Телеграм канал «O'ZBEK MILLIY AKADEMIK DRAMA TEATRI»

#Ҳикоят

🎙Толиб Мўнинов,
Ўзбекистонда ва Қорақалпоғистонда хизмат кўрсатган артист

Ростдан она эрур қиблаи олам,
Гарчи барчамиз ҳам падармиз, бироқ
Онадан туғилган пайғамбарлар ҳам...

@milliyteatr

#Ҳикмат

✔️ Инсон токи ўзини майда гап, ўчакиш, жанжал, шикоят, норозилик, оҳу воҳлардан озод қилолмас экан, у ифлос ва пастлик табиатидан халос бўлолмайди.

✍️ Абу Али ибн Сино

@milliyteatr

#Қанотли_сўзлар

Ёмон кун яхши бўлар,
Ёмон одам яхши бўлмас.

Умид тўрга тортар,
Умидсизлик — гўрга.

Қизли уйга отлиқлар кулиб боқар,
Туялилар — букилиб.

Давлат келса, йўл очар,
Давлат кетса, дўст қочар.

Ўғлимнинг суюқ оши,
Ичида қайроқ тоши.

Бошлиқ тўра бўлса,
Лаганбардор кўпаяр.

@milliyteatr

#Микро_проза

✔️ ЯНГИ КУН

Ҳасан ал-Басрий айтадилар:
Ҳар тонг отганда бугунги кун нидо қилади:
— Мен янги кунман, қилган амалларингизга гувоҳ бўламан. Мени ғанимат билинг. Огоҳ бўлинг, мен қиёмат кунигача қайтмайман!

@milliyteatr

#Дилдаги_дур

Дўстлик — бу шу қадар муқаддас, олийжаноб, мустаҳкам ҳисдирки, уни бутун умр кўнгилда сақлаш мумкин, агар дўстлар бир-биридан қарз олмаса.

✍️ Марк Твен

@milliyteatr

#Тунги_наво
#Ностальгия

🎶 «ҲАМРОЗ» (1989)

🎤 Юлдуз Усмонова,
Ўзбекистон халқ артисти

🌙 Қадрлиларимга,
осуда кечалар!

@milliyteatr

#Ҳикоя

✔️ НАЗАР СОЛСИН ЭКАН...

Бундан йигирма йил аввал ҳайит байрами янги келин бор хонадонларда кенг нишонланарди. Ҳеч эсимдан чиқмайди, 2006 йил Рамазон ҳайити октябрь ойига тўғри келганди. Қайнона-келин тўртта хонага ҳайит дастурхонини ёздик. Келиб-кетувчи маҳалланинг майда қизларига ҳам алоҳида дастурхон безадик.

Энди шунақанги гуррос-гуррос меҳмон келганки, гўёки парад ўтяпти-да. Икки ойлик келинман, ҳали қариндошларни танимайман. Тошкентликлар ҳайит байрамида келинсалом удумини юқори даражага қўядилар. Шарфни бошимга ташлаб, ҳали у хонага югураман, ҳали бу хонага. Меҳмонларга бир ҳўплам-бир ҳўпламдан чой узатиш керак. Ноз-неъматлару таомлар тортилади. Ёнимда ёрдамчи йўқ. Қайнонам хотин-халажлар билан гапга киришиб, уларнинг кўнглини олиш билан овора. Ҳеч нарсага улгуролмай довдирайман. Таомили бўйича янги келин ялтир-юлтур кийимларини дам-бадам алиштириб, келган меҳмонларнинг кўзини қувнатиши керак.

Чойнак-пиёлаларни кўтариб, ошхонага югурар эканман, чўзиқ бир овоз келди: «Бу уйда келин борми?» Дарвоза томон даст ўгирилдим. Ё Худойжоним, Меҳрибоним! Дўстим Шаҳноза кулиб турарди. «Нано-о-о-з!» Уни кўриб, йиғлаб юбордим. Қўлимдан дарров чойнак-пиёлаларни олди: «Манга бер бу тақир-туқурларингни. Қани ошхонанг? Бор, меҳмонларингга қара. Устингдаги жулдурвоқингни алиштир. «Член комиссия»ларга тиржайиб тур. Ҳозир ёнингга ўтаман».

Уч кунлик меҳмондорчиликда дугонам ёнимда туриб берди. Оғиримни енгил қилди. Жонимга оро кирди. Учинчи кун ҳаммаёқни йиғиб-териб, кир-чирларни ювиб, кўча-ҳовлигача супуриб-сидириб, сув сепиб, гўёки ҳеч нарса бўлмагандек ўша уйни тиндириб-тинчитиб, мен билан бирга ота ҳовлимга қайтди.

Мана, дўст қанақа бўлади. Дўстликка Худо назар солсин экан.

Озода ШОБИЛОЛОВА