Black картасымен Қазақстанға комиссиясыз аударыңыз
Ресейдегі шетелдіктерге арналған үздік картаны ресімдеп, айына 50 000 ₽ дейін шетелге комиссиясыз ақша аударыңыз. Сондай-ақ T-Банк қосымшасында Ресейлік SIM-картаға тапсырыс беріп, кеңсеге бармай-ақ биометрия тапсыра аласыз
— Апа, осы Бәйтерек ағам неге келмей кетті?
— Бәрін бүлдіріп отырған ана Азиада! Келін жақсы болса, бала да, немере де осында жүрмей ме? Басын айналдырып алған ба, екі күннің бірінде соның ауылында дейді. Бізге қарай баспайды ғой, жүгермек.
— Сол жеңгемнің аты қызық, иә! Азиада дегені несі екен?
— Ой, қарағым. Ол бір ұзақ әңгіме! Баяғыда біздің елде спорттан жарыс өтіп, сол Азиада болған. Сол жылы туған біраз балаға Азиада деп ат қойды соның құрметіне. Ана Саммит шал да елде алғаш саммит өткенде туыпты.
— Ал сіздің атыңызды кім қойды?
— Кім қоюшы еді, әке-шешем де! Ел енді есін жиып жатқанда құлағымызға Жанель, Амелья, Сабина, Альбина деген есімдер тосын әрі жақсы естіліп тұрды да, аты өзгерсе заты да өзгеретіндей топырлатып қоя бердік қой. Енді, міне, отырысымыз мынау! Эльенора әже болып!
— Күлкілі, иә! Сонда мен кейін Тэмберлейнк ата болам ба?
— Енді амалың қайсы? Бала күнінде қартаймайтындай көрдік те, қойдық қой…
Сегодня на выборы партий в Құрылтай пришел голосовать и вице-премьер Канат Бозумбаев. Свой выбор он сделал в Астане, на участке №2.
И это особенно интересно на фоне сегодняшнего заявления Президента: полной смены Правительства после выборов не будет — Кабмин ждет лишь частичное обновление.
Так что сегодня голосуют не только за будущий Құрылтай. Для некоторых членов Правительства этот день тоже вполне может оказаться политически символичным.
Кітап оқып болған соң оның көп бөлігін есіңде сақтай алмасаң, бұл кітап оқудың пайдасы жоқ дегенді білдірмейді. Мәселе сенің есте сақтау қабілетіңде де емес. Мүмкін, сен кітаптың шын мәнінде не үшін оқылатынын әлі түсінбеген шығарсың.
Мен де бір кездері осындай кезеңнен өттім. Кітапты ашып, оқи бастайсың. Бір кезде ойың басқа жаққа кетеді, кейде шаршап, ұйықтап қаласың. Арада бір апта өткенде кітаптан санаңда қалғаны — бір-екі ой ғана. Сонда еріксіз: «Осының бәрінің қандай пайдасы бар?» деп ойлайсың.
Бірақ уақыт өте келе бір нәрсені түсіндім: кітап оқу — емтихан емес.
Сен кітаптың әр сөйлемін жаттап алуға міндетті емессің. Әр тарауын есте сақтауың да шарт емес. Тіпті саған еш әсер етпейтін кітапты соңына дейін оқып шығудың да қажеті жоқ.
Жақсы кітаптың міндеті — сені қинау емес, саған жаңа бір әлемнің есігін ашу. Бұрын байқамаған нәрсені байқату, бұрын ойламаған ойға жетелеу.
Егер кітап саған ештеңе бермесе, оны уақытша қоя тұр. Бұл оның жаман кітап екенін білдірмейді. Мүмкін, сенің оған деген уақытың әлі келмеген шығар.
Өйткені кітаптың адамға әсері бірден байқала бермейді. Ол жаңбырдың тамшысындай — үнсіз, асықпай жиналады.
Әр оқылған кітап, әр ой, әрбір әсерлі сөйлем санаңда із қалдырады. Кейде сен олардың бәрін ұмытып қалғандай боласың. Бірақ бір күні өміріңде күтпеген жағдай кездеседі. Біреумен әңгімелесесің. Алдыңнан қиындық шығады. Шешім қабылдау керек болады.
Сол сәтте санаңның бір түкпірінен бұрын болмаған бір ой пайда болады.
Сен оның қайдан келгенін білмеуің мүмкін. Қай кітаптан оқығаныңды да есіңе түсірмеуің мүмкін. Бірақ ол ой сенің ішіңде әлдеқашан қалыптасып қойған.
Міне, кітаптың шынайы күші — осында.
Кітаптың құндылығы оның қанша бетін оқығаныңмен немесе қанша сөйлемін жаттағаныңмен өлшенбейді. Оның құндылығы — сенің ойыңды қаншалықты өзгерткенінде.
Сондықтан мен қазір кітапты есте сақтау үшін оқымаймын. Мен оны өзімді өзгерту үшін оқимын.
Сен кітапты кітаптың өзін есте сақтау үшін оқымайсың. Сен оны өмірдің бір сәтінде ішіңнен бұрын болмаған бір ой, бір жауап, бір шешім табылуы үшін оқисың.