Назаримни тенглагайман ҳар кимсага,
Аҳмоқларга аҳмоқ бўлиб юрганим чин.
Таним тупроқ, жоним сиғар бир косага,
Менга ақл ўргатманглар, илтимос, жим.
Ҳар кимсага кўзгудекман, феълига мос,
Зўрга зўрман, ғўрга ғўрман имкон қадар.
Билмадим-у, мени ким деб билар танноз,
Алиштирмам ниқобимни ҳар бир сафар.
Ўйламанглар: «Валиймасан ё авлиё»,
Мен шунчаки холисона дард тингловчи.
Куфр сўздан тийилганман, қилмам риё,
Фаҳмим етар ким оқил-у, ким ёлғончи.