زنده بمان، در درون خود و فراتر از آن. بگذار دنیا تو را با رنگها، نور و آرامشش پر کند؛ خود را با تغییرات تدریجیاش اشباع کن و به لحظات سرشار از امیدش بچسب. زنده بمان، به خاطر شادی، و به خاطر لحظات گرانبهایی که زمان را روشن میکنند. به یاد داشته باش، تنها یک چیز وجود دارد که هرگز نباید هدر بدهی، و آن خودِ زندگی است.
_ دوست داشتید بمیرید؟
_ چه زنده و یا روبهمرگ، برای چه کسی اهمیت دارد؟ هیچکس، هیچکس.
برویر پرسید: منظورتان چیست؟ یعنی هیچکس و هیچ جایی در این دنیا ندارید؟ کسی دلتنگ شما نمیشود؟ حتی یک نفر هم اهمیت نمیدهد؟