Егер достың зейниңе тийсе жыла, душпаның зейниңе тийсе күл.
"Уйқысыз түнлер" повести
Кисиниң берген қаймағынан өз анаң берген ашшы айран абзалырақ...
"Қарақалпақнама"
Топырақ бүгин аяқларыңның астында болғаны менен, ўақыт өтиўи менен ол сениң мәңгилик төсегиңе ҳәм мәңгилик жамылатуғын көрпеңе айланады...
"Қарақалпақпан.Тәўекелшимен"
Тилден жаман сөз шықса да, аяқ жаман жерди басса да, қол патас нәрсени усласа да, көз патаслыққа қарай берсе де, бас айыплы.
"Қарақалпақнама"
Адамзат ушын еки қуяш бар: бириншиси - тәбийий қуяш күн, екиншиси - руўхый қуяш китап.
"Қарақалпақнама"
Халқың кийген кийим - кепиниң, халқың минген ат - ысқатың, халқың - анаң, халқыңның тили - анаңның тили. Халқыңа қылап қылыў - өз анаңа қол салыў менен барабар.
"Маман бий әпсанасы"
Дос болып жүрип душпаныңа айланған бир дос, сениң сырыңды билмейтуғын жүз душпаннан қәўипли.
"Қарақалпақнама"
Әззи деп ҳәтте қумырсқаға орынсыз ҳазар берсең, соның қолынан өлесең...
"Қарақалпақнама"
Ҳәр күни азанда оянып, "Мениң тирилигимнен жақынларыма, халқыма қайғурлым пайда бар?" деп өзиңе сораў қойыўды, ал кеште төсекке кирип, "Бүгин мен қанша адамға, халқыма пайдалы не иследим?" деп есап бериўди умытпа.
"Қарақалпақнама"
Тири адамның өмирлик үш жолдасы бар. Биринши жолдасы - досты, екиншиси - душпаны, үшиншиси - тамашагөйи...
"Түсиниксизлер"