Бир куни болакай қуёшдан сўрабди:
— Қуёшжон, сен ҳеч қоронғуликни кўрганмисан?
— Йўқ, сираям гувоҳ бўлмаганман, — дебди қуёш.
— Истайсанми, сенга қоронғуликни кўрсатаман? Мен бир жойни биламан, у ерда заррача ҳам нур йўқ.
— Истайман, бу менга қизиқ!
Болакай қуёшни уйларининг ертўласига бошлабди ва эшикни очибди.
— Мана!
Қуёш ичкарига мўралаб сўрабди:
— Қани, ўша қоронғулик?