Темирчи устахонасида ўғли билан ишлар эди.
Уста катта эшик ясаб бўлди. Фақат битта мих қоқиш қолган эди.
Ўғли кулиб деди:
— Ота, битта михнинг нима аҳамияти бор? Шуни қоқмасак ҳам эшик тайёр-ку.
Уста ҳеч нарса демади.
Орадан бир неча кун ўтгач, кучли шамол турди. Қоқилмаган ўша битта мих сабаб эшикнинг бир қисми бўшаб, бутун эшик қулади.
Ўғли ҳайрат билан отасига қаради.
Уста сокин овозда деди:
— Катта ишларни кўпинча кичик эътиборсизлик бузади. Ҳаётда ҳам шундай. Бир оғиз ёлғон, ваъдага вафосизлик ёки арзимас деб қаралган хато йиллар давомида қурилган ишончни бузиши мумкин.
Ўғил бошини эгди.
— Демак, майда нарсалар ҳам катта аҳамиятга эга экан.
Уста жилмайди.
— Ҳа, болам. Улкан бинолар ҳам битта-битталаб ғиштдан қурилади. Катта муваффақиятлар ҳам кичик қадамлардан бошланади.