Телеграм канал «НАША МАЯК🙂ВКА»

#пятніца перадсвяточная.

Лошыцкая сядзіба. 1942-1943г.

На ганку сядзяць нейкія людзі. Можа ўсе яны немцы. А можа і не ўсе.

Маякоўкі, як такавой шчэ не было. Гэта нават не горад быў. А назва Дачная шаша, кажа аб тым, што па гэтай дарозе гойзалі на лецішча. Чаму немцы любілі гэтая месца – невядома. Але ж вельмі шмат фотак немцаў менавіта тутака. Мы лічым, што ўсё праз вінакурню Любанскіх, якая ў той час рабіла цудоўны напой, які беларусы называюць “спатыкач”. А немцы, больш абуглена – “шнапс”.

Роўна 3 гады нямецкай акупацыі.

Часам здаецца, што гэтыя гады былі знішчаны з гісторыі, як бабулькі знішчаюць пустазелле на агародзе – з каранямі. І толькі гледзячы на фоткі, можна па ўяўляць: хто гэтыя людзі? Аб чым думаюць? Каго ненавідзяць? Як скончыцца іх жыццё? А ці былі яны – тыя людзі?

Вайна - самае жудаснае, што прыдумаў чалавек. Смерць ды слёзы. А потым шмат год нянавісці. І ўсё гэта - дзеля "Святой мэты", як заўжды.

З днём Перамогі.

Денисовская 39.

После конфет «Коммунарки» и цветов «Скарлет», в двери бутика въехали входные двери. И замки.

Вэлком и удачи!

В современном мире есть такие люди – блогеры. За неимением доверия к консервативным источникам информации, все черпают новости у них.

Очередной блогер записал видео моста на Ванеева-Денисовская. В видео он использовал такие эпитеты, как: подмыло, разваливается, что-то вытекает, подпорки…

Ну что б страшнее было. Мы тоже иногда любим попугать)

Но больше всех напугался «Горавтомост». Который «отреагировал»:

В настоящее время ведется разработка проекта реконструкции моста через реку Свислочь по ул. Денисовской. Строительно-монтажные работы по реконструкции сооружения запланированы на 2027 год.

Короче, ремонт моста на Московской покажется нам корзинкой с котятами, когда начнут чинить Соколянский мост. Тут уж не объедешь.

Напугали?

Вот такой «паровоз» собрался сегодня в нашем районе 😱
Целых 5 вагонов. И что характерно, три из них — 🚕

Чырвоная #Пятніца, таварышы!

Першая палова 80х. Першамайская дэманстрацыя. Сутыкненне Свярдлова ды Маякоўскага.

У тыя часы Маякоўка была не фотагенічна з пункту гледжання грандыёзнасці першамайскіх працэсій. Калі б грамада са сцягамі пайшла па Маякоўскага, то гэта было б больш падобна на вяселле ў вёсцы.

Таму хадзілі па індустрыяльным вуліцам. Заварочвалі на Аранскую, і недзе на Партызанскім праспекце сустракаліся з брутальнымі чувакамі МТЗ, МАЗа ды іншых гігантаў Заводскага раёну.

Насілі кветкі, паветраныя шарыкі, плакаты, ды партрэты “важдей”. Галоўнае было – не паблытаць “важдя”. Бо Брэжнеў, Андропаў ды Чарненка, часцей за ўсё да наступнага першамая не дажывалі.

Так уладкавана жыццё. Мёртвы "вождь" больш нікога не цікавіў. І адразу пасля пахавання канаў у Лету.