Bu umrimiz davomida yaxshi yashashimiz uchun imkoni boricha halol mehnat qilishlilik harakatda bo'lamiz.Oila atalmish baxt qo'rg'onimizni sevamiz va biz qadirlagan insonlarimizni ardog'ida bo'lishlilik uchun bor mehrimizni,muhabbatimizni beramiz.Hattoki yelkama-yelka bo'lib har qanday hayotiy yumushlar bo'lsin bajaramiz ayolligimizni unutamiz.Ammo ishoning hamma o'z ishini qilgani ma'qul.Aslida vaqti kelib esa qadring yo'qligi qalbingga azob beradi shuncha mehnating evaziga topganim shu bo'ldimi...oilam bor va men chegaralarni buzib o'tmadim deysan... biroq,birgina aybing o'zingni unutganing bo'ladi xalos.
O'zingni sev...!
Aks holda muhabbatingni qadriga yetishmasalar tamom bo'lasan,kuzgi daraxt yaproqlari kabi to'kilasan va tuproqqa qorishib ketasan.Ishon qancha bosib o'tilgan qadamlar bo'lsin barchasi unutiladi,eshitgan so'zlaring qalbing oynasini chil-chil sindiradi.Ozorlangan ko'ngling qaytib o'z holiga qaytmaydi
Shu sababli kimligingni unutma...o'zingni qadringga o'zing yet.