“Рас пенен өтириктиң ортасы — төрт сүйем”, деген гәп бар.
Қызық, неге енди аз емес, көп емес, төрт сүйем? Гәп сонда, көз менен қулақтың арасы — төрт сүйем екен. Еситкениңе емес, көргениңе исен…
Мақсет — сол…
Нешара, ҳәмме рас сөйлей бермейди. Бирақ өтирик сөйлеп атырған адам да ишинде, бәрибир расын ойлайды…
Бахыт бул – ҳәр қандай жағдайда жақсы күниңде де, жаман күниңде де, қуўанышта да, қайғыда да сени түсинетуғын, қоллап-қуўатлайтуғын шаңарағың болыўы, олардың меҳирин сезиниўиң, саған исениўи, сениң барлығыңды умытып қоймаўы ҳәм оларға кереклигиңди сезиниўиң!