Бир қизча боради хаёл паришон,
Қўлларида тутмиш атиргул бандин.
«Севади, севмайди» - дилда ҳаяжон,
Шу сўзни такрорлаб юлар гул баргин.
Бечора гулим-а, сатпора гулим,
Новдаси йиғлайди барглар қадрига.
Қиз эса энтикар титратиб қўлин,
Гўёки гул барги ечим дардига.
Қип-қизил барглари тўкилар ерга,
Севгининг телбавор ўйинига эп.
Ҳар барги узилса ботади терга:
«Ёлғиз қоляпман-ку бўйим билан» - деб.
Ишқнинг қурбонидир, наҳот, атиргул,
Ишқ эса телбалик дебочасидир.
Юракни забт этиб эгаллар буткул,
Жабр кўрган фақат гул парчасидир.
Эҳ Севги, Муҳаббат, номинг бунча кўп,
Ўксик кўнгилларни қайиришинг бор.
Бугун-ку гулбарглар қурбонингдир, хўп,
Эрта жонни тандан айиришинг бор.
Эҳ Севги, Муҳаббат, тилсимларинг кўп...
Санобар Юсупова.
🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀
🍃Тушда кечган умрлар🍃 ✨