Телеграм канал «Өмир сабақлары.☘»

1. Сиз дүньядағы ең жақсы нәрселерге ылайықсыз. Соның ушын Сиз өмириңизге жақсы нәрселердиң аңсат ғана кирип келиўине жол ашып қойыпсыз.

2. Сиз әсте ақырынлық ҳәм  избе-излик пенен өзиңизге қолайлы ҳәм тыныш турмыс шараятын жасап аласыз.

3. Сиз бахытлы хәм мазмунға толы өмирге апаратуғын барлық мүмкиншиликлерге ашықсыз.

4. Сиз өз өмириңизге жаңа тәсирлер, йош-илҳамлар хәм қызығарлы ўақыялар кирип келиўин қәлейсиз. Сиз оларды қуўана қарсы аласыз.

@omir_sabaqlari

Муғәллимге рахмет!
(қысқа гүрриң)

Орынгүл апа педагогикалық институтты питкергели бери муғәллимшилик етип келеди. Кәсибин жүдә жақсы көреди. Арасында қатты шарғанындада кәсибин өзгертип таслап кеткен емес.
Ол 10 "а"  ға басшылық етеди.
Классындағы 25 оқыўшының бәриде бир қыйлы емес. Олардың ишинде оқыўдан бас көтермейтуғыныда,  китапты жининдей көретуғыныда, тәртиплисиде, тәртипсизиде, лаққыларыда қулласы дүньяда неше түрли минез болса бәриненде бар.
Мектепте ислеген жыллары мектеп мебельлери, оқыў қураллары, оқытыў усыллары өзгерседе өзгермейтуғын тас дәўиринен бери киятырған бир көринис бар, олда болса стол шетинде үйилип туратуғын дәптерлер.
Ол ең үстинги дәптерди ашты. Наўрызбайдың дәптери екен.  Ол класстағы төмен оқыўшылардың бири еди.
Наўрызбайдың әдебият пәнинен шығармасын еркин темада жазған екен. Берилген тема бойынша жазбай неге еркин темада жазғанын болса былай тусиндирипти: үйинде өгей шешеси бар екенин, сабақ таярлаўға онша мүмкиншилиги бола бермейтинин, үйдиң таўсылмайтын жумысларын ислейтуғынын ҳәм соның ушын өтилген тема бойынша шығарма жаза алмағанын ҳәм сол себепли ол еркин темада жазғанын жазыпты.
Орынгүл бурын бундай ўақыя менен дусласып көрмеген еди.  Наўрызбайға қалай жәрдем бериў керек екенин ойлап былай қылды. Сабақтан соң оны алып қалып былай деди:
-"Мен сениң жазған шығармаңды оқып таныстым, жүдә жақсы жазылған.  Үй шараятыңның қыйынлығын жазып мениң менен бөлискениң ушын рахмет. Бул ис улкен батырлықты талап етеди."
Наўрызбайда муғаллимине деген жыллылық ҳәм исеним пайда бола баслады.
Сол күннен баслап Наўрыз муғәллимге өз ойларын айтар, мектепке жеткенше асығатын болды. Үйинде турғысы келмей ўақыт болыўдан мектепке асығады.
Орынгүл апа оның оқыўшылар алдында абырайын көтериў ушын майда-шүйде тапсырмалар берер, табыслары ушын мақтар еди. Соның менен Наўрызбайдың өзине деген исенимин арттырар дослары арасында ҳүрметке ийе болдырар еди.

Мине соннан бери 20 жыл өтипти. Орынгүл апа хүрметли дем алыста.
Бир күни үйине сырттан биреўлердиң -"Бул Орынгүл апаның үйиме",-деп сөйлескен сөзлери еситилди .
Ишке сын сымбаты келискен ири бир жигит кирип келди.
- "Муғаллим мен сизди көриўге келдим",- дегенинде ғана өзиниң оқытқан оқыўшысы Наўрызбай екенин таныды.
Ол устазына толып тасып калай магистр болғанын, қалай докторлықты қорғанын тынбай айтып атыр, айтып атыр.
-"Соның бәри Устаз сизиң арқаңызда,"- дейди көзлери кулимлеп.  Устазына көп саўға-сәлемлер әкелипти.
Орынгул апа оқыўшысының жетискенлигине қуўанып  шүкирлер айтты.
Муғаллимниң бахыты шәкиртлериниң өмирде өз орынларын таўып кетиўи екенине хеш бир гүман жоқ!!!

@omir_sabaqlari

Биреўин таңлаң.

@omir_sabaqlari

Әке заман өтиўи менен тәкирарланбайтуғын айбат...

