"Ният" шаклида Аллоҳ таоло мўминларга шун-дай кимёвий схема ато қилганки, у орқали му-сулмон одам бироз диққат қилиш ила тупроқни ҳам тиллага айлантира олади. Ҳадиси шарифда Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
Баъзи одамлар бунинг маъносини, яхши ният ила хато иш ҳам тўғри бўлади ва гуноҳ иш савоб-га айланади, деб тушунадилар. Бу фикр мутлақо нотўғридир. Гуноҳ ҳар ҳолатда гуноҳ! Қанчалик яхши ният ила қилинмасин, савобга айлана ол-майди. Масалан, кимдир яхши ният ила бойлик топсам, садақа қиламан деб, бировнинг уйига ўғирликка тушса, бу нияти сабабли ўғирликнинг гуноҳи кечирилиб қолмайди. соллаллоҳу алайҳи васалламнинг юқоридаги ҳадислари маъноси эса қуйидагичадир: Расулуллоҳ
1. Бирорта яхши ишга тўғри ният қилин-магунича, савоб берилмайди. Масалан, на-мознинг савоби, холис Аллоҳ таолонинг ро-зилиги учун ўқилгандагина топилади. Агар хўжакўрсинлик учун ўқилса, савоб ёзилмайди ва ҳатто гуноҳ бўлади.
2. Қанча мубоҳ, жоиз ишлар борки, уларга савоб ҳам йўқ, азоб ҳам. Лекин ўша иш бирор яхши ният ила қилинса, ибодатга айланади ва унга савоб ёзилади. Масалан, таом ейиш мубоҳ ишлардан. Лекин кимдир таомни жис-мимда қувват ҳосил бўлса, у қувватни Аллоҳ таолонинг тоатига сарф қиламан, деган ният-да еса, шу овқатланишига ажр-савоб берила-ди. Ёки, Аллоҳ таоло нафсимнинг ҳам ҳаққини зиммамга юклаган, шуни адо этиш учун таом ейман, деган ниятда еса, ёки таом ейишдан лаззат ва роҳат ҳосил бўлса, қалбдан Аллоҳ таолога шукр адо қилсам, деган ниятда еса, бу ҳам ажрга сабаб бўлади. Хуллас, дунёдаги бар-ча мубоҳ ишлар яхши ният ила ибодат даража-сига кўтарилади ва савобга сабаб бўлади.
Ало ибн Зиёднинг тушида бир киши келиб, унинг пешонасидан ушлаб:
Ибн Зиёд, тур! Аллоҳни зикр қил. У Зот ҳам сени эслайди, — деди.
У уйғониб кетди ва вафот этгунига қадар кечалари Аллоҳ таолони зикр қиладиган бўлди.
Аллоҳ уни раҳматига олсин».
«Солиҳлар гулшани» китобидан.
Хулоса:Аллоҳни зикр қилиш — қалбни уйғотадиган, инсонни ғафлатдан сақлайдиган буюк ибодатдир. Инсон баъзан чарчоқ ёки бепарволик сабабли зикрдан узоқлашиши мумкин, аммо қалб Аллоҳнинг зикри билан тирик бўлади.
Ало ибн Зиёднинг тушидаги «Аллоҳни зикр қил, У Зот ҳам сени эслайди» деган насиҳати биз учун ҳам катта эслатмадир.
Зеро, Қуръони каримда:
«Бас, Мени эслангиз, Мен ҳам сизларни эслайман» (Бақара, 152) деб марҳамат қилинган.
Шундай экан, зикрни фақат маълум вақтларга эмас, кундуз ва тун, уйда ва йўлда, тинчликда ва қийинчиликда одат қилишга ҳаракат қилайлик.
Аллоҳ таоло тилларимизни Ўзининг зикри билан нам, қалбларимизни Ўзининг ёди билан тирик қилсин. Бизларни Ўзини кўп зикр қиладиган ва Ўзи раҳмати билан эслайдиган бандаларидан қилсин.
Аллоҳумма, солли ъалаа Муҳаммадин ва ъалаа оли Муҳаммад
🤲🏻 Аллоҳ таоло қалбларимизни Расулуллоҳ ﷺга бўлган муҳаббат ва салавот нури билан мунаввар қилсин. Салавотларимизни қабул айлаб, Қиёмат куни у зотнинг шафоатларига мушарраф этсин. Омин!