✓ Гөне көйлек
Байрам жақын еди. Базарда анама арнап сулыў көйлек сатып алдым. Ҳайтта да тигиўши қоңсымызға бир көйлек тиктирип апарған едим...
Бирақ үстине еле сол бурынғы жыртық көйлекти кийип жүр еди... Жуўыла берип жуқарып кеткен, реңи оңып, бир аўҳалға келип қалған сол "мың жыллық" көйлек. Оны шешип алып, таза көйлекти кийдирдим.
- Апа, енди баяғыдан қалған усы көйлегиңизди киймеңде, буның менен енди пол жуўамыз, - дедим.
Анам бийшара мәлелсиз ғана күлимсиреп:
- Балам, гезлеме гөнерген сайын жумсарады, жағымлы болады. Гөнесин кийсем, етиме жағымлы тийеди. Мына сен әкелген көйлек зор, сулыў... Бирақ оны кийсем, жүрегим қысылады. Усы еским тәўир, - деди.
Аздан кейин қарасам, және сол қәдирдан көйлегин кийип алыпты. Маған қарап: "Таза болып турсын, балам, арман-берман шыққанда тойларға кийип барарман," деди.
Мине, Чорсуды көп аралап, сондай гөне көйлегине уқсасын таптым. Әпиўайы ғана пахтадан тоқылған гезлеме. Тап реңи де соған уқсайды.
Ҳәўлиге кирип баратырып, анама көзим түсти. Еки бүкленип, бир нәрсе менен бәнт еди. Үстинде және сол көйлек...
Айланып-толғанып бизди үйге киргизди. Әжим басқан бетине, азғын қол-аяғына, бизлерди көрип қуўаныштан жайнап турған нурсыз көзлерине қарайман... Апам қартайып атыр.
- Апа, мине сизге тап үстиңиздегидей көйлек алып келдим... Енди бурынғы ески көйлегиңизди киймессиз! Келиң, усы тазасын кийиң! - дедим.
- Ҳәзир... ҳәзир, усы... сизлерди келип қалар, деп азан менен тут қақтырып қойып едим. Соны алып келейин, - деп изине бурылғанда, көйлегин бир нәрсе илип кетти.
Ирип турған көйлек "пырр...р" етти де жыртылды.
- Әне болды, енди усы көйлекти киймейсиз! - деп ҳәм қуўанып, ҳәм анамды қысынғанынан қутқармақшы болдым.
Анам уялғанынан қызарып кетти, көйлегин де аяп кетти.
- Ақыры жыртылды-аў, әттең... - деп қойды.
Жаңа көйлекти кийдирдим. Жүдә жарасты, ҳәтте жасарып кеткендей болды.
Жыллардың аяўсыз самаллары анамды жығып таслады. Көриўге барсам, тилден қалған еди. Бирақ көзлери "Ақыры, сени көрдим-аў!" дегендей миннетдар қарайды. Сонда бирден көзлерин алып қашты. Қоллары менен үстиндеги ески гөне көйлегин көрпениң астына жасырыўға урынды.Келинге жуўдырып, жыртығын тиктирип тағы кийип алыпты. "Әне усы көйлегимди әкең алып берген еди. Ол гөнерди, биз қартайдық. Көйлегим өзиме уқсайды," депти.
Аҳ... анажаным! Өзиңизди айыпламаң! Енди ойланып қарасам, ырастан да көйлегиңиз өзиңизге усайды екен. Жаслығыңызда сулыў,
дилбар болғансыз. Соң қартайдыңыз... нурлы көзлериң нурсыз, сәрўи талдай қәддиңиз оқжайдай ийилип, жүзлериңизди әжим басты.
Дурыс айттыңыз, көйлегиңиз өзиңизге усайды екен... Тозған сайын қәдирли болды, жуўылған, жуқарған сайын мүлайым, жағымлы болды. Бирақ ҳәмме нәрсениң басланыўы болғаны сыяқлы ақыры да бар. Сизиң көйлегиңиз ҳәм өмириңиздиң ақыры бизге сабақ болды.
Мениң әкем - сизиң өмирлик жолдасыңыз саўға еткен бир гезлеме сиз ушын соншелли әзиз ҳәм қәдирли болса, сол инсанның өзине болған меҳир-муҳаббатыңыз, садықлығыңыз қаншелли уллы болған екен ә?!
Мениңше, бүгинги қызларымыз ҳәм келинлеримизге усы сыяқлы өз жубайына ҳүрмет ҳәм садықлықтан сөз етиў керек. Бәлким, пайдасы тийип қалар. Ҳәр күни бир жаңа мода, жаңа бир көйлек ушын шаңарағында жәнжел шығарып атырған нәшүкир ҳаял-қызларымыз ҳәм келинлеримиз ушын бул гүрриң ибрат болар деп үмит етемен.
Диларам Каримова
@omir_sabaqlari