LinkedIn — bu shaxsiy yutuqlar muzeyi emas. Ego-ni yig‘ishtirib, ishga o‘tamiz.
LinkedIn lentasini ochish — xuddi kibrlar paradiga tushib qolgandek gap. Hamma eng aqlli, hamma eng muvaffaqiyatli, hamma "sohaning otasi". Lekin bir savol: bularning menga nima foydasi bor?
Sening muvaffaqiyating — bu sening shaxsiy ishing. Auditoriyaga esa sening "qanchalik zo‘rliging" emas, ularning muammosini qanday hal qilib berishing qiziq.
Nega hadeb o‘zini maqtash — bu autsayderlik belgisi?
Ego-kontent — bir martalik. "Men g‘olib bo‘ldim" degan postingga layk bosishadi va sening kimligingni unutishadi. Lekin bitta real foydali yechim bersang, seni mutaxassis sifatida eslab qolishadi.
Foyda — bu valyuta. Hozirgi kunda eng qimmat narsa — vaqt. Odamlar vaqtini sening maqtovlaringga emas, o‘zlari uchun kerakli instrumentlarga sarflashni xohlashadi.
Kaktus bo‘lish — tikanli, lekin foydali. Kaktusning sirti tikanli (ya’ni u doim ham "yoqimli" gaplarni gapirmaydi), lekin kaktus atirguldan ko`ra ancha foydaliroq. LinkedIn’da ham o‘sha "foyda"ni bering, "atirgul" bo‘lib chiroyli ko‘rinish shart emas.
Obunachilar sonini emas, sizdan qoladigan foydaning sifatini o‘ylash vaqti keldi. O‘zini maqtashni to‘xtatib, real keyslar, xatolar va ularning yechimi haqida yozish — mana shu haqiqiy professionallik.
Siz oxirgi marta qachon LinkedIn’da kimningdir maqtovini emas, haqiqiy foydali maslahatini o‘qidingiz? (Agar eslay olsangiz, albatta).
Linkedindagi post: Bekzod Kasimov
@HRmahalla