Инсон кўпинча бир куни нур томон юзланаман, тўғри йўлни топаман, деб ўйлайди. Аммо баъзан бутун умр давом этадиган тақдир айнан бир лаҳзада ҳал бўлади. Қалб икки йўл орасида турган ўша он — ёруғлик ва зулмат орасидаги танловдир. Кейинги узун йиллар эса ана шу бир қарорнинг акс-садоси бўлиб қолади.
Қалбимизда шундай инсонлар борки, биз уларга энг ширин сўзларимизни айтмаймиз, биз учун қанчалар азиз эканликларини изҳор этмаймиз, шунчаки кўзларимизни юмиб, Аллоҳим ўзингга омонат деймиз ва шу сабаб улардан ҳотиржаммиз...!