Эр-хотин орасида низо чиқди. Аёл юм-юм йиғларди. Шу вақт эшик қўнғироғи чалинди. Аёл эшикни очиб қараса, уни кўргани ота-онаси келибди.
Қизининг йиғидан қизарган кўзларини кўрган ота-она, табиийки, хавотирга тушди.
— Тинчликми, қизим? Нега бунча йиғладинг?
Қиз табассум билан шундай деди:
— Айтсам ишонмайсизлар, сизларни жуда соғингандим. Кўргим келганидан ичим тўлиб йиғлаб ўтиргандим. Буни қарангки, эшик қоқиб келиб турибсизлар!
Бу гапни нариги хонадаги эр эшитиб турганди. Хотинининг фаҳм-фаросатига тан бериб, ўз қилмишидан эса хижолат бўлди.
P.S.: Эскиларнинг шундай гапи бор: "Ҳар бир гўрнинг ўз тақир-туқири бор". Яъни ҳар бир оилада ўзига яраша уруш-жанжаллар бўлиб туради. Низо-нифоқсиз оиланинг ўзи йўқ.
Оила — эр-хотиннинг ўзаро аразлари билан ҳам оиладир. Ҳар бир хонадон сирини тўрт девор бекитади.