Мусо алайҳиссалом
Роббиларига ўша аёлга
фарзанд беришини сўраб дуо
қилдилар. Аллоҳ азза ва
жалла у зотга:
-Мен уни “Ақийм” (Туғмас)
деб ёзиб қўйганман”~ деб
жавоб берди.Мусо алайҳиссалом халиги
аёлга:
---“Аллоҳ азза ва жалла “Мен
уни “Ақийм” деб ёзиб
қўйганман” деяпти” дедилар.
Аёл қайтиб кетди...
Орадан бир йил ўтгач, аёл яна
келиб, Мусо алайҳиссаломга:
---“Эй Аллоҳнинг Набийси,
Роббингизга яна бир бор
менга солиҳ фарзанд
беришини сўраб дуо қилинг”
дея илтимос қилди. Мусо
алайҳиссалом Роббиларидан
у аёлга фарзанд беришини
сўраб дуо қилдилар. Аллоҳ
азза ва жалла:
--- “Мен уни “Ақийм” деб ёзиб
қўйганман” деди. Мусо
алайҳиссалом халиги аёлга:
“Аллоҳ азза ва жалла:
---“Мен уни “Ақийм” деб ёзиб
қўйганман” деяпти” дедилар...
Орадан бир йил ўтгач, Мусо
алайҳиссалом бояги аёлни
қўлида чақалоқ кўтариб
кетаётганини кўрдилар.
Ундан:
--- “Бу бола ким?!” деб
сўрадилар. Аёл:
---“Бу менинг ўғлим” дея
жавоб берди. Мусо
алайҳиссалом Роббиларидан:
---“Эй Роббим, Сен у аёлни
“Ақийм” деб ёзиб қўйгандинг.
Қандай қилиб унда бола
бўлди?!” деб сўрадилар...
Шунда Аллоҳ таоло:
---“Ҳар сафар “Ақийм”
деганимда, у “Роҳийм”
дерди. Бас, "Рахматим"
қудратимдан устун келди”
деб мархамат килди !
Эй раҳмлиларнинг энг
раҳмлиси !
Нақадар буюксан !
Эй карамлиларнинг энг
Карамлиси!
Нақадар меҳрибонсан! Эй
фарзанд неъматига
эришолмай, умдсизликка
тушаётганлар!
Аллоҳнинг раҳматидан
ноумид бўлманглар!
Аллоҳга бўлган
гумонларингизни гўзал
қилинглар! Бошқалар қатори
менга ҳам солиҳ фарзанд ато
этади деб "яхши гумонда" бўлинглар!
Мирзо Улуғбекдан сўрадилар:
- Сиз нега сиёсатни қўйиб, илм билан машғул бўлдингиз?
Мирзо жавоб бердиларки:
- Мен илмнинг қудратини бобомдан билдим. Бир сафар мен бобомнинг тиззасида ўтирар эдим, шу пайт ҳузурига бир киши кирди, бобом шошиб унинг истиқболига ўрнидан турди - мен тиззасидан тушиб кетдим. Кейин билсам, у зот олим экан, бобомнинг пири комили экан. Илмнинг обрў-нуфузини мен ана ўшанда кўрдим.
«Бир куни Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам уйларидан чиқиб, масжидга кирдилар ва у ерда икки гуруҳга дуч келдилар: бири, Қуръон ўқиб, Аллоҳ таолога дуо қилишса, иккинчиси, илм ўрганиб, уни таълим беришарди. Шунда Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам “Ҳаммалари яхшилик узрадир. Булар Қуръон ўқиб, Аллоҳга дуо қилишмоқда, Аллоҳ хоҳласа (улар сўраган нарсани) беради ёки хоҳласа (ундан) уларни маҳрум қилади. Мана булар эса илм ўрганиб, уни таълим беришмоқда. Мен фақат муаллим қилиб юборилганман, дедилар-да, уларнинг мажлисига қўшилдилар”».