Бугун қилинган дуолар рад этилмайдиган кунлардан биридир.
Аллоҳ бу муборак кун ҳурмати, барчамизни мағфират қилсин.
Росулуллоҳ ﷺ айтдилар:
«Дуонинг энг яхшиси арафа кунида қилинган дуодир. Мен ва мендан илгари ўтган пайғамбарлар дуода айтган энг яхши сўзлари:
«Ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ла шарийка лаҳу, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду ва ҳува ала кулли шай`ин қодийр»
Аллоҳдан ўзга (барҳақ) илоҳ йўқ. У ёлғиз, шериксиз. Мулк ҳам, ҳамд ҳам Уники ва У барча нарсага қодир.
Шайх,аллома Абдулфаттоҳ Абу Ғудда раҳимаҳуллоҳ дейдилар:
«Машойихларимизнинг исмларини зикр қилиш баракага ва раҳматнинг жалб бўлишига сабаб бўлади.Чунки Суфён ибн Уяйна айтганларидек, “солиҳлар зикр қилинганида раҳмат нозил бўлади”.
Энди солиҳларнинг етакчилари зикр қилиб эсланиши раҳмат нозил бўлишига сабаб бўлса, энди солиҳларнинг саййиди Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам зикр қилинсалар нима бўлади?
Инсоннинг у зотни зикр қилиши ўзида, динида, аҳлида, хулқида, табиатида ва ҳаётининг барча тасарруфотларида барака бўлишига сабаб бўлади.
Шу сабабдан ҳам биз у зот соллаллоҳу алайҳи васалламга кўп-кўп саловот айтишга буюрилганмиз.
Агар инсон саловот айтиб юришга одатланар ва унда давомий бўлар экан, кейин эса, бир- икки кун саловот айтишдан чалғиб, уни қолдириб қўйса, албатта қалбида улкан фироқ, йўқотишни ҳис қилади”.
“Имдодул фаттоҳ”
Салавот айтиш Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг шафоатларига ноил этади.
Анас розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади.
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:
“Менга жума кунида ва жума кечасида кўп салавот айтинглар,бас ким шундай қилса,мен унга қиёмат куни гувоҳ ва шафоатчи бўламан”,-дедилар.
(Имом Байҳақий ривояти).
#ХУЛОСА:
Расулуллоҳ ﷺга саловот айтиш — мўмин қалбини нурлантирадиган, ҳаётига барака ва руҳига хотиржамлик олиб келадиган буюк ибодатдир. Солиҳ инсонларни зикр қилиш раҳмат тушишига сабаб бўлса, барча солиҳларнинг саййиди бўлган Пайғамбаримиз ﷺни зикр қилиш ва у зотга саловот айтиш қанчалик улуғ фазилат экани янада аён бўлади.
Ҳақиқий мўмин Расулуллоҳ ﷺни кўп эслайди, у зотга муҳаббат билан саловот айтади ва буни қалбининг озуғаси деб билади. Шу сабаб саловот унинг ахлоқига, динига ва ҳаётига барака олиб киради. Ғафлатдаги инсон эса Расулуллоҳ ﷺ зикридан узоқлашиб, қалбини бу буюк раҳматдан маҳрум қилади.
Демак, саловот — фақат тилдаги зикр эмас, балки Расулуллоҳ ﷺга муҳаббат ва садоқат белгисидир. Ким саловотни одат қилса, қалби нурланади, ҳаёти баракали бўлади ва қиёмат куни Расулуллоҳ ﷺнинг шафоатидан умидвор бўлади.
Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Дуоларнинг яхшиси арафа кунидаги, мен ва мендан олдинги набийларнинг "Лаа илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу лаа шарийка лаҳу, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду ва ҳува ъала кулли шайин қодийр", деб айтган дуосидир", дедилар.
#ХУЛОСА:
Арафа куни — дуолар қабул бўладиган, раҳмат ва мағфират эшиклари кенг очиладиган улуғ кундир. Расулуллоҳ ﷺ бу кундаги энг афзал дуо тавҳид калимаси эканини таълим бердилар. Чунки “Лаа илаҳа иллаллоҳ” калимаси — иймоннинг асоси, қалбнинг ҳаёти ва банданинг Роббисига бўлган энг буюк иқроридир.
Ҳақиқий мўмин Арафа кунини ғафлат билан эмас, балки дуо, зикр ва тавба билан ўтказишга ҳаракат қилади. У Аллоҳнинг ягона Зот эканини қалби ва тили билан такрорлаб, Ундан мағфират ва раҳмат сўрайди. Мунофиқ ёки ғафлатдаги инсон эса бундай фазилатли вақтларни қадрламай, катта имкониятни бой бериб қўяди.
Демак, мўминнинг бахти — муборак кунларни зикр ва дуо билан тирилтиришдадир. Айниқса, тавҳид калимасини ихлос билан айтиш қалбни поклайди, иймонни мустаҳкамлайди ва инсонни Аллоҳнинг раҳматига яқинлаштиради.