Кеўиллер қазанға уқсайды. Ондағы нәрсе қайнап шыға береди. Ал, оның шөмиши тил. Сөйлеп атырған адамның кеўлиндеги нәрсе тилге шығады. Бул шөмишке шыққан сөз шийрин де, ашшы да, душшы да, шор да болыўы мүмкин.
Сол тәризде тил саған кеўлииңиң дәмин анықлап береди.