Оптимист ҳәм пессимист
Шаңарақта егизеклер ержетпекте еди. Олардан бири жүдә оптимист еди. "Ҳәммеси жақсылыққа болады," деп айтыўын қоймайтуғын, ҳеш нәрседен наразы болмайтуғын еди. Екинши бала пессимист болып, ҳеш нәрсе оны қуўандыра алмас еди. Егизеклердиң еки түрли жағдайынан қәўетерленген ата-анасы оларды психологқа алып барған.
Балалардың дүнья қарасын үйренген психолог былай депти:
- Олардың туўылған күнине бир реже дүзиң. Екеўине арналған саўғаны бөлек-бөлек тапсырың. Пессимист балаға ең жақсы саўғаны, оптимист балаға болса жеркенишли бир нәрсе саўға етиң. Бәлким, сонда олардың минез-қулқында өзгерис жүз берер...
Ата-ана мәсләҳәтке әмел етип, туўылған күнди интизарлық пенен күтти. Сол күни келгенде екеўин өз алдына бөлмеге шақырып, саўға салынған қутыларды усыныпты. Соңынан болса...
- Бул компьютердиң реңи маған унамады, - депти пессимист бала. - Анық билемен, көп узамай бузылады. Ойынлары да жоқ екен... Егизегим меннен жақсырақ саўға алған шығар?!
Усы ўақытта оптимист баланың бөлмесинен күлки еситилипти:
-Қандай жақсы! Тезек толы қуты! Демек қайжердедур тулпарымда бар!
@omir_sabaqlari