Оқытыўшы сабақ ўақтында апатқа ушыраған бир кеме ҳаққында оқыўшыларға сөйлеп берди:
-Кемеде ерли-зайыплы да бар екен. Олар қутқарыў кемесине шекем жүзип барды. Кемеде тек бир ғана бос орын бар екен. Ер адам ҳаялын ийтерип жиберди. Сонда суўға шөгип баратырған ҳаял күйеўине бир нәрсе деди.
- Қәне ким айтады...
Көпшилик бирден "Сеннен жеркенемен", ямаса, "Көзим соқыр болған екен" деген сөзди айтқан деди...
Сол ўақытта оқытыўшы үндемей тым-тырыс ғана отырған балаға қарады...
-Не деп ойлайсаң, ҳаял күйеўине не деген болыўы мүмкин?...
-Баламызды абайлаң - деген.
-Сен бул ўақыяны билесең бе?- таңланып сорады баладан оқытыўшы.
-Жоқ, мениң анамда өлими алдынан әкеме солай деген - деди.
Оқытыўшы көзине келип қалған жасты көрсетпеў ушын шетке бурылды...
Аналар қәбирге киремен дегенше тек перзентин ойлар екен.