Телеграм канал «Art of Lies»

🔰 اعتراف به اشتباه

🔺 در ویدیوهای زیادی این جمله رو گفتم که "تاریخ، یک نوع اعتبار بالقوه شهروندیه و مهم ترین فایده اش ایجاد مسیری برای شکوفایی آینده است"

🔺 امروز خاکستر توی دهنم می ریزم و میگم غلط کردم. از اون اعتبار شهروندی بالاتر، عزت نفس شهروندانه. ایرانی ها مثل یک سری کشورها بی هویت نیستند تا هر ننگی رو تحمل کنند یا لزوما گزینه امن رو انتخاب کنند. که فلان کشور بیاد و بگه "ما مرز خودمون رو می بندیم تا ایرانی ها نخواند بعدا پناهنده ما بشند" ... دقیقا همون تاریخ به ما اجازه قبول یک سری ننگ رو نمیده. ولی خب از یک مشت بی هویت توقع نداریم که بفهمند ایرانی بودن یعنی چی.

🔰 شاید بی ربط ترین و بی اهمیت ترین دغدغه باشه اما ...

🔺 اگه دیدید افرادی که قبل از این فجایع در یک حیطه هنری فعالیت داشتند و هنوز دارند کارشون رو انجام میدند از دستشون عصبی نشید. اونی که این روزها 36 هزار و پونصد بار نمرده باشه و زنده نشده باشه اصلا ایرانی نیست. ولی برای خیلی از اون افرادی که کار هنری (در هر زمینه ای) می کردند، ادامه دادن اون فعالیت شاید از معدود راه هایی باشه که بتونند جلوی فروپاشی روانی خودشون رو بگیرند. اگه یادتون باشه خیلی در مورد اهمیت "خشم" برای هر هنرمندی حرف زدیم، که خشم یک نوع "سوخت" محسوب میشه نه برای خاموش شدن. برای جهت دادن به افکارش.

🔺 بماند که خیلی هاشون جز این راهی برای امرار معاش شاید نداشته باشند ... حتما خیلی ها رو می شناسید که بعد از مرگ پدر و مادر خودشون هم فردا در مغازه بودند. کسی اون ها رو بی مهری متهم نمی کنه. معلومه که می خواد یک مدت خلوت کنه امّا نمی تونه.

🔺 هرکس به روش خودش باید با این تراما کنار بیاد. و کسی کمبود مشکل و تراما قبل از این اتفاقات هم نداشت

📝 این پست به معنای از سرگیری فعالیت گمانه سرا در روزهای آتی نیست.

📚 جمله ای که می تونه تمام حسم در این مدت رو خلاصه کنه همین نقل قول از شکسپیره "جهنم خالی شده و تمام شیاطین این جا هستند." ...

از این که می بینم آنلاین هستید و سالمید بی نهایت خوشحالم. کم کم انگار داریم از این سلول انفرادی خارج میشیم.