🟢Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳумо оталари Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳуга яқин бўлган, дўст бўлган кишиларнинг фарзандларига совға берар, улар билан алоқани узмас эди.
🟢Баъзи солиҳ салафлар дўстларининг вафотидан сўнг қирқ йилгача унинг оиласидан хабар олиб турар, эҳтиёжларини ўтаб берар эдилар. “Минҳожил қосидийн”дан.
🟢Олимлардан бирлари айтади: "Дўстликда садоқатнинг белгиси, у(дўсти)нинг вафотидан кейин ҳам унинг аҳлини унутмасликдир. Бу амал яхшиликнинг юқори кўринишидир".
🟢Уламолардан бири айтади: "Мусулмон киши дўстининг вафотидан кейин унинг аҳлига эътибор бериши, эҳтиёжларини қондириши суннатдир. Бу Аллоҳ учун бўлган дўстлик, садоқатнинг белгисини кўрсатади".
🟢Фузайл ибн Иёз раҳимаҳуллоҳ: “Агар дўстинг вафот этса, унинг аҳлидан узоқлашма. Уларга яхшилик қил, чунки Аллоҳ таоло бу билан сенга унинг дўстлигига бўлган содиқликни ёзади”, деди.
🟢Буюк муҳаддис ва фақиҳ Абдуллоҳ ибн Муборак устози ва яқин дўсти муҳаддис ва фақиҳ Суфён Саврий раҳимаҳуллоҳнинг оиласи ва фарзандларига доимо молиявий ёрдам бериб келган.
Ибн Муборак бу ишни Суфён Саврийнинг вафотидан кейин ҳам тўхтатмаган. Бу ҳақда у зотдан сўралганда: "Бу дўстликнинг давомидир", деган.
•┈•┈•┈•┈•❁✿❁•┈•┈•┈•┈•
Фожеа аёл кишини агар у шифокор, муҳандис, савдогар ёки ҳатто фаррош бўлиши унинг энг олий мақоми ва муваффақияти ва бу уни яхши рафиқа ҳамда фарзандларига ўзини бағишлаган она бўлишидан кўра устундир, деган фикрга ишонтиришган кундан бошланган.
Илгари аёл ўзини омадсиз деб билмасди, чунки ўша пайтда муваффақият ва саодат - унинг уйида тинчлик бўлиши, турмуш ўртоғи рози бўлиши ва фарзандлари комил инсон бўлиб етишиши эди!