Телеграм канал «Новы свет 🌞»

1.Настуся Шыпшына
2.не ананімна
3. Instagram і Threads @nastashypshyna

Мурашкі?! Адкуль вас сабралі? З вішнёвых садоў ці палёў
У абдымкі паэтаў?
А можа, з апошніх ці першых
Радочкаў навінаў газет, ці вершаў?!
Ляцелі, звінелі, як ноткі над бэзам уначы? І стукаліся?!
Ноткі, ці смешныя хрушча-багоўка-жукі, раззюзюкаліся...
Такія прыемныя, лапкамі тыркаюць убок, казычуцца.
Быццам смятанай аб'еценькі руды каток, што мыецца:
Ён вуркатаннем стварае рычасты матыў-катафонію
З пуха кахання, з вурчання ля печкі ўначы пад поўню.
Мурыкі -мурыкі, зюзікі-зюзікі - льецца матыў, не спыняецца;
Вытрасу - зноўку на вуха раве:) падабаецца:)


Бярозкі белымі венкамі
Пранізваюць сіняе неба.
На захадзе золата нібы-
Сонца міргнула павекамі!

Вясна нясмелымі крокамі
Ступае па снежных сцежачках,
Цурчаць ручаінкі-рэчачкі,
Пяе ледзяш звонка кроплямі.

А захад усё мяняецца,
І форма, і колер улюбёны мой:
На нотным стане сімфоніяй
Аблокаў радкі раствараюцца.

Няпэўна, наіўна, натхнёна так
Гучыць веснавая мелодыя.
І слухаю я з асалодаю,
Як сэрца маё б'ецца з ёй у такт.


Пясчынкай маленькай у пустыні ў барханах скітаюся,
На сонцы гарачым блішчу і трошачкі плаўлюся
Пясок не трымае ні формы, ні пэўнай лакацыі
Пясок - гэта проста пясок у любой сітуацыі

Паўзу я па дне марскім малюскам без імені
Нас шмат, я такі не адзін, вандруем так з плынямі
Маё існаванне зусім не заўважнае, крохкае
Сусвет замыкаю я ў ракавіне і захлопваю

Сустрэўся малюск з пясчынкаю дробнаю, жоўтаю
Ад страху раскрыўся, а потым пясчынку захлопнуў
Пясчынка ляжала, маўчала, бо моцна стамілася
Але незаўважна патроху пярлінкай зрабілася...



Неба, цябе бачу ў снах...
А ранкам сон раствараецца.
Зямля, што на трох кітах,
Хістаецца...

Халодных аблокаў цюль
Прарваўся, я падаю долу:
Крылаў пёркі гараць,
Я голы...

Унізе паўсюль акіян -
Мне шчасціць, я выжыў у палёце.
А безліч апёкаў і ран
Пройдзе...


Мой сонечны зайчык
Зноў ранкам прыбег да мяне па вакне.
Хачу патрымаць на далоні, табой любавацца... Ты хуткі, я не.
Ізноў уцякаеш, са мною гуляешся ў калейдаскоп,
Мяне ўсміхаеш, цяплом атуляеш, ізноў кудысь скок!
Цябе не дагнаць, не спаймаць, не схаваць, бо ты сонца прамень.
Між сонцам , зямлёю ты скачаш амаль несупынна ўвесь цэлы дзень.
Дабранач малюеш ружовым на схіле нябёс...
А ноччу ты спіш? Ці вандруеш па снах, што на ноч мне прынёс?


Раніцай сонца праз вокны залезла,
Села на ложак, смяецца.
Кучу пяшчоты наліць захацела
Проста ў самае сэрца.

Я на далоньку збіраю праменні,
Зайчыкаў жоўтых хапаю.
Як мне здаецца, злавіла натхненне,
Трохі бы нават пырхаю.

Радасць уздымае пад столю прыблізна,
Лётаю, танчу, кайфую.
І не спяшаю заправіць бялізну,
Раніцу гэту смакую.


