Биласизми, аслида биз ўзимиздан қўрқамиз.
Ҳа, инсон фақат ўзидан қўрқади — ўзининг аксидан қўрқади.
Сиз ўзингиз учун ҳеч ким бўлмасангиз ҳам, нима учун қўрқиш керак?
Инсон:
касал бўлишдан,
қила олмасликдан,
энг оғири эса ўзини айбдор ҳис қилишдан қўрқади.
Айбдорлик — инсоннинг энг оғир юкидир.
У барча ишни қила олиши мумкин, лекин қўрқув уни орқага қайтариб қўяди.
Шунда унинг ҳаётини ўзи эмас, балки қўрқувлари бошқара бошлайди.
Шунинг учун сиз ўзингизни бошқаришингиз керак.
Масофасизлик ва эркинлик йўли шу ердан бошланади.
Аслида хиёнат илдизи авлодлардан сизни Отангиз келиб чиқади. Инсон уни сезмайди, лекин унинг онгида сақланади. Энди бир ўйлаб кўринг:
Хиёнатни биринчи марта неча ёшингизда кўрдингиз?
Биринчи авлодингизда (ота-она, бобо-бувингиз) кимнинг хиёнатини гувоҳ бўлгансиз?
Ўша ёшда ўзингизнинг фарзандингиз ёки турмуш ўртоғингиз орқали шу ҳолат такрорланиши мумкин.
Бу — дастур. Бу дастур авлоддан-авлодга ўтиб, давом этаверади. Лекин сиз уни тўхтатишингиз мумкин.
Аслида бу дастур сизники эмас, у сизга мерос бўлиб ўтган. Биз ҳар бир ондамизда чиқиш йўлини излаймиз, лекин кўпинча уни топа олмаймиз. Чунки онгимиз шу дастур билан чекланган.
Чиқиш йўли битта:
Бу дастурни ўз ҳақиқий эгасига қайтариб бериш керак.
Шунда сиз озод бўласиз.