Биродарларимиздан бирининг ўғли жуда оғир касалликка учради. У касалга дучор бўлганларнинг миллиондан бири тузалар экан.
Афтидан, ўта кучли ихлос, мукаммал таваккул ва мустажоблигига ўта қувватли ишонч билан дуо қилган шекилли, кеча ўғли ҳақида сўраган эдим: «Аллоҳ таоло ўғлимни бу дарддан бутунлай фориғ этди. Тузалиши қийин дард эди, аммо энди қўрқув ва хавотирга ўрин қолмади», деб жавоб берди.
«Лаҳул мулку ва лаҳул ҳамд» (барча мулк ва барча ҳамд У Зотга хосдир). Яъни Ўзига лойиқ бўлган мутлақ қодир ва Ўзига хос бўлган мутлақ комил Зотдир.
Ҳадисда ким буни ўн бора айтса Исмоил алайҳиссалом фарзандларидан ўн кимсани озод қилгандек бўлар, деб айтилган (Бухорий ва Муслим ривояти).
Бир боладан онасининг исмини сўрашибди. У:
— Мен онамнинг исмини билмайман. Отам уни “Севгилим!” деб чақирaдилар, мен эса “Онажон” деб чақираман, — деб жавоб берибди.