Биз барибир ўсимлик ва ҳайвонлардан фарқ қиламиз. Биз бир-биримизга меҳр қўйиб, шу туйғуни сақлаб турар эканмиз - вафот этиб ҳам йўқ бўлиб кетмаймиз. Меҳр ўлмайди. Хотиралар йўқ бўлмайди. Сан ўз вақтида муҳаббатинг ва ғамхўрлигинг билан ҳаётидан ўрин олган инсонларнинг ҳар бирини қалбида яшашда давом этасан.
Ҳаётга тепадан боқсанг, инсонларнинг фақатгина тепасини кўрасан.
Ҳаётга доимо инсонлар билан айни масофадан боқ.
Ана ўшанда инсонларнинг ҳам юзини, ҳам қалбини кўра оласан.