Баъзан ҳаёт оғир бўлиб кетади. Кўнглингизни тушкунлик эгаллайди, қалбингизда оғриқ, кўзларингизда яширин ёшлар туғилади. Ҳеч ким тушунмаётгандек, ҳамма юз ўгиргандек туюлади…
Аммо шунда ҳам бир ҳақиқат бор.
Аллоҳ ҳеч қачон сизни тарк этмайди.
У Зот сизнинг ҳар бир холатингиз, ўйингиздан, кўнглингиздан ўтган оғриқдан, тилингизда айтилмаган дуоларингиздан хабардор.
Аллоҳ яқин.
Сиз унутган вақтда ҳам, янглишган пайтингизда ҳам, тунда ёлғиз ётганингизда ҳам… У Зот сизнинг қалбингизни эшитади.
Ривоят қилишларича, инсон яратилган пайтда жисмининг бир парча жойи бўш қолиб кетган экан. Ўша жойга бир сиқим уруғ сепилибди ва у "кўнгил" дея аталибди. Балки шу сабабми, кўнгил бошқа аъзолар каби бизга бўйсунмайди. У вужуддан, инсондан ташқаридаги куч бўлиб, ақлни, инсонни бошқаради. Кўнгилнинг ҳеч қачон тўлмаслиги ҳам шундан бўлса керак.
Бир подшоҳнинг жуда чиройли қуши бор эди. У қушни олтин қафасда сақлар, энг яхши донлар билан боқарди.
Бир куни бир донишманд саройга келди ва қафасга узоқ тикилиб турди.
Подшоҳ сўради:
— Нимага бунча ўйланиб қолдингиз?
Донишманд жавоб берди:
— Қафас жуда қимматбаҳо. Аммо мен қушнинг кўзларида қувончни кўрмаяпман.
Подшоҳ ҳайрон бўлди.
— Ахир унга ҳеч нарса етишмайди-ку.
Донишманд секин деди:
— Инсон ҳам шундай. Баъзан у бойликка эришади, катта уйларга эга бўлади, аммо қалбида хотиржамлик бўлмайди. Чунки бахтни мол-дунё билан эмас, эркин виждон, ҳалол меҳнат ва меҳр билан топиш мумкин.
Подшоҳ узоқ сукут сақлади.
Шу куни у қафас эшигини очди. Қуш осмонга парвоз қилди. Унинг сайраши саройни тўлдирди.
Донишманд табассум қилди:
— Баъзи неъматларни қўлда ушлаб туриш эмас, эркин қўйиб юбориш орқали уларнинг ҳақиқий қадрини англаймиз.
Бахт бойликда эмас, қалб эркинлиги ва виждон хотиржамлигидадир.
Сенинг вазифанг севгини топиш эмас, балки ўзингнинг ичингдаги севгига қарши қурганинг барча тўсиқларни йўқ қилишдир. Чунки севги сен қидириб топадиган буюм эмас, у аллақачон сенинг қалбингнинг энг тубида яшириндир.
Сен фақатгина нафсингнинг ғавғосини тинчитиб, қалбингни тозаласанг бас, ўша чексиз муҳаббат ўзи табиий равишда юзага чиқади ва бутун борлиқни қамраб олади.