⚡️Всемирно известный армянский футболист Генрих Мхитарян в разделе историй своего микроблога в Instagram призвал принять участие в факельном шествии, посвященном очередной годовщине геноцида армян
🔷Шествие с факелами начнется завтра, 23 апреля, в 20:00 с площади Республики.
Չհասկանալո՞վ, թե՞ հասկանալով. երկու տարբերակներն էլ վատն են
Ի՞նչը ստիպեց Հայաստանի ԱԳՆ-ին՝ այդպես ջերմագին շնորհավորել Իսրայելին անկախության օրվա առթիվ։ Իրավիճակի չհասկանա՞լը, թե՞ հակառակը՝ ամեն ինչ լավ էլ հասկանալը։
Մեր բարեկամ, մեր կարևորագույն հարևաններից Իրանը փաստացի պատերազմի մեջ է Իսրայելի հետ։ Այն Իրանը, որի տարածքով է անցնում մեր ռազմավարական ամենակարևոր ճանապարհներից մեկը, եթե ոչ՝ այս պահի ամենակարևորը, այն Իրանը, որի վրա էր (և է ) Սյունիքի անձեռմխելիությունը։ Հայաստանն այս պահին, ի դեմս այս իշխանությունների, իրեն սխալ է պահում և´ որպես հարևան, և´ որպես տարածաշրջանային պետություն։
Ի դեպ, Հայաստանի ջերմ պահվածքը, Իրանից բացի, ակնհայտորեն նյարդայնացնելու է Թուրքիային, ու չզարմանաք պատասխանն այս կամ այն կերպ տեսնելուց։
Մի քանի տարի առաջ իսրայելական զենքով մեր բնակավայրերն էին ռմբակոծվում, ու Իսրայելը մեծապես աջակցում էր Ադրբեջանին։ Լավ, պետական մտածողությունը մի կողմ, տարրական մարդկային որակնե՞ր էլ չկան։
Ի դեպ, Ադրբեջանը Հայաստանի համեմատ ավելի զուսպ է շնորհավորել՝ չնշելով «հետագա համագործակցության» մասին։
Оба спровоцировали военные конфликты, приведшие к потере территорий, но оба при этом убеждены, что «именно так обеспечили независимость своим республикам». (В рамках этой логики Пашинян может считать себя ещё и «отцом азербайджанской государственности», ведь в его восприятии, в его мире, в его реальности, признав Арцах частью Азербайджана, он лишил Москву рычагов влияния не только на Ереван, но и на Баку).
Исходя из политической целесообразности, Саакашвили в своё время уничтожал чайные плантации и фруктовые сады. И делал это ради разрушения устойчивых экономических связей с РФ - ведь если нет продуктов для поставки на российский рынок, то и рынок не так уже и нужен. Пашинян готов пойти тем же путём. Цифры Совбеза РФ может быть и правильные, но эту цену во имя интеграции в тюркский мир Пашинян готов заплатить. В тюркский мир, так как только там он имеет политическое будущее.
Այս ընտրության կարևոր առանձնահատկությունն է լինելու այն, որ իշխանությունն ամեն կերպ խուսափելու է ծրագրային բանավեճից, խոչընդոտելու է դրան։ Ծրագրային հարթությունում, ռացիոնալ լուծումների տիրույթում իշխանությունն ասելիք չունի, հետևաբար անելու է ամեն ինչ, որ այլանդակի մթնոլորտն ու ստեղծի պայմաններ, որ ընդդիմության և լայն հասարակության ասելիքը խլացվի։ Սա աննորմալ վիճակ է, բայց սա մեր իրականությունն է։
Այս իշխանության բանաձևն է. որքան մեծանում է կառավարման տապալումների ծավալը, այնքան մեծանում է մուննաթը և ագրեսիան այլոց (ընդդիմախոսներ, հասարակություն, այլ պետություններ և այլն) հասցեին։
Երեկ վերջապես ընդունեցին, որ հայ-թուրքական հարաբերություններում առաջընթաց չկա։ Այնպես էին զարմացել, կարծես մինչև այդ նրանց հրապարակայնորեն չէինք զգուշացրել, որ բոլոր պահանջների անմռունչ ընդունումը չի բերելու սահմանների բացմանը և հարաբերությունների կարգավորմանը։ Մինչ մի իշխանավոր զարմանում էր, որ հետո անթարթ հայացքով ասի՝ սխալվեցինք, մյուսը մուննաթ էր գալիս ֆավորիտ ընդդիմադիր ուժերի վրա։
Երևան քաղաքի կառավարումն ամբողջությամբ տապալված է։ Փոսեր, խցանումներ, կեղտոտ օդ, մի կերպ աշխատող քաղաքային տրանսպորտ, քաղաքը պարալիզացրած շինթույլտվություններ և այլն։ Փոխարենը աճում է քաղաքապետի մուննաթը բոլորի վրա՝ երևանցիների, վարորդներ և ընդհանրապես, բոլորի՝ բացի իրենից։
Էս «մուննաթի ռազմավարությունը» պատահականորեն չի ընտրված։ Գործում է. «ով առաջինը «վրա է քշում», նա ստանում է առավելություն» տրամաբանությունը։ Բայց դա աշխատում է մինչև առաջին լուրջ պատասխանը։
Առաջիկա ընտրությունները փողոցային կռիվ չեն, երկրի ամբողջ հետագա կյանքի հարցն է որոշվում։ Ընտրողներն էլ կողքի շենքերի լուսամուտներից դուրս թափված թամաշա անող հարևաններ չեն, որոնց համար միևնույն է, թե ոնց կավարտվի կռիվը։ Էս «կռվում» բոլորի ճակատագիրն է որոշվում, այդ թվում՝ նրանց, ովքեր առաջին հայացքից միայն «թամաշա» են անում։ Ու որքան ընտրությունները մոտենան, այնքան ընտրողը սպասելու է լուրջ պատասխանի ու լուրջ խոսակցության։
Это не НОВОСТЬ, а откровенная манипуляция или очередная псевдоисторическая больная фантазия.
