#Харли_кун
Қутқарувчилигим қачон пайдо бўлган.
Бола пайти травмаси инсон ҳаётида жуда мухим роль ўйнайди, деб деярли барча психологик манбаалардан биламиз.
Мен ҳам аввал яхшигина қутқарувчи бўлганман. Онамни қутқарувчи. Онамни дадам билан келиша олмай қолган вазиятида, қайнона ва қайнотаси ўғлини ёнини олганда, онамни ўксиб йиғлаганида, бу бир бўлиб қолган вазият, мени бугун ҳаётимга татигулик программани менда яратиб кетган. Мен гўёки, хеч ким ёнини олмайдиган, ёлғиз, атрофида яқини йўқ ( ота-онаси узоқда) аёлни-Онамни қутқармоқчи бўлиб яшаганман, лаҳзалик воқеаларни бола онгим ўзича тахлил қилиб, бу ерда Она бечора, ожиза, химоячиси йўқ, уни қутқариш керак, деган онг билан йиллаб яшадим, ўзимни ўрнимдан, аёллигимдан кетдим. Атрофимда назаримда ҳамма бечора эди. Бу программага жуда катта ҳаётий энергиямизни сарфлаб юборар эканмиз.
Яна ким ўзини кўрди?
Нима учун онамизда аёлликни, буюкликни, ундаги кучни кўрмаймиз?
@qalbong_ruhiyat