#Микро_проза
✔️ ДОРИ
Набираларим бир тишлаб ташлаб кетган олманинг у ёқ-бу ёғини пичоқда кесиб еб ўтирсам, неварам келиб сўради:
– Дода, нега биздан қолган олмани еб ўтирибсиз? – Кейин ҳосилининг кўплигидан зўрға шохини кўтариб турган олма дарахти томон ияк қоқди. – Ана, кўп-ку.
– Сизлардан қолган дори-да, болам.
– Дори? Қанақа дори?
Шунда раҳматли бувимнинг: “Увол қилмагин, болам, кўр бўлиб қоласан” деган гаплари эсимга тушиб, жилмайганча жавоб қилдим:
– Кўзни равшан қиладиган дори, қўзим.
✍️ Шароф Бошбеков,
Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими, ёзувчи
@milliyteatr