Называть захоронения 3500–3000 гг. до н.э. «алтайско-тюркскими» — значит игнорировать базовую историческую науку.
🔻 В это время тюрков не существовало в принципе. Ни как народа, ни как культурной общности. Первые тюркские образования появляются спустя тысячи лет, а не в эпоху раннего бронзового века.
🔻 Курганы — это общеевразийская практика, а не «изобретение тюрков». Подобные погребения есть у десятков древних культур задолго до их появления.
🔻 Район Бешикташ и весь регион Анатолия — это зона древнейших цивилизаций, включая протоанатолийские и индоевропейские культуры, задолго до прихода тюрков в Малую Азию в XI веке.
🔻 Более того, говорить о «тюркском следе» в этом контексте так же нелепо, как игнорировать армянский фактор. Если уж говорить о «следах», то логичнее вспоминать Армянское нагорье — одну из ключевых зон древней цивилизации региона с реальной исторической преемственностью, а не притягивать за уши тюрков туда, где их не было.
Ազգային անվտանգության ծառայությունը՝ որպես երկրի անվտանգության հենասյուն
Տարածաշրջանային բարդ իրողությունները և ժամանակակից աշխարհի նոր միտումները խորացնում և լրջացնում են ՀՀ ԱԱԾ դերը։ Ծառայությունը պարտավոր է դառնալ պետության հենասյուներից մեկը, որի աշխատանքը պետք է կառուցված լինի պրոֆեսիոնալիզմի և բացառապես պետության շահը հետապնդելու սկզբունքի վրա։
Զարգացման հայեցակարգ՝ քայլ առ քայլ.
1. Համակարգի բացարձակ ապաքաղաքականացում. ԱԱԾ-ն ծառայում է բացառապես պետությանը, այն չի կարող ծառայել որևէ կուսակցության, քաղաքական ուժի կամ անհատի։
2. ԱԱԾ սպաներն ու ենթասպաները, աշխատակիցները պետք է վայելեն բացառիկ հանրային հեղինակություն։ Հանրությունը պետք է զգա, որ այս ծառայությունն աշխատում է քաղաքացու կյանքի և երկրի ընդհանուր անվտանգությունն ապահովելու համար։
3. ԱԱԾ ներուժի էական բարձրացում։
4. Կադրային ճիշտ, նպատակային քաղաքականություն։
5. Բացառել կադրային անօրինականությունները՝ յուրայիններին առաջ տանելու և պրոֆեսիոնալներին անտեսելու գործելաոճը։
6. Ստեղծել պայմաններ, որպեսզի բարձր պրոֆեսիոնալիզմ ու պատրաստվածություն ունեցող կադրերը վերադառնան համակարգ։
7. Վերականգնել ԱԱԾ հետախուզական ծառայությունը։
8. Վերականգնել ԱԱԾ քննչական ծառայությունը։
9. Ընդլայնել ԱԱԾ կրթական կենտրոնի ներուժը և ուղղվածության ոլորտները. սա դարբնոց է, որտեղ կադրերը պետք է ստանան մասնագիտական կրթություն և/կամ վերաորակավորում։
10. Բացառել անձնական կամ այլ մոտիվացիաներով լավ կադրերին համակարգից դուրս մղելու պրոցեսները։
11. Դեկտեմբերի 20-ը վերականգնել որպես ԱԱԾ աշխատողի տոն։ Դա պատմություն է, հաստատված ավանդույթ, որը համակարգի համար կարևոր է։
12. Սոցիալական ապահովության երաշխիքներ. հաշվի առնելով պետության և հասարակության համար ԱԱԾ աշխատանքի բացառիկ կարևորությունը, պետությունը (մասնավորի հետ համագործակցությամբ) պետք է ունենա բնակարանային ապահովության ծրագիր, որի շրջանակներում ամեն տարի սահմանված քանակով աշխատակիցներ կստանան բնակարաններ։ Նույնը վերաբերում է ընտանիքների ապահովության մյուս բաղադրիչներին՝ երեխաների ուսման վարձ, փոխադրամիջոցի ձեռքբերում մատչելի պայմաններով, առողջապահության և հանգստի փաթեթներ։
13. ԱԱԾ-հասարակություն կապի, հարգանքի, պատկառանքի մթնոլորտի ձևավորում, «ԱԱԾ-ն ծառայում է պետությանը» գերակա սկզբունքի հաստատում։