Аллоҳ таоло инсонни бошқа мавжудотлардан либос кийиш неъмати билан афзал қилди ва Қуръони Каримда шундай марҳамат қилди: «Эй Одам болалари, Батаҳқиқ, Биз сизга авратларингизни беркитадиган либос ва зийнат кийимларини нозил қилдик» (Аъроф сураси, 26-оят).
Динимизда кийинишнинг ўзига хос гўзал одоблари бор:
• Либосни ўнг томондан кийиш: Оиша онамиз (розияллоҳу анҳо) айтадилар: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам оёқ кийим кийишда, соч тарашда, таҳорат қилишда ва умуман, барча ишда ўнг томондан бошлашни яхши кўрардилар».
• Оқ рангли кийим кийиш: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Кийимларингиздан оқини кийинг, чунки у кийимларингизнинг энг яхшисидир. Ва ўликларингизни ҳам у билан кафанланг».
• Кийимда исрофга йўл қўймаслик: Аллоҳ таоло айтади: «Улар инфоқ қилганларида исроф ҳам, хасислик ҳам қилмаслар. У иккиси ўртасида мўътадил бўлурлар» (Фурқон сураси, 67-оят).
• Эркаклар учун ипак ва олтинни тарк қилиш: Алий ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: «Аллоҳнинг Набийи соллаллоҳу алайҳи васаллам ипакни олиб ўнг қўлларига, олтинни олиб чап қўлларига қўйдилар. Сўнг: "Албатта, бу иккиси умматимнинг эркакларига ҳаромдир", дедилар».
• Кийимнинг узунлигида манманликка йўл қўймаслик: Ибн Умар розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким манманлик ила кийимини судраб юрса, Аллоҳ унга (қиёмат куни) раҳмат назари билан боқмайди», – деганлар.
Аллоҳ таоло барчамизга ташқи ва ички гўзалликни, либос одобларига мукаммал амал қилишни насиб айласин!
Хулоса
Исломда либос фақат танани ёпиш воситаси эмас, балки ҳаё, тақво ва гўзал ахлоқнинг ифодасидир. Шунинг учун мўмин кийинишда ҳам Аллоҳнинг розилигини кўзлайди. Либос авратни тўсиши, покиза, ҳалол ва камтарона бўлиши лозим.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам кийиниш одобларини ҳам умматга ўргатганлар: ўнг томондан кийиш, покизаликка эътибор бериш, оқ рангли кийимни яхши кўриш, исроф ва манманликдан сақланиш ҳамда эркакларнинг олтин ва ипакдан тийилиши шулар жумласидандир. Демак, мўминнинг ташқи кўриниши ҳам унинг иймони ва одобини акс эттириши керак.
Мўмин либосини тақво, ҳаё ва камтарлик билан безайди, кийинишда суннатга амал қилишга интилади. Мунофиқ ёки нафсига эргашган инсон эса либосини кибр, мақтаниш ва дунё ҳавасига восита қилади.
Энг гўзал либос фақат чиройли мато эмас, балки тақво либосидир. Ташқи покизалик инсонни безаса, ички поклик ва тақво уни Аллоҳ наздида азиз қилади.
Аллоҳ таоло бизларга ташқи ва ички покликни, ҳаё, камтарлик ва тақво либосини насиб этсин. Либосларимизни суннатга мувофиқ, қалбларимизни эса иймон нури билан безасин. Омин.