Кимки, шариф кишини менсимаса, асли пастлигини кўрсатган бўлади. Кимки аҳмоққа ёндошса, ақли заифлигини ошкор қилган бўлади. Ҳажв билан гапирган кишининг қадри тушади, манъ этилган ишни қилган кимса, хунук сўзлар билан эсга олинади.
Изоҳ. Ҳар ҳолатда бандалигини унутмаган, Оллоҳга қуллигини мудом амаллари билан тасдиқлашга одатланган инсон шарифлик мақомига кўтарилаётган бўлади. Бундай инсоннинг қилаётган ишлари, касб-кори одамлар томонидан таҳсинга лойиқ кўрилади, жамиятда эгаллаган рутбаси баланд саналади, оддийлиги ва холислиги билан барчага баробар эътибор қозонади. Аслини англаган, аслга интилган инсон шу тарзда авлодига аслзодаликни мерос қолдиради. Фарзандлар бор, бу меросни пок сақлаб, кейинги наслга бутун ҳолда етказади, ота-боболарининг улуғлигига улуғлик қўшади. Фарзандлар бор, кимлигини унутган, аслига бепарво, наслини бузган. Лекин ҳар икки ҳолатда, аслзодалик ҳаққи ҳурмати, авлодга эҳтиром жойиз. Майли, асли тоза насл қаердадир айнигандир, аслидан узоқлашгандир, аммо кун келиб аслига қайтиш имкони унда доим мавжуд. Унда мавжуд бу имкониятни эсдан чиқармаслигимиз керак. Агар эсимиздан чиқса, бу бизнинг айбимиз, унинг эмас.
«Тенг тенги билан, тезак қопи билан» деганларидек, кимки аҳмоққа ёндошса, ақли заифлигини ошкор қилган бўлади. Буни Абу Ҳомид Ғаззолийнинг аҳмоқлик билан телбаликка берган ушбу таърифи орқали изоҳлашга ҳаракат қиламиз. «Аҳмоқлик билан телбалик ўртасидаги фарқ шундаки, аҳмоқнинг мақсади тўғри, лекин уни амалга ошириш йўли нотўғри. Телба эса танлаш лозим бўлмаган нарсани танлайди».
🔗 Тўлиқ ўқинг
•┈•┈•┈•┈•❁✿❁•┈•┈•┈•┈•
✅Яқинларингизга ҳам улашинг:
⬇️Линкни босиб каналга обуна бўлинг!⬇️
https://t.me/+rPKm9rdCHC9iYjg5
https://t.me/+rPKm9rdCHC9iYjg5