🤍❤️🤍 Беларусь — гэта людзі, якія працягваюць змагацца
Святлана Ціханоўская ў сваіх выступах неаднаразова гаварыла пра беларускі супраціў, незалежнасць і будучыню краіны. Пра людзей унутры Беларусі і за мяжой, якія захоўваюць салідарнасць, дапамагаюць адно аднаму і працягваюць працаваць дзеля дэмакратычных зменаў.
Ключавыя выказванні беларускай лідаркі за апошнія паўгода:
«Я не люблю, калі беларусаў называюць толькі ахвярамі. Так, нам цяжка, людзі ў турмах, але мы ўдзельнікі гістарычных падзеяў. Мы адстойваем незалежнасць і пішам сваю гісторыю. І, уклаўшы столькі намаганняў, мы абавязкова вернем сабе той дар, які беларусы атрымалі яшчэ ў 1918 годзе — сваю незалежную дзяржаву».
«Існуе іншая Беларусь, свабодная Беларусь, якая працягвае супраціўляцца. Цяпер мы не можам публічна пратэставаць, але рух жыве ў падполлі. Мы працягваем працаваць у выгнанні дзеля дэмакратычных зменаў. У нас няма дзяржавы, але ў нас ёсць самае галоўнае — людзі, гатовыя змагацца за каштоўнасці».
«Беларуская супольнасць — гэта не толькі акцыі і заявы. Гэта людзі. Гэта давер. Гэта мова, культура, памяць, узаемная дапамога і адчуванне, што мы не адны».
«Мая мара — каб Беларусь стала краінай, дзе не спатрэбіцца тлумачыць дзецям, чаму іх бацька ў турме і што такое вайна. Я хачу, каб Беларусь была краінай, дзе працуе закон. Дзе абаронены бізнес. Дзе эканоміка можа расці. Краінай, дзе людзі не баяцца дзяржавы».
«Беларускі супраціў, беларускі дэмакратычны рух — гэта не толькі палітычная дыпламатыя за мяжой, гэта штодзённая праца адважных людзей унутры краіны, бо яны складаюць аснову нашага супраціву».
«Я не спынюся, пакуль кожны з палітвязняў не будзе вызвалены. Я веру, што мае дзеці вернуцца ў Беларусь, і я веру, што праўда і справядлівасць перамогуць, таму што гісторыю пішуць не дыктатары, а людзі».
«Можа здавацца, што беларусы ціхія, але ў крытычны момант яны ўмеюць аб’ядноўвацца. Я гэтым вельмі ганаруся і заклікаю захаваць гэты ўнутраны агеньчык і быць гатовымі зноў зрабіць усё, што ад нас залежыць».
Пратэрмінаваныя пашпарты: як Офіс Ціханоўскай дамагаецца рашэнняў для беларусаў за мяжой?
Міжнародны аддзел Офіса Святланы Ціханоўскай працягвае сістэмную працу над праблемай пратэрмінаваных беларускіх пашпартоў. Пра тое, як вядуцца перамовы з урадамі розных краінаў і якіх вынікаў ужо ўдалося дасягнуць, распавёў дыпламатычны дарадца Святланы Ціханоўскай Дзяніс Кучынскі.
📌 Праца вядзецца адразу ў двух кірунках
1. Агульнаеўрапейскі. Дзякуючы Люксембургскім рашэнням былі выпрацаваныя рэкамендацыі для краінаў Рады Еўропы адносна легалізацыі беларусаў, у тым ліку тых, хто мае пратэрмінаваныя пашпарты.
2. Індывідуальная праца з кожнай краінай. Бо кожная мае свае механізмы легалізацыі: у Літве і Польшчы дзейнічаюць сістэмныя рашэнні, у іншых краінах выкарыстоўваюцца пашпарты замежніка або іншыя формы легалізацыі.
📌 Кейс за кейсам — разам з дыяспарай
Каманда Офіса супрацоўнічае з беларускімі дыяспарамі, заклікае іх уздымаць праблему праз мясцовыя інстытуты — амбудсменаў, праваабарончыя структуры і нацыянальныя органы ўлады. Адначасова пытанне прасоўваецца і на палітычным узроўні.
А якія вынікі? У Іспаніі беларускія пашпарты — як дзеючыя, так і пратэрмінаваныя — прызнаюцца для шэрагу адміністрацыйных працэдур. Цяпер ёсць важны вынік і ў Швецыі: Міграцыйная служба афіцыйна прызнала, што вяртанне ў Беларусь дзеля атрымання новага пашпарта можа быць небяспечным і весці да палітычна матываванага пераследу. Гэта дазваляе беларусам у Швецыі прэтэндаваць на пашпарт іншаземца, а ў асобных выпадках — падаваць заявы на атрыманне або падаўжэнне ВНЖ без дзеючага беларускага пашпарта.
Важна разумець, што такія рашэнні не з’яўляюцца хутка. Кожны такі кейс — гэта месяцы, а часам і гады сустрэч, перамоваў, збору доказаў і працы з дзяржаўнымі інстытуцыямі. Праца працягваецца і з іншымі краінамі. Кожнае такое рашэнне стварае прэцэдэнт і дадатковы аргумент для перамоваў з наступнымі дзяржавамі.
📌 Чаму гэта так складана?
Рашэнні па дакументах часта прымаюць не міністэрствы замежных справаў, а МУС, міністэрствы юстыцыі або іншыя профільныя ведамствы. Акрамя таго, краіны павінны пераканацца, што чалавек сапраўды не можа бяспечна вярнуцца ў Беларусь, таму працэс патрабуе дадатковых праверак. Менавіта таму неабходная праца адразу на некалькіх узроўнях — палітычным, экспертным і адміністрацыйным.
Дзяніс Кучынскі:
«Рэжым Лукашэнкі стварыў пастку не толькі для беларусаў і беларусак, але і для ўрадаў іншых краінаў, якія цяпер вымушаныя шукаць прававыя механізмы для вырашэння гэтай праблемы.
Пытанне пратэрмінаваных беларускіх пашпартоў рэгулярна ўздымаецца падчас сустрэч Святланы Ціханоўскай з міністрамі дзяржаваў. Паралельна перамовы працягваюцца на працоўным узроўні — менавіта так удалося дасягнуць прагрэсу ў Іспаніі.
Таму поспех магчымы толькі праз сумесныя намаганні — дзяржаўных органаў, парламентарыяў, міжнародных партнёраў і беларускіх дыяспар. Менавіта такая сінергія дапамагае знаходзіць рашэнні і адкрывае шлях да новых змен».
«Крыніцай натхнення для мяне з'яўляюцца беларусы — як нацыя, як грамадства. У сённяшніх умовах кожны робіць тое, што можа: нехта ў кампаніі спявае песні на роднай мове, нехта перадае інфармацыю «Белполу», нехта пры слове Беларусь уяўляе сабе бел-чырвона-белы сцяг, а не цяперашні.
І ўсе мы ідзём да адной мэты. Павольней, чым хацелася б. Але абавязкова дойдзем».
Политическое преследование, насилие, неравная оплата труда, дискриминация на работе, ограничения в выборе профессии и доступе к здравоохранению — всё это часть сегодняшней реальности беларусских женщин.
Собрали решения, которые должны стать частью будущих реформ и обеспечить женщинам безопасность, защиту и равные возможности.
Дарадца Ціханоўскай правёў сустрэчу з прадстаўнікамі Міністэрства замежных справаў Польшчы
Дарадца па пытаннях дыпламатыі Дзяніс Кучынскі правёў працоўную сустрэчу са спецыяльным прадстаўніком Польшчы па пытаннях Беларусі Адамам Халацінскім і намеснікам дырэктара Дэпартамента Усходняй Еўропы МЗС Польшчы Гжэгашам Пазнянскім.
Падчас сустрэчы бакі абмеркавалі ключавыя напрамкі стратэгічнага супрацоўніцтва паміж Офісам Святланы Ціханоўскай і Міністэрствам замежных справаў Польшчы, а таксама сумесныя актыўнасці на бягучы год.
Дзяніс Кучынскі выказаў шчырую ўдзячнасць Міністэрству замежных справаў і Польшчы за паслядоўную падтрымку беларускага дэмакратычнага руху, салідарнасць і дапамогу беларусам, якія былі вымушаныя пакінуць радзіму.
Асобна была закранута тэма міжнароднай абароны і павелічэнне колькасці адмоваў грамадзянам Беларусі ў яе прадастаўленні. Важна падкрэсліць, што афіцыйная палітыка Польшчы ў дачыненні да беларусаў не змянілася. У значнай частцы выпадкаў прычынай адмоў становяцца недастатковая доказная база, адсутнасць пацвярджэнняў індывідуальных рызык або недастатковая абгрунтаванасць заявы.
❗️Мы рэкамендуем беларусам і беларускам дбайна рыхтаваць дакументы і доказы, якія пацвярджаюць канкрэтныя індывідуальныя абставіны справы пры падачы на міжнародную абарону. Калі вам патрэбная дапамога, вы можаце звярнуцца ў Офіс Святланы Ціханоўскай: legal@tsikhanouskaya.org.
Акрамя таго, абмеркавалі супольныя меры па супрацьдзеянні інфармацыйнай кампаніі рэжыму, накіраванай супраць Польшчы і дэмакратычных сіл. У тым ліку разглядаліся спробы рэжымнай прапаганды выкарыстоўваць гістарычныя спекуляцыі, маніпуляцыі і фэйкі для распальвання ксенафобіі ды расколу паміж беларусамі і палякамі.
Таксама Дзяніс Кучынскі прадставіў абнаўленні аб бягучай дзейнасці Офіса Святланы Ціханоўскай у Вільні і Варшаве.
«Я ахвяравала сваёй роляй маці дзеля ролі палітыка. Але мы кожны дзень памятаем, што вернемся дадому».
У інтэрв'ю БЕЛСАТ LIFE Святлана Ціханоўская расказала пра жыццё сваёй сям'і ў эміграцыі, выхаванне дзяцей, асабістыя ахвяры і тое, як захаваць сувязь з Беларуссю.
Галоўнае з інтэрв'ю:
Пра асаблівую любоў да беларусаў
«Уся моц беларусаў у тым, што мы ўмеем працаваць разам, каардынавацца і падтрымліваць адно аднаго. Менавіта тады ты разумееш, што здолееш, бо ты не адзін. Я з вялікай павагай стаўлюся да ўсіх, хто працягвае змагацца за Беларусь: не важна, ці ты ў Офісе, Аб'яднаным Пераходным Кабінеце, Каардынацыйнай Радзе, праваабарончай арганізацыі ці незалежных медыя. Кожны робіць свой унёсак. Многія працуюць пад пастаянным ціскам, пад крымінальнымі справамі, у арганізацыях, якія рэжым абвясціў "экстрэмісцкімі" і "тэрарыстычнымі". Але яны працягваюць, бо разумеюць сваю адказнасць перад Беларуссю. Таму я люблю кожнага па-свойму».
Пра жыццё паміж палітыкай і сям'ёй
«З 2020 года я жыву паміж двума ролямі — маці і палітыка. Я не магу кожны дзень правяраць урокі ці быць побач. Калі прыязджаю дадому, стараюся нагнаць страчаны час. Мы шмат размаўляем з дзецьмі пра тое, чаму гэта адбываецца, чаму іх тата быў у турме і чаму нам давялося пакінуць Беларусь. Я прашу ў іх прабачэння за тое, што ахвярую сваёй прысутнасцю дзеля будучыні нашай краіны».
Пра вяртанне да дому
«Мы ўвесь час жывём з думкай, што вернемся. Вельмі важна, каб дзеці не забываліся пра свае карані і разумелі, дзеля чаго іх бацькі сёння ахвяруюць сваім жыццём. Разам з тым яны бачаць, што такое свабодная краіна, дзе ёсць выбар, і разумеюць: Беларусь таксама павінна стаць такой. Гэтая вера ў вяртанне заўсёды прысутнічае ў жыцці нашай сям'і».
«Это билет в один конец»: Светлана Тихановская призвала беларусов не поддаваться на российскую вербовку на войну России против Украины:
«Россия пытается втянуть беларусов в чужую, кровавую и преступную войну уже напрямую — через вербовочные сайты и обещания денег. Им не хватает собственного «пушечного мяса», и теперь они хотят забрать жизни наших мужчин, чтобы закрыть дыры на фронте.
Запуск вербовочных ресурсов в доменной зоне «.БЕЛ» при попустительстве или прямом содействии режима — это прямое посягательство на безопасность нашей нации. Лукашенко отдал землю, инфраструктуру, а теперь закрывает глаза на то, как российских вербовщиков подпускают к нашим гражданам.
Вербовка граждан для участия в боевых действиях на территории другого государства — это тяжелейшее преступление как по международному праву, так и по законодательству самой Беларуси.
Дорогие беларусы! Россия обещает деньги и высокие заработки за участие в чужой войне. Но это циничный обман. Для российского командования любой наёмник — лишь безликий расходный материал, отправляемый на самые опасные участки фронта.
Вас зовут не на «службу по контракту», а в мясорубку. Вербовщиков не волнует, что будет с вами и с вашими семьями.
Поэтому я призываю вас! Не поддавайтесь на объявления и обещания. Никакие выплаты не стоят вашей жизни. Не передавайте свои персональные данные и не заполняйте анкеты. Если ваш сын, брат или друг задумался о таком «заработке» — объясните ему, что это билет в один конец.
Беларусы — не агрессоры. Наша цель — сохранить свою страну, уберечь свои семьи и не дать втянуть себя в военные преступления. Беларуские мужчины нужны своей стране живыми».