Борлиқ ато этувчи ва Раҳмли Аллоҳ номи билан
Рамазон ойида рўза тутиш Ислом динида вожиб қилинган ўта аҳамиятли ва улкан амал бўлиб, ушбу амалнинг фазилати ҳақида кўплаб ҳадиси шарифлар пайғамбаримиз Муҳаммад Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи васаллам) ва ул зотнинг зурриётларидан бўлган ўн икки маъсум имомларимиздан ривоят қилинган. Уларнинг баъзиларини бу ерда кўздан кечирамиз:
Расули Акрам (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи васаллам) марҳамат қилиб дедилар:
قال رسول الله صلى الله عليه وآله: جَعَلَ اللهُ قُرَّةَ عَيْني فِي الصَّلَوةِ وَالصَّوْمِ
«Аллоҳ таоло кўзим нурини намоз ва рўзада қилиб қўйди»
Манба: Разиюддин Абу Наср ал-Ҳасан ибн ал-Фазл Табарсий, “Макоримул ахлоқ” 1-жилд, 34-бет, Байрут нашри; Аллома Муҳаммад Боқир Мажлисий, “Биҳорул-анвор” 16-жилд, 249-бет.
Расули Акрам (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи васаллам) шундай деб марҳамат қилдилар:
قال رسول الله صلى الله عليه وآله: قَالَ حَبِيبي جَبْرَئيلُ: إنَّ مَثَلَ هذَا الدِّينِ كَمَثَل شَجَرَةٍ ثَابِتَةٍ؛ الإِيمانُ أَصْلُهَا، وَالصَّلَوةُ عُرُوقُها، وَالزَّكَوةُ مَاؤُها، وَالصَّومُ سَعَفُها
«Ҳабибим бўлмиш Жаброил (алайҳис салом) менга деди: Бу дин (Ислом) бамисоли бир бақувват дарахт кабидир. Иймон унинг илдизи бўлса, намоз унинг томирлари, закот унинг танасида ҳаракатланаётган суви ва рўза эса унинг шоху баргларидир»
Манба: Шайх Садуқ, “Илалуш-Шаройиъ” 249-бет, 5-ҳадис; Аллома Муҳаммад Боқир Мажлисий, “Биҳорул-анвор” 6-жилд, 109-бет, 2-ҳадис.
Олтинчи пешвоимиз имом Жаъфари Содиқ (алайҳис салом) шундай дедилар:
قال الإمام الصادق عليه السلام: ثَلاثَةٌ مِن رَوْحِ اللهِ: التَّهَجُّدُ فِي اللَّيْلِ بِالصَّلَوةِ، و لِقاءُ الإِخْوَانِ، وَالصَّوْمُ
«Уч нарса Аллоҳ таолонинг раҳматидандандир: Кечалари таҳажжуд намозини ўқиш, диний биродарлар билан мулоқот қилиш ва рўза тутиш.»
Манба: Шайх Тусий, “Ал-Амолий” 172-бет, 291-ҳадис; Қози Нуъмон бин Муҳаммад ат-Тамимий ал-Мағрибий, “Даъоимул ислом” 1-жилд, 269-бет; Аллома Муҳаммад Боқир Мажлисий, “Биҳорул-анвор” 96-жилд, 257-бет, 41-ҳадис.
Ҳазрат Луқмон ўз ўғлига насиҳат қила туриб шундай деди:
قال لقمان عليه السلام ـ في مَوعِظَتِهِ لاِبنِهِ ـ يا بُنَيَّ، السَّفينَةُ إِيمَانٌ، و شِراعُهَا التَّوَكُّلُ، و سُكّانُهَا الصَّبر،ُ و مَجَاذِيفُهَا الصَّومُ وَالصَّلَوةُ وَالزَّكَوةُ
«Эй Ўғлим, иймон бир кема бўлса, Аллоҳга таваккул қилиш унинг елкани, унга минганлар сабр ва унинг эшкаклари эса рўза, намоз ва закотдир»
Манба: Шайх Муфид, “Ал-Ихтисос” 336-бет; Аллома Муҳаммад Боқир Мажлисий, “Биҳорул-анвор” 13-жилд, 427-бет, 22-ҳадис.
Ҳазрат Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи васаллам) марҳамат қилиб дедилар:
قال رسول الله صلى الله عليه وآله: قالَ اللهُ عَزَّ و جَلَّ: «الصَّوْمُ لي، و أنَا أَجْزِي بِهِ»
«Аллоҳ таоло айтди: Рўза мен учундир ва Менинг Ўзим унинг ажрини бераман.»
Манба: Шайх Тусий “Таҳзийбул-аҳком” 4-жилд, 152-бет, 420-ҳадис; Шайх Садуқ, “Ман лаа яҳзуруҳул фақиҳ” 2-жилд, 75-бет, 1773-ҳадис; Шайх Кулайний, “Ал-Кофий”, 4-жилд, 63-бет, 6-ҳадис; Ал-Бухорий, “Ал-Жомиъус-саҳийҳ” ёки “Саҳиҳул Бухорий” 6-жилд, 2723-бет, 7054-ҳадис.
Ҳазрат Расули Акрам (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи васаллам) шундай дедилар:
قال رسول الله صلى الله عليه وآله: كُلُّ عَمَلِ ابنِ آدَمَ يضاعَفُ؛ الْحَسَنَةُ عَشرُ أَمْثَالِها إِلَى سَبْعِمِئَةِ ضِعْفٍ، قالَ اللهُ عَزَّ و جَلَّ: «إلاَّ الصَّوْمَ فَإِنَّهُ لي، و أنَا أَجْزِي بِهِ، يَدَعُ شَهْوَتَهُ و طَعَامَهُ مِن أَجْلِي»
«Одамзот қилган солиҳ амалининг ажри ўн баробардан етти юз баробаргача ортириб берилади. (Аммо рўзанинг ажри эса бундан мустаснодир.) Зеро, Аллоҳ таоло бу борада шундай марҳамат қилади: Дарҳақиқат, рўза Мен учундир ва унинг ажрини Менинг Ўзим (махсусан зиёда қилиб) берурман. Ахир рўзадор Менинг ризолигим учун шаҳватини ва кўнгли истган таомни четга суриб қўяди.»
Манба: Муслим ибн Ҳажож, “Саҳиҳул Муслим” 2-жилд, 807-бет, 164-ҳадис; Термизий, “Ал-Жомиъус-саҳийҳ” ёки “Сунани Термизий” 3-жилд, 136-бет, 764-ҳадис; Ибн Можаҳ, “Ас-Сунан” 2-жилд, 1256-бет, 3823-ҳадис.
Хотамул анбиё ҳазрат Муҳаммад Мустафо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи васаллам) марҳамат қилиб дедилар:
Давоми👇👇👇