“Бисмиллаҳи таваккалту алаллоҳу ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ” деган киши таҳликалардан ҳимояланади, шайтон ундан узоқлашади.” (Термизий)
ХУЛОСА
Уйдан чиқишда «Бисмиллаҳи таваккалту алаллоҳ, ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ» деб айтиш — ҳар бир ишни Аллоҳнинг номи билан бошлаб, У Зотга таваккал қилиш ва барча куч-қудрат Аллоҳдан эканини эътироф этишдир.
Бу дуо инсонга таваккул, хотиржамлик ва Аллоҳнинг паноҳини ҳис қилишни эслатади. Расулуллоҳ ﷺдан уйдан чиқишда шу мазмундаги зикр айтилгани ривоят қилинган.
🤲🏻 Аллоҳ таоло уйдан чиққан ҳар бир қадамимизни Ўз паноҳида асрасин, бизни барча бало-қазо ва ёмонликлардан сақласин. Қалбларимизга таваккул, ишларимизга барака ва йўлларимизга омонлик ато этсин. Омин
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг 99 сифатлари
5 Қосим (قَاسِمٌ)
"Қосим" ismi "бўлмоқ, қисмларга ажратмоқ, бирга баҳам кўрмоқ" деган маъноларни англатади. Bu исм قسَمَ — "қосама" феълидан ясалган бўлиб, Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг тўнғич ўғилларининг исми ҳамдир. Шунга кўра, араблар У зотни "Абул Қосим" (Қосимнинг отаси) деб ҳам атар эдилар.
Bu сифат кўп маъноларни ўз ичига олади:
— Хадича онамиздан дунёга келган, икки ёшга тўлмай вафот этган тўнғич фарзандлари сабабли "Абул Қосим" кунясини олган Зот;
— Ўзига тегишли бўлган мол-ўлжаларни, ҳатто энг кичик нарсаларни ҳам адолат билан тақсимлаб, фақир-мискинларга улашадиган Зот;
— Ўзи муҳтож бўлиб турган нарсани ҳам бошқалардан қизғанмай, сўраган кишига бериб юборадиган, борини саҳобалари билан баҳам кўрувчи Зот;
— Тақсимотда, саховатда ва сабр-тоқатда инсоният учун энг олий намуна бўлган Зот ва ҳоказо.
Хулоса:
Аллоҳ таолонинг Расули Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг "Қосим" сифати У зотнинг нафақат фарзанди сабабли шундай аталишини, балки нарсаларни тақсим қилишда ва инсонларга улашишда энг адолатли ҳамда сахий Зот эканини англатади.
Бу сифат мўминга шундай сабоқ беради: инсон хайр-эҳсон ва саховатда, адолат ва холис ёрдамда Пайғамбар алайҳиссаломга эргашиши, қўлидаги неъматларни аввало оиласи, яқинлари va муҳтожлар билан баҳам кўришни ўрганиши лозим.
Аллоҳ барчамизни Пайғамбар алайҳиссаломнинг адолат ва саховат ахлоқлари билан хулқланишни ҳамда бир-бирига хайру saxovat кўрсатувчи саодатли бандалариdan қилсин.
Кунига 100 марта “Ла илаҳа иллаллоҳ” деган кишининг юзи қиёматда ойдек порлайди.”
(Табароний)
ХУЛОСА «Ла илаҳа иллаллоҳ» — тавҳиднинг буюк калимаси, яъни Аллоҳдан ўзга ҳақ илоҳ йўқ эканини эътироф этишдир. Уни кўп зикр қилиш қалбни Аллоҳнинг ёди билан тирик тутишга, иймонни мустаҳкамлашга ва инсонни дунё ташвишларидан покланишга сабаб бўлади.
Шунинг учун зикрни фақат тилда такрорлаш билан чекланмай, унинг маъносини қалб билан англаб, ҳаётимизда ҳам Аллоҳнинг ягона Илоҳ эканини чин дилдан эътироф этиб яшаш муҳимдир.
Аллоҳ таоло тилларимизни Ўз зикри билан, қалбларимизни иймон нури билан обод қилсин. «Ла илаҳа иллаллоҳ» калимасини дунёда кўп айтиб, охирги нафасимизда ҳам шу калима билан кетишни насиб этсин. Омин!