Бир камбағал ижарага уй олган экан. Кечаси билан уйнинг тўсинлари қимирлаб чиқибди. Камбағал уйнинг эгаси бўлмиш муллага:
— Уйнинг уёқ-буёғини тузатиб бермайсизми, кечаси билан қисирлаб, одамни безовта қиляпти, — деса, уй эгаси:
— Ҳечқиси йўқ, уйимнинг тўсинлари кечаси билан Худонинг зикрини қилиб чиқади, — дебди.
— Худонинг зикрини қилгани-ку яхши-я, аммо сажда қиламан деб ерга бош қўймасмикан, деб қўрқаман, — дебди камбағал.