#Ҳикоя
✔️ ШИРИН ДУО
Ҳар доимгидек компьютерга тикилиб, диссертация билан банд эдим. Ижодхонам билан ошхона ёнма-ён. Тўққиз яшар қизалоғим овқатланаётганди. Илмга ғарқман, шунда ҳам унга айтаман:
— Азизажон, тойчоғим, қўзичоғим, мени дуо қил. Диссертациям ҳаммага ёқсин, тезроқ ҳимояга чиқай.
У ёқ кишим гапимга парво қилмай овқатланавердилар.
Бироздан сўнг шундай дуо:
— Художон, Сендан илтимос, ойижонимнинг диссертациялари ҳамманикидан зўр ёзилсин. Ўзинг ҳимояга обориб қўй. Илтимос, ҳеч ким ойижонимни урушмасин, “ёмон ёзибсан” демасин. Диссертацияларини ўқишганида, ҳамманинг оғзи очилиб қолсин.
Пошшохон юзларига фотиҳа тортдилар. Лекин жуда жиддий дуо қилдилар.
Кўнглим ийиб кетди:
— Ширинлигинг етмаганидек, дуоларинг ҳам ширин-а, пошшом…
Озода ШОБИЛОЛОВА