❗️ Ташвишлардан холи бўлишни истасангиз.
✔️ «Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ», деб айтинг.
❗️ Баракангиз бўлишини истасангиз..
✔️ Набий (алайҳи солату ва саллам)га саловат айтинг
❗️ Бугунги ҳикмат Ҳаёт жуда ҳам қисқа.
✔️ Сиз уни бировларга нафрат қилиш билан ўтказиб юборманг!!!
Хулоса:
Ҳақиқий бахт, хотиржамлик ва барака дунёвий нарсаларда эмас, балки Аллоҳга яқинликдадир. Намоз, Қуръон тиловати, рўза, истиғфор, дуо ва зикр — қалбни тирилтирадиган ва ҳаётни нурга тўлдирадиган амаллардир.
Ким Аллоҳ билан бўлса, Аллоҳ ҳам у билан бўлади. Шунинг учун мўмин киши нафрат, ғазаб ва беҳуда ишлар билан эмас, хайрли амал, яхши ахлоқ ва фойдали илм билан умрини безаши лозим.
Демак, ҳаётнинг ҳақиқий гўзаллиги — Аллоҳнинг розилигига элтувчи амалларда ва инсонларга яхшилик улашиб яшашдадир.
• Намознинг фарзларини ўзинигина ўқилса бир кунда йигирма беш дақиқа вақт сарфланади.
• Бу ҳафтада уч соат бўлса, бир ойда ярим кунлик вақтни олади.
• Бир йилда эса намоз учун фақат олти кунгина вақт ажратилган бўлинади.
• Агар кунлик намознинг суннатларини ҳам қўшиб ўқилса:
бир кунда қирқ беш дақиқа;
ҳафтада олти соат;
бир ойда бир кун;
бир йилда эса ўн икки кунгина намоз учун вақт ажратилган бўлинади.
• Етмиш икки йил намозини канда қилмай ўқиган инсон бу умри давомида фақатгина бир йилини намоз учун ажратган бўлар экан.
• Намоз ўқимаслик учун вақт йўқлигини баҳона қилаётган дўстим, шуни билармидингиз?!
• Туринг, Роббимиздан уялинг, намозни бошланг!
• Ўзи шундоқ ҳам анча вақтларни бекорчи нарсаларга сарфлаб қўйдик! Ҳеч йўқ шу намозимиз билан йўлиқайлик, Холиқимизга!
Хулоса:
Мўмин инсон намозни оғир вазифа деб эмас, Роббиси билан боғлайдиган энг буюк неъмат деб билади. Аслида бир куннинг йигирма тўрт соати ичида намоз учун ажратиладиган вақт жуда оздир. Лекин шу озгина вақт инсоннинг дунёсига барака, қалбига хотиржамлик ва охиратига нажот бўлади.
Мўмин намозни ҳаётининг марказига қўяди, чунки у Аллоҳнинг ҳузурида туриш шарафини ҳис қилади. Мунофиқ ёки ғафлатдаги инсон эса соатлаб беҳуда ишларга вақт топади, аммо намозга келганда баҳона қидиради.
Демак, ҳақиқий бахт — вақт йўқлигини эмас, вақтни Аллоҳ учун ажратишни ўрганишдадир. Намозга қилинган ҳар бир дақиқа беҳуда кетмайди. Балки у инсоннинг абадий саодати учун энг қимматли сармоя бўлади.
«Аллоҳ таолога энг махбуб банда – одамларнинг қалбида Аллоҳ таолога муҳаббат уйғотадиган, ер юзида холис амал қиладиган бандадир».
Хулоса:
Ҳақиқий мўмин фақат ўзи ибодат қилиб қолмайди, балки бошқаларнинг ҳам қалбида Аллоҳга муҳаббат уйғотишга ҳаракат қилади. Чунки Аллоҳнинг энг суюкли бандалари — одамларни Раҳмонга яқинлаштирадиганларлир.
Мўминнинг сўзи, ахлоқи ва муомаласи инсонларни диндан совутмайди, аксинча Аллоҳни танишга, Унга муҳаббат қўйишга сабаб бўлади. Мунофиқ ёки ихлосдан узоқ инсон эса одамларга кўриниш учун амал қилади, шунинг учун унинг таъсири қалбларга етиб бормайди.
Демак, энг улуғ амал — инсонларни Аллоҳга муҳаббатли қилиш ва ҳар бир ишни фақат Унинг розилиги учун холис адо этишдир. Ихлос билан қилинган кичик амал ҳам Аллоҳ ҳузурида жуда буюк бўлади.