Телеграм канал «Светлана Тихановская»

«Якое шчасце цябе абдымаць, Маша» Святлана Ціханоўская распавяла пра першую сустрэчу з Марыяй Калеснікавай, што адбылася падчас здымкаў навагодняга звароту: «Маша прыехала на здымкі навагодняга звароту, і для мяне асабіста было вельмі важна запісаць яго разам. Мы ўпершыню за пяць з паловай гадоў пабачыліся сам-насам. Маша ўсё такая ж энергічная і натхняльная — нічога не зламала яе ўнутраны свет. Я вельмі радая, што ў нас быў час пабыць разам. Мы гаварылі пра мінулае, сучаснасць і будучыню. Гаварылі пра палітвязняў. Маша прайшла праз жахі турмы — і настроеная змагацца за вызваленне ўсіх астатніх. Я таксама запытала яе: ці ўжо грала яна на флейце пасля вызвалення? Маша прызналася, што перажывае з гэтай нагоды, бо яшчэ не брала ў рукі свой любімы інструмент. Я сказала ёй, што вельмі спадзяюся калі-небудзь трапіць на яе сольны канцэрт, можа ў Германіі, але яшчэ лепш — у Беларусі. Дзякуй, Маша, за тваю ўсмешку, за тваю працу і натхненне! Нам усім цябе не хапала!»

З новым 2026 годам! 🤍❤️🤍 Тэкст зваротаў — па спасылцы.

Неўзабаве — навагодні зварот Святланы Ціханоўскай! 🎄 Глядзіце на YouTube-канале па спасылцы праз гадзіну!

23:47 па мінскім часе — навагодні зварот Святланы Ціханоўскай! Не прапусціце трансляцыю звароту па спасылцы на YouTube-канале.

Навагодні зварот Святланы Ціханоўскай! 🎄✨ 📅 31 снежня 🕰️ 23:47 па мінскім часе 🔗 на афіцыйным YouTube-канале Святланы Ціханоўскай Глядзіце навагоднюю прамову і няхай яна нагадае, што нават у складаныя часы мы застаёмся разам і ёсць адно ў аднаго!

Святлана Ціханоўская «Сёння ў Варшаве развіталіся з Мікітам Мелказёравым. Цяжка і балюча думаць, што яго больш няма з намі. Але яго смеласць, цеплыня, святло і шчырасць засталіся ў нашых сэрцах і памяці назаўсёды. Беларусь цябе любіць, Мікіта».

Святлана Ціханоўская — пра вызваленне 20 палітвязняў:  «Я шчыра радая за 20 чалавек і іх сем’і, якія напярэдадні Новага года зноў могуць быць разам. Гэтыя людзі ніколі не павінны былі апынуцца за кратамі. І ніякія прымусовыя «пакаянні» і прызнанні віны не робяць іх вінаватымі.  «Памілаванне» — гэта толькі першы крок. Людзі выйшлі з-за кратаў пасля незаконнага зняволення, і цяпер ім патрэбныя спакой, час і ўмовы для аднаўлення. Важна, каб ніхто з вызваленых не сутыкнуўся з новым ціскам і пагрозамі.  У беларускіх турмах дагэтуль застаюцца сотні палітвязняў. Сярод іх — людзі з цяжкімі хваробамі, людзі сталага веку, маці і бацькі маленькіх дзяцей. Кожны з іх чакае свайго шанцу вярнуцца дадому. Кожны павінен быць вызвалены, а рэпрэсіі — спыненыя».