Сизга борай десам, йўллар чим босиб,
Тўкилиб бердилар тоғларнинг тоши.
Нечук оёғимга ўзини осиб,
Изимни ёндирди фалак Қуёши!
Сизга борай десам, афсоналардан,
Тирилиб келдилар шахид туйғулар.
Ўкириб-ўкириб йиғлади бирдан,
Сиёҳ рангидаги тахир қайғулар!
Сизга борай десам, пешонамдаги,
Битиклар ёзилди ўйиб қайтадан.
"Оҳ" деди хазонрез фаслимнинг барги,
Узилиб, йиқилиб кетар пайтида.
Сизга борай десам, осмону фалак,
Қизғаниб Ойини босди бағрига.
Фақат ўз қонига ғарқ бўлган юрак,
Аллоҳга ўтинди мен билан бирга!
Сизга борай десам, қароқларингиз,
Фирдавс боғларини этди намоён.
"Кел" деган ўтинчли титроқларингиз,
Менинг вужудимда сақлаяпди жон!
Сизга борай дедим...
Малика Тавфиқ
🍃Тушда кечган умрлар🍃 ✨