"Ким истиғфорни кўпайтирса Аллоҳ таоло унга ҳар қандай ғамдан енгилликни ва тангликдан чиқиш йўлини қилиб қўяди"
(Имом Абу Довуд ривояти).
Хулоса:Бу ҳадиси шариф истиғфорнинг буюк фазилати ва мўмин ҳаётидаги аҳамиятини эслатади. Инсон ғам-ташвиш ва қийинчиликка дуч келганда фақат моддий сабабларни эмас, Аллоҳ таолога қайтишни ҳам унутмаслиги керак.
Кўп истиғфор айтиш қалбни Аллоҳга боғлайди, инсонни гуноҳларидан покланишга ва Унинг раҳматига умид қилишга ундайди. Қийинчиликнинг ечими баъзан инсон кутмаган томондан келиши мумкин.
Ғам келса — истиғфорни кўпайтиринг, танглик етса — Аллоҳга қайтинг. Зеро, истиғфор қалбга таскин, ҳаётга барака ва қийинчиликлардан чиқишга сабаб бўлади.
Аллоҳ таоло истиғфорларимизни қабул қилиб, барча ғам-ташвишларимизга енгиллик, ҳар бир танглигимизга кенглик ва ҳар бир мушкулимизга хайрли ечим ато этсин.