Телеграм канал «داستان نویس نوجوان»

🌙 شهر کوچک زیبای من در شب...

وقتی خورشید آخرین نورهای طلایی‌اش را پشت کوه‌ها پنهان کرد، شهر کوچک من آرام‌آرام لباس شب پوشید. چراغ‌های خیابان مثل ستاره‌هایی کوچک در کوچه‌ها روشن شدند و صدای قدم‌های آرام رهگذران با آواز جیرجیرک‌ها در هم آمیخت.
خانه‌های قدیمی با پنجره‌های نورانی، قصه‌های هزاران شب را در دل خود پنهان کرده بودند. بوی نان تازه از نانوایی محله می‌آمد و باد خنک، عطر درختان را در خیابان‌های باریک پخش می‌کرد.
من روی نیمکت کنار میدان کوچک شهر نشسته بودم و به آسمان نگاه می‌کردم. ستاره‌ها آن‌قدر نزدیک به نظر می‌رسیدند که خیال می‌کردم اگر دستم را دراز کنم، می‌توانم یکی از آن‌ها را برای خودم بردارم.
شهر من شاید روی نقشه کوچک بود، اما در قلب من بزرگ‌ترین جای دنیا بود؛ جایی که هر کوچه‌اش یک داستان داشت و هر چراغش رازی را پنهان می‌کرد... ✨

📝 تمرین داستان‌نویسی نوجوان:

اگر شهر تو در نیمه‌شب ناگهان زنده می‌شد، اولین رازی که برایت تعریف می‌کرد چه بود؟ 🌌


dastannevis.com

📰 تازه‌ترین اخبار نویسندگان و ادبیات نوجوان (تیر ۱۴۰۵) را در سایت داستان نویس نوجوان بخوانید👇

https://dastannevis.com/blog/literary-news/%f0%9f%93%b0-%d8%aa%d8%a7%d8%b2%d9%87%d8%aa%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%a7%d8%ae%d8%a8%d8%a7%d8%b1-%d9%86%d9%88%db%8c%d8%b3%d9%86%d8%af%da%af%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%a7%d8%af%d8%a8%db%8c%d8%a7%d8%aa/

✨ کتاب پیشنهادی:

پیتر پن

✍️ نویسنده: جیمز متیو بری
پیتر پن داستان پسری است که نمی‌خواهد بزرگ شود و با پرواز به سرزمین «ناکجاآباد» وارد دنیایی از دزدان دریایی، پریان و ماجراهای شگفت‌انگیز می‌شود.


dastannevis.com

کلماتی که برای نوشتن انتخاب می‌کرد، وقتی با مداد روی کاغذ می‌نوشت، با آنچه با واژه پرداز و صفحه کلید می‌نوشت، احساس متفاوتی به او می‌داد.

لازم بود هر دو را انجام دهد! پس ماشین تحریر را روشن کرد و همه اصلاحات مدادی را در متن واژه‌پرداز وارد کرد، بعد متن اصلاح شده را روی مانیتور ، خواند. هر جمله وزن درستی داشت.

به پشتش کش وقوسی داد. نفس عمیق کشید. کارش به هیچ وجه تمام نشده بود. سه روز دیگر که متن را بخواند باز چیزهایی پیدا می‌شود که باید راست و ریستش کند. اما فعلا خوب بود.


هاروکی موراکامی

IQ۸۴ 📕

dastannevis.com

🎬 داستان اسباب‌بازی برتری خود را در این دارد که فقط درباره زنده شدن اسباب‌بازی‌ها نیست؛ بلکه درباره دوستی، حسادت، ترس از فراموش شدن و پیدا کردن جایگاه خود در دنیا است. شخصیت‌هایی مثل وودی و باز، تغییر می‌کنند و رابطه‌شان به قلب داستان تبدیل می‌شود.

شخصیت‌های عمیق‌تر، تعارض‌های احساسی قوی‌تر و پیوندی واقعی‌تر با تجربه‌های انسانی؛ به همین دلیل مخاطب فقط اسباب‌بازی‌ها را نمی‌بیند، بلکه خودش را در آن‌ها پیدا می‌کند.


dastannevis.com

از دل روزمرگی – چراغ راهنمایی و پرش عابر

یک بار هم نشده
ماشین ها کامل پشت خط عابر ترمز کرده باشن،
بعضی پشت خط، بعضی روی خط، یا جلوتر،
آماده‌ گاز دادن، انگار خط استارت مسابقه هست.

بدتر از اون،
وقتی در حال عبور از خط عابری
و حواست به ماشین‌ها هست،
یه موتور از سمت دیگه، هردمبیل، سر می‌رسه.

اینجا باید مدام سرت رو چپ و راست کنی
و آماده‌ جهش باشی.
انگار نه انگار که قراره عابر با خیال راحت عبور کنه.

درست هم نمی‌شه.
فقط باید تمرین فرار و پرش رو تقویت کرد.


#جابی
@jabi_dastan
@jabi_dastanak

🌳 درختی که خاطره می‌رویاند

گاهی یک درخت فقط یک درخت نیست...
شاید هر برگش خاطره‌ای باشد که از قلب آدم‌ها جوانه زده است.
دو شخصیت داستانی را تصور کنید که زیر این درخت ایستاده‌اند؛
اما نمی‌دانند هر میوه رنگی که از شاخه‌ها می‌افتد، یک راز از گذشته‌شان را آشکار می‌کند...

✍️ نویسنده، از یک تماشای ساده می‌تواند دنیایی از راز، عشق و ماجرا بسازد.


dastannevis.com