ИЙМОН ҲАҚИДА РИВОЯТ
Бир қишлоқда узоқ вақт ёмғир ёғмабди. Қишлоқ аҳлининг ейишга нони, ҳайвонларини боқишга ем-хашаги қолмаган эди. Қуёш эрта тонгдан то кечгача аёвсиз куйдирар, ўтлоқлар-у яйловлардаги ўт-ўланлар таг-туби билан қуриб-қовжираб кетганди.
Бир куни бундай азобга ортиқ чидай олмаган қишлоқ аҳли ибодатхонага бориб, Худодан ёрдам сўрашга, бир томчи бўлса-да ёмғир юборишини илтижо қилиб дуо қилишга қарор қилибди. Белгиланган куни ва соатда улар ибодатхонага йиғилишибди ҳамда дуо қилишни бошламоқчи бўлиб туришганида, бирдан ибодатхона эшиги очилиб, ичкарига кичкина бир бола кириб келибди. Унинг қўлида соябон бор эди. Катталар ҳайрон бўлиб унга ўгирилишди.
– Болакай, нега ибодатхонага соябон билан келдинг? – деб сўрабди улардан бири.
– Эшитишимча, сизлар ибодатхонага йиғилиб, Худодан барчамизга ёмғир юборишини сўраб дуо қилмоқчи экансизлар, – дебди бола секингина.
– Ҳа, шундай. Лекин соябоннинг нима кераги бор – ахир бир неча ойдан бери ёмғир ёғмаяпти-ку?
– Ахир биз ёмғир сўраб дуо қилгани келдик-ку! Демак, бизнинг ибодатдан сўнг ёмғир ёғади. Сизлар шундай ўйламайсизларми?
Болани эшитган катталар ҳайрон бўлиб елкаларини қисишибди, холос.
Улар қадим китобдан дуолар ўқий бошлашибди ва бу пайтда болакай тушунмайдиган қандайдир амалларни бажаришибди. У эса кўзларини юмганча, чин дилдан яхши кўрган ва ишонган Зотига юзланибди. Дуо сўзларини билмаса-да, у тинимсиз, қўлидан келганича, Худодан барча қишлоқ аҳлига ўз марҳаматини ёғдиришини ва ёмғир юборишини сўрабди.
Ибодат тугабди ва шу куни ибодатхонага йиғилганларнинг барчаси чиқиш томон йўл олибди. Болакай эшикка ҳаммадан яқинроқ турган эди, у биринчи бўлиб эшикни ланг очибди ва... ҳаммага марҳаматли салқин ва тоза ҳаво урилибди... Ташқарида шаррос ёмғир ёғаётган эди...
Бир пок қалбнинг самимий иймон эътиқоди шундай кўп нарсани ўзгартириши мумкин экан..
Омин!!!
➡️Ҳурмат билан, Шерзодхон ҚУДРАТХЎЖА
———————————————
Шерзодхон Қудратхўжанинг
ижтимоий тармоқлардаги саҳифаларига обуна бўлинг:
📱 Telegram 📱 Instagram
📱 YouTube 📱 Facebook
📱 Twitter