САВОЛ: – Пайғамбаримизнинг муҳрлари, яъни муҳри нубувват ва у муборак муҳр ёзувлари хақида тўлиқ маълумот берсангиз.
ЖАВОБ: – Муҳри нубувват ва муҳр ёзуви бошқа-бошқа нарсалар. Ёзув қўлга тақадиган узукларида бўлган. Бу ҳақда бир неча дақийқа олдин маълумот бердим. Топиб ўқинг. Муҳри нубувват эса, У зотнинг муборак таналаридаги аломат бўлган.
Соиб ибн Язид розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Холам мени Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига олиб бориб: «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг синглимнинг ўғлининг дарди бор», деди. Бас, у зот менинг бошимни силадилар ва менга барака тилаб дуо қилдилар. Сўнгра у зот таҳорат қилдилар. Мен у зотнинг таҳорат сувларидан ичдим. Кейин орқа томонларига ўтиб икки кураклари орасидаги, худди қора уйнинг тугмаларига ўхшаш муҳрларига назар солдим».
Икки Шайх ва Термизий ривоят қилган.
Жобир ибн Самура розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг орқа томонларида кабутарнинг тухумидек муҳрни кўрдим».
Муслим ва Термизий ривоят қилган.
Термизийнинг лафзида:
«Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг икки кураклари орасидаги муҳр—кабутар тухумига ўхшаш қизил ўсимта эди», дейилган.
Осимдан, у Абдуллоҳ ибн Саржисдан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васалламни кўрдим ва у зот билан бирга нон ва гўшт ёки сарийд едим». Осим:
«Мен унга, Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам сенга истиғфор айтдиларми? » дедим.
«Ҳа. Сенга ҳам», деди ва «Гуноҳинг учун ва мўминлару мўминалар учун истиғфор айт» оятини тиловат қилди-да, сўнгра айланиб ортларига ўтдим. Кейин чап кураклари юқорисидаги муштдек нубувват муҳриларига назар солдим. Унинг устида қизил тошмалар бор эди», деди.
Муслим ривоят қилган.
Шарҳ: Ушбу ривоятларда Муҳаммад мустафо соллаллоҳу алайҳи васалламнинг аввалги самовий китобларда зикри келган пайғамбарлик аломатларидан бири– нубувват муҳрилари ҳақида ҳар ким ўз кўрганини ривоят қилмоқда.
Арабчада «хотимин нубуввати» дейиладиган бу аломат Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васалламнинг чап куракларининг устки қисмидаги кабутар тухумидек келадиган ўсимта эди. Унинг устида баданга тошадиган қизил рангдаги тошма бор эди. Кўпчилик, хусусан, аввалги самовий китоблардаги охир замон пайғамбари ҳақидаги маълумотлардан хабардор кишилар у зотнинг нубувват муҳриларини кўриб иймонга келишган.
(Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф раҳимаҳуллоҳ).
✹꯭꙰꙲🦅꯭꯭꯭꯭✶꯭ᯱᯱᯱᯱᯱ͜͡➢꯭ESKIOBOD. UZ☰꯭❬꯭❶꯭➣꯭❳꯭
ДЎСТЛАРИНГИЗГА ҲАМ УЛАШИНГ!!!
@eskiobodmasjidi
Ислом динида ҳам сафар қилишга алоҳида эътибор қаратилган. Қуръони Каримда бир неча бор: «Ер юзида айланиб, (ибрат назари билан) боқинглар...» деб хитоб қилинади. Хўш, сафар инсонга нима беради?
1. Тафаккур кенгаяди ва илм кўпаяди
Уйда ўтирган одамнинг дунёқараши чегараланган бўлади. Сафар эса турли маданиятлар, одамлар ва турмуш тарзи билан таништиради. Бу инсонни фикрлашга, борлиқнинг нақадар кенглигини англашга ундайди.
2. Руҳий хотиржамлик ва стрессдан халос бўлиш
Кундалик югур-югурлар ва бир хил муҳит инсонни чарчатади. Янги ҳаво, янги манзаралар ва табиат қўйнида бўлиш асаб тизимини тинчлантиради ва руҳий тетиклик бағишлайди.
3. Ирода ва мустақилликни шакллантиради
Сафарда кутилмаган вазиятлар кўп бўлади. Бундай пайтда тез қарор қабул қилиш, қийинчиликларга сабр қилиш ва янги шароитга кўникиш инсон характерини тоблайди.
4. Шукр қилишни ўргатади
Бошқаларнинг яшаш тарзини кўрган инсон ўз юрти, уйи ва берилган неъматларнинг қадрини янада чуқурроқ англай бошлайди. Мусофирчиликда ватан ва оила соғинчи иймоннинг бир бўлаги экани яққол сезилади.
5. Дуолар ижобат бўладиган вақт
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Уч кишининг дуоси шубҳасиз қабул бўлади: мазлумнинг дуоси, мусофирнинг дуоси ва ота-онанинг фарзандига қилган дуоси", деганлар. Сафар – Аллоҳга илтижо қилиш учун энг қулай фурсатдир.
ФАРЗАНДНИНГ ОТА-ОНА ВАФОТИДАН КЕЙИНГИ БУРЧЛАРИ
•┈┈•┈┈•⊰✿🍃🌸🍃✿⊱•┈┈•┈┈•
Ислом таълимотларида ота-онага яхшилик қилиш фақат уларнинг ҳаётлик чоғлари ила чегараланиб қолган эмас, балки фарзанд учун ота-онага уларнинг вафотларидан кейин ҳам яхшилик қилиш эшиклари очиб қўйилган.
