Телеграм канал «Irshod.uz | Rasmiy kanal»

#muftiy_minbari

Энг яхши ҳадя дуодир
🎙 Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратлари

📱 YouTube | 📱 Instagram | 📱 Facebook

📲 РАСМИЙ САҲИФА ✅ УЛАШИНГ🗣

#муфтий_минбари #ҳаж2026

📹 Зиёратнинг ўз одоби бор
🎙 Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратлари

👍YouTube 👍Instagram 👍Facebook 👍Ummalife

😎 РАСМИЙ САҲИФА ✅ УЛАШИНГ🗣

#Насиҳат #Тафаккур #Ибрат

Ёшлик — фақат ўйнаб-кулиб ўтадиган фасл эмас, келажак қуриладиган энг қиммат даврдир.
Бугун китобдан қочган одам, эртага имкониятлар эшигидан узоқда қолади.

ХУЛОСА:
Ёшлик — Бу давр фақат ҳузур-ҳаловат ёки бекорчилик учун эмас, балки илм олиш, ўзини тарбия қилиш ва келажакни қуриш учун берилган имкониятдир.
Ҳақиқий мўмин ёшлигининг қадрига етади. У вақтини илм, одоб ва фойдали ишлар билан ўтказишга ҳаракат қилади. Чунки бугунги меҳнат ва мутолаа эртанги саодат ва муваффақиятнинг пойдеворидир.
Ғафлатдаги инсон эса ёшлигини беҳуда машғулотлар билан ўтказиб юборади. Кейин эса имкониятлар қўлдан кетганда афсус қилади. Чунки илмдан қочган инсон кўп яхшиликлардан узоқлашади.
Демак, оқил инсон ёшлигини ғанимат билиб, уни илм, тажриба ва солиҳ амал билан безайди. Чунки келажакнинг мустаҳкамлиги — бугунги ҳаракат ва тарбияга боғлиқдир.

"Коҳ Ота" жоме масжиди имом-хатиби Устоз
Абдуҳаким домла Пирназаров

✅ Дўстларингизга ҳам улашинг!!!

https://t.me/irshooduz

#Видео

🕌 ЭНГ ЯХШИСИГА
МУНОСИБ ИНСОН КИМ? 🕌

✅ Пайғамбаримиз ﷺ ушбу саволга чиройли жавоб бердилар

Тошкент шаҳар бош имом-хатиби
Абдуқаҳҳор домла Юнусов

✅  Улашинг | @MuslimShosh

НАМОЗНИНГ МУСТАҲАБЛАРИ

1. Намозда эсноқ ва йўтал келса, кучи етганича қайтариш.
2. Ихтиёрсиз эсноқ келганида ўнг қўл орқаси билан оғизни бекитиш ва пайғамбарларнинг ҳеч бири эснамаганларини ўйлаш.
3. Муқим (сафарда бўлмаган) кишининг Фотиҳа сурасидан сўнг бомдод намозида узунроқ, шом намозида қисқароқ, бошқа намозларда эса ўртачароқ сураларни ўқиши.
4. Намоздаги зикрларни тажвид қоидаларига мувофиқ ўқиш.
5. Саждага борганда аввал тиззани, қўлни, кейин пешонани, сўнг бурунни ерга қўйиш (саждадан бош кўтарганда аксинча бўлади).
6. Саждага бармоқ ораларини зичлаш, бошни икки қўл орасига, бош бармоқни қулоқ тўғрисига қўйиш, қўл бармоқларининг учини ва оёқ панжаларини қиблага қаратиш.
7. Саломдан сўнг юзнинг тер ва чангини артмаслик.
8. Такбир учун қўл кўтарганда қўлни енгдан чиқариб, бош бармоқнинг юзини қулоқ баробарига кўтариш (аёллар қўлни енгдан чиқармай, елка тўғрисигача).
9. Қиёмда қўл боғлаганда ўнг қўлнинг бош ва чинчалоқ бармоқлари билан чап қўлнинг бўғимидан ушлаб, уч ўрта бармоқни чап қўл билаги устига ётқизиб туриш.
10. Намозни ёлғиз ўқиганда рукуъ ва саждаларда тасбеҳ миқдорини ошириб, беш, етти, тўққиз мартадан айтиш.
11. Уч ва тўрт ракъатли фарз намозларининг сўнгги икки ракъатида Фотиҳа сурасини ўқиш.
12. Қиёмда сажда ўрнига, рукуъда оёқ бармоқларига, саждада бурунга, қаъдада (ўтиришда) кўксига қараб ўтириш.
13. Намозда тавозеъ ва шикастлик билан туриш.
14. Намозга кечикиб қўшилган кишининг қолган ракъатларга туриш учун имомнинг икки тарафга салом беришини кутиши.

