Телеграм канал «IBRATLI UMRLAR™»

Имом Аъмаш раҳимаҳуллоҳ: «Шундай инсонларни кўрдимки, киши ўз биродарини бир ёки икки ойлаб кўришмас эди. Кейин қўришиб қолса ҳам, ортиқча гап-сўзларсиз фақат «аҳволинг қандай?» «яхшимисан?» деб сўрашарди, холос. Лекин (бир куни келиб) ўша биродари ундан мол-мулкининг ярмини сўраса, (заррача иккиланмай) албатта бериб юборар эди.
Сўнгра бошқа бир (кейинги) авлодни кўрдимки, улардан бири ўз биродарини бирор кун кўрмай қолса, ҳатто уйидаги товуғигача суриштириб, ҳол сўраган бўлади. Аммо ундан мол-мулкидан арзимас бир дон сўраса, албатта ман қилади, бермайди!» дедилар.

Замахшарийнинг «Рабиъул аброр» асаридан.

#тун_ҳикмати

Амр ибн Усмон ал-Маккий роҳимаҳуллоҳ айтадилар:
«Илм етакчи, Аллоҳдан қўрқув эса ҳайдовчидир. Нафс эса бу иккисининг орасида қайсар эшак кабидир. У алдоқчи, маккордир.
Ундан огоҳ бўл ва уни илм билан бошқар.
Ва қўрқув билан ортидан ҳайда.
Шунда сенга истаган нарсанг ҳосил бўлади».

✅Сифатус-софваҳ

Аёл киши фақат ўзини ҳимоя қилишга қодир бўлган эркакни севади.
Чунки аёл эркакнинг хорлиги остида эмас, унинг ғамхўрлиги, сояси остида яшашни хоҳлайди.

Низор Қаббоний.

Имом Ибн Жавзий раҳимаҳуллоҳ: «Бошимга бирор бало-офат, ғам-андуҳ ёки қалб сиқилиши тушган бўлса, бу албатта ўзим билган бирор хато-камчилигим сабаблидир. Шундай экан, инсон гуноҳларининг жазоси(оқибати)дан огоҳ бўлсин, кузатсин», деди.

«Сойдул хотир»дан.

ФАРЗАНДИНГИЗНИ ҲЕЧ ҚАЧОН ДУОИ БАД ҚИЛМАНГ

Ҳикоя: Аллоҳ таоло бир аёлга ўғил инъом этди. Бу аёл жаҳли чиққанда ўзини тута олмай, тилидан ҳар хил ёмон гап чиқиб кетаверар эди. Бир куни ўғилчаси хато иш қилиб, онасининг жаҳлини чиқарди. Аёл жаҳл устида ўғлига «Ўлганинг яхши!» деб юборди. Орадан йиллар ўтди, фарзанди катта бўлди. Аллоҳ таоло унинг солиҳ фарзанд бўлишини ирода этган экан, ҳамманинг кўзини қувнатадиган, ажойиб, солиҳ фарзанд бўлди, одамлар ҳурмат қиладиган йигитга айланди, ишлари юришиб, Аллоҳ таоло унга молу давлатни ҳам зиёда қилиб берди. Онаси уни уйлантириш пайига тушиб, бир солиҳа қизга унаштириб ҳам қўйди. Тўй тадориклари кўрилиб, тўйга бир неча кун қолганда эса Аллоҳ таоло Малакул-мавтни жўнатиб, ўғилнинг жонини олди. Онаизор дод деб йиғлаб, «Фарзандим ҳали ёш эди-ку» деб нола қилиб, юрак-бағрини тила бошлади. Ўша кунларда Аллоҳ таолонинг бир валий бандаси онаизорни кўриб, унга раҳми келиб, фарзанд доғи нақадар оғирлигини кўриб, унга ачинади. Шу кечаси у туш кўради. Тушида Аллоҳ таоло «Биз бу онанинг фарзандига «Ўлганинг яхши!» деган дуойи бадини қабул қилган эдик, лекин неъматимиз охирига етмасидан, ризқи мукаммал бўлмасидан қайтариб олмадик. Неъматимиз айни пишиб етилгач, уни тердик, токи онаси қандай улуғ неъмата ношукрлик қилганини тўлиқ ҳис қилсин».

Яхшилаб билиб олинг! Дуойи бадингиз бир кун келиб, ўз қалбингизни тирнайди, айб фақат ўзингиздан ўтган бўлади. Шундай экан, Аллоҳ таоло берган неъматнинг қадрига етинг.

Солиҳ амал билан бошлайлик

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳу ривоят қилади: «Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Сизлардан бирингиз уйғонадиган бўлса: “Алҳамдулиллааҳиллазий ãфãний фий жасадий ва родда алаййа руҳий ва азина лий бизикриҳи”, деб айтсин”, дедилар» (Имом Термизий ривояти).
 
Маъноси: “Танамга офият берган ва руҳимни менга қайтарган ҳамда Ўзини зикр қилишга менга изн берган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин”.

Уйқудан уйғонган киши кунини Аллоҳ таолонинг зикри билан бошлаши солиҳ амал ҳисобланади. Бу ҳолат тонг ва тун орасида қилиб ўтган гуноҳларимизга мағфират бўлиб қайтади.
 
Қози Иёз раҳматуллоҳи алайҳ бундай дейди: “Эрта тонгда мўминнинг биринчи амали Аллоҳга иймони ва Унинг зикрини янгилаш билан бошланади. Бу билан барча ишлар Аллоҳнинг қудрати остида эканини эътироф этилади”.