#Пятніца
Калі б не Слава Капээсэс, можна было б падумаць, што гэта нейкая вулачка ў Англіі з кавярнямі ды рэстаранчыкамі. Але ж ё і іншыя падказкі, што гэта не так.
Напрыклад, дрэвы падстрыжаныя пад полубокс і апранутыя у белыя галіфэ. Нейкія дошкі гонару, ці ганьбы – здалёк не бачна. Ёсць і іншыя «пасхалкі» таго часу…
Будынак з “дошкамі” – клуб “Камунаркі”. 1950я гады.
Гэта квартальчык “Камунаркі”. Ён побач з намі, але яго не бачная, як платформу 9¾, з якой ідуць цягнікі на Хоргвартс.
Недзе за спінай фатографа стаіць Ленін, які зроблены не з шакаладу і, нават, не з карамелі. З жалезу ды бетону – як мае быць! Чаму Ленін, а не, напрыклад, Дамблдор, Віллі Вонка, ці на худы канец Пьер Нарцыс – так сама не зразумела. Як быццам, Ленін нешта разумеў у цукерках ды шакаладных зайцах.
Але ж – парадак. Дрэвы падстрыжаныя ды пафарбаваныя. Дарогі чыстыя. Людзі без працы не коўзаюцца. Плот вышэй за 2 метры ды з дротам. Цукеркі па талонах і толькі членам праўсаюзу. Слава КПСС!