Ҳәрекетлер уўайым-қайғыны емлейди.
Ҳәр қандай ҳәрекет — бул жан ушын дәри, мазасызлықтан, ҳәттеки зәрүрли ҳәм тығын таян ислерди де турақлы түрде кейинге қалдырыў әдетинен қутылыў ушын ем.
Ойлаўды тоқтатыңда ҳәм ҳеш болмаса бир нәрсе ислеп баслаң.
Гейде бир нәрселер ойдағыдай болмай, жолы болмай атырғандай сезиледи, ал сол ўақыттың өзинде жүрегиңде бир жақсы жыллы сезимде пайда болады. Жақсы нәрселерди есиңе алсаң, бәрин дәрриў аңғарасаң: бул — бәҳәрдиң келиўи
Жағдайымыз төменлегенде, биз бәри усы тәқлетте мәңги даўам етеди ҳәм буннан былай өмир тек ғана уўайым-қайғыдан ибарат болады деп ойлаўға бейимбиз. Бул дүньяда ҳеш нәрсе мәңгилик ҳәм турақлы емес екенин түсиниў ҳәм қабыл етиў керек.
Қыйыншылықлар, ҳәттеки олар ҳәзир жүдә аўыр болса да, бир күни олда әлбетте жуўмақланады.