@omir_sabaqlari

ӘКЕ ӘРМАНЫ
(Қысқа гүрриң)

Әкем бизди ҳешкимнен кем қылмай өсириў ушын күн-түн демей, ең аўыр жумысларда ислер еди. Анам болса басқа адамлардың үйлерин жыйнап, кирин жуўып, ыдыс-табақларын жуўып берип жүрди. Олар өзлерин умытып, бар тапқан-тутқанын мениң оқыўыма, билим алыўыма жумсады. Ата-анамның усы жан пидайылығы, төккен терлери арқасында мен мектепти жақсы тамамлап, Университетке оқыўға кирдим.
Университетти табыслы тамамлағаннан соң, мен ата-анама жәрдемлесиўди, қандай жумыс болса да ислеп, олардың аўырын жеңилтеўди жүрегимнен қатты қәледим. Сонша жыл қыйналған әке-шешемниң дем алыўын аңсадым. Сонда әкем қолымнан тутып: «Балам, биз сени жумысқа жегилип, бизлердей қыйналсын деп оқытпадық. Сениң орның — илимде. Сен уллы алым болыўың керек», — деди. Анам да көзине жас алып, оқыўымды даўам еттириўимди өтинди.
Мен ата-анамның үмитин ақлаў ушын илим жолына пүткил болмысым менен берилдим. Түнлер бойы китап оқыдым, изертлеўлер алып бардым.
Арадан жыллар өтти. Бүгин сол үлкен залдың төринде ата-анам көзлерине қуўаныш жасын алып отыр. Сахнадан мениң атым жаңлады. Жүргизилген үлкен илимий изертлеўлерим ҳәм илимге қосқан теңсиз үлесим ушын маған «Илим тараўындағы ең жоқары мәмлекетлик сыйлық» тапсырылды. Медалды қолыма алып, төрде отырған шашлары ағарған, қоллары қабарған әке-шешеме қарадым: бул сыйлық — меники емес, бул сыйлық — олардың шексиз мухаббаты ҳәм мийнетиниң жемиси еди.
Сахнадан түсип туўры ата-анама қарап жүрдимде алдыларына келип дизе бүгип медаль салынған қутыны оларға усындым.
Әкем болса "Балам атағың қутлы болсын, бул бизлердиң әрманымыз еди", -деп анам екеўи гезек -гезек мийнеттен қабарған қоллары менен басымнан сыйпап маңлайымнан сүйди.
Усы ўақытта дүньяда олардан бахытлы адам жоқ еди.

@omir_sabaqlari

Жыллар териге әжим болып түсиўи мүмкин, бирақ кеўилге түсе алмайды.
Кеўил хеш кашан картаймайды...

@omir_sabaqlari

Үш ўәсият

Луқманы Ҳәким өлиминен алдын баласына үш ўәсият етти: бириншиси - ҳеш қашан ҳаялыңа сырыңды айтпа, екиншиси - байлыққа жаңа ерискен нәкәстен қарыз алма, үшиншиси - миршаб пенен дос тутынба. Әкеси қайтыс болғаннан кейин, ол бул үш ўәсиятты сынап көрмекши болды. Базардан бир қой алды, сойып қапқа салды. Аўзын беккем байлап, үйине әкелди. Ҳаялы сорады:
- Бул қапта не бар?
- Биреўди абайсызда өлтирип қойдым. Изди жоқ етиў ушын оны қапқа салып алып келдим. Күйеўиңнен айырылып қалғың келмесе, ҳеш қашан биреўге айтып берме!

Кейин жаңа байыған адамнан қарыз алды. Миршаб пенен дос тутынды.

Бир күни ҳаялы менен урысып қалып, оны урған еди, жети мәҳәллени басына көтерди:
- Ўайдат, мусылманлар! Күйеўим адам өлтирип үйренген, енди мени де өлтирежақ!

Бул гәпти дәрриў ҳәкимге жеткерди. Ҳәким оны қолға алыўға буйырды. Сонда миршаб оны услаў ушын үйине барады.

- Әй достым, мени жибер - қашып кетейин, - деп өтиниш етти ол. Бирақ миршаб көнбеди. Ўақыядан хабар тапқан жаңа бай өкпесин қолтықлап келди:

- Қарызыңды төле, өлип кетсең, мен пулыма күйип қаламан.

Миршаб оны ҳәкимниң алдына алып барды. Ҳәким оны танып:
- Луқмандай адамның баласына усы жумыс мүнәсип пе? - деди.
- Рухсат етиңиз, сол қапты алып келсин, - деп өтиниш етти ол.

Қапты алып келип, ҳәкимниң көзинше ашты - сойылған қой шықты.
- Не гәп өзи? - деди ҳәким, - түсиндирип бериңиз?
Ол болып өткен барлық ўақыяларды айтып берди:
- Әкем маған үш ўәсият еткен еди. Сынап көрейин деп усы ислерди иследим. Әкемниң барлық айтқанлары рас болып шықты...

@omir_sabaqlari