Абдуллоҳ ибн Муборак раҳимаҳуллоҳ айтадилар:
«Ким одобга бепарво бўлса, унга суннатларга бепарво бўлиш жазоси берилади, ким суннатларга эътибор бермаса, фарзлардан маҳрум бўлиш жазоси берилади, ким фарзларга бепарво бўлса, унга маърифатдан маҳрум бўлиш уқубати берилади».
(Имом Байҳақий, «Шуабул иймон», 4/559)
Ушбу ҳикматнинг қисқача изоҳи:
• Одоб – суннатнинг қўрғони: Киши кундалик одобларни писанд қилмай қўйса, унда Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг суннатларига нисбатан совуққонлик пайдо бўлади.
• Суннат – фарзнинг ҳимояси: Суннатларга бепарво бўлган кимса, вақт ўтиши билан энг муҳим буйруқлар – фарзларни адо этишда ҳам дангасалик қила бошлайди.
• Фарз – маърифатнинг пойдевори: Фарзларга бепарволик қалбдаги илоҳий нурни сўндиради. Аллоҳни чин таниш (маърифат) бахтидан маҳрум бўлиш эса инсон учун энг оғир маънавий жазодир.
Юксак маърифатга эришиш одобдан бошланади. Маънавий юксалишни истаган киши кичик одобларга ҳам омонат деб қараши лозим.
✹꯭꙰꙲🦅꯭꯭꯭꯭✶꯭ᯱᯱᯱᯱᯱ͜͡➢꯭ESKIOBOD. UZ☰꯭❬꯭❶꯭➣꯭❳꯭
ДЎСТЛАРИНГИЗГА ҲАМ УЛАШИНГ!!!
@eskiobodmasjidi
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай дедилар:
«Киши ўз дўстининг динида бўлади. Шундай экан, ҳар бирингиз ким билан дўстлашаётганига эътибор берсин».
(Абу Довуд ва Термизий ривояти)
Шарҳ: Инсон ким билан кўп вақт ўтказса, ихтиёрсиз равишда ўшанинг одатларини, дунёқарашини ва хулқини қабул қила бошлайди. Яхши дўст – сизни Аллоҳга яқинлаштиради, ёмон дўст эса тўғри йўлдан оздиради.
✹꯭꙰꙲🦅꯭꯭꯭꯭✶꯭ᯱᯱᯱᯱᯱ͜͡➢꯭ESKIOBOD. UZ☰꯭❬꯭❶꯭➣꯭❳꯭
ДЎСТЛАРИНГИЗГА ҲАМ УЛАШИНГ!!!
@eskiobodmasjidi
Илм — инсонни дунёда улуғлайдиган, қалбини нурлантирадиган ва охиратда саодатга етаклайдиган буюк неъматдир.
Мол-дунё бир кун йўқолиши мумкин, аммо фойдали илм инсон билан қолади
Бугунги ёшлар учун илм ўрганиш имкониятлари жуда кенг. Китоблар, мактаб ва олий таълим муассасалари, устозлар, кутубхоналар ва турли таълим воситалари орқали билим олиш мумкин
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ким эрталаб ёки кечқурун:
سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ
«Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи», (Аллоҳга ҳамд айтиш билан Уни айбу нуқсонлардан поклаб ёд этаман) деб юз марта айтса, қиёмат куни бирор киши ундан афзал бўлмайди. Фақат ана шу киши айтганидек ёки ундан ошириб айтсагина, бўлиши мумкин», дедилар.
Имом Муслим ривояти.
Абу Довуднинг ривоятида:
سُبْحَانَ اللهِ العَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ
«Субҳаналлоҳил ъазийм ва биҳамдиҳи», деб келган.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам қизларининг биридан ривоят қилинади. У зот қизларига тонг отганида: