Баъзан икки гапнинг мазмуни бир хил бўлса ҳам, у инсонга икки хил таъсир қилади. Бу инсоннинг ўша пайтдаги кайфияти, руҳий ҳолати, ҳамда гапирувчининг кимлиги ва оҳангига боғлиқ.
Айниқса, ўзимизга яқин деб билган инсонларнинг сўзи янада оғирроқ туюлади. Чунки қалб яқинларнинг яқинлигидан, меҳр-муҳаббатидан умид қилади, совуқлигидан эмас.
Шунинг учун яқинларингизни эҳтиёт қилинг.
“Яқин” дегани — истаган гапни айтиш мумкин дегани эмас.
Аксинча, айнан яқин бўлгани учун улар сизнинг ҳар бир сўзингиздан кўпроқ таъсирланишини унутманг.
—Сенга бу ҳам кам, семириб ётибсан, ўзингга бир қараганмисан?
Устимга тупроқ ташларкан, эрим бор овози билан нафрат билан гапирарди. Ёнида эса, менга мазах қилгандек, қараб машуқаси хандон отиб куларди.
—Ўлгани яхши бўлди, энди бизга халал бермайди.
Қайнонам хам обдон устимга тупроқ ташларди
Ха, улар мени ўлди деб ўйлаб, ташландиқ жойга кўмишга уринишарди
Мен эса уларни гапларини эшитиб ётардим, лекин қимир эта олмадим.
Чунки...
«Аллоҳим! Ақлимни уни безовта қиладиган нарса билан, қалбимни унга раҳм қилмайдиган кимса билан ва вақтимни ўзига фойда бермайдиган нарса билан машғул қилиб қўйма... Раббим, мен тарафда бўл, мен билан бўл ва мени Ўзинг ила кучли қил».
- “Ким беш вақт намозни ўз вақтида адо этиб, шундай бардавом бўлса, Аллоҳ таоло уни тўққизта неъмат ила икром қилади:
1. Аллоҳ уни яхши кўради.
2. Бадани соғлом бўлади.
3. Фаришталар қўриқлайди.
4. Ҳовлисига барака ёғилади.
5. Юзида солиҳларнинг белгисини зоҳир қилиб қўяди.
6. Қалбини мулойим қилиб қўяди.
7. Сирот кўпригидан чақмоқ чаққанидек (тез) ўтиб кетади.
8. Аллоҳ унга дўзахдан нажот беради.
9. Хавф ва ғам-ғуссаси бўлмаган кишилар билан бирга (жаннатда) ёнма-ён қилиб қўяди”.