Әхмийетли ис бойынша үш күнге сапарға (командировкага) шығыўыма туўра келди. Үйленгениме үш жыл болған болсада, әйелим менен баламнан узақта болып көрмегенмен, олардан ҳеш узақта болмағанман. Оларда сондай.
Соның ушын шет елге жетип барыўдан дәрҳал үйиме қоңыраў еттим. Бирақ қоңыраўыма ҳеш ким жуўап бермеди. Үш күн даўамында телефоным қолымнан түспеди. Ҳәр он бес-жигирма минуттан қоңыраў ете бердим. Жуўап жоқ. Ақылдан аза жазладым. Әжаға, әжапаларғада қоңыраў етип бизиң үйдегилерден хабар алың депте өтиниш еттим. Олар ҳәммеси жақсы деп жуўап берди. Исенбедим. Ҳәммеси жақсы болса неге онд коңыраўыма жуўап бермей атыр? Қәйиненемеде қоңыраў еттим. Ўайымлама деди, қызыма саған қоңыраў етип жибер кутип атырған екен деп айтаман деди. Бирақ сондада әйелим қоңыраў етпеди. Бул үш күн мен ушын үш айдай болып кетти. Гейде ашыўым келер, гейде оның неге бундай қылып атырған екен деп ақылым жетпей түсиниўге хәрекет етер едим. Қыялыма хәр қыйлы ойлар келер еди. Күнлер өтип үйиме қайыттым. Самолет қоныўы менен үйиме асықтым.
Не деп жорырымды билмегенликтен бир қолым менен есиктеги қоңырау түймесин бассам, екинши қолым менен есикти тарсылдатып урып турман. Әйелим есикти ашты. Аңкайып ҳайран боп турман. Ол пардозланған, жарасықлы көйлекте, әдеттегидек қәтержам болып жақсы күтип алды. Артынан улым шығып мойныма асылажак болып секирип атыр. Мен болсам қатып турман неге жорырымды билмей. Үйдегилерим тыныш екенинен куўансамда, ғәзебим келип тур хәссений.
Мен оған:
- "Неге бундай қылдың? Мен ис сапарымда таслап қайтпақшыда болдым. Хәр түрли ойларға бардым ақыры?! Бул не қылғаның?" -дедим
Ол болса:
- Анаңызға қоңыраў еттиңиз бе?,- деди. Сөзине түсинбедим.
-Сөзиңе түсинбедим. Яқ, мен сениң анаң менен ғана сөйлестим, сизлердиң ахуалыңызды билейин деп
- Усы үш күн ишинде қәлбиңизден нелер өтени өзиңизге аян. Тап сондай ахўалда анаңызда . Сиз анаңызға неше күнлеп қоңыраў етпейсиз, даўысларын еситпейсиз. Анаңыз сизди сағынып излесе ғана сөйлесесиз. Оныда сағыныш езеди. Узақ ўақыт тым-тырыс болып кетсеңиз, олда хәр кыйлы ойға барады.
Сизге неше мәртебе тәмби берип айтсамда пайдасы болмады.
Соның ушын усы ис сапарыңыздан пайдалынып сизге жеткизейин деп едим, мени туўры түсиниң, әзизим,-деди.
Ақылы меннен артық болған әйелимниң алдында уялып басымды ийдим. Ол маған жүдә үлкен, умытылмас сабақ берди.
Әйелим машинамыздың гилтин қолыма берип, қулағыма:
- Анаңыз- жәннетиңиз сизди күтип атыр,- деп сыбырлады.
Мен мехрибан анам тәрепке қустай уштым.
Дана әйелимнен жүдә миннетдар болдым. Кейин пушайман жеп қалмаўым ушын көзимди ашып қойған еди.
Усындай түсимпаз, дана әйелим барлығына шүкир!
Оны тәрбиялаған анасына шексиз рахмет !