Сядзіба Любанскіх на мяжы стагодзяў. Ці то 1899г, ці то 1901ы.
Як бачыце, будынкаў было шмат больш, чым сёння. Яўстах Любанскі, тагачасны гаспадар, акрамя сядзібы меў ва ўласнасці млын, вінакурню ды карчму. Някепскі бізнэс?
Гэта сёння да такога бізнесоўца з вялікай хуткасцю навыперадкі несліся б КДК, ДФР, санстанцыя, падаткавая испецыя ды іншыя. А ў тыя часы Яўстах сам быў “у палітыцы”. Узначаліваў шматлікія камітэты, быў сябрам Гарадской Думы. А шчэ сябраваў з мэрам Чапскім, які так сама ў вольны час “варыў Аліварыю”.
А шчэ Яўстах быў навукоўцам-батанікам. Любіў эксперыменты з разнастайнымі “траўкамі”. Заказваў, высаджваў, паліваў, угнойваў, крыжаваў. Спадзяемся, менавіта для настоек.
Людзей заўжды цікавілі пытанні першачарговасці. Што было з пачатку?
Курыца, ці яйцо? Бог ці сусвет? Беларусь ці прэзідэнт?
На адно з пытанняў мы сёння адкажам!
З пачатку быў масток, а веласцежка пазней.
А раней вось такая сцяжынка была, зробленая непасрэдна нагамі людзей. Па баках – не тое сенажаць, не тое наступствы салёных рэагентаў. Але ж прыгожа. І ніякіх хмарачосаў.
Былая скатабойня, якая смярдзела ў 100 раз мацней за сённяшні скураны завод у Гатава.
Потым, недзе 100 год таму, пераўтварылася з забойцы ў фармаколага. Спачатку “фасавалі траўку”. Палын, рамонкі, ландыш…
Затым ужо пайшлі “цяжкія прэпараты”: антыбіётык, інсулін ды інш.
На фотке бачна, як будуюць М15. Сёння з гэтага месца бачны ўжо 2 хмарачоса – М11 ды М15. А праз колькі год мы ўбачым шчэ тры “доміка”. 25ці павярховых.
Калі аб гэтым шмат думаць, то лепш набыць бутэлечку валяр'янкі. Ці штосьці “ад галавы”. Ну а калі прымаеце гэтыя навіны зусім блізка да сэрца, то купіце адразу і валідол.
Але ж мы раім набыць піва ды правесці вечар з сябрамі! Бо #пятніца ж! Ну і рыхтуемся да Аргенціна – Гішпанія!