❤️ Тўртинчиси, Жаннатул хулд, у сариқ маржондандир.
❤️ Бешинчиси, Жаннатун наъим, у оқ кумушдан ясалган.
❤️ Олтинчиси қизил тиллолар билан зийнатланган Дорул қарордир.
❤️ Еттинчиси Жаннатул Фирдавс, у кумуш, олтин, ёқут ва забаржаддан бино қилинган бўлиб, қоришмаси мушкдандир.
❤️ Саккизинчиси Жаннату-адн деб номланади. У оқ дурдан бўлиб, жаннатларнинг барчасидан шарафлидир. Унинг тиллодан қилинган икки эшиги бўлиб, уларнинг ораси осмону ернинг орасичадир. Биноси тилло ва кумуш ғиштлардан, тупроғи анбар, қоришмаси мушкдандир. Унда анҳорлар бўлиб, ундан бошқа жаннатларга оқиб ўтади. Анҳорларнинг майда тошлари дурдан. Уларнинг суви қордан совуқ, асалдан ширинроқдир.✅
"Мусулмон учун 30 ваъз" китобидан.
#ХУЛОСА:
Жаннат ҳақидаги бундай васфлар мўминнинг қалбида охиратга бўлган шавқ ва умидни кучайтиради. У ердаги неъматлар инсон тасаввуридан ҳам юксак бўлиб, улар Аллоҳ таолонинг солиҳ бандалари учун тайёрлаб қўйган абадий мукофотидир. Жаннатнинг турли даража ва гўзалликлари эса мўминларни кўпроқ иймон, тақво ва яхши амалларга чорлайди.
Ҳақиқий мўмин дунё лаззатларига алданиб қолмайди, балки абадий жаннатни қўлга киритиш учун ҳаракат қилади. У сабр, ибодат ва солиҳ амаллар билан Роббисининг розилигини излайди. Мунофиқ ёки ғафлатдаги инсон эса ўткинчи дунёга маҳлиё бўлиб, охират неъматларини унутади.
Демак, жаннатни эслаш қалбни тирилтиради, инсонни гуноҳдан қайтаради ва солиҳ амалларга рағбатлантиради. Ақлли мўмин қисқа дунё роҳати учун эмас, балки абадий жаннат саодати учун яшайди.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Зулҳижжа ойининг дастлабки тўққиз кунида, Ашуро кунида ва ҳар ойдан уч кунда – ойнинг аввалги душанбаси билан икки пайшанбасида – рўза тутардилар
(Имом Аҳмад ривояти).
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам янада кўпроқ зикр қилардилар ва: "...Бу кунларда таҳлил
(Лаа илаҳа иллаллоҳ),
такбир (Аллоҳу акбар) ва таҳмид (Алҳамдулиллаҳ)
айтишни кўпайтиринглар!"
дердилар
(Имом Аҳмад, Имом Байҳақий ривояти).
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
#ХУЛОСА:
Расулуллоҳ ﷺ Зулҳижжанинг муборак кунларини рўза, зикр ва ибодат билан ўтказганлари мўминлар учун буюк намунадир. Бу кунларда айтиладиган таҳлил, такбир ва таҳмидлар қалбни тирилтириб, инсонни Аллоҳга яқинлаштиради. Шунинг учун Зулҳижжанинг дастлабки кунлари мўмин учун ғanimат ва баракали мавсум ҳисобланади.
Ҳақиқий мўмин бу муборак кунларни ғафлат билан эмас, балки суннатга эргашиб, рўза, дуо ва зикр билан безашга ҳаракат қилади. У ҳар бир фурсатни охират учун сармоя деб билади. Мунофиқ ёки ғафлатдаги инсон эса шундай фазилатли вақтларни дунё машғулотлари билан ўтказиб юбориши мумкин.
Демак, мўминнинг белгиси — фазилатли кунларда амални кўпайтириш ва Расулуллоҳ ﷺнинг суннатларини тирилтиришдир. Чунки муборак вақтларда қилинган озгина амал ҳам Аллоҳ ҳузурида улкан ажр ва баракага сабаб бўлади.
Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
“Менга жума кунида ва жума кечасида кўп салавот айтинглар, ким шундай қилса, мен унга қиёмат куни гувоҳ ва шафоатчи бўламан”, дедилар (Имом Байҳақий ривояти).