Ўқишга келган янги қиз ҳеч кимни назаридан четда қолмади. Уни кулишлари, юришлари, нозланиб гапириши ақлдан оздириб қўяр эди. Кўплар қатори мени ҳам унга ишқим тушди. Курсдошларим уни "йигитларни ажали" деб чақирар, aммо бу малак ҳеч кимни севги изҳорига жавоб қайтармаcди. Бир куни омадим чопиб, ўқишдан қайтгунча машинамда уни ташлаб қўядиган бўлдим. Бундай имкониятни бой бермаслик учун мен ҳам ичимдагиларни айтдим. Қизиғи, у мени рад этмади. Фақат кичик муаммо бор деди. Дахшатдан қотиб қолдим. Кўзларимга ишонмайман. У айтдики...
— Мен ҳам сизни ёқтираман. Лекин мен қиз бола бўлиб туғилмаганман. Мен аслида...
😱😱😱