендешілік қасиет шығар, "неге?" деген сұрақты басымда айналдыра бердім. Сансыз. Есебі жоқ.
Мақсатыма бір табан жақын қалғанда мені құздан итеріп жіберген сияқты сезім болды. Иә, көндігем, өйткені себебін түсінем, бірақ іштен шыққан әттеген-ай'дың салмағы ауырлау.
Көреміз. Не де болса, хайыры бар шығар деп білемін. Құдайдың есебі бөлек. Кәміл сенем.