روزی در یکی از خیابانهای فقیرنشین کلکته، زنی سالخورده و بیمار کنار خیابان افتاده بود. مردم زیادی از کنار او عبور میکردند، اما کسی جرئت نزدیک شدن نداشت. مادر ترزا وقتی او را دید، به آرامی کنارش نشست، دستش را گرفت و او را به جایی امن برد.
او آن زن را شستوشو داد، به او غذا داد و تا آخرین لحظه کنارش ماند. وقتی از او پرسیدند چرا وقت خود را برای کسی که چیزی ندارد صرف میکند، پاسخ داد:
«ما نمیتوانیم کارهای بزرگ انجام دهیم؛ اما میتوانیم کارهای کوچک را با عشق بزرگ انجام دهیم.»
این اتفاق یکی از نمونههای کارهای روزانه مادر ترزا بود؛ زنی که بیشتر عمرش را صرف کمک به بیماران، فقرا و بیپناهان کرد و در سال ۱۹۷۹ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.
هزار و یک شب که داستان شهرزاد قصهگو در آن آمده، تاریخ دقیق و واقعی ندارد؛ چون یک اثر افسانهای است.
ریشههای داستانهای «هزار و یک شب» به حدود قرنهای ۸ تا ۱۰ میلادی (دوره عباسیان) برمیگردد و از ترکیب قصههای ایرانی، هندی و عربی شکل گرفته است. شخصیت شهرزاد احتمالاً از همین فضای افسانهای ساخته شده و در یک پادشاهی خیالی در شرق زندگی میکند.
در داستان، شهرزاد دختر وزیر است که برای نجات جان خود و دیگر زنان شهر، هر شب برای پادشاه شهریار قصهای جذاب آغاز میکند و آن را ناتمام میگذارد تا پادشاه شب بعد نیز منتظر ادامه داستان بماند.
از نظر فضاسازی، معمولاً این داستان را نزدیک به حالوهوای ایران و خاورمیانه در دوران باستان تا قرون میانه تصور میکنند، اما یک دوره تاریخی مشخص مثل «دوره ساسانی» یا «صفویه» ندارد.
بله، پول میتواند کمک کند نویسنده بشوی، اما نمیتواند بهتنهایی تو را نویسنده کند.
با پول میتوانی:
در دورههای نویسندگی شرکت کنی.
کتابهای آموزشی و رمانهای خوب بخوانی.
ویراستار و منتقد حرفهای بگیری.
برای چاپ، طراحی جلد و تبلیغات هزینه کنی.
در مسابقات، کارگاهها و انجمنهای نویسندگی شرکت کنی.
اما چیزهایی که با پول خریدنی نیست:
ایدههای خلاقانه
قدرت داستانگویی
شناخت احساسات انسانها
تمرین زیاد و نوشتن مداوم
خیلی از نویسندگان بزرگ با پول زیاد شروع نکردند؛ با خواندن، نوشتن، شکست خوردن و بهتر شدن رشد کردند.
فرمول ساده:
استعداد + یادگیری + تمرین روزانه + صبر = نویسنده شدن
پول میتواند مسیر را کوتاهتر کند، اما قلم را باید خودت بسازی.