✔️ Кишининг энг ёмон хислати кибрни севмоқлиги ва ишларда ихтиёр соҳиби бўлмоқлигидир. Ҳолбуки, кибр фақатгина зоти буткул беайб бўлган Зотга ярашади; ихтиёр эса илми буткул жаҳолатсиз бўлган зотга дуруст бўлади.
Бир кишини амалдан туширдилар. Одамлар ундан қоча бошлади. Дўстлар эса алоқани узди.
Кунлар ўтар, ҳеч ким ундан ҳол сўрамас эди. Ҳаёт ўз қилмишидан пушаймон бўлиб, унинг ихтиёрига яна вазирлик лавозимини топширди.
Қочиб кетган дўстлари яна қайтди ва юз бурган амалдорлар бош букиб салом айтди. Бир куни танишларидан бири келиб, узр сўради ва ўзининг арази ва узоқлашишини ҳаётга тўнкади. Улуғ киши деди:
— Нокас кишиларга молу давлатинг учун тобелик қилиш ва аҳмоқ кишиларга бахту иқболинг учун муомала қилиш одатдир. Узр сўрашнинг ҳожати йўқ!