Не попадитесь на накрученные каналы! Узнайте, не накручивает ли канал просмотры или
подписчиков
Проверить канал на накрутку
Телеграм канал «Павел Латушка»
Павел Латушка
4.9K
45.4K
3.4K
1.7K
0
Афіцыйны канал Паўла Латушкі – палітык, дыпламат – кіраўнік НАУ – намеснік кіраўніка Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі – экс-міністр культуры, амбасадар
Падтрымаць працу Паўла Латушкі і каманды НАУ: https://www.belarus-nau.org/donate
Намеснік кіраўніцы Аб’яднанага Пераходнага Кабінета, кіраўнік НАУ Павел Латушка правёў сустрэчы ў Парыжы з дырэктарам Дэпартамента Кантынентальнай Еўропы МЗС Францыі Арно Гіюа, новым Спецыяльным прадстаўніком па Беларусі МЗС Францыі Міхаэлем Ру, які быў прызначаны на пасаду два дні таму, таксама з кіраўніком парламенцкай групы па сувязях з дэмакратычнымі сіламі Беларусі, членам Камісіі па міжнародных справах Нацыянальнага сходу Францыі Фрэдэрыкам Пеці.
Беларусь з’яўляецца часткай рашэння рэгіянальнага крызісу
Стратэгія і роля Францыі ў пазіцыі Еўрапейскага саюза адносна падтрымкі дэмакратычных сіл Беларусі былі абмеркаваны ў Парыжы падчас сустрэчы намесніка кіраўніцы Аб’яднанага Пераходнага Кабінета, дэлегата Каардынацыйнай Рады Паўла Латушкі з кіраўніком парламенцкай групы «За дэмакратычную Беларусь», членам Камісіі па міжнародных справах Нацыянальнага сходу Францыі Фрэдэрыкам Пеці.
Падчас сустрэчы былі абмеркаваны пытанні рэгіянальнай бяспекі, ролі Лукашэнкі ў падтрымцы агрэсіі Расіі супраць Украіны, важнасці працягу ціску на рэжым з мэтай прымусіць яго змяніць унутраную рэпрэсіўную і знешнюю агрэсіўную палітыку, а таксама падыходы да вызвалення палітычных зняволеных у Беларусі.
Фрэдэрык Пеці адзначыў, што Беларусь з’яўляецца часткай рашэння рэгіянальнага крызісу і без урэгулявання ўнутрыпалітычнага крызісу ў Беларусі немагчыма забяспечыць бяспеку Еўропы.
Павел Латушка падчас сустрэчы прадставіў стратэгію двух напрамкаў: пакуль Злучаныя Штаты Амерыкі ўздзейнічаюць на рэжым Лукашэнкі і дамагаюцца вызвалення палітычных зняволеных у абмен на зняцце санкцый, Еўрапейскі саюз выкарыстоўвае свае інструменты ціску і санкцый для дасягнення сістэмных змен у Беларусі.
Асобна была абмеркавана магчымая падтрымка Францыяй правядзення круглага стала па выхадзе з унутрыпалітычнага крызісу ў Беларусі.
Спробы Валерыя Кавалеўскага супаставіць вызваленне палітвязняў з ігнараваннем ваенных злачынстваў — гэта не проста недальнабачнасць, а неразуменне таго, як працуе міжнароднае права і санкцыйны ціск.
Заявы пра тое, што санкцыі супраць «Беларуськалія» ўводзіліся «без прывязкі да вайны», ігнаруюць галоўнае: з моманту іх першаснага ўвядзення сітуацыя фундаментальна змянілася. Лукашэнка стаў паўнавартасным саўдзельнікам агрэсіі і ўчыніў ваенныя злачынствы. Тыя ж прамысловыя гіганты і сектары эканомікі, якія раней фінансавалі рэпрэсіі ўнутры краіны, сёння фінансуюць ваенную агрэсію. І гэта абсалютна законная падстава для розных міжнародных інстытутаў пашыраць крытэрыі ўжывання санкцый.
