Ҳориса ибн Ваҳб розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Сизларга аҳли жаннатнинг хабарини берайми? Ҳар бир заифҳол ва заифҳол саналгандир. Аммо Аллоҳга қасам ичса, У Зот унинг қасамини юзага чиқаради. Сизларга аҳли дўзахнинг хабарини берайми? Ҳар бир қўпол, саркаш ва мутакаббирдир», дедилар».
✍(Икки шайх ва Термизий ривоят қилишган).
📝Шарҳ:
Бу ҳадиси шарифда кибрнинг тескариси бўлган заифлик ва заифҳоллик кишининг жаннати бўлиши омилларидан бири эканлиги таъкидланмоқда. Заифҳоллик
деганда моддий камчилиги туфайли одамлар уни назар-писанд қилмайдиган киши кўзда тутилади. Заиф ва заифҳол кишилар одамлар олдида унча эътиборга сазовор бўлмасалар ҳам, Аллоҳ субҳанаҳу ва таолонинг ҳузурида уларнинг қадр-қиймати бор. Агар улар Аллоҳ субҳанаҳу ва таолога бирор қасам ичсалар, У Зот уларнинг қасамларини Ўзи юзага чиқаради Аксинча, бу дунѐда қўпол, саркаш ва мутакаббир бўлганларнинг охиратда аҳволларига вой бўлади. Улар аҳли дўзахдан бўладилар. Шунинг учун мўмин-мусулмон банда бу разил сифатга зинҳор яқинлашмаслиги керак.
Абу Хурайра ва Абу Саъиддан ривоят қилинади:
"Набий соллаллоҳу алайҳи вассаллам:
"Қавм Аллоҳнинг зикри билан жам бўлса, фаришталар уларни ўраб оладилар, уларга хотиржамлик тушади, раҳмат уларни қамраб олади ва Аллоҳ Ўзининг ҳузуридагиларга уларни зикр қилади", - дедилар".
✍(Абдуллоҳ ибн Муборак Муснадларидан Марфуъ хадис)
«Аллоҳумма, асламту важҳи илайка, ва фаввадту амри илайка, ва алжаъту зоҳри илайка, роғбатав ва роҳбатан илайка, лаа малжаъа ва лаа манжа минка илла илайка! Аллохумма, ааманту би китаабикаллазии анзалта, ва би набиййикаллазии арсалта![1]» дегин. Агар мана шу кечангда вафот этадиган бўлсанг, фитратда[2] кетасан. Буларни охирги сўзинг қилгин», дедилар. Мен уларни Набий соллаллоҳу алайҳи вассалламга қайтариб ўқиб бердим. «Аллоҳим! Нозил қилган Китобингга...» деган жойига келганда, «Расулингга», дедим. У зот: «Йўқ, «...ва юборган Набийингга», дедилар».
✍(Бухорий ва Муслим ривояти)
[1] Дуонинг маъноси куйидагича: «Аллоҳим, Сендан умид килган ва қўрққан ҳолда вужудимни Сенга таслим қилдим, ишимни Сенга топширдим, Сенга суяндим. Сендан қочишга ва нажот топишга ҳузурингдан бошқа жой йўқ. Аллоҳим, нозил қилган китобингга ва юборган Набийингга иймон келтирдим».
[2] Фитрат - соф инсоний табиат, яъни исломий табиат.