ИЛМ — ИККИ ДУНЁ САОДАТИНИНГ КАЛИТИДИР
•┈┈•┈┈•⊰✿🍃🌸🍃✿⊱•┈┈•┈┈•
Инсонни бошқа мавжудотлардан улуғ қилган энг буюк неъматлардан бири — илмдир. Мол-дунё инсонни бир муддат безаши мумкин, мансаб унга вақтинча обрў бериши мумкин, аммо илм инсоннинг қалбини, тафаккурини ва ҳаётини ўзгартиради. Илм инсонни жаҳолат зулматидан ҳидоят нурига олиб чиқади.
Сочларига оқ оралаган бир чол Хуросоннинг Салжуқийлардан бўлмиш амири Фахрулмулукка яқин бўлган бир кишини ёмон кўриб қолди. У ҳақида чақимчилик, бўҳтон ва иғво қилиб мактуб ёзиб, мактубни амирга чиқарди.
Фахрулмулук мактубни ўқигач, қоғоз-қалам сўради. Қоғоз-қалам келтиришгач унга қуйидагиларни ёзди:
"Чақимчилик ҳақ бўлсада, хуник иш. Гарчи сен буни насиҳат тарзида ёзган бўлсангда, буни сенга фойдасидан зарари кўпроқ.
Беркитилган нарса ҳақидаги хабарни шарманда инсондан қабул қилишдан бизни Аллоҳ сақласин!
Агар оқ сочларинг бўлмаганида сенга ўзингга мувофиқ жавоб қилган бўлар эдим. Сен кабилар рад қилинади. Бу айбни яшир. Ғайбни биладиган Зотдан қўрқ. Вассалом!".
#Бир аъробий бир кишидан ғазабланди. Ҳалиги киши сўради:
- Нега мени ёмон кўраяпсан?
Аъробий деди:
- Бир ишончли киши сен ҳақингда шунақа-шунақа деган эди!
Ҳалиги киши деди:
- У ишончли бўлганида мен ҳақимда чақимчилик қилмас эди!
#Ибнул Жавзий роҳимаҳуллоҳнинг "Сифатус сафва" китобида келади:
"Фазл ибн Аби Айёш айтади:
"Бир куни Ваҳб ибн Мунаббиҳ билан ўтирган эдим. Унинг олдига бир киши келиб деди:
- Мен фалончининг олдидан ўтаётган эдим. У сизни сўкди!
Ваҳб ғазабланиб деди:
- Шайтон сендан бошқа элчи топа олмадими?!".
#Чақимчилар келса эшикни очманг. Уларнинг гапини эшитманг. Улар Иблиснинг элчиларидир. Кишиларнинг ўртасини бузишади. Қалбларга тафриқа солишади. Оловга мой сепишади. Ихтилоф қилишади!
Ўзингизга битта қоида қилиб олинг: "Ким сизга бировни чақса, сизни ҳам кимгадир чақади!".
#Сиз йўқлигингизда айтилган бир ёмон гапни сизга келиб айтган киши, бировлар йўқлигида сиз айтган ёмон гапни ўша бировларга ҳам бориб айтади!
#Инсонлар орасида келишмовчиликлар бўлиб туради. Хусумат пайтида инсонлар ўйламасдан нималар деб юборишмайди дейсиз. Ғазаб соатларида умуман қилмайдиган ишлари билан таҳдид қилишади, қўрқитишади. Ғазаб босилгач, яна тўғри йўлга қайтишади. Аммо чақимчи у гапни эшитиб олиб кўтариб юраверади. Натижада ҳал бўлай деб турган муаммо яна чигаллашиб кетади. Тозаланишига оз қолган қалб яна кина-адоватга тўлади. Яна кўнгил қолиш бошланади!
#Имом Бухорий ва имом Муслим роҳимаҳумаллоҳ ўз ҳадис тўпламларида ибн Аббос розиёллоҳу анҳунинг ҳадисини ривоят қилишади:
"Бир куни Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам иккита қабр олдидан ўтиб қолдилар. У зот бу қабрдаги ётган одамларнинг азобланаётганини айтдилар. У зот бунинг сабаби гуноҳи кабира эмаслигини айтдилар. Уларнинг бири пешобидан сақланмас экан, иккинчи эса ғийбат, чақимчилик қилар экан!".
✹꯭꙰꙲🦅꯭꯭꯭꯭✶꯭ᯱᯱᯱᯱᯱ͜͡➢꯭ESKIOBOD. UZ☰꯭❬꯭❶꯭➣꯭❳꯭
ДЎСТЛАРИНГИЗГА ҲАМ УЛАШИНГ!!!
@eskiobodmasjidi
Маъноси: «Эй Роббимиз! Бизни ҳидоят қилганингдан кейин қалбларимизни оғдирма ва бизга Ўз ҳузурингдан раҳмат ато қил. Албатта, Сен (барча нарсани) кўплаб ато этувчисан».
Шарҳ: Ушбу оят иймон эътиқодида мустаҳкам туришни истаган ҳар бир мусулмон учун муҳим дуодир. Имом Аҳмад ривоят қилган ҳадисда Оиша онамиз розияллоҳу анҳо Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг кўпинча ушбу дуони ўқиб юришларини айтганлар. Қалблар Аллоҳнинг измида, шунинг учун ҳидоятда қолишни доимо сўраб туриш лозим.
✹꯭꙰꙲🦅꯭꯭꯭꯭✶꯭ᯱᯱᯱᯱᯱ͜͡➢꯭ESKIOBOD. UZ☰꯭❬꯭❶꯭➣꯭❳꯭
ДЎСТЛАРИНГИЗГА ҲАМ УЛАШИНГ!!!
@eskiobodmasjidi