Жаўцютка-мядовы месяц узыходзіць над дахам.
Ноч, поўная казак чароўных, пануе навокал.
Хтосці чакае цемры начной са страхам,
Хтосці натхненне спрабуе ўбачыць у месяцы-воку.

Спяць гарады, абкруціўшы сябе ліхтарамі,
Сонныя вёскі пыхцяць дымам ад печак.
Увесь свет пагрузіўся ў царства з ружовымі снамі
І лічыць бясконцых прыгучых белых авечак.

Як сны раздаюцца? Каму пра вясёлку, каму пра дракона?
А хтосці з бяссоннем на ты да світанку гамоніць.
На раніцу сон растае ў святле ўсё роўна.
Яго не злавіць, на паўтор не паставіць і нават не ўспомніць.

Чаму, ну чаму ўсё праз боль пазнаецца?
І не з дарма разбіваецца сэрца,
Каб у любоў паверыць да скону,
Трэба ран балючых зрабіць мільёны.

Да скону - моцнае слова, ты з ім не гуляйся.
Яно як компас вядзе, каб ты не губляўся.
Нябачнымі ніцямі сплецены людскія лёсы,
А што да чаго, ведаюць адны нябёсы.

Каханне ... шукаюць і прагнуць, знаходзяць, губляюць і плачуць
Нялёгка, балюча, нязручна, пякуча, а значыць
Каханне і лек, і хвароба, і мэта жыцця, напэўна.
І дзякаваць Богу, з каханнем ужо жывеш недарэмна.

#верш
#Воля_Броўка

Дом

І колькі б краёў ты ні бачыў дзівосных,
І колькі б ні з’ездзіў прыгожых мясцін,
А думкамі ў травах валяешся ў росных,
І дом будзеш сніць цягам доўгіх гадзін.

Ты пешшу абыдзеш амаль усю планету,
Магчыма, і родную знойдзеш душу.
Але тваіх мараў-прагненняў камету
Прыцягне да дому, і я не хлушу.

Ваду трэба чэрпаць з крыніцы, не з лужы
Каб вырасці ў праўдзе, каб моцаю жыць.
Ты станеш тады па-сапраўднаму дужы,
Калі нешта роднае ў сэрцы гучыць.

11.07.26

─────────≪✷≫────────
Спасылкі аўтара:
● Dumki Voli (Telegram)
─────────≪✷≫────────

Надрукавана паводле матэрыялаў, прапанаваных аўтарам.

☀️ Прапанаваць свае творы/малюнкі/музыку/вырабы можна ў паведамленні канала або рэдактару (@m_kryvich) ў асабістыя паведамленні!

#верш
#пераклад
#Цімафей_Мазуркевіч

Ты ушла и ко мне не вернешься (Сергей Есенин)

Ты ушла и ко мне не вернешься,
Позабыла ты мой уголок
И теперь ты другому смеешься,
Укрываяся в белый платок.

Мне тоскливо, и скучно, и жалко,
Неуютно камин мой горит,
Но измятая в книжке фиалка
Все о счастье былом говорит.

1915

Ты сышла й не захочаш вярнуцца (Сяргей Ясенін)

Ты сышла й не захочаш вярнуцца,
Пра куток мой забылася хутка.
Хочаш ты для другога ўсьміхнуцца,
Ахінуўшыся ў белую хустку.

Мне й шкада, і журботна, і едка,
Непрытульна камін мой пылае,
Толькі ў кніжцы памятая кветка
Пра мінулае шчасьце гукае.

─────────≪✷≫────────
Спасылкі аўтара:
● Na varcie źničak (Telegram)
─────────≪✷≫────────

Пераходзьце па спасылках, каб падтрымаць вашых любімых аўтараў!
Надрукавана паводле матэрыялаў, прапанаваных аўтарам.

☀️ Прапанаваць свае творы/малюнкі/музыку/вырабы можна ў паведамленні канала або рэдактару (@m_kryvich) ў асабістыя паведамленні!

