#Микро_проза
✔️ ИЛОҲИЙ СЎЗ
Бир куни бир подшоҳ қўлини кесиб олди. Буни кўрган вазири: «Алҳамдулиллаҳ», деди. Вазирнинг бу сўзидан дарғазаб бўлган шоҳ уни зиндонга ташлашни буюрди. Соқчилар вазирни олиб кетишаётганида у яна: «Алҳамдулиллаҳ», деди.
Кунлардан бир кун шоҳ овга чиқиб, бир ёввойи қабила қўлига асир тушиб қолди. Уларда ҳар йили ўз маъбудларига битта бутун (аъзолари соғ) одамни қурбонлик қилиш одати бор экан. Шоҳни қурбонлик қилишмоқчи бўлиб туришганда, унинг қўли кесилган (нуқсонли) эканини кўриб қолишди. Шоҳнинг қурбонликка ярамаслигини билган ёввойилар уни қўйиб юборишди.
Саройга қайтган шоҳ вазирни чақиртириб, қўли кесилганида нима учун «Алҳамдулиллаҳ» деганининг сабабини сўради. Шунда вазир:
— Кўриниб турибдики, шоҳим, шу кесилган қўлингиз сабаб омон қолдингиз, шунинг учун ҳамд айтган эдим, — деб жавоб берди.
— Унда нега ўзинг зиндонбанд этилаётганингда ҳам ҳамд айтдинг? — деб сўради шоҳ. Вазир шундай деди:
— Агар зиндонга ташланмаганимда, сиз билан овга чиққан бўлардим. Бизни тутиб олишганида, менинг аъзоларим бутун бўлгани учун сизни қўйиб юбориб, мени қурбонлик қилишарди. Билдимки, Роббим ҳар бир ишда яхшиликни яшириб қўйган экан...
P.S.: Ҳар ишда бир хайр бор.
@milliyteatr