#Ҳикоя
✔️ ЧУМЧУҚНИНГ КЎЗИДЕК...
— Озода.
— Ҳов, ойи.
— Ифторга сутли овқат қилинг.
— Сутли овқат эмас, каша денг.
— Ҳа, ўша каша-де.
— Кеча ширгуруч қилдим. Бугун-чи?
— Манка қилинг.
— Хўп, ойи.
— Сутни Зоҳирадан олманг. Сигирини яхши ювиб-тарамаяпти.
— Кимдан олай?
— Башоратдан олинг, жа сутини мақташяпти.
— Хўп, ойи.
— Озода.
— Ҳов, ойи.
— Ифторлик дастурхонига икки хил узумдан узинг.
— Хўп, ойи.
— Ҳовлининг этагидаги анжирдан териб келинг.
— Хўп, ойи.
— Ноклар ерга тўкилиб ётибди.
— Тушундим, ойи.
— Хурмолар ёмон эзилиб кетибди.
— Туравериб, пишиб кетяпти-да.
— Косага солиб киринг, қошиқлаб еймиз.
— Хўп, ойи.
— Додангизнинг сервантида қачондан бери туршак, ёнғоқ-магизлар думалаб ётибди.
— Кўргандекман...
— Ўшаларни чиройли қилиб идишларга теринг.
— Хўп, ойи.
— Кўчадаги жийданинг ҳам мазасини кўрайлик.
— Yes!
— Ойи.
— Ҳов, болам.
— Саҳарликка нима овқат тайёрлай?
— Талқон бор-а?
— Ҳа, бир ботмон.
— Башоратнинг сутидан опкелинг. Қориштириб талқон еймиз.
— Гўштли овқат қилиб бера қолай?
— Гўштни чайнаб ейдиган тишим йўқ-ку, болам.
— Қувват бўларди-да, ойи.
— Додангиз ҳам гўшт ейишга қийналади.
— Қуруқ талқон билан кечгача юрасизларми?
— Азалдан саҳарликка талқон еймиз-да, шунга ўрганганмиз.
— Озгинагина ош қиламан, пиёлада сузиб бераман.
— Ош қилманг, бадҳазм.
— Кечгача очиқиб қолманглар дейман-да.
— Гўштни чумчуқнинг кўзидек қилиб тўғранг.
— Хўп, ойи.
— Эзилтириб, шовла қилинг.
— No problem.
— Қатиқ бор-а?
— Ҳа.
— Чинни идишларни тўлдириб, дастурхонга қатиқ қўйинг.
— Хўп, ойи.
— Кейин озгина-озгина шовлангиздан сузарсиз.
— Хўп, ойи.
Озода ШОБИЛОЛОВА