#верш
#Какáўка

Калядны цуд

Запомніць і адпусціць
Мы будзем разам
Толькі ў адбітках памяці маей
Адбіткі дрэваў пляскочуць у вадзе
Бяжыць вагон
Спяшаецца ў Мінск
Ці спяшаюся я?
Ды не. Я чакаю
Я чакаю сябе
Я чакаю твой твар ў вадзе

Ведаеш
Знеслі арэлі
Ля Дзвіны
Дзе ты ляжаў
На каленах маіх
Ты сказаў
Час бяжыць
Ён бяжыць ад мяне
Ён зносіць завеяй

У вагоне грае, мяце завіруха
Ліпень ужо
А ты не клічаш мяне
Я пільную
Я слухаю

Раз два тры
Жоўтая машына на пераездзе
Паціскаю сабе я плячо
Тры разы
Ты памятаеш?

Я хачу легчы спаць
З полацкім пылам на валасах
З тваім пахам і подыхам на маім твары
З сяброўскім пацалункам на вуснах

Я іду ў душ
Пыл застаецца
Я не забываю

─────────≪✷≫────────
Спасылкі аўтара:
● аўтар не пакінуў спасылкі на ўласныя крыніцы
─────────≪✷≫────────

Надрукавана паводле матэрыялаў, прапанаваных аўтарам.

☀️ Прапанаваць свае творы/малюнкі/музыку/вырабы можна ў паведамленні канала або рэдактару (@m_kryvich) ў асабістыя паведамленні!

#навіна
#музыка
#пава_рамонак

던 사 이 | D E N S A I
мой адзінаццаты альбом можна слухаць праз Spotify і YouTube!

натхнёны перыядам эмацыйнага спусташэння, трывогі і дэпрэсіі, 던사니 даследуе гучанне электроннай музыкі з уплывам музыкі 80-х.

сюжэтна ўвасабляе гісторыю чалавека ў цяжкай дэпрэсіі, якога выкрала НЛА. перад героем паўстае задача: ці змірыцца з абставінамм, ці паспрабаваць праз знясіленне ўзяць сваё жыццё ў свае рукі і знайсці ратунак ад прышэльцаў.

слухаць новы альбом можна па спасылках ніжэй!

Spotify:
https://open.spotify.com/album/5QqTYL5f6SdOXVoN3yk5Zj?si=nSWxIYwWRfOfYLm7LLzdNw

YouTube:
https://youtube.com/playlist?list=PLcdVVScg8sxo&si=LgUBG8Uxh60VXu_k

Пераходзьце па спасылках, каб падтрымаць вашых любімых аўтараў!

#верш
#Какáўка

Пераклад песні "Vogel & Meer" – Ebow з нямецкай

Ты птушка малая
і любіш ты лётаць.
Я цёмнае мора —
да спадобы глыбокія воды.
Не можаш ніяк ты зляцець да мяне.
Спусцішся ты — патанеш у вадзе,
і крылле ўжо не расправіш павек.
Я не магу вышэй да цябе.
Хіба пара метраў —
ізноў гарызонт
глядзіць у воды мае.
Тонкая рыска яго
крануць цябе замінае,
але скажы,
ці ты ўжо мяне адчуваеш?

А вакол цябе
ўсё кружляць матылькі.
Вуснямі яны гайдаліся
па хвалях маіх.
Наканавана нам разам быць.
Шчэ не ведаю, як,
але дазнаюся я.
Прылівы-адлівы
за месяцам ідуць зноў і зноў.
Адзін дзень у роспачы,
іншы — мужна напагатоў.
Трэ мне думкі
пакінуць гэтыя ўсе.
Рыбы ўва мне
згарэлі ад запалу ўшчэнт.

