✨Што натхняе нашых валанцёраў і валанцёрак? Пагутарылі з Кацярынай, Ліляй і Мікітам, якія валанцёрылі на Канферэнцыі «Новая Беларусь»!
Пра тое, што матывуе іх дапамагаць, што дае ім валанцёрства і якія моманты яны запомнілі з «Новай Беларусі» — у картках.
❤️🔥 Хочаце далучыцца да Валанцёрскай праграмы Офіса Святланы Ціханоўскай? Пераходзьце на сайт і запаўняйце форму рэгістрацыі (з Беларусі — толькі з VPN).
22 жніўня ў Варшаве адбудзецца развітанне з Аляксандрам Мілінкевічам — грамадскім і палітычным дзеячам, адзіным кандыдатам у прэзідэнты ад аб’яднанай дэмакратычнай апазіцыі на выбарах 2006 года, лаўрэатам прэміі імя Сахарава і пазаштатным дарадцам Святланы Ціханоўскай па рэалізацыі еўрапейскага выбару Беларусі.
Аляксандр Уладзіміравіч пайшоў з жыцця 11 жніўня на 80-м годзе жыцця.
Расклад цырымоніі:
10:00 — Выстаўленне труны для развітання ў Архікатэдральным саборы Святога Яна Хрысціцеля (Archikatedra św. Jana Chrzciciela).
12:00 — Пахавальная святая імша ў Архікатэдральным саборы.
15:00 — Пахаванне на Вайсковых могілках «Павонзкі» (Cmentarz Wojskowy na Powązkach).
Запрашаем беларусаў у Варшаве далучыцца да супольнай малітвы, развітацца з Аляксандрам Уладзіміравічам і разам ушанаваць памяць чалавека, які шмат гадоў працаваў дзеля свабоднай і еўрапейскай Беларусі.
«Рускі мір — гэта такая нагода дакапацца да суседа»
У інтэрв’ю Честнок-Live дарадца Святланы Ціханоўскай па пытаннях навукі і адукацыі Павел Церашковіч разабраў, як змянялася канцэпцыя "рускага міру": ад культурнай супольнасці да інструмента палітычнага ціску, імперскай ідэалогіі і апраўдання вайны.
Галоўнае з інтэрв’ю:
Пра паняцце «рускі мір»
«Калі коратка, рускі мір — гэта такая нагода дакапацца да суседа. Само гэтае словазлучэнне “рускі мір” увёў у сярэдзіне 90-х рускі філосаф Пётр Шчадравіцкі. Першапачаткова гаворка ішла пра сеткавую супольнасць людзей, якія размаўляюць па-руску за межамі Расіі. Але ў 2007 годзе расійскі акадэмік Вадзім Цішкоў вызначыў “рускі мір” праз падтрымку палітыкі Расіі, Крамля і Пуціна. Больш за тое, ён пісаў, што калі ў краіне больш за 30% насельніцтва размаўляе па-руску, Расія павінна ціснуць на гэтую краіну, каб зрабіць рускую мову другой дзяржаўнай або дамагацца яе федэралізацыі. Пасля анексіі Крыма мы ўбачылі, як гэтыя ідэі рэалізоўваліся і ў Мінскіх пагадненнях: федэралізацыя Украіны і асаблівы статус рускай мовы».
Пра ідэалогію вайны
«Вельмі паказальны прыклад — Цімафей Сяргейцаў, вучань Шчадравіцкага, які ў 2022 годзе напісаў артыкул пра тое, што Расія павінна зрабіць з Украінай. Там ужо гаворка ідзе пра тое, што падчас вайны трэба забіць як мага больш людзей, а пасля — акупаваць Украіну, правесці “дэнацыфікацыю” і “дэўкраінізацыю”, забараніць назву краіны і знішчыць украінскія кнігі. Гэта ўжо ідэалогія знішчэння. Сюды ж трэба дадаць маніпуляцыю гісторыяй — напрыклад, артыкул Пуціна пра ўкраінцаў, дзе гістарычныя аргументы выкарыстоўваюцца для абгрунтавання палітычных мэтаў. І яшчэ адзін вельмі важны элемент — культ Перамогі, які трансфармаваўся ў культ вайны і гвалту. Мы бачым, як гэта апошнімі гадамі трапіла і ў Беларусь: дзіцячыя ваенныя парады, людзі ў камуфляжы, культ зброі і нават усталяванне помнікаў Калашнікаву».
Пра сілу і небяспеку ідэалогій
«З “рускім светам“ шмат розных нестыковак — праблема ў тым, што ён працуе. Гэтая сумесь розных ідэяў мае вельмі моцную здольнасць да палітычнай мабілізацыі. Далучэнне да імперыі дае чалавеку пачуццё ўласнай значнасці: з'яўляецца адчуванне, што табе ёсць справа да ўсяго свету і ты можаш дакапацца да ўсяго. Гэты імперскі светапогляд выхоўваўся дзесяцігоддзямі, асабліва ў апошні час. Я памятаю, як расійскае тэлебачанне паказвала разбураны Алепа, а замест размовы пра тысячы загінулых людзей паказвала прагноз надвор’я для расійскіх лётчыкаў, каб ім было добра лятаць і бамбіць. Вось так гэтая сістэма працуе — яна робіць гвалт звычайнай і амаль непрыкметнай часткай жыцця».
