Телеграм канал «معرفی عارفان»

رسید آن شه ، رسید آن شه ،،، بیارایید ایوان را ،

فروبُرّید ساعدها ، برای خوبِ کنعان را ،




چو آمد جانِ جانِ جان ،،، نشاید بُرد نامِ جان ،

به‌پیشش جان چه کار آید؟ ، مگر از بهرِ قربان را؟ ،




بُدَم بی عشق ، گمراهی ،،، درآمد عشق ، ناگاهی ،

بُدَم کوهی ، شدم کاهی ،،، برای اسبِ سلطان را ،




اگر تُرک است و تاجیک است ،،، بِدو این بنده نزدیک است ،

چو جان باتن ،،، ولیکن تن ، نبیند هیچ مر ، جان را ،




هلا یاران که بخت آمد ، گَهِ ایثارِ رَخت آمد ،

سلیمانی به‌تخت آمد ، برای عزلِ شیطان ( دیوان ) را ،




بِجَه از جا ، چه می‌پایی؟ ،،، چرا بی دست و بی پایی؟ ،

نمی دانی ، ز هُدهُد جو ،،، رَهِ قصرِ سلیمان را ،




بکُن آنجا مناجاتت ، بگو اسرار و حاجاتت ،

سلیمان خود همی داند ، زبانِ جمله مرغان را ،




#مولانا

#شبی که با بوسه هایت بخواب بروم
بخیر ترین
#شب جهان خواهد شد ...


#شبتون ماه🌘✨

telemetr.me/addlist/7mJ-bIsF3f44NDBk

مدیران بزرگوار لطفا
9 تا 22
NO post 🔰

به چشمم بی تو گلشن خارزارست
لب پیمانه تیغ آبدارست

شراب کهنه چون غوره است در چشم
گل امسال چون تقویم پارست

به هر سو رو کنم تیغ برهنه است
به هر جا پا گذارم نیش خارست

زمین در دور داغ من نمکزار
هوا در عهد زخمم مشکبارست

اگر زینسان شکست آید به کارم
خوشا آیینه کاندر زنگبارست

چرا بلبل به خاک و خون نغلطد؟
که نبض شاخ گل در دست خارست

ز اشکم در تب رشک است دریا
از آتش موج، نبض بیقرارست

همیشه عید باد در خرابات
ز می دست سبو دایم نگارست

بیا کز شوق آن لبهای میگون
گل خمیازه صد برگ از خمارست

به گل یک پشت ناخن نیست میلم
درین گلشن دلم پابست خارست

گلیم خود برآر از آب صائب
ترا با این گرانجانان چه کارست؟

#صائب_تبریزی

دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمند
سروران بر در سودای تو خاک قدمند

شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق
خلقی اندر طلبت غرقه دریای غمند

خون صاحب نظران ریختی ای کعبه حسن
قتل اینان که روا داشت که صید حرمند

صنم اندر بلد کفر پرستند و صلیب
زلف و روی تو در اسلام صلیب و صنمند

گاه گاهی بگذر در صف دلسوختگان
تا ثناییت بگویند و دعایی بدمند

هر خم از جعد پریشان تو زندان دلیست
تا نگویی که اسیران کمند تو کمند

حرف‌های خط موزون تو پیرامن روی
گویی از مشک سیه بر گل سوری رقمند

در چمن سرو ستادست و صنوبر خاموش
که اگر قامت زیبا ننمایی بچمند

زین امیران ملاحت که تو بینی بر کس
به شکایت نتوان رفت که خصم و حکمند

بندگان را نه گزیرست ز حکمت نه گریز
چه کنند ار بکشی ور بنوازی خدمند

جور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوست
گنج و مار و گل و خار و غم و شادی به همند

غم دل با تو نگویم که تو در راحت نفس
نشناسی که جگرسوختگان در المند

تو سبکبار قوی حال کجا دریابی
که ضعیفان غمت بارکشان ستمند

سعدیا عاشق صادق ز بلا نگریزد
سست عهدان ارادت ز ملامت برمند


#حضرت_سعدی

خرقه‌ی من صحبت است و آنچه تو از من حاصل کنی، خرقه‌ی من آن است.
چون وقتِ آن آید؛ من خرقه‌ی تو بر سَر نَهَم و تو خرقهٔ من.

#حضرت_شمس_تبریزی

شمس برخلاف رسم رایج مشایخ که به مریدان خویش پس از بیعت خرقه می‌بخشیدند، عادت به دادن خرقه نداشت. از همین رو می‌فرماید:
خرقه‌ای که من می‌بخشم، هم‌صحبتی من است.
اگر در تو شایستگی بیابم که بتوانی از تعالیمم بهره‌مند شوی، خرقه‌ای به دستت نمی‌دهم، بلکه تو را هم‌نشین خویش می‌سازم تا از کلام من توشه برگیری.

و آنگاه که زمان لازم فرا رسد و به پختگی و کمال دست یابی، من و تو خرقه‌ی صحبت یکدیگر را بر تن خواهیم کرد.
یعنی همان‌گونه که تو در محضر من نشستی و بهره گرفتی، من نیز در برابر تو همان خواهم کرد.


#حضرت_شمس_تبریزی

که یک کرشمه تلافی ِ صد جفا بکند...


#حضرت_حافظ
#استاد_محمدرضا_شجریان


‌‌‎‌‌‌ ‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