МЕҲРИНГДИР МЕҲР
Мен сендан дунёни сўрамагандим,
Мени бор дунёйим меҳрингдир меҳр.
Тилло қасрларни кўзламагандим,
Менга энг қадрли сеҳрингдир меҳр.
Бойликлар ўткинчи, ўтару кетар,
Нигоҳингдан тушган бир зиё етар.
Бу қайсар кўнглимни кўнглинг забт этар,
Оламда топилмас олмоссан меҳр.
Қуриган саҳрога ёғган ёмғирдай,
Гунг бўлган дилларга қайтган садо сан.
Тақдирнинг энг қийин, чалкаш йўлида,
Юракни қутқарган қутлуғ давосан.
Сенда топмоқ истаб ҳаёт қувончин,
Юракнинг яшашга бўлган ишончин.
Дунё сохта бўлсин, лекин сен бўл чин,
Умр кўзгусида дурлигинг кўрсат.
Зулмат аросида сўнмас бир маёқ,
Руҳимни уйғотган илоҳий чироқ.
Сен борсан — тирикдир бу тана, бу жон,
Кўнглим аршидаги султонсан меҳр.
Гулмира Шокомолова
🍃Тушда кечган умрлар🍃 ✨