Ты палова…
Ты палова мая…

Ты нада мной — бачыш, як ляжу ўнізе.
Ты вучышся плаваць.
Я імкнуся ўвысь.
Хтось з нас мусіць пакінуць мяжу ў мінулым.
Я баюсь вышыні,
Цябе апанаваў страх бяздоння.

Час ад часу надыходзіць вецер з дажджамі.
Яны сцякаюць з цябе, ляціш другімі шляхамі.
З цябе на мяне —
піраты мяняюць маршруты,
бо нездавольства маё,
і капітаны ў каютах.
Уночы скрозь цішу:
замест бягучых аблокаў
расказваюць зоркі
гісторыі іншым.
Але не глядзіш ты на неба —
тваё неба ўва мне.
Сябе не бачу ніколі,
бо ўсё я ў табе.

А вакол цябе
ўсё кружляць матылькі.
Вуснямі яны гайдаліся
па хвалях маіх.
Наканавана нам разам быць.
Шчэ не ведаю, як,
але дазнаюся я.
Прылівы-адлівы
за месяцам ідуць зноў і зноў.
Адзін дзень у роспачы,
іншы — мужна напагатоў.
Трэ мне думкі
пакінуць гэтыя ўсе.
Рыбы ўва мне
згарэлі ад запалу ўшчэнт.

Ты палова…
Палова мая…

Ты нада мной — бачыш, як ляжу ўнізе.
Ты вучышся плаваць.
Я імкнуся ўвысь.
Хтось з нас мусіць пакінуць мяжу ў мінулым.
Я баюсь вышыні.
Цябе апанаваў страх глыбіні.
Але хтось мусіць мяжу перайсці з нас.
Я не веру вышыням.
Ты не давяраеш глыбіні.

Нарэшце дзень надышоў,
у цябе план гатовы.
Аблятаеш увесь свет
развітальнай вандроўкай.
Распасцертае крылле
І рэзка ўніз
У марскія глыбіні
Ані слоўца
Ты ўніз да мяне!
Я бачу, як пер’е ўзляцела.
Два крыла перабітыя,
Вада ў тваім горле —
Я здаюся ўміг,
Хачу памерці ўслед!
Я крычу аж да сонца!
Высушы мяне! Не пакінь ані кроплі!
Ты ляжыш,
Тваё крылле паднята,
Ты на самым месцы глыбокім.
Я сталася парай,
падымаюся ўвысь павольна.
Я стану аблокам,
палячу я з паветрам.

Я над табой — бачу, як ты ляжыш унізе.
Навучаная плаваць,
А я ўжо ў вышыні.
Абодва мусілі мяжу перайсці
Без страха вышыняў,
Без страха бяздоння,
Без страха кахання.

─────────≪✷≫────────
Спасылкі аўтара:
● аўтар не пакінуў спасылкі на ўласныя крыніцы
─────────≪✷≫────────

Надрукавана паводле матэрыялаў, прапанаваных аўтарам.

☀️ Прапанаваць свае творы/малюнкі/музыку/вырабы можна ў паведамленні канала або рэдактару (@m_kryvich) ў асабістыя паведамленні!

#верш
#Андрук_Воддрук

Вывяржэньне мультываркі
Разварочала паўкухні.
Аглядаю разбурэньні:
Суп на шторах, суп у сподачках,
Суп і ў спадчыну пяройдзе,
Суп цячэ, цячэ па сьценках,
Па падлозе, на каленках коўзаюся:
ліквідатар.

Дайце льготы ды мэдалі,
Толькі супу не давайце,
Распачнуцца шчэ
Флэшбэкі.

─────────≪✷≫────────
Спасылкі аўтара:
● Утульная вар’ятня (Telegram)
─────────≪✷≫────────

Пераходзьце па спасылках, каб падтрымаць вашых любімых аўтараў!
Надрукавана паводле матэрыялаў, прапанаваных аўтарам.

☀️ Прапанаваць свае творы/малюнкі/музыку/вырабы можна ў паведамленні канала або рэдактару (@m_kryvich) ў асабістыя паведамленні!