📜Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Эй аёллар жамоаси, садақа қилинглар ва кўп мағфират сўранглар, чунки мен дўзах аҳлининг кўпи сизлар эканингизни кўрдим», дедилар.
Ичларидан бир гапга уста аёл: «Эй Аллоҳнинг Расули, нима сабабдан дўзах аҳлининг кўпи биз эканмиз?» деди. «Лаънатни кўп айтасиз, эрга ношукрлик қиласиз. Ақл ва динда заифа бўла туриб, ақл эгалари устидан сизларчалик кўп устун келадиганини кўрмадим», дедилар.
У: «Эй Аллоҳнинг Расули, ақл ва диндаги заифалик нима?» деди.
У зот шундай дедилар: «Ақлдаги заифалик шуки, икки аёлнинг гувоҳлиги бир эркакнинг гувоҳлигига тенг келади. Мана шу ақлдаги заифаликдир. (Ҳайзда) бир неча кун намоз ўқимай юради, Рамазонда оғзи очиқ ҳам бўлади. Бу эса диндаги заифаликдир».
Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирортангиз ўзи учун яхши кўрган нарсани биродари учун ҳам раво кўрмагунича мўмин бўла олмайди», деяётганларини эшитдим».
Имом Бухорий ва Муслим ривояти
📜Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Эй аёллар жамоаси, садақа қилинглар ва кўп мағфират сўранглар, чунки мен дўзах аҳлининг кўпи сизлар эканингизни кўрдим», дедилар.
Ичларидан бир гапга уста аёл: «Эй Аллоҳнинг Расули, нима сабабдан дўзах аҳлининг кўпи биз эканмиз?» деди. «Лаънатни кўп айтасиз, эрга ношукрлик қиласиз. Ақл ва динда заифа бўла туриб, ақл эгалари устидан сизларчалик кўп устун келадиганини кўрмадим», дедилар.
У: «Эй Аллоҳнинг Расули, ақл ва диндаги заифалик нима?» деди.
У зот шундай дедилар: «Ақлдаги заифалик шуки, икки аёлнинг гувоҳлиги бир эркакнинг гувоҳлигига тенг келади. Мана шу ақлдаги заифаликдир. (Ҳайзда) бир неча кун намоз ўқимай юради, Рамазонда оғзи очиқ ҳам бўлади. Бу эса диндаги заифаликдир».
Жобир ибн Абдуллоҳ розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: «Намознинг калити – таҳорат, жаннатнинг калити – намоз».
Абу Довуд ривоят қилган.
Муоз ибн Жабални Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Яманга юбораётганларида унга шундай дедилар: «Тез кунларда аҳли китоблар сендан жаннат калити ҳақида сўрайдилар, уларга «Лаа илаҳа иллаллоҳ», деб гувоҳлик бермоқ, дегин».
Байҳақий ривоят қилган.
«Саҳиҳул Бухорий»да келишича, Ваҳб ибн Мунаббиҳга: «Жаннатнинг калити «Лаа илаҳа иллаллоҳ» эмасми?» дейилди. Ваҳб: «Шундоқ, лекин ҳар қандай калитнинг тишлари бўлади. Агар калит тишли бўлса, эшик очилади, тиши бўлмаса, очилмайди», деди.
Жаннат эшигига уч қатор сўз ёзилган. Улардан бири: Нима амал қилган бўлсак, топдик. Берган бўлсак, фойда олдик. Нимаики олиб қолган бўлсак, зарар қилдик».