Кеше қарулы күштердің әскери-тарихи мұражайына бардым. Санжар "апай сізге келу керек жер, барыңыз" деп айтып еді, содан 2 жылдан соң келуге қол тиді. Барайық деп қолқа салған Айкаға алғыс)
Бірі білсе, бірі білмес, бір арманым тарихшы болу болса, екіншісі әскери адам болу еді. Сол бір арманымды осы мұражайда қалдырып кеттім. Эстетикасы, көрінісі, бөлмелері тыым әдемі, сауатты әрі пайдалы✨
Қазір көбі Ұлттық мұражайға барады ғой, оған сөзім жоқ, бірақ бұл мұражай одан артық болмаса, кем емес. Қару-жарақтың неше түрін көріп, шайқастарды көзбен көріп, ТЖМ белгілерін көргенде ностальгия сезімге батып кеттім🫠
Астанада болсаңдар және осындай дүниелер қызық болса, сөзсіз бару керек.
Байқаймын ше, мен сөз көтере алмай, ұрысып шықсам, жер дүниенің бәрі байқағыш бола қалады. И то ондай мінезім жұрттардікі секілді 24/7 шығып тұрмайды да ғой. Менің сезімім ештеңе емес те, басқалардікі елеулі болу керек екен.
Нифига себе дедім. Жылап, бәрін боқтағым келіп тұр.
Бүгін - JUZ40'тың туған күні. Тұңғиыққа батқан кезде келетін ойлардың бірі "Бұл жұмыс маған не берді?"
Қарап тұрсам, оқушы кезінде нені армандадым, соның бәріне ақырындап қол жеткізудемін.
1. Куратор болдым. Бір түрлі емес, мың түрлі сипатта. Кім болмадым? Қазақ тілі, тарих, джтангл, геоджт. Арасында мұғалім де, бас куратор да, тимлид те болдым. Жұрт армандамас, бірақ менің есте қалатын қызметім болды.
2. Оффлайнда жұмыс жасадым. Оқушы кезімде ашылған бұл орталықта оқу маған арман еді, қызметкер болып келу бұйырды. Алғашқы жылы инфоматтан 137 балл иегерінің кураторы, 2 20/20 шығарсам, келесі жылы геоджт-дан 126 балл иегерінің кураторы және 100%(почти) оқушыларым грантқа түсті. Басқармам ең топ болды, соның арқасында біраз нәрсені көріп, есейдім, көп нәрсені ұғындым.
3. Рекордсмендердің эдвайзері атандым. 1 емес, 3 140 балл иегерін шығаруға атсалысыппын. 13 оқушым 20/20 алды, орта балым 18.9. Жыл бойы еңбек еткен әрекетіме сай нәтиже болды деп ойлаймын. Прайм, что скажешь)
4. Алматы. Бұл туралы қанша айтсам да, аз болмақ. Тек қана қуанышты, бақытты сәттермен осы қалаға келу бұйырғаны үшін бақыттымын. Қазіргі өзімнің емес, 11-сыныптағы Арудың қалауын жаба алғаныма ризамын.
5. Жақын жандар. Олардың қатарына әлі күнге дейін араласатын құрбыларым, дос-әріптестерім мен апайларым бар.
Ең басты сый - оқушыларым. Жұмыс жасауға деген мотивациям болмаса, оятқан осылар. Қаншама ай депрессияда болсам да, өмірге "қайта әкелген" осылар. Жаңа нәрсені бастасам, әрдайым мені қолдаған осылар.
Ай өтер, жыл өтер, бірақ бұл компанияға тек шексіз алғысымды білдіргім келеді. Мені шыңдап, көтеріп, мақсатым жете алатын адам ретінде қалыптастырғаны үшін алғыс айтамын.
Бәлкім, мен қыдырыстан, студенттік өмірден алшақтаған шығармын, бірақ өкінген емеспін. Өкінбейінші🫂