Истиғфор айтишда давом этган киши ҳар қанақа ғамдан қутулади, кутмаган жойдан ризқланади.” (Ибн Можа)
(Истиғфор сифатида “Астағфируллоҳаллазий ла илаҳа илла ҳувал Ҳаййул Қоййуму ва атубу илайҳ”
ни ўқиш керак.)
ХУЛОСА: Истиғфор — банданинг Аллоҳ таолодан гуноҳлари учун мағфират сўраши ва У Зотга қайтиши демакдир. Уни мунтазам айтиш инсонни тавбага, қалбни поклашга ва Аллоҳга яқинлашишга ундайди.
Истиғфорни кўпайтириш билан бирга, унинг маъносини қалбдан ҳис қилиш ва гуноҳлардан қайтишга ҳаракат қилиш муҳим. Зеро, ҳақиқий истиғфор — тилдаги зикр билан бирга қалбдаги пушаймонлик ва амаллардаги ислоҳдир.
Аллоҳ таоло гуноҳларимизни мағфират қилсин, қалбларимизни покласин, ғамларимизни енгил қилсин ва биз кутмаган жойлардан ҳалол ва баракали ризқлар ато этсин. Истиғфорни тилимиздан ва қалбимиздан аритмасин. Омин!
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг 99 сифатлари
3- Ҳамид (حَامِدٌ)
"Ҳамид" ismi ҳамд айтувчи, Аллоҳга жуда кўп шукрона ва мақтовлар йўлловчи ҳамда ўзи ҳам мақталган шахс деган маъноларни англатади. Bu исм "Муҳаммад", "Маҳмуд" ва "Аҳмад" исмлари билан бир ўзакдан (حَمِدَ — "ҳамида" феълидан) ясалган бўлиб, "ҳамд айтмоқ, шукр қилмоқ, мақтамоқ" деган маъноларни билдиради.
Bu сифат кўп маъноларни ўз ичига олади:
— Ҳар қандай ҳолатда ва вазиятда Аллоҳ таолога энг кўп ва энг гўзал ҳамду санолар айтувчи Зот;
— Тунлари оёқлари ёрилиб кетгунча ибодат қилиб, "Шукронасини қилмай, ношукр банда бўлайинми?" дея Яратганга шукр қилишда бутун умматга ўрнак бўлган Зот;
— Қиёмат кунида "Арш" остида саждага йиқилиб, Аллоҳга илгари ҳеч ким айтмаган энг мукаммал ҳамдлар билан сано aytguvчи ва шафоат izlaguvchi Зот;
— Феъл-атвори, ибодати ва чиройли хулқи билан нафақат инсонлар, балки Аллоҳнинг ҳузурида ҳам мақтовга лойиқ топилган Зот ва ҳоказо.
Хулоса: Аллоҳ таолонинг Рoсули Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг "Ҳамид" сифати У зотнинг Аллоҳга тинмай ҳамду сано ва шукрона айтувчи ҳамда бу фидокорлиги ва гўзал ибодати билан Ўзи ҳам мақтовга сазовор бўлган Зот эканини англатади.
Бу сифат мўминга шундай сабоқ беради: мусулмон инсон бошига тушган ҳар бир синов ва берилган ҳар бир неъматда Аллоҳга ҳамд айтишни, шукр қилишни одат қилиши ва Пайғамбар алайҳиссаломдек шукр қилувчи банда бўлишга интилиши лозим.
Аллоҳ барчамизни Пайғамбар алайҳиссаломга муносиб уммат қилсин ва Аллоҳга доимо кўп ҳамд ва шукрона айтувчи зокир бандаларидан айласин.