Sevgi — bu bir insonni topish emas. Sevgi — uning qalbini o'zingga omonat deb bilish, g'urur kelganda mehrni tanlash, ketishga ming sabab topilganda esa qolishga bitta sababning o'zi kifoya bo'lishidir. Chunki chin muhabbat "bugun sevaman" degan tuyg'u emas, "umrim boricha asrayman" degan qarordir.
Ayol faqat yemoq-ichmoqqa, kiyim-kechakka, turar joygagina muhtoj boʻlmaydi. Balki u achchiq iztiroblarning oʻrnini bosadigan shirin soʻzga, hayotning ayovsiz zarbalari yarasini silaydigan mehribon qoʻlga, mashaqqatlarni esdan chiqarishga koʻmak beradigan mushfiq qalbga hamda ogʻir kunlar tushganida boshini yelkasiga qoʻyib suyana oladigan suyanchiqqa ham muhtojdir.
Seni sevaman degan gaplarga ishonma.
Sevsa:
-ozor bermasdan,
-koʻnglingni ogʻritmasdan,
-yomon kuningda tark etmasdan,
-yordam soʻrasang, qochmasdan,
-ishonsang, afsuslantirmasdan,
-yiqilsang, doimo qoʻllab-quvvatlab,
-vaʼda bersa, doimo bajarib,
-tushunmasang, oʻrgatib,
-qilolmasang, bajarib,
-seni õzgartirishga harakat qilmasdan,
-seni tushunishga harakat qilib sevsin...))