Бировнинг дунёсини ўз охиратингни бузиш эвазига обод қилма!
Ибн Асокирнинг «Тариху Димашқ» асарида ривоят қилинади:
Умар ибн Абдулазиз мажлисидагилардан сўради:
— Одамларнинг энг аҳмоғи ким?
Улар жавоб бердилар:
— Ўз охиратини дунёси эвазига сотган киши.
Шунда у зот дедилар:
— Ундан ҳам аҳмоқроғини айтайми?
Улар:
— Ҳа.
У зот дедилар:
— Ўз охиратини бировнинг дунёси учун сотган киши.
Эй азиз биродар! Овчи итига ўхшаб қолишингдан эҳтиёт бўл! У ов ортидан тинмай югуради, аммо ўзига насиба бўладигани фақат чарчоқдир. Қанчадан-қанча инсонлар ёлғон гувоҳлик бериб, бошқаларнинг дунёсини обод қилдилар, аммо ўз охиратларини хароб этдилар. Қанчадан-қанча кишилар золимларга хушомад қилиб, ҳақни ботил, ботилни эса ҳақ деб кўрсатдилар. Натижада жиноятчи қутулди, бегуноҳ эса жазоланди. Бировнинг дунёсини ўз охиратингни бузиш эвазига обод қилма!
Зикрнинг маъноси:
«Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига, Унинг Ёлғизлигига, Унинг шериги йўқлигига, Яккаю ягона илоҳлигига, Сомадлигига, хотин ва фарзанд тутмаганлигига ва Унга ҳеч ким тенг бўлмаганлигига гувоҳлик бераман».
Тамийм ад-Дорий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким ўн марта «Ашҳаду аллаа илааҳа иллаллоҳу, ваҳдаҳуу лаа шарийка лаҳу, илаҳан вааҳидан, аҳадан сомадан, лам яттахиз соҳибатан, ва лаа валадан, ва лам якун лаҳу куфуван аҳад» деса, Аллоҳ унга қирқ миллион ҳасана ёзади», дедилар».
(Термизий ривояти)