Инсонлар икки тоифали бӯлишади.
"Олувчи" ва "Берувчи".
"Олувчи"ни истеъмолчи десаям бӯлади.
Энг қизиғи, "Олувчи" доим кимдандир нимадир кутади. Қувват, меҳр, эътибор, раҳмат, яхшилик, ёмонлик, пул, бойлик... ва энг қайғулиси, унга доим нимадир етишмайди, у ҳамиша ниманидир йӯқотишдан қӯрқади.
"Берувчи"да эса доим ҳаммаси бор. Чунки у йӯқдан бор қилади, борига қаноат қилади, улашади, ортганини эҳсон қилади. "Берувчи" инсонларга доим берилади.
Чунки "Берувчи" инсон ӯзига берилганларини сақлаб ӯтирмайди.
У яхшилик бӯлса улашади, эҳсон бӯлса етказади, ёмонликни қӯйиб юборади, дил оғриғини кечиримга, баҳсни музокарага, тортишувни келишувга, қӯрқувни эҳтиёткорликка, ғамни таскинга, лафзини шукурга, хатони сабоққа, суҳбатни зикрга, илмни ибодатга, уйқусизликни роҳатга, нафасни ҳаётга айлантира олади.
Аллоҳ таолонинг неъматлари эса ҳамиша "Берувчи"га йӯналтирилган.
@qalbong_ruhiyat