Паводле логікi спадара Кавалеўскага, калі прадпрыемства патрапіла пад санкцыі за рэпрэсіі, а сёння дапамагае забіваць людзей і выкрадаць дзяцей, то караць яго за новыя злачынствы нібыта «нельга»? Мабыць, па гэтай жа логіцы варта зняць санкцыі і з прадпрыемстваў ВПК — Белтэхэкспарту, Агата ці МЗКТ, якія былі пад санкцыямі яшчэ да пачатку паўнамаштабнай вайны? Ці, можа, трэба зняць санкцыі з МАЗа, якія першапачаткова былі ўведзены за рэпрэсіі, а пасля былі пашыраны ўжо пасля пачатку паўнамаштабнай вайны ў сувязі з дапамогай расійскай агрэсіі супраць Украіны?
Насамрэч юрыдычная рэальнасць працуе інакш. Яшчэ ў мінулым годзе да Народнага антыкрызіснага ўпраўлення звярнуліся прадстаўнікі Еўрапейскай службы знешніх дзеянняў з просьбай узмацніць юрыдычную базу ў дачыненні да шэрагу падсанкцыйных суб'ектаў. Мы перадалі еўрапейскім партнёрам дакументаваныя доказы таго, што ў санаторый «Дубрава» (належыць «Беларуськалію») незаконна перамяшчаліся ўкраінскія дзеці з акупаваных тэрыторый для ідэалагічнай апрацоўкі. Больш за тое, НАУ перадало дзве афіцыйныя камунікацыі ў Офіс Пракурора Міжнароднага крымінальнага суда ў Гаазе.
Вынік гэтай працы бачны: на фоне размоў пра магчымае зняццё абмежаванняў ЕС не проста працягнуў санкцыі, а ўзмацніў іх абгрунтаванне за кошт фактаў саўдзелу ў ваенных злачынствах. Гэта чорным па белым зафіксавана ў Рашэнні ЕС №2026/426 ад 26 лютага 2026 года, якое ўнесла адпаведныя папраўкі ў рашэнне №765/2006.
Менавіта каманда НАУ і як прадстаўнік па транзіце ўлады ў Аб'яднаным Пераходным Кабінеце, мы распрацоўвалі санкцыйную стратэгію. Гэтую стратэгію вельмі актыўна падтрымліваюць шмат беларускіх ініцыятываў, і наша сумесная праца стварыла рэальныя рычагі ціску — тыя самыя рычагі, якія ўжо дазволілі выцягнуць з турмаў некалькі сотняў чалавек у абмен на канкрэтныя крокі. Але заплюшчваць вочы на ваенныя злачынствы мы не будзем: нашы маральныя межы не сцёрліся.
Дыктатараў кшталту Лукашэнкі немагчыма спыніць угаворваннямі, прыгожымі дыпламатычнымі прамовамі ці заклікамі да сумлення. Яны разумеюць толькі мову сілы. Амерыканская дыпламатыя дамагаецца вынікаў не праз угодлівыя ўсмешкі, а таму, што Лукашэнка выдатна памятае лёс Мадуры ды Ірана і ведае, што Вашынгтон гатовы ўжываць сілу.
Не трэба падманваць грамадства. Наша задача — дзейнічаць паслядоўна і прынцыпова: вызваліць усіх 879 палітвязняў (па даных «Вясны») і перш за ўсё —спыніць рэпрэсіі, каб не працягваўся канвеер новых зняволенняў, стварыць такія ўмовы, каб ні 800 чалавек, ні 9 мільёнаў беларусаў больш ніколі не станавіліся закладнікамі дыктатуры.
Не было б ані сэнсу, ані жадання адказваць спадару Кавалеўскаму, каб ён не прадстаўляўся асобай, якая, як ён сцвярджае, працуе над вызваленнем палітвязняў. Хаця ж па сутнасці ў чарговы раз, ці то мэтанакіравана, ці то з-за адсутнасці поўнай інфармацыі, займаецца лоббінгам інтарэсаў Лукашэнкі і барацьбой з тымі, хто насамрэч працуе на стварэнне падстаў і ўмоваў для сапраўдных, а не касметычных зменаў у Беларусі.