Бир суҳбатдошим ўзи бирга ишлаётган мактаб ёшидаги болалар ижоди билан таништириб, фикримни сўраб қолди... Уларнинг ичида бир қизчанинг ижоди мени қаттиқ ўзига тортди. Унинг шеърларида чуқур маъно яширинган, жуда ажойиб эди. Мактаб ўқувчиси шу даражада ёза олишига ишонгинг келмайди… Ҳа, майли… Омадини берсин! Қобилият болаликдан билинади… Келинглар, жумлаларидан парчалар келтириш билан тугата қолай…
Туйғу, умид ва хотиралар… Сен — онгининг ўз гарови, лекин, афсуски, буни ўзгартира олмайсан. Тушун, ҳаёт ўзи шунақа…
Қанчалик даражада хусусий ва нисбийларини бир-бирига боғлай олсангиз, шунчалик даражада умумий ва мутлаққа яқинлашиб бораверасиз…
***
Инсонлар нисбий, хусусий тушунчаларни деб тортишиб қоладилар, уруш-жанжалларгача борадилар. Аслида, мутлақ умумий тушунча ҳеч бир нисбий хусусий тушунчани инкор қилмайди. Уларнинг ичидан вазиятга мосини ажратиб беради, холос…