《Адашган кўнглимни алдаб юрибман》
Меҳрингни миннати, жонимга жафо,
Қайданам мен сени севдим, бевафо?
Билсам-да дардларим, сенсиз бедаво,
Адашган кўнглимни алдаб юрибман!
Тушлардан дийдоринг истаб ҳар кеча,
Тушда ҳам ишқимиз — зулмат тор кўча,
Умидим сўндирмай, тундан тонггача,
Адашган кўнглимни алдаб юрибман!
Келмайсан дейолмам, келгайсан албат,
Қадримни бир куни билгайсан албат,
Қай томон ўзлигим қилсам-да даъват,
Адашган кўнглимни алдаб юрибман!
Тоқатим қоясин нуратиб пинҳон,
Кўксумнинг остидан ҳозирлаб зиндон,
Сохта ой юзларинг билиб гуландон,
Адашган кўнглимни алдаб юрибман!
Кўнглингни билгандек, ёлғондан афсус,
Армонни тан олмай, мен нодон ҳануз,
Мажбурсан, кетгансан, тақдир деб ёвуз,
Адашган кўнглимни алдаб юрибман!
Вафосиз аслингдир, кетганинг чин-диp,
Ҳаётинг мазмуни ўзгадир, кимдир,
Адашанган кўнглимга ёлғон тасаллим —
Адашган кўнглимни алдаб юрибман!
Абдували Даврий
🍃Тушда кечган умрлар🍃 ✨