Бир аёлни қирқ ёшидан кейин топган бўлсанг, шуни билки, қайси боғда ўсганини билмаганинг узумдан тайёрланган шаробинг бор экан хумингда..
Қарашни ҳам, севишни ҳам билади. Лекин унутма, шаробнинг яхшиси узоқ йиллаб турганидир.
Ва яхши шаробнинг тубида қуйқаси бўлади.
Қадаҳга қуяётганингда назокатли бўл.
Ўтмишни кавлаштирма.
Чақноқ кўзлари сенга термулганида орада бир нигоҳларидан соялар ўтса хавотирланма.
Илдиз ёйиб, ўрнашган дарахтни бошқа жойга кўчирсанг-да, ўрнида бироз илдизлари, тупроғи қолади.
Бу илдизларнинг ярми жароҳатлари, ярми фарзандлари...
Қирқ ёшидан кейин аёл сенинг сўзларингга эмас, самимиятинг ва туйғуларингга қарайди.
Ақли соғлом, қалби ҳуркак бўлади унинг.
Оғриган, ранжиган жиҳатларини эслатсанг ақли қалбини йиғиштирадию сендан кетади.
Шуни билгинки, қирқ ёшли аёлга ўзингдан ортиқ ишонгин.
Лекин ёш қиздан кўра кўпроқ авайла, қадрла ва сев...
“Иккинчи баҳор” деганларига ишонма.
У сенинг илк муҳаббатинг бўлади...
Муаллиф: Мурод Гинлик
Таржимон: Умида Адизова