روز دختر را که میشنوم ، ناخودآگاه چهره معصوم دختران میناب در ذهنم نقش میبندد ؛ دخترانی که در ظلم و جنایت تاریخی ، ناگهان ابدی شدند.
نه برای مرگ که خیلی زود بود ، که برای ماندن و جاودانگی.
اکنون نامشان بر دیوارهای این سرزمین، گلدستههای مقاومت است.
و تو ای دختر امروز، قهقهههای شیرین زندگی و ستون محبت خانه ؛
پدر هرروز و با دیدن تو، ایران را در آغوش میبیند آنگونه که دخترانگی های صورتی تو ، مایه قوت مدافعان ایران شد.