Дуолар ижобат этилади
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар:
"Жума кунида бир вақт борки, мусулмон банда ўша вақтда дуо қилса, Аллоҳ таоло унга албатта ижобат қилади".
(Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти)
У вақт уламоларнинг сўзларига кўра жума кечаси ёки жума куни асрдан кейин бўлиши эҳтимол қилинади.
Шунинг учун жума кечасида дуо қилиш ниҳоятда улуғ амал ҳисобланади.
Қуръон тиловати, хусусан "Каҳф" сураси
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:
"Ким жума куни "Каҳф" сурасини ўқиса, у икки жума ораси нур билан ёритилади".
(Имом Ҳоким ривояти)
Шунинг учун "Каҳф" сурасини жума кечаси ёки жума куни ўқиш фазилатли амаллардан саналади.
Салавот айтишнинг фазилати
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:
"Жума куни ва кечасида менга кўп салавот айтиб туринглар. Чунки сизларнинг салавотларингиз менга етказиб турилади".
(Имом Абу Довуд, Имом Насоий ривояти)
Аллоҳумма солли ъала Муҳаммадин ва ъала али Муҳаммад" каби салавотларни кўпайтириш тавсия қилинади.
Истиғфор ва тавба кечаси:
Жума кечаси қалбни поклаш, гуноҳлар учун истиғфор айтиш ва чин дилдан тавба қилиш учун энг яхши имкониятлардан биридир.
"Жума кечаси нурдир", деганлар уламолар. Чунки бу кеча фазилат, барака ва мағфират кечасидир.
Жума кечаси тавсия этиладиган амаллар:
1 Қуръон ўқиш (айниқса "Каҳф" сураси)
2 Дуо қилиш
3 Салавот айтиш
4 Истиғфор ва тавба қилиш
5 Ота-она ва қариндошлар ҳаққига дуо қилиш
Ёшлик — фақат ўйнаб-кулиб ўтадиган фасл эмас, келажак қуриладиган энг қиммат даврдир.
Бугун китобдан қочган одам, эртага имкониятлар эшигидан узоқда қолади.
ХУЛОСА:
Ёшлик — Бу давр фақат ҳузур-ҳаловат ёки бекорчилик учун эмас, балки илм олиш, ўзини тарбия қилиш ва келажакни қуриш учун берилган имкониятдир.
Ҳақиқий мўмин ёшлигининг қадрига етади. У вақтини илм, одоб ва фойдали ишлар билан ўтказишга ҳаракат қилади. Чунки бугунги меҳнат ва мутолаа эртанги саодат ва муваффақиятнинг пойдеворидир.
Ғафлатдаги инсон эса ёшлигини беҳуда машғулотлар билан ўтказиб юборади. Кейин эса имкониятлар қўлдан кетганда афсус қилади. Чунки илмдан қочган инсон кўп яхшиликлардан узоқлашади.
Демак, оқил инсон ёшлигини ғанимат билиб, уни илм, тажриба ва солиҳ амал билан безайди. Чунки келажакнинг мустаҳкамлиги — бугунги ҳаракат ва тарбияга боғлиқдир.