2022-де мені жазуға итермелеген күш - махаббат еді. Ғашықтық қалды, жазу өшпеді. Сонда түсіндім, шабытты әртүрлі дүниеден алуға болады, бірақ жазушылықты ешқашан өшіре алмайды екенсің.
4 жылдан кейін қолыма қалам алып, көпшілікке арнаған екінші туындым. Эмоциясыз жазылса да, жыламай оқи алмаймын. Жазу стилім керемет емес, бірақ ішіне бар сезімімді сыйғыза алдым деп ойлаймын.
Шабыт берген - Абзалдың "Мама" әні, сонымен оқысаңдар болады)
Алматыда кетер алдын кетер-аяқ жасаймыз деп қыдыруға шыққанбыз. Тамақ жеп, жаяу жүрдік. Сәл жүрген жолда ойыншық ұтатын автоматтар бар екен. Лаураның осы ойындарға әлсіз екенін Астанада айтқаны есімде қалған, бірақ ойнатпап едім, ахахахахахахха, сөйтіп енді осында ұтуға ниеттенді.
И прикинь, реально ұтып кетті. Алғашқы мүмкіндіктердің бірі болды. Оның қуанғанына біз мәз болып тұрмыз, өтіп жатқан адамдар бізге қарап күледі.
Сол түннің әдемі сәті есіме түсіп кетті жай.
Ал әрі қарай айтуға көңіл-хошым жоқ десең🤣
Патриархал қоғамда нағыз ер азаматты табу - қиынның қиыны. Әрбір қызға өзін түсінетін, қолдайтын, дұрыс сөйлесе алатын, жанына демеу болатын жан жолықсын деп тілеймін әрдайым❤️
Басқа әлемнің кино/сериалдардан кәрістердің айырмашылығы сонда ма деп ойлаймын, мұнда ер адам қандай болу керектігін іспен көрсетеді. Қиял болса да, қалайтынымыз сол.
Дорамадан бөлек түріктің "Yargı"-сі де біраз дүние айтады, отбасы болғандағы қиындықтарды четко көрсеткен. Ондағы жігіттер махаббат, мен тиісуге жол бермейтін тур.сериал ғой🌷
Ол сериал туралы да жазамын)