Бир күни еки дос тартысып қалды, олардан бири екиншисиниң жүзине шапалақ пенен урып жиберди. Азар шеккени, ҳеш нәрсе демей қумға жазды:
– Бүгин мениң ең жақын достым мени шапалақ пенен урды.
Олар жолда даўам етти, алдынан шыққан суўға шомылмақшы болды. Шапалақ жеген жигиттиң шөгип кетиўине аз қалды, досты оны қутқарып қалды. Ол өзине келгеннен кейин, тасқа былайынша сөзлерди жазып қойды:
– Бүгин мени ең жақын достым мени өлимнен сақлап қалды.
Сонда, достын шапалақ пенен урып, кейин өмирин сақлап қалған жигит сорады:
– Сени ренжиткенимде қумға жаздың. Енди болса, тасқа жазып атырсаң. Неге?
Досты жуўап берди:
– Кимдур бизди ренжиткенде буны самал ушырып кетиўи ушын қумға жазыўымыз керек. Лекин, кимдур бизге жақсылық еткенде буны тасқа ойып жазыўымыз керек. Ҳеш қандай самал өшире алмаўы ушын.
Жүз адам болса , жүз түрли ой. Мың адам болса , мың түрли ой. Барлығының бирдей кеўилинен шығыў сениң миннетиң емес. Өйткени, жансыз көлеңкеңнен мин табатуғынлар да бар..
1. Шырасын күндизи жаққан адамның түни қараңғы болады.
2. Пулын бийкарға ысырап қылған адам аўыр күнлерде хор болады.
3. Мүтәж болмаған адамға садақа бериў ысырап есапланады.
4. Ысырап кеселлигине жолыққан миллет гүмансыз набыт болады. Егер дүнья тарыйхына нәзер салсаңыз дүньядағы қәўимлердиң набыт болыў себеплеринен бири усы ысырапкершиликтен.
📖
Тежеп ислетиўши керексиз сарып-қәрежеттен сақланыўшы, тек ең керекли нәрселер ушын пул ҳәм басқа нәрселерди ислетиўши адам есапланады. Бахыл болса ең керекли орынларға да пул ислетиўди қәлемейди.
Тежеп ислетиў мақталған қәсийет. Бахыллық болса қараланады. Мине усы парықты жақсы ажыратып алыў лазым.
Және базы бир адамлар ысырап пенен сахыйлықтың орнын алмастырып жибереди.
Ысырап нағметлерди бийкарға сарыплаў болып, әлбетте бул қараланған қәсийет.
Сахыйлық болса кеңпейиллик болып, пулды лазым болған муғдардан бираз көбирек сарыплаўды билдиреди.
Соныңдай ақ, қарыз алған адам қарызын төлеўге қыйналып қалғанда да оның мүддетин узайтырыў яки болмаса, қарызынан кешип жибериў де сахыйлыққа киреди. Сахыйлық зинҳар ысырап емес.