Хабарда келишича
бир куни ҳидоят боғистониниг навраста ниҳоли, Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг набираси, ҳазрати Али(каррамаллоҳу важҳаҳу)нинг жигаргўшаси Ҳусайн ибн Али (розийаллоҳу анҳу) бир базм ораста, ташкил қилиб араб улуғларини йиғиб ўтирган эдиларки, унинг хизматкорларидан бири мис товоқда иссиқ ош кўтариб кириб келди ва ошни ҳазрати имомни олдига қўймоқчи бўлди. Бироқ қўли куйганидан ва ҳам мажлиснинг ҳайбатидан изтиробга тушиб, ўзини билмай гиламга оёғи қоқилиб товоқ қўлидан чиқиб, ҳазрати имомнинг муборак бошларига тушди. Иссиғ овқат гул янглиғ рухсорларига, юзларига қуюлди.Ҳазрати Имом адаб юзасидан ходимга қарадилар. Ходим қўрқанидан,
"وَالْكَظِمِينَ الْغَيْظَ"
яъни "ғазабини ютадиганлар" деган калимани тилга олди.
(Оли Имрон,134)
Амир ул-мўъминин Ҳусайн розийаллоҳу анҳу эса:
"وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ"
"Ва одамларни (хато ва камчиликларини) афв қиладиганлардир" оятини ўқидилар(Оли Имрон,134) ва кечирганини билдирдилар.
Ходим эса оятни (Оли Имрон,134) охирини ўқидилар:
"وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحسِنِينَ"
яъни "Аллоҳ яхшилик қилувчиларни ёқтирадир".
Ҳазрати имом эса қўшимча қилиб:
"Сени ўз молимдан озод қилдим ва яна еб ичишингга лозим бўлган нарсаларни ўз бўйнимга оламан",-дедилар.
Қарама-қаршиликларга қарамай яхшиликда бардавом бўлган киши қандай ҳам олийжаноб инсон!!!
Хулоса : Инсонга қаршилик қилишлари, яхшилигини қадрламасликлари ёки ёмонлик билан жавоб беришлари мумкин. Аммо ҳақиқий олийжаноб инсон одамларнинг муносабатига эмас, Аллоҳнинг розилигига қараб амал қилади.
Яхшиликни фақат яхшилик кўргандагина қилиш осон. Лекин қаршиликларга, ранжишларга ва синовларга қарамай яхшиликда собит қолиш — кучли иймон, сабр ва гўзал ахлоқ белгисидир.
Мўмин яхшиликни одамлар учун эмас, Аллоҳ учун қилади.Шунинг учун у қаршиликлар туфайли яхшиликдан воз кечмайди.Ҳақиқий олийжаноблик — ёмонликка ёмонлик билан эмас, яхшилик билан жавоб бериш ва ҳар қандай синовда ҳам яхши хулқни сақлаб қолишдир.Аллоҳ учун қилинган яхшилик ҳеч қачон зое кетмайди.Аллоҳ таоло бизларни яхшиликда бардавом, сабрда мустаҳкам ва ҳар қандай ҳолатда ҳам Ўзининг розилигини кўзлайдиган бандаларидан қилсин.
Солиҳ кишиларнинг борлиги, биздек гуноҳкорлар учун раҳматдир.
Хулоса
Бу ҳикмат солиҳ инсонларнинг жамият учун қанчалик буюк неъмат эканини эслатади. Солиҳлар ўзларининг дуолари, ихлослари, яхши амаллари ва гўзал ахлоқлари билан жамиятга барака ва раҳмат сабабчиси бўладилар. Улар одамларни яхшиликка чорлаб, гуноҳкорларга тавба эшигини кўрсатадилар.
Гуноҳкор инсон солиҳлардан ибрат олади, уларнинг насиҳати билан ўзини ислоҳ қилади ва Аллоҳга қайтишга умид топади. Шу боис солиҳларнинг борлиги бутун уммат учун катта раҳматдир.
Мўмин солиҳ инсонларни яхши кўради, уларнинг суҳбати ва дуосини ғанимат билади. Мунофиқ эса солиҳларни ёмон кўради ёки уларнинг қадрига етмайди.
Солиҳлар — ер юзидаги раҳмат сабабларидандир. Улар бор жойда барака, илм ва ҳидоят кўпаяди. Шунинг учун инсоннинг энг катта бойликларидан бири — солиҳлар суҳбати ва улардан ибрат олишдир.
Аллоҳ таоло бизларни солиҳ бандаларни яхши кўрадиган, уларнинг йўлидан юрадиган ва уларнинг дуоларига муносиб бўладиган бандаларидан қилсин. Омин.