Телеграм канал «Светлана Тихановская»

У Вільнюсе ўшанавалі памяць ахвяр Чарнобыльскай трагедыі

Да ўшанавання памяці ахвяраў далучыліся прадстаўнікі Офіса Святланы Ціханоўскай: дырэктар офіса ў Вільнюсе Дзяніс Кучынскі, дарадца па парламенцкім супрацоўніцтве Анатоль Лябедзька і пазаштатны дарадца па пытаннях экалогіі Дзмітрый Кучук. А таксама Нобелеўскі лаўрэат Алесь Бяляцкі, прадстаўнікі экалагічных арганізацыяў і актывісты.

Разам з дыпламатамі яны ўзялі ўдзел ва ўскладанні кветак у памяць пра адну з найбуйнейшых тэхнагенных катастрофаў у гісторыі. У мерапрыемстве ўдзельнічалі прадстаўнікі Латвіі, Венгрыі, Літвы, Фінляндыі, Італіі, Францыі, Харватыі, Чэхіі, Іспаніі, Вялікабрытаніі, ЗША, Швецыі, Эстоніі, Польшчы і Нідэрландаў.

Дзяніс Кучынскі:
«Чарнобыль — гэта трагедыя, якая закранула лёсы мільёнаў людзей, пакінула глыбокі след у гісторыі Беларусі і да гэтага часу застаецца ў нашай агульнай памяці. Наш абавязак сёння — захоўваць памяць пра ахвяраў і праўду пра наступствы гэтай катастрофы».

За незалежную бяз’ядзерную Беларусь

Катастрофа на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі 40 гадоў таму паказала, чым з'яўляецца атам у руках аўтарытарнага рэжыму. Чарнобыль стаў сімвалам безадказнасці і здрады, сімвалам пагрозы і небяспекі некантраляванага выкарыстання атама для людзей.

Сёння рэжым Лукашэнкі працягвае тую самую безадказную палітыку. Цягам 32 гадоў яго кіравання былі скасаваныя льготы, спыненыя праграмы дапамогі для пацярпелых, на забруджаных землях зноў вырошчваюць прадукты харчавання. Рэжым ставіць пад пагрозу жыцці мільёнаў беларусаў, размяшчаючы расійскую ядзерную зброю на нашай тэрыторыі, і будуючы Астравецкую АЭС без належнага міжнароднага кантролю.

Праз фальшывы рэферэндум у 2022 годзе з Канстытуцыі было выключана палажэнне пра нейтральны і бяз’ядзерны статус Беларусі. А наступнае размяшчэнне ядзернай зброі на нашай тэрыторыі стварыла прамую пагрозу міру і незалежнасці Беларусі, што робіць Беларусь мішэнню і ставіць пад пагрозу жыцці мільёнаў людзей.

Сёння мы заклікаем:
● Вярнуць Беларусі бяз’ядзерны статус;
● Спыніць правакацыі і шантаж з выкарыстаннем ядзернай зброі;
● Вывесці расійскую ядзерную зброю з тэрыторыі Беларусі;
● Забяспечыць празрыстасць эксплуатацыі Беларускай атамнай электрастанцыі і безумоўнага выканання міжнародных стандартаў ядзернай бяспекі, уключаючы нормы Міжнароднае агенцтва па атамнай энергіі, з улікам абгрунтаваных міжнародных прэтэнзій, у тым ліку зафіксаваных парушэнняў працэдур у рамках Канвенцыі Эспа;
● Пачаць шырокі грамадскі дыялог адносна выкарыстання атамных тэхналогіяў у Беларусі.

Чарнобыль нагадвае: ядзерная бяспека немагчымая без празрыстасці, адказнасці і суверэнітэту. Беларусь не мусіць быць пляцоўкай для расійскіх ядзерных пагрозаў.

26.04.2026
Аб’яднаны Пераходны Кабінет Беларусі

@CabinetBelarus

Святлана Ціханоўская: «Сёння праваабарончай арганізацыі «Вясна» спаўняецца 30 гадоў. 30 гадоў таму гэта арганізацыя з’явілася, таму што нехта павінен быў застацца на баку чалавека, калі дзяржава ад гэтай ролі адмовілася. На жаль, за ўсе гэтыя гады дзяржава так і не вярнулася на бок людзей. Затое «Вясна» ніколі яго не пакідала.

Сёння за праваабарончую дзейнасць у Беларусі людзі плацяць свабодай. Яны рызыкуюць усім, каб фіксаваць праўду і абараняць тых, каму патрэбна дапамога. Немагчыма ацаніць уклад, які «Вясна» ўжо аказала і працягвае аказваць у жыцці тысячаў беларусаў і беларусак. 

Некалькі дзён таму я наведала цырымонію, прысвечаную юбілею «Вясны». Цёпла і радасна бачыць новыя твары сярод праваабаронцаў, юрыстаў і валанцёраў. Людзі, што пражылі менш, чым існавала «Вясна», але ўжо зрабілі свой унёсак у агульную справу. Шкада, што многім з вас даводзіцца дзейнічаць ананімна і вы не можаце атрымаць тое грамадзянскае прызнанне, якое заслугоўваеце. Але ведайце: мы бязмерна вам удзячныя. Менавіта дзякуючы вам «Вясна» застаецца сімвалам сумлення і падтрымкі.

