Телеграм канал «Өмир сабақлары.☘»

@omir_sabaqlari

Биринши көргенимде-ақ оны жүдә унатып қалып: -Әлбетте сени бир күни аламан деп, нийет еткен едим. Нийетим қалыс екен. Пулларымды жыйнадым, гәп-сөз болыўына итибар берместен оны үйге алып келдим. Биринши рет үйге алып киргенимде, балаларым жаслық етип оның сулыўлығына қызығып қуўанып кетти, лекин ҳаялым оны көриўи менен түри жаман бузылды. Мудамы оны өзим менен қасымда алып жүргениме, қызғана баслады. Ал мен болсам ҳаялыма әҳмийет бермедим, бир күн болмаса бир күн бәрибир көнип кетеди деп, ойладым. Ол менен өткерген ўақытларым жүдә қызықлы еди. Бара-бара көшеде бирге жүргенлерим кемлик еткендей, үйде де ол менен ўақтымды өткеретуғын, ол менен ойнайтуғын, ол менен кейпимди көтеретуғын болдым. Оған болған мүнәсибетим енди барған сайын ҳаялымның нервларын буза баслады. Қабақлары үйилип ҳәм ақыр-ақыбетте түскинлик кейпияты ҳәрекетлеринде де сезиле баслады. Балаларды болар-болмасқа урысып тергеп, кепкирди-шөмишке, табақты -кесеге тақылдатып уратуғын әдет шығарды.
Бул да кемлик еткендей, енди ашыўын тилине көширди:
- Әкеси я соны дең яки бизди? деди, көзинде жасы менен.
- Әлбетте сизлерди деймендә ҳаял, буған әҳмийет бере берме, деймен қасымдағыны ымлап көрсетип.
- Солай дейсизғой, бирақ буныңыздан ўақыт ажыратып, бизлерге итибар да бермей қойдыңыз, егер сондай даўам ете берсе, биз бул үйден кетемиз, деп, қатаң шәрт қойды.
Ҳаялымның бул епкинин көрип, оны бир шетке ысырып қойыўға урынып көрдим. Бирақ қайда дейсиз, үйренген кеўил өртенбей қалмас деген ғой, бираз мүддет оған қарамаўға, ҳеш болмағанда үйде болғанымда оған ўақыт ажыратпаўға урынып көрдим. Әмелде болса еплей алар емеспен. Оған қатты байланып қалыппан. Шыдамым таўсылып және оған асылдым. Ҳаялымның болса буннан тақаты тақ болды :
- Болды, жетер енди биз кетемиз, ал сиз болсаңыз сол менен қала бериң,-деди-де, ҳәй-ҳәйлеўиме де итибар бермей түйиншиклерин түйип, балаларды да өзи менен алып әкесиниң үйине кетип қалды.
Мен болсам, ол менен жалғыз қалып кеттим.
Я аўқат қылыўды, я үст-бас жуўыўды билмейди, ҳеш нәрсеге уқыбы жоқ екен. Тек ғана маған руўхый дем алыс сыйлай алар еди, болғаны.
Зериктим.
Басымды ийип, ҳаялымнан кеширим сорап үйине бардым. Шүкир, кеширимимди қабыллады ҳәм бирге үйге қайтты.
Үйимиз тағы жарыққа толды.

Мен енди ўақтымды шегаралап алдым, үйде болған ўақтымда ол менен бирге болмайтуғын, оның орнына сол ўақтымды шаңарағыма жумсайтуғын болдым.
Бара-бара ҳаялым да мени түсине баслады, олсыз күнлерим мазмунлы өтпеслигине исенди ҳәм басқа мезгиллерде де одан пайдаланып турыўыма қарсылық көрсетпеди.
Мине бир жылдан бери оны жер-көкке исенбей, мудамы өзим менен бирге алып жүремен.
Тағы мың жыллар хызмет еткен қәдирданым IPHONE 13 PRO MAX

Ығбал Юсуф.

@omir_sabaqlari

Бул қандай нызам екен, адамлар айтқан сөзлерин естен шығарып, ҳеш нәрсе болмағандай жасай береди...

©Айбек Алиев

Сүйикли болыу — хәр қандай байлықтан да, мәртебеден де артық, өйткени сүйикли болыу — бахытлы болыу деген сөз.
Шаңарағыңызды бахыт, әўмет ҳеш қашан тәрк етпесин!

🤲 Бүгинги күниңиз нийет еткениңизден де абзал ҳәм пайызлы өтсин!

@omir_sabaqlari

— Қызыл машина сатып ал ҳәм адамлар неге ағын алмағансаң дейди.
— Бизнес басла ҳәм адамлар жумысқа кириўиң керек еди дейди.
— Үйлен ҳәм адамлар мәҳеллеңнен алмапсаңдә дейди.

Ҳәр бир адамның ҳәмме зат ҳаққындағы пикирлери ҳәр түрли. Сен ҳәммени қуўандыраман деп есер болып қалыўың мүмкин. Буған урыныпта көрме. Себеби ҳәркимниң кеўлинен шығыўдың сирә илажы жоқ.

Тыңла, мыйық тарт, ыразы бол ҳәм билгениңди исле!

@omir_sabaqlari

@omir_sabaqlari

Ең көби өзлигимиз алдында айыплы болдық. Ҳәдди де, ҳаққы да жоқ инсанларға мудамы өзимизди қапа еттиргенимиз ушын...

Балалықта ҳәр күнимиз  әжәйыбатларға ҳәм мүмкиншиликлерге толы жаңа ҳәм қызық ўақыялар еди...

@omir_sabaqlari