«ОНАМ ЕТИМ, КЎНГЛИ ЯРИМТА»
Оғир экан онанинг доғи,
Гўё ойнинг ўчди чироғи,
Дунёнинг ҳам бордир адоғи,
Онам етим, кўнгли яримта!
Сочлари оқ, қади сал эгик,
Маҳзун нигоҳ, юраги нимта,
Аввалгидек юролмайди тик,
Онам етим, кўнгли яримта!
Кўзларида хомушлик, мудроқ,
Шодлигидан ғамгинлик кўпроқ,
Сочларини эркалар тароқ,
Онам етим, кўнгли яримта!
Термулганча самога сўзсиз,
Йиғлаб, бир сўз айтади: «Эссиз...»,
Меҳрибоним дунёда тенгсиз,
Онам етим, кўнгли яримта!
Тийолмайди баъзан кўз ёшин,
Ютолмайди, чайнаб нон-ошин,
Соғинчларда чайқайди бошин,
Онам етим, кўнгли яримта!
Дардларини сўзлолмас ошкор,
Она ўрнин босолмас дўст-ёр,
Шукур дейман, менинг онам бор,
Онам етим, кўнгли яримта!
Абдували Даврий
🍃Тушда кечган умрлар🍃 ✨