اللّهمّ أنت خلقت نفسي و أنت توفاها لك مماتها و محياها إن أحييتها فاحفظها بما تحفظ به عبادك الصّالحين ، و إن أمتها فاغفر لها وارحمها، اللّهمّ إنّي أسألك العافية.
Аллоҳумма анта холақта нафси ва анта таваффаҳа, лака маматуҳа ва маҳяҳа, ин аҳяйтаҳа фаҳфазҳа бима таҳфазу ъибадакас солиҳийн, ва ин аматтаҳа фағфир лаҳа варҳамҳа Аллоҳумма инний асъалукал ъафияҳ.
Аллоҳим! Сен менинг нафсимни яратдинг ва вафот эттирдинг, У (нафсим)нинг ўлими ва ҳаёти Сенгадир. Агар уни тирик қолдирсанг, солиҳ бандаларингни муҳофаза қилган нарсанг билан уни муҳофаза қил. Агар ўлдирадиган бўлсанг у (нафсим)ни мағфират қил ва раҳм эт. Ё Аллоҳ! Сендан офиятни сўрайман.
Икки нарса олдинлари ибодат саналар эди, ҳозир одатга* айланиб қолган:
1. Никоҳ
2. Таом
*Одат сўзи луғатда «бирор нарсага ўрганиб қолиш» маъносига тўғри келади. Истилоҳда эса инсонларнинг ақлга мувофиқ бўлган бирор нарсага ўрганиб қолишлари ва ўша нарсани қайта-қайта такрорлайверишлари, одат дейилади
Шайх Зулфиқор Аҳмад НАҚШБАНДИЙ
Никоҳ — авлодни сақлаш, иффатни муҳофаза қилиш ва оила қуриш учун қилинган муқаддас аҳддир. Таом эса инсоннинг ибодат ва яхши амалларга қувват топиши учун берилган неъматдир. Агар бу ишлар фақат нафсни қондириш ёки одат учун бажарилса, уларнинг руҳий ва маънавий қиймати камаяди.
Мўмин никоҳга ҳам, таомга ҳам Аллоҳнинг неъмати ва омонати сифатида қарайди. У ҳар бир ишини Аллоҳнинг розилиги учун қилишга интилади ва шу орқали ҳаётининг барча жабҳаларини ибодатга айлантиради.
Агар тушкун ҳаёт қаршисида танг аҳволга тушиб қолсангиз Ҳабибимизга салавот айтишга ошиқинг.
Маҳзун кимса у зотга салавот йўллаган заҳоти, Аллоҳ унга рўшноликни ато қилади.
Саллаллоҳу алайҳи васаллам!
Аллоҳумма солли ъала Муҳаммад ва ъала оли Муҳаммад!
Хулоса: Ушбу ҳикмат мўминга ғам-ташвиш ва қийинчилик пайтларида Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга салавот айтишни кўпайтиришни эслатади. Салавот айтиш — Пайғамбаримизга бўлган муҳаббатнинг ифодаси, қалб учун ором ва руҳ учун озиқдир. Мўмин салавот орқали Аллоҳнинг раҳмати ва баракасидан умид қилади.
Қалбни ёритувчи ва ғамларни енгиллаштирувчи Зот — Аллоҳ таолодир. Салавот эса Унинг раҳматига эришишга сабаб бўладиган улуғ зикрлардан биридир. Шунинг учун мўмин қувончда ҳам, машаққатда ҳам тилини салавотдан ажратмайди.
Салавот — муҳаббатнинг тили, қалбнинг нури ва мўминнинг зийнатидир. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга кўп салавот айтган инсон Аллоҳнинг раҳмати ва баракасига умид қилади.
«Аллоҳумма солли ъала Муҳаммадин ва ъала али Муҳаммад».
Аллоҳ таоло қалбларимизни салавот билан тирик қилсин, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг суннатларига эргашишни насиб этсин ва қиёмат куни У зотнинг шафоатларига сазовор қилсин. Омин.