اول آبان، روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی، مورخ برجسته، نویسنده و صاحب اثر جاودان تاریخ بیهقی (تاریخ مسعودی) گرامی باد.
بیهقی با نثرِ استوار، دقیق و توصیفهای رئالیستی و هنرمندانهاش، نهتنها یکی از بزرگترین مورخان تاریخ ایران است، بلکه شالودهگذار یکی از درخشانترین سبکهای نثر پارسی (نثر مرسل یا خراسانی) به شمار میرود.
نگاه شیوا، بیطرفانه و در عین حال روانشناختی او به رویدادهای تاریخی نظیر روایتِ ماندگار «بر دار کردن حسنک وزیر» ، تاریخ بیهقی را به شاهکاری بیبدیل در ادبیات و تاریخنگاری ایرانی بدل کرده است.
هر سال در روز اول آبان ، همایش بینالمللی در زادگاه وی در حارثآباد شهرستان سبزوار از سوی دانشگاه حکیم سبزواری برگزار میشود.
و مَرد
آنگاه آگاه شود
كه نبشتن گيرد
و بداند كه پهناى كار چيست...
و به دست من امروز جز این قلم نیست،
باری خدمتی میکنم.
انگار که فرشتهی آبها با گردونهی زرین و اسبهای سفید و افسانهایاش «ابر و باران و برف و تگرگ» از آسمانهای دور ، به قصرِ پاییزیاش بازگشته و به فرمانِ اهورا مزدا ، برف و باران و عشق را به روحِ خسته و ناامیدِ زمین و پیکرِ بیجانِ درختانِ خشک و بیبار و برگ ، میریزد.
باید «آب» را ستایش کرد ، که زیستن بدونِ آن ، ممکن نیست و زمین ، بدونِ بخششِ آسمان و خروشِ رود ، ویرانهای متروکه خواهد بود!
به راستی که چه زیباست خداگونه مهربان بودن و خداگونه بخشیدن ؛ وقتی که دیگران با مهربانیات ، جان و انگیزهای دوباره میگیرند ، وقتی که با دستانِ بخشندهات ؛ بانیِ لبخندِ دلهای بیپناه میشوی.
آبان ، یاد آورِ زلالی و صداقتِ آبهاست.
یاد آورِ بارندگی و بالندگی،
یاد آورِ اینکه هیچ سقوط و افتادنی ، پایانِ کار نیست!
که روزهایِ خوب در راهند، که بهار، خواهد آمد....
انگار که فرشتهی آبها با گردونهی زرین و اسبهای سفید و افسانهایاش «ابر و باران و برف و تگرگ» از آسمانهای دور ، به قصرِ پاییزیاش بازگشته و به فرمانِ اهورا مزدا ، برف و باران و عشق را به روحِ خسته و ناامیدِ زمین و پیکرِ بیجانِ درختانِ خشک و بیبار و برگ ، میریزد.
باید «آب» را ستایش کرد ، که زیستن بدونِ آن ، ممکن نیست و زمین ، بدونِ بخششِ آسمان و خروشِ رود ، ویرانهای متروکه خواهد بود!
به راستی که چه زیباست خداگونه مهربان بودن و خداگونه بخشیدن ؛ وقتی که دیگران با مهربانیات ، جان و انگیزهای دوباره میگیرند ، وقتی که با دستانِ بخشندهات ؛ بانیِ لبخندِ دلهای بیپناه میشوی.
آبان ، یاد آورِ زلالی و صداقتِ آبهاست.
یاد آورِ بارندگی و بالندگی،
یاد آورِ اینکه هیچ سقوط و افتادنی ، پایانِ کار نیست!
که روزهایِ خوب در راهند، که بهار، خواهد آمد....