***
Күйеўим төбеге тигилип жатып өзине-өзи сөйлеп атырғандай сыбырланды.
- Өзимди өлтирейин! Бәрибир буншама пулды төлей алмайман! Олар болса мени тыныш қоймайды!
Ишимдеги жек көриўшиликти жеңип зорға сөйледим.
- Өлиў аңсат емес... Бул ҳүким де емес. Жата бермей ҳәрекет етиўимиз керек. Кейинги ўақытта тилим батыр болып қалған. Мойынлайман, күйеўимниң қылмысынан кейин оған кеўилим суўып кеткен, еки балам ҳәм маған мүтәж атам енем ушын, ата-анам еситип қалмаўы ушын тисимди тисиме қойып жасап жүрген едим.
- Бүгиннен баслап қорқыта баслады! Күйеўим үстиндеги көрпени теўип жиберип, басын услап, аяғын кәтке салбыратып отырып алды.
Жүрегиме қорқыныш түсти.
- Бөлип-бөлип төлесекте бола ма?
Әдил көзиме қарамай сөйледи.
- Ауа!
Орнымнан турдым. Алтын тағыншақларым турған қутыны излер екенмен, шкафты тинтип тасладым.
Тартпаларды ашыў менен ашып-жабар едим.
- Не излеп жүрсең? Айыпкердей сорады күйеўим.
- Алтынларым! Ҳәзирше усыларды берип турың, қалғаны тағы бир гәп болар, маған кейин ала бересиз... Және излей басладым. Бир ўақытлары Әдил әсте даўыс шығарды.
- Тағыншақларыңды излеп әўере болма, оларды тапсырып келгенмен...
Муздай болып қатып қалдым. Қолым тартпа тутқасына жабысып қалғандай еди.
- Неге меннен бир аўыз сорамадыңыз? Ол алтынлар меники еди. Ата-анамның бергени еди. Келин болып түскен үйимде мәҳр де алғаным жоқ, тек некелесетуғын күни ғана күйеўим жиптей жиңишке ақ таслы, көримсиз ғана жүзик тағып еди. Ҳәтте неке жүзигим де гүмис болған. Күйеўим уялмай, басын услап отыр еди, мен болсам қәдириме ашынар едим. Бир аўыз сораса, яқ демеслигим анық еди. Өз қолым менен бергеним басқаша еди. Керек екенимди, аўыр күнинде жанында бола алатуғынымды көрсетип қоймақшы едим. Сонда бар-жоғымнан айрылғаным билинбес еди. Әстен қулағымнан сырғамды шешип алдым. Күйеўимниң муш болып түйилген қолларын ашып ишине салдым.
- Усы қалып қойыпты.
Ол үндемей алақанын жумып сыбырланды.
- Буның не кереги бар?
Тәўбе, тап оны мен қарызға батырғандай, писентсиз сөйлейтуғынын ше? Ашыўым келсе де өзимди басып сөйледим.
- Аўа, деген түйеге мәдет. Хәрне. Кейин әсте сорадым.
- Және нени сатсақ болар екен?
Күйеўим көзиме жалт етип қарады. Қап-қара көзинен шоқ шашырап сөйледи.
- Үйди сатамыз!
- Қайсы үйди? Ҳайран болып сорадым.
- Усы үйди, қабақбас!
"Қабақбас" болғаным ушын да жайды сатыў пикирин надурыс деп ойлап атырған едим.
- Апам менен атам не қылады? Қаяққа барамыз.
- Не қылайын онда? Өзимди өлтирейин бе? Ҳеш нәрсем қалмады ғой? Машинамды саттым, темир-терсеклерди саттым, бар жыйнаған-тергеним кетти, ҳәттеки жақсы көретуғын саатым да қалмады ғой? Ол енди бақыра баслаған еди.
Көзинде жас айланды. Бир мәҳәлде кеўлим бузылып, әсте ғана қолынан усладым.
- Мейли, ағасы, сиз не десеңиз - сол. Бул дүньяда қанша адамның өз үйи жоқ, бирақ атам менен енемниң алдынан бир өтиң, өтинемен. Қартайғанда сергиздан болатуғын болды бийшаралар.
Билесиз бе, қәдирдан, он жыл өтип, бүгин қандай аяқ кийим кийгениңиз, шашыңызды қалай түрмеклегениңиз ямаса қайсы брендтен кийингениңиз әҳмийетсиз болып қалады!
Солай екен, бүгинги ой-қыялларымыз не менен бәнт, не ушын жасап атырмыз.
Бүгин, ҳәзир он жылдан кейинги өзиңизге не деген болар единиз?
Бир көз алдыңызға келтириң...
Dollarlarni yostiq ostida saqlayapsizmi? Katta xato!
Yillik 6% gacha daromad beruvchi 2 yil muddatga valyutada omonat
Ipak Yuli Bank’ning 17 ta filialidan istalganida oching.
Batafsil ipakyulibank.uz saytida
✅Omonatlar qaytarilishi kafolatlangan
Omonatlarni Kafolatlash Agentligi bank tizimi barqarorligini ta’minlash bilan birga, aholining 200 million so‘mgacha bo‘lgan omonatlarini qaytarish kafolati hisoblanadi.