Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг 99 сифатлари
9 Доъий (دَاعٍ)
"Доъий" ismi "даъват қилувчи, чақирувчи, ҳақ йўлга чорловчи" деган маъноларни англатади. Бу муборак сифат Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг инсониятни Аллоҳ таолонинг тўғри йўлига ҳикмат ва гўзал мавъиза билан чорлаганларига ишора қилади.
Bu сифат кўп маъноларни ўз ичига олади:
— Инсонларни холис Аллоҳнинг розилиги йўлида, ҳикмат, ибратли насиҳатлар ва гўзал услуб билан Ислом динига даъват қилган Зот;
— Ҳар қандай озор ва қийинчиликларга, Макка ва Тоифдаги жабру жафоларга сабр-тоқат кўрсатиб, даъват йўлидан асло чекинмаган Зот;
— Гуноҳга мойил бўлиб келганларни ғазаб ва доғ билан эмас, балки ақлий ва қалбий гўзал тушунтириш ҳамда мурувватли дуо ила тўғри йўлга solgan Зот;
— Аллоҳ таолонинг "Сенга Роббингдан нозил қилинган нарсани етказ" деган амрига сўзсиз итоат этиб, омонатни пўлатдек ирода ва сабр билан етказган Зот деганидир.
Хулоса: Аллоҳ таолонинг Расули Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг "Доъий" сифати У зотнинг бутун умрини инсониятни куфр va жаҳолатдан қутқариб, Аллоҳнинг раҳматига, Ислом нурига чорлашга бағишлаган улуғ даъватчи эканини англатади.
Бу сифат мўминга шундай сабоқ беради: амри маъруф ва наҳий мункар (яхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтариш) йўлини тутган ҳар бир мусулмон Пайғамбар алайҳиссаломдек ҳикмат, сабр ва гўзал муомалани ўзига касб қилиши, учраган қийинчиликларга шукр ва матонат билан ёндашиши лозим.
1) Кунларнинг энг яхшиси жума кунидир.
2) Жума куни Одам яратилган ва жаннатга киритилган ҳамда жума куни у ердан чиқарилган.
3) Жумадан жумагача агар кабира (улкан) гуноҳлардан сақланилган бўлса, бўлиб ўтган кичик гуноҳларга каффоратдир.
4) Чиройли таҳорат қилиб, кейин масжидга келиб, ваъзга жим қулоқ тутиб турса, икки жума ўртасидаги ва яна уч кунни қўшиб, ҳаммаси бўлиб, ўн кун ичидаги гуноҳи кечирилади.
5) Жума намозига келганда, ювиниб (ғусл қилиб) келиш.
6) Жума куни ювиниб, имкони борича тозаланиб, хушбўй ёғлардан, (атирлардан) суртиб, кейин масжидга борса, у ерда икки киши орасидан суқилиб ўтмаса, насиб қилганича намоз ўқиса, имом хутбада ваъз қилаётганда жим туриб эшитса, ўша жума билан кейинги жума орасидаги гуноҳлари кечирилади.
7) Жума намозига эртароқ яъни биринчилардан бўлиб масжидга боришлик, гўёки бир туяни қурбонлик қилишдек, кимки иккинчи соатда, яъни иккинчи бўлиб масжидга борса, гўё бир сигирни, кимки учинчи соатда масжидга келса, гўё шохли бир қўчқорни, кимки тўртинчи соатда масжидга келса, гўё товуқни қурбонлик қилгандек, кимки бешинчи соатда масжидга келса, гўё бир тухумни эҳсон қилиб, Аллоҳга қурбат ҳосил қилгандек бўлади. Агар имом хутба айтиш учун жойидан чиқса, фаришталар зикр эшитиш учун ҳозир бўлишади.
8) Жума кунидаги дуолар қабул бўладиган бир соат бор. Агар мусулмон банданинг Аллоҳдан бирор нарсани сўраши ўша пайтга мувофиқ келса, Аллоҳ у сўраган нарсани беради.
9) Жума кунида салавот айтишни кўпайтириш. Зеро, Набий алайҳиссалом: «Кунларингизнинг энг афзали жумадир. Ўша кунда менга салавот айтишни кўпайтиринглар. Чунки салавотларингиз менга кўрсатилади», деганлар»