Эрдан ажрашиб келганимдан сўнг, чалғиш учун ўзимни ишлар билан банд қилдим. Чордоққа чиққанимда раҳматли бувимнинг эски фотоалбомини топдим. Суратларни варақлар эканман, даҳшатдан қўлларим титрай бошлади. Ҳар бир суратдаги танлаб олинган аёлларни пешонасига унинг ўлим санаси қизил сиёҳ билан ёзилган эди. Энг даҳшати, албомнинг охирги бетида менинг бугунги тушган суратим ва бугунги сана ёзилган эди!
Сурат остида эса "Навбат сеники, меросхўрим..." деган ёзув бор эди. Шу пайт уйнинг ҳамма чироқлари ўчди ва зулмат ичида кимнингдир совуқ қўли бўйнимдан тутди... 😱
Бола телефон ўйнаб кеч ухласа, бўйи яхши ўсмайди, хотираси пасаяди, гўшт егиси келмай қолади, натижада тенгқурларидан ҳам АҚЛАН, ҳам ЖИСМОНАН ортда қолади
Бола телефон ўйнаб кеч ухласа, бўйи яхши ўсмайди, хотираси пасаяди, гўшт егиси келмай қолади, натижада тенгқурларидан ҳам АҚЛАН, ҳам ЖИСМОНАН ортда қолади