Өмир гейде рейимсиздей түйиледи. Ҳәр күни күндей жарқырап күлип-ойнап жүрген адам неге ҳәммесине қол силтеп, бәрин бәрин таслап күтилмегенде арғы дуньяға кетип қалады.
-Балларыңды қалай көзиң қыйып таслап баратырсаң?-деп зарлаған ананың даўысынан жүрек езиледи. Еки дунья есигиниң босағасынан өтип атырғанда адам нелерди ойлап үлгереди. Бул дуньядағы деминиң соңғы минутлары екенин билиўге имкан берилген адам әлбетте артына бир қараса керек: -Жақынларымның ҳалы не кешеди, менсиз не болады.
Бирақ өмир даўам ете берер екен. Сен болмасаңда, тири бенделер тирилигин ете береди. Сени жақсы көргенлер жүреги жарылардай қыйналады, бирақ жүреги жарылмайды, енди қалай жасайман дейди бирақ жасай береди. Себеби Аллам адамды сондай сабырлы, сондай күшли, көниўшең етип жаратқан. Ал кеткенниң кейнинде қалатуғыны тек жақсы әмеллери, адамлардың ол жақсы инсан еди деўи ғана...
- Сен жүдә жақсы инсан едиң...
@omir_sabaqlari