Дуолар ижобат этилади
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар:
"Жума кунида бир вақт борки, мусулмон банда ўша вақтда дуо қилса, Аллоҳ таоло унга албатта ижобат қилади".
(Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти)
У вақт уламоларнинг сўзларига кўра жума кечаси ёки жума куни асрдан кейин бўлиши эҳтимол қилинади.
Шунинг учун жума кечасида дуо қилиш ниҳоятда улуғ амал ҳисобланади.
Қуръон тиловати, хусусан "Каҳф" сураси
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:
"Ким жума куни "Каҳф" сурасини ўқиса, у икки жума ораси нур билан ёритилади".
(Имом Ҳоким ривояти)
Шунинг учун "Каҳф" сурасини жума кечаси ёки жума куни ўқиш фазилатли амаллардан саналади.
Салавот айтишнинг фазилати
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:
"Жума куни ва кечасида менга кўп салавот айтиб туринглар. Чунки сизларнинг салавотларингиз менга етказиб турилади".
(Имом Абу Довуд, Имом Насоий ривояти)
Аллоҳумма солли ъала Муҳаммадин ва ъала али Муҳаммад" каби салавотларни кўпайтириш тавсия қилинади.
Истиғфор ва тавба кечаси:
Жума кечаси қалбни поклаш, гуноҳлар учун истиғфор айтиш ва чин дилдан тавба қилиш учун энг яхши имкониятлардан биридир.
"Жума кечаси нурдир", деганлар уламолар. Чунки бу кеча фазилат, барака ва мағфират кечасидир.
Жума кечаси тавсия этиладиган амаллар:
1 Қуръон ўқиш (айниқса "Каҳф" сураси)
2 Дуо қилиш
3 Салавот айтиш
4 Истиғфор ва тавба қилиш
5 Ота-она ва қариндошлар ҳаққига дуо қилиш
Холиққа етишмоқ йўллари халқнинг нафаси ададичадир. Бу йўлларнинг энг каттаси садақадир. Бир гуноҳ қилдинг ва бу ишинг туфайли Аллоҳда уялдинг садақа бер. Маъсиятга қўл урдинг ва тавба қилдинг, сўнг яна нафсинг ғолиб келиб уни яна қайтардинг садақа қил. Ёмон сўз билан бир инсонни ранжитдинг ёки Аллоҳ рози бўлмайдиган бир ишни қилиб қўйдинг Аллоҳ розилигини садақа билан талаб қил. Чунки садақа Роббинг ғазабини ўчиради.
Хулоса
Бу ҳикмат инсонни гуноҳдан кейин ноумидликка эмас, балки Аллоҳга қайтишга чорлайди. Мўмин банда хато қилиб қўйса, ўз гуноҳини енгил санамайди, балки тавба, истиғфор ва солиҳ амаллар билан уни ювишга ҳаракат қилади. Садақа ана шундай улуғ амаллардан бири бўлиб, қалбни юмшатади, муҳтожларнинг ҳожатини чиқаради ва Аллоҳнинг розилигига сабаб бўлади.
Албатта, садақа тавбанинг ўрнини босмайди; аввал гуноҳдан чин дилдан тавба қилиш, уни тарк этиш ва қайтмасликка азм қилиш лозим. Садақа эса тавбанинг самараси ва сидқининг белгиси бўлиб, банданинг Раббига яқинлашишига ёрдам беради.
Мўмин гуноҳ қилганда ноумид бўлмайди, балки тавба, истиғфор ва садақа билан Аллоҳга қайтади. Мунофиқ эса гуноҳни давом эттириб, қалбини қаттиқлаштиради ёки тавбасини кечиктиради.
Гуноҳнинг ортидан қилинган чин тавба ва ихлос билан берилган садақа қалбни поклайди, Аллоҳнинг раҳматига умидни кучайтиради ва бандани яхшилик йўлига қайтаради. Аллоҳ таоло бизларга тавбаи насуҳ, ихлосли садақа ва Ўз розилигини насиб этсин. Омин.