ПАСТКАШЛИК ВА УСТУНЛИК
Ҳасаднинг битта теран сабаби бор, бу - ҳасадчидаги пасткашлик комплексидир.
Пасткашлик комплекси бир ҳақорат эмас, бир руҳ ҳолининг ташҳисидир.
Ҳасадчи ўзи ҳасад қилаётган одамга нибатан ўзини паст ҳисоблайди ва ундан нафратланади. Бу пастлик туйғуси моддий, маънавий, психологик ва ҳакозо жабҳада бўлиши мумкин.
Ҳеч кимга ҳасад қилмаган инсон эса ўзини ҳеч кимдан паст кўрмаган, ҳатто ҳаммадан устун кўрган инсондир.
Бу асло кибр эмасдир.
Ўзини ҳар кимдан устун кўриш - ҳеч кимга ҳасад қилмасликнинг тамалидир.
Ўзини устун кўриш - Аллоҳнинг унга берган қадаридан рози бўлиш устунлигидир.
Чунки Аллоҳдан рози инсонлар дунёда жуда оздир.
Бу озчиликка мансубият шуури инсонга мислсиз устунлик ҳис эттиради.
Агар сиз ҳеч кимга ҳасад қилмайдиган, ҳар кимнинг муваффақиятига юракдан севинадиган бир кишини учратсангиз, билингки, бу инсон ўзини бошқалардан устун қўяди.
Ҳакикатан ҳам, у бошқалардан устундир.