Сенга ўхшагани бўлмаса керак.
Инсондаги яхши хислатлар ҳақида бирор нарса ўқисанг, гап мен ҳақимда, дейсан. Агар гап ёмон хислатлар ҳақида кетса, у иллоки фалончига тегишли. Сенга бегона.
Ҳа, буларни очиқ айтмайсан, ёзмайсан. Аммо изоҳларинг мазмунидан шу маъно уфуриб туради.
Салафи солиҳларга ҳавас қилиш билангина уларга ўхшаб бўлмайди.
Улар ер юзида битта ёмон одам бўлса, ўша менман, дейишар эди. Улар кўп солиҳ амалларини оз, озгина гуноҳларини эса кўп санардилар. Одамлар ичидаги иззатни, ҳурмат-эҳтиромни қилган солиҳ амалларидан эмас, Аллоҳнинг сатторлигидан кўришарди. Айнан мана шу туйғу уларни тарбиялади ва буюк мавқеъларга кўтарди. Сен эса уларнинг акси. Натижада, на бировнинг ҳурматини жойига қўйдинг, на ўзинг иззат топдинг. Ёки мен яхши, ёки ҳеч ким, қабилида иш тутдинг ва тутмоқдасан.
Мунча ноинсофсан, эй нафсим!