Муаззинга эргашишни (у айтаётган калималарни қайтаришни) фақат маҳрум кишигина тарк этади. Муаззинга эргашишнинг тўртта катта фазилати бор:
-Гуноҳларнинг мағфират қилиниши;
-Жаннатга кириш;
-У зот соллаллоҳу алайҳи васалламнинг шафоатларига эришиш;
-Ундан (азондан) кейин дуонинг ижобат бўлиши.
Ибн Журайж роҳимаҳуллоҳ айтдилар: «Салафлар худди Қуръонга қулоқ тутгандек, муаззинга ҳам жим туриб қулоқ солардилар».“Фатҳул Борий”дан.
Бировнинг дунёсини ўз охиратингни бузиш эвазига обод қилма!
Ибн Асокирнинг «Тариху Димашқ» асарида ривоят қилинади:
Умар ибн Абдулазиз мажлисидагилардан сўради:
— Одамларнинг энг аҳмоғи ким?
Улар жавоб бердилар:
— Ўз охиратини дунёси эвазига сотган киши.
Шунда у зот дедилар:
— Ундан ҳам аҳмоқроғини айтайми?
Улар:
— Ҳа.
У зот дедилар:
— Ўз охиратини бировнинг дунёси учун сотган киши.
Эй азиз биродар! Овчи итига ўхшаб қолишингдан эҳтиёт бўл! У ов ортидан тинмай югуради, аммо ўзига насиба бўладигани фақат чарчоқдир. Қанчадан-қанча инсонлар ёлғон гувоҳлик бериб, бошқаларнинг дунёсини обод қилдилар, аммо ўз охиратларини хароб этдилар. Қанчадан-қанча кишилар золимларга хушомад қилиб, ҳақни ботил, ботилни эса ҳақ деб кўрсатдилар. Натижада жиноятчи қутулди, бегуноҳ эса жазоланди. Бировнинг дунёсини ўз охиратингни бузиш эвазига обод қилма!