Асаблівая радасць — бачыць, як тыя, хто былі несправядліва асуджаны ў Беларусі, выходзяць на волю і вяртаюцца да праваабароны: Валянцін Стэфановіч, Уладзімір Лабковіч, Алесь Бяляцкі, Марфа Рабкова, Наста Лойка, Леанід Судаленка, Андрэй Чапюк. Бачыць, як вы зноў уключаецеся ў дапамогу людзям без усялякіх сумневаў, выклікае глыбокае захапленне і павагу.

Дзякуй кожнаму і кожнай з вас за гэтыя 30 гадоў. Без людзей, якія аддана абараняюць іншых, немагчыма пабудаваць нармальную будучыню. І пакуль у краіне грэбуюць правамі чалавека і пануе беззаконне, мы будзем працягваць гэтую працу — разам».

«Мы носім гэты след у сабе дагэтуль» 

У гадавіну Чарнобыльскай трагедыі Святлана Ціханоўская звярнулася да беларусаў з прамовай, дзе ўзгадала свае асабістыя ўспаміны і нагадала пра небяспеку Астравецкай АЭС і размяшчэнне расійскай ядзернай зброі ў Беларусі.

«Калі здарыўся Чарнобыль, мне было ўсяго тры гады. Я не памятаю сам выбух, але памятаю, як яго доўгі цень жыў побач з намі пазней.
Беларусь зазнала на сабе галоўны ўдар Чарнобыля. Але людзей параніла не толькі радыяцыя. Людзей параніла маўчанне.

Мы памятаем Чарнобыль. Памятаем кожнага і кожную. І будзем рабіць усё, каб больш ніколі не паўтарыліся памылкі мінулага».

Прамова цалкам — па спасылцы.

Святлана Ціханоўская – на канцэрце беларускага гурта Irdorath

У Варшаве Святлана Ціханоўская пабывала на канцэрце гурта Irdorath. Перад выступам лідарка паразмаўляла з музыкамі пра іх шлях, жыццё пасля зняволення і тое, як цяпер выглядае праца і творчасць у эміграцыі. Гурт падараваў Святлане Ціханоўскай кнігу пра беларускіх «нячысьцікаў» — выданне на дзвюх мовах: па-беларуску і па-англійску.

Надзея і Ўладзімір, заснавальнікі гурта, — былыя палітвязні, і ўчора была асаблівая для іх дата — тры гады з моманту вызвалення.

Святлана Ціханоўская:
«Мяне заўсёды натняюць гісторыі беларусаў. А гісторыя Надзеі і Ўладзіміра — прыклад сілы, стойкасці і ўнутранай свабоды. Я шчыра ганаруся, што не гледзячы на ўсе выпрабаванні, гурт працягвае свой творчы шлях».

Нядаўна выйшаў ролік на канале «Міністэрства Сэпультуры» з гісторыяй гурта Irdorath — яго можна паглядзець па спасылцы.

Святлана Ціханоўская наведала выставу Лявона Вольскага ў Варшаве

Святлана Ціханоўская наведала выставу «Лес чуе, а поле бачыць» вядомага беларускага музыкі і мастака Лявона Вольскага, якая праходзіць у Музеі Вольнай Беларусі ў Варшаве.

Экспазіцыя ўяўляе сабой серыю з дванаццаці карцін, кожная з якіх прысвечаная пэўнай беларускай прыказцы або прымаўцы. Праект спалучае візуальнае мастацтва і народную мудрасць, прапаноўваючы сучаснае асэнсаванне культурнай спадчыны Беларусі.

Святлана Ціханоўская адзначыла важнасць такіх культурных ініцыятываў і падзялілася ўражаннямі:
«Выстава паказвае, як беларуская культура працягвае жыць і развівацца, дзе б ні знаходзіліся беларусы.

У працах Лявона адчуваецца і цеплыня, і лёгкі сум, і глыбокая павага да нашай культуры. Яны вельмі кранальныя і жывыя — адгукаюцца ўнутры і застаюцца ў памяці. Я лавіла сябе на тым, што хочацца доўга ўглядацца ў кожную карціну і шукаць у ёй уласныя сэнсы.

Гэта не проста ілюстрацыі да прыказак, а вельмі асабісты і шчыры дыялог з беларускай душой. І ты адчуваеш, як праз гэтыя вобразы адкрываецца нешта вельмі знаёмае і блізкае кожнаму з нас».

Чарнобыль, трывога, маўчанне: што памятаюць супрацоўнікі Офіса пра дзень чарнобыльскай трагедыі 

26 красавіка — дзень, які адгукаецца болем у сэрцы, для многіх з'яўляецца асабістым успамінам. Для кагосьці гэта школьныя агляды і ёд, для кагосьці — казарма, чуткі, салатныя аблокі або поўная электрычка людзей, якія яшчэ не ведалі маштабу бяды. 

У картках — асабістыя ўспаміны супрацоўнікаў Офіса пра тое, як Чарнобыль увайшоў у іх жыццё і застаўся ў памяці назаўжды.

40-я гадавіна Чарнобыльскай трагедыі. Спіс мерапрыемстваў.