"Коҳ Ота" жоме масжиди имом-хатиби Устоз
Абдуҳаким домла Пирназаров

✅ Дўстларингизга ҳам улашинг!!!

https://t.me/irshooduz

#Ҳадиси_шариф #фазилат

САЙЙИДУЛ ИСТИҒФОР

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким саййидул истиғфор –

«Аллоҳумма анта роббий лаа илааҳа илла анта холақтаний ва ана ъабдука ва ана ъала ъаҳдика ва ваъдика мастатоъту аъузу бика мин шарри маа сонаъту, абу‘у лака биниъматика ъалаййа ва абу‘у бизамбий фағфирлий фаиннаҳу лаа йағфируз зунуба илла анта» ни кечки пайт айтиб, шу куни вафот этса, жаннатга киради. Ким тонгда айтиб, шу куни вафот этса, унда ҳам жаннатга киради», дедилар.

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لّا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، وأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرلِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ

(Маъноси: «Аллоҳим! Сен парвардигоримсан, Сендан бошқа илоҳ йўқ. Мени халқ қилдинг ва мен Сенинг қулингман. Мен Сенга берган ваъдамда ва Сенга берган аҳдимда қодир бўлганимча турибман. Қилган нарсаларимнинг ёмонидан Сенинг номинг билан паноҳ тилайман. Менга ато қилган неъматларингга иқрор бўлдим. Ва яна гуноҳларимга ҳам иқрор бўлдим. Менинг гуноҳларимни кечир. Чунки Сендан бошқаси гуноҳларни кечира олмайди.)
(Имом Бухорий рохимахуллох ривояти.)

"Коҳ Ота" жоме масжиди имом-хатиби Устоз
Абдуҳаким домла Пирназаров

✅ Дўстларингизга ҳам улашинг!!!

https://t.me/irshooduz

#Фазилат #Ҳикмат #Насиҳат

Зикр...

Ҳар ярим соатда бир дақиқани Аллоҳнинг зикри учун хослаш, руҳнинг доим янгиланиб туришига етарлидир.

Айман Ёғий.

ХУЛОСА:
Аллоҳнинг зикри — қалбнинг ҳаёти ва руҳнинг озуғасидир. Инсон дунё ташвишлари билан чарчаб, қалби қаттиқлашиб қолиши мумкин. Лекин қисқа вақт бўлса ҳам, Аллоҳни зикр қилиш қалбга хотиржамлик ва руҳга янгиланиш бахш этади.
Ҳақиқий мўмин кун давомида Роббисини эслашга вақт ажратади. Чунки зикр инсонни ғафлатдан уйғотади, қалбини поклайди ва ҳаётига барака олиб киради. Бир дақиқалик самимий зикр ҳам инсоннинг руҳиятини ўзгартириши мумкин.
Ғафлатдаги инсон эса вақтини фақат дунё ишларига сарфлаб, қалбининг озуқаси бўлган зикрни унутиб қўяди. Натижада қалби бўшлиқ ва безовталикни ҳис қилади.
Демак, мўмин учун Аллоҳнинг зикри — руҳий ором ва ҳақиқий саодат манбаидир. Чунки Аллоҳни эслаган қалб ҳеч қачон ўлик ва маҳзун бўлиб қолмайди.

"Коҳ Ота" жоме масжиди имом-хатиби Устоз
Абдуҳаким домла Пирназаров

✅ Дўстларингизга ҳам улашинг!!!

https://t.me/irshooduz