ما و این رسمهای خودساخته
مردمی که انتظار دارند حجاب و مَهر و روزه و همۀ واجبات و حرام های الهی متناسب با شرایط روز تغییر کند و به گفتۀ خودشان روزآمد شود؛ حاضر نیستند از رسم و رسوم خودساختۀ خودشان سَرِ سوزنی کوتاه بیایند. خرید سرویس طلا و گرفتن تالار و بردن شبچلهای و دادن هدیههای گوناگون به مناسبتهای رگباری زن و پدر و پسر و دختر و معلم و تولد و ازدواج و زایمان، در این اوضاع سرخ اقتصادی چه ضرورتی دارد؟ این روزها چند نفر را پیدا میکنید که دست به کارت شود و با رضایتی از ته دل، برای این کارها هزینه کند؟ نمیشود با گفتن تبریکی خوشحالی واقعی خود را نشان داد و با کمی شیرینی و چای و قهوه مناسبت را برگزار کرد؟
این کار، نامش خساست نیست؛ صدور مجوز برای خسیسان هم نیست؛ بیاحترامی به دیگران هم نیست؛ مدیریت درست زندگی و روابط اجتماعی متناسب با شرایط روز افراد است.
پ.ن: کسی که دارد و این کارها را با راحتی و رضایت واقعی انجام میدهد در این اوضاع اقتصادی که بیشتر مردم با سختی روزگار میگذارنند شایسته است او نیز این امور را ساده برگزار کند و از آن دارایی که خدا به او داده است نیازمندان جامعه را دلشاد کند.
✍️ امید پیشگر
عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇
@pasokhvoice
@pasokhtext
@shenakhtehadis