امروز برای اولین بار تو عمرم، یه فیلم مارولی رو بر روی پرده، سر وقت، تازه اونم اولین روز اکران فیلم تو کل جهان دیدم.
برای منی که یه عمر صرفا برای دوری از اسپویل، مجبور بودم فیلمای مارولی گنده رو شده حتی با نسخه پردهای ببینم موهبت گندهای بود که میشد حالا الان رو پرده جذاب سینما با حضور افتخاری دو اسپایدی در میان تماشاچیها بیینم.
چه دلخوشی کوچکی! و چه افسوس بزرگی که این همه سال ازش محروم بودم/بودیم
امیدوارم خیلی زود ما هم مثل مردم سایر نقاط جهان بهترین فیلمهای روز سینما رو ببینیم و لذت ببریم.
در باب فیلم هم بخوام یه نظر کوتاه بدم، یه فیلم مارولی عادی بود دیگه (حداقل از نگاه من). مثل اکثر فیلمای دیگه مارول یه ساختار و چارچوب مشخص داشت و همین که با وجود تعدد بالا شخصیت (از هر ور دنیای مارول یکی بود!) نتیجه کار فاجعهبار نبود، راضیکننده بود. یه فیلم پاپکورنی خوب و لذتبخش.
پ.ن: تو سینما منتظر پستکردیتسین مارول بودن خیلی سخته! قاچاقی که میدیدیم هی میزدیم جلو عقب خیلی راحت بود اینجا نه جونت در میومد:))