ما در کنار مردم عزیز کشورمونیم.
ما هم مثل هموطنامون سوگواریم.
ما هم در این غم بزرگ شریکیم.
غمگینیم.
خشمگینیم.
پر از کینه و نفرتیم.
ته قلبمون دنبال ذرهای نورِ امید میگردیم.
هیچوقت قرار نیست عادی بشه،
هیچوقت قرار نیست ببخشیم،
هیچوقت قرار نیست فراموش کنیم!
یک ایران داغداره،
یک ایران غمگینه،
یک ایران خشمگینه،
بعد تو انتظار فعالیت و بازگشت به روال سابق رو داری؟
وجدان داری؟
شرف داری؟
چشمات بازه که ببینی؟
ایرانی هستی؟
با مَردم هستی؟
اگه هستی و میبینی، بیجا میکنی که انتظار بازگشت به روال عادی رو داری.
بیجا میکنی اوضاع رو عادی جلوه میدی.
بیجا میکنی میگی وضعیت جامعه چه ربطی به چنل انیمه و مانگا داره!
بحث، بحث شرفه دوستِ من!
اینجا زمانی باانرژیه،
اینجا زمانی زندهست،
که عزیزانمون،
دوستانمون،
هموطنامون،
در کنارمون باشن!
ما همچنان،
و تا اطلاع ثانوی،
فعالیت نداریم!