Халқ тилида айтганда, ота-она ўлмоқ — мерос. Ота-онани сўнгги манзилга кузатмоқ, сўнгги манзилга қўйиб келмоқ — гўзал анъана. Илоҳим, бу анъананинг занжири узилмасин. Ота-онасини тупроққа берган тенгдошларим, сафдошларимнинг айтишича: ота-онадан кейин инсон бир кунда, ўша куннинг ўзида улғайиб қолар экан.
Бу гапнинг мағзини ўзимча идрок этдим: демак, ота-онадан кейин навбатдаги манзил шундоққина кўриниб турар экан... Тегирмон навбати билан деганларидек...