«Офіс Святланы Ціханоўскай працягвае працу з літоўскімі дзяржаўнымі інстытутамі па пытаннях, якія непасрэдна закранаюць беларусаў у Літве. Мэта такога супрацоўніцтва — ператвараць кантакты і дамоўленасці ў практычныя рашэнні і магчымасці для беларускай супольнасці»,
— Дзяніс Кучынскі.
Як зрабіць так, каб беларусам у Літве было прасцей жыць, працаваць і быць часткай грамадства? Як разам сачыць за бяспекай Беларускай АЭС? І як захаваць увагу да наступстваў Чарнобыля?
Пра гэта гаварылі на сустрэчы ў Офісе Святланы Ціханоўскай з Уладзіславам Кандратовічам — канцлерам Міністэрства аховы навакольнага асяроддзя Літвы і былым міністрам унутраных справаў.
Падчас сустрэчы бакі гаварылі пра бяспеку Беларускай АЭС у Астраўцы. Незалежны маніторынг, удзел беларускіх экалагічных актывістаў і міжнародны кантроль за бяспекай станцыі застаюцца важнымі.
Абмеркавалі і сітуацыю з пераглядам пераліку забруджаных пасля Чарнобыльскай катастрофы тэрыторый у Беларусі. У тым ліку — магчымыя наступствы для сацыяльных гарантый жыхароў населеных пунктаў, якія могуць страціць адпаведны статус.
Яшчэ адна тэма — удзел беларусаў у грамадскім жыцці Літвы: экалагічных ініцыятывах, мясцовых выбарчых кампаніях і працы муніцыпалітэтаў.
Закранулі і пытанне пасведчанняў кіроўцы для беларусаў. Яшчэ падчас працы Кандратовіча ў Міністэрстве ўнутраных справаў абмяркоўвалася магчымасць спрасціць абмен беларускіх правоў на літоўскія. Гэтая прапанова па-ранейшаму знаходзіцца ў працы.
Таксама абмеркавалі магчымасць здачы экзамену на беларускай мове.
Тры апдэйты ад дарадцы Святланы Ціханоўскай па выніках яе візіту ў Кіеў
Дарадца Святланы Ціханоўскай па канстытуцыйнай рэформе і парламенцкім супрацоўніцтве Анатоль Лябедзька — з апдэйтамі пасля візіту ў Кіеў і пасяджэння міжфракцыйнага дэпутацкага аб’яднання «За дэмакратычную Беларусь» у Вярхоўнай Радзе Украіны:
1. Украінскія дэпутаты падтрымаюць ініцыятыву ўдавы беларускага добраахвотніка Аляксея Лазарава, які загінуў ва Украіне, каб званне Героя Украіны маглі атрымліваць не толькі грамадзяне краіны.
2. Яны далучацца да нямецка-швейцарскай ініцыятывы «хросных» беларускіх палітвязняў.
3. Возьмуць удзел у беларуска-ўкраінскіх ініцыятывах, у тым ліку — у форуме Астрожскіх і кампаніі за бел-чырвона-белы сцяг на Грунвальдзе.
🤍❤️🤍 Беларусь — гэта людзі, якія працягваюць змагацца
Святлана Ціханоўская ў сваіх выступах неаднаразова гаварыла пра беларускі супраціў, незалежнасць і будучыню краіны. Пра людзей унутры Беларусі і за мяжой, якія захоўваюць салідарнасць, дапамагаюць адно аднаму і працягваюць працаваць дзеля дэмакратычных зменаў.
Ключавыя выказванні беларускай лідаркі за апошнія паўгода:
«Я не люблю, калі беларусаў называюць толькі ахвярамі. Так, нам цяжка, людзі ў турмах, але мы ўдзельнікі гістарычных падзеяў. Мы адстойваем незалежнасць і пішам сваю гісторыю. І, уклаўшы столькі намаганняў, мы абавязкова вернем сабе той дар, які беларусы атрымалі яшчэ ў 1918 годзе — сваю незалежную дзяржаву».
«Існуе іншая Беларусь, свабодная Беларусь, якая працягвае супраціўляцца. Цяпер мы не можам публічна пратэставаць, але рух жыве ў падполлі. Мы працягваем працаваць у выгнанні дзеля дэмакратычных зменаў. У нас няма дзяржавы, але ў нас ёсць самае галоўнае — людзі, гатовыя змагацца за каштоўнасці».
«Беларуская супольнасць — гэта не толькі акцыі і заявы. Гэта людзі. Гэта давер. Гэта мова, культура, памяць, узаемная дапамога і адчуванне, што мы не адны».
«Мая мара — каб Беларусь стала краінай, дзе не спатрэбіцца тлумачыць дзецям, чаму іх бацька ў турме і што такое вайна. Я хачу, каб Беларусь была краінай, дзе працуе закон. Дзе абаронены бізнес. Дзе эканоміка можа расці. Краінай, дзе людзі не баяцца дзяржавы».
«Беларускі супраціў, беларускі дэмакратычны рух — гэта не толькі палітычная дыпламатыя за мяжой, гэта штодзённая праца адважных людзей унутры краіны, бо яны складаюць аснову нашага супраціву».
«Я не спынюся, пакуль кожны з палітвязняў не будзе вызвалены. Я веру, што мае дзеці вернуцца ў Беларусь, і я веру, што праўда і справядлівасць перамогуць, таму што гісторыю пішуць не дыктатары, а людзі».
«Можа здавацца, што беларусы ціхія, але ў крытычны момант яны ўмеюць аб’ядноўвацца. Я гэтым вельмі ганаруся і заклікаю захаваць гэты ўнутраны агеньчык і быць гатовымі зноў зрабіць усё, што